ಕೂರ್ಮಪುರಾಣಮ್

ತಾಮ ಭಗವಾನ್ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಸೃಜೇಮಾ ವಿವಿಧಾಃ ಪ್ರಜಾಃ

ಆ ಭಗವಂತ ಬ್ರಹ್ಮನು ಈ ವಿವಿಧ ಜೀವಿಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಕಪರ್ದಿನೋ ನಿರಾತಙ್ಕಾಂಸ್ತ್ರಿನೇತ್ರಾನ್ ನೀಲಲೋಹಿತಾನ್

ಜಟಾಧಾರಿಯಾಗಿಯೂ, ಭಯವಿಲ್ಲದವನಾಗಿಯೂ, ಮೂರು ಕಣ್ಣುಗಳಿರುವವನಾಗಿಯೂ, ನೀಲಿ ಹಾಗೂ ಕೆಂಪು ಬಣ್ಣದವನಾಗಿಯೂ ಅವನು ಇದ್ದನು.

ಪ್ರಜಾಃ ಸ್ತ್ರಕ್ಷ್ಯೇ ಜಗನ್ನಾಥ ಸೃಜ ತ್ವಮಶುಭಾಃ ಪ್ರಜಾಃ

ಜಗತ್ತಿನಾಧಿಯೇ, ನಾನು ಜೀವಿಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತೇನೆ; ನೀನು ಅಶುಭ ಜೀವಿಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸು.

ಸ್ಥಾನಾಭಿಮಾನಿನಃ ಸರ್ವಾನ್ ಗದತಸ್ತಾನ್ ನಿಬೋಧತ

ನಾನು ಹೇಳುವಂತೆ, ಎಲ್ಲ ಸ್ಥಳಗಳ ಪಾಲಕರು ಯಾರು ಎಂಬುದನ್ನು ಈಗ ಕೇಳು.

ನದ್ಯಃ ಸಮುದ್ರಾಃ ಶೈಲಾಶ್ಚ ವೃಕ್ಷಾ ವೀರುಧ ಏವ ಚ

ನದಿಗಳು, ಸಮುದ್ರಗಳು, ಪರ್ವತಗಳು, ಮರಗಳು ಮತ್ತು ಔಷಧಿಗಳು.

ಅರ್ಧಮಾಸಾಶ್ಚ ಮಾಸಾಶ್ಚ ಅಯನಾಬ್ದಯುಗಾದಯಃ

ಪಕ್ಷಗಳು, ತಿಂಗಳುಗಳು, ಅಯನಗಳು, ವರ್ಷಗಳು ಮತ್ತು ಯುಗಗಳು.

ದಕ್ಷಮತ್ರಿಂ ವಸಿಷ್ಠಂ ಚ ಧರ್ಮಂ ಸಂಕಲ್ಪಮೇವ ಚ

ದಕ್ಷನು, ಅತ್ರಿ, ವಸಿಷ್ಠ, ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ಸಂಕಲ್ಪ ಕೂಡ.

ಶಿರಸೋ ಽಙ್ಗಿರಸಂ ದೇವೋ ಹೃದಯಾದ್ ಭೃಗುಮೇವ ಚ

ಅವನ ತಲೆಯಿಂದ ಅಂಗಿರಸನು, ಹೃದಯದಿಂದ ಭೃಗು ಹುಟ್ಟಿದರು.

ಸಂಕಲ್ಪಂ ಚೈವ ಸಂಕಲ್ಪಾತ್ ಸರ್ವಲೋಕಪಿತಾಮಹಃ

ಸಂಕಲ್ಪದಿಂದ ಸಂಕಲ್ಪನು, ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳ ಪಿತಾಮಹನು ಹುಟ್ಟಿದನು.

ಅಪಾನಾತ್ ಕ್ರತುಮವ್ಯಗ್ರಂ ಸಮಾನಾಚ್ಚ ವಸಿಷ್ಠಕಮ್

ಅವನ ಅಪಾನದಿಂದ ಸ್ಥಿರವಾದ ಕ್ರತು, ಸಮಾನದಿಂದ ವಸಿಷ್ಠನು ಹುಟ್ಟಿದರು.

ಆಸ್ಥಾಯ ಮಾನವಂ ರೂಪಂ ಧರ್ಮಸ್ತೈಃ ಸಂಪ್ರವರ್ತಿತಃ

ಮಾನವನ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಧರ್ಮವನ್ನು ಅವರು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದರು.

ಸಿಸೃಕ್ಷುರಮ್ಭಾಂಸ್ಯೇತಾನಿ ಸ್ವಮಾತ್ಮಾನಮಯೂಯುಜತ್

ಈ ಜೀವಿಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಲು ಆತನು ತನ್ನನ್ನು ತಾನೇ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಂಡನು.

ತತೋ ಽಸ್ಯ ಜಘನಾತ್ ಪೂರ್ವಮಸುರಾ ಜಜ್ಞಿರೇ ಸುತಾಃ

ಆಮೇಲೆ ಅವನ ಕೆಳಗಿನ ಭಾಗದಿಂದ ಮೊದಲು ಅಸುರರು ಎಂಬ ಪುತ್ರರು ಹುಟ್ಟಿದರು.

ಸಾ ತಮೋಬಹುಲಾ ಯಸ್ಮಾತ್ ಪ್ರಜಾಸ್ತಸ್ಯಾಂಸ್ವಪನ್ತ್ಯತಃ

ಆ ರಾತ್ರಿ ತುಂಬಾ ಕತ್ತಲಿನಿಂದ ಕೂಡಿರುವುದರಿಂದ, ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳು ನಿದ್ರಿಸುತ್ತವೆ.

ತತೋ ಽಸ್ಯ ಮುಖತೋ ದೇವಾ ದೀವ್ಯತಃ ಸಂಪ್ರಜಜ್ಞಿರೇ

ನಂತರ ಅವನು ಪ್ರಕಾಶಮಾನನಾಗಿದ್ದಾಗ ಅವನ ಬಾಯಿಂದ ದೇವತೆಗಳು ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡವು.

ತಸ್ಮಾದಹೋ ಧರ್ಮಯುಕ್ತಾ ದೇವತಾಃ ಸಮುಪಾಸತೇ

ಆದಕಾರಣ ಧರ್ಮದಿಂದ ಕೂಡಿರುವ ದೇವತೆಗಳು ಅವನನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಪಿತೃವನ್ಮನ್ಯಮಾನಸ್ಯ ಪಿತರಃ ಸಂಪ್ರಜಜ್ಞಿರೇ

ಅವನು ತನ್ನನ್ನು ಪಿತೃವೆಂದು ಭಾವಿಸಿದಾಗ ಪಿತೃಗಳು ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡರು.

ಸಾಪವಿದ್ಧಾ ತನುಸ್ತೇನ ಸದ್ಯಃ ಸನ್ಧ್ಯಾ ವ್ಯಜಾಯತ

ಅವನಿಂದ ಆ ದೇಹ ತಕ್ಷಣವೇ ತೀವ್ರವಾಗಿ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಂಡು ಸಂಧ್ಯೆಯಾಗಿ ಮಾರ್ಪಟ್ಟಿತು.

ತಯೋರ್ಮಧ್ಯೇ ಪಿತೄಣಾಂ ತು ಮೂರ್ತಿಃ ಸನ್ಧ್ಯಾ ಗರೀಯಸೀ

ಆ ಎರಡರಲ್ಲಿ ಪಿತೃಗಳ ರೂಪವಾದ ಸಂಧ್ಯೆ ಅತ್ಯಂತ ಮಹತ್ವವಾದದು.

ಉಪಾಸತೇ ತದಾ ಯುಕ್ತಾ ರಾತ್ರ್ಯಹ್ನೋರ್ಮಧ್ಯಮಾಂ ತನುಮ್

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ರಾತ್ರಿ ಮತ್ತು ಹಗಲು ಎರಡರ ಮಧ್ಯದ ರೂಪವನ್ನು ಪಿತೃಗಳು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಆರಾಧಿಸುತ್ತಾರೆ.

ತತೋ ಽಸ್ಯ ಜಜ್ಞಿರೇ ಪುತ್ರಾ ಮನುಷ್ಯಾ ರಜಸಾವೃತಾಃ

ನಂತರ ಅವನ ಮಗರಾದ ಮಾನವರು ರಜೋಗುಣದಿಂದ ಆವರಿತರಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿದರು.

ಜ್ಯೋತ್ಸ್ತ್ರಾ ಸಾ ಚಾಭವದ್ವಿಪ್ರಾಃ ಪ್ರಾಕ್ಸನ್ಧ್ಯಾ ಯಾಬಿಧೀಯತೇ

ಆ ಪ್ರಕಾಶವೇ, ಮಹರ್ಷಿಗಳೇ, ಮುಂಜಾನೆಯ ಸಂಧ್ಯೆಯೆಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವುದಾಗಿ ರೂಪುಗೊಂಡಿತು.

ಮೂರ್ತಿ ತಮೋರಜಃ ಪ್ರಾಯಾಂ ಪುನರೇವಾಭ್ಯಯೂಯುಜತ್

ಅವನು ಮತ್ತೆ ಕತ್ತಲು ಮತ್ತು ರಜೋಗುಣದಿಂದ ಕೂಡಿದ ರೂಪವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದನು.

ಪುತ್ರಾಸ್ತಮೋರಜಃ ಪ್ರಾಯಾ ಬಲಿನಸ್ತೇ ನಿಶಾಚರಾಃ

ಅವನ ಕತ್ತಲು ಮತ್ತು ರಜೋಗುಣದಿಂದ ತುಂಬಿದ ಮಗ들은 ಶಕ್ತಿಶಾಲಿಯಾದ ನಿಶಾಚರರು.

ರಜಸ್ತಮೋಭ್ಯಾಮಾವಿಷ್ಟಾಂಸ್ತತೋ ಽನ್ಯಾನಸೃಜತ್ ಪ್ರಭುಃ

ನಂತರ ಪ್ರಭು ರಜೋಗುಣ ಮತ್ತು ತಮೋಗುಣ ಎರಡರಿಂದ ಕೂಡಿದ ಇತರರನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು.

ಮುಖತೋ ಽಜಾನ್ ಸಸರ್ಜಾನ್ಯಾನ್ ಉದರಾದ್ಗಾಶ್ಚನಿರ್ಮಮೇ

ಅವನು ಕೆಲವರನ್ನು ತನ್ನ ಬಾಯಿಂದ, ಇನ್ನಿತರರನ್ನು ಹೊಟ್ಟೆಯಿಂದ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು.

ಔಪಧ್ಯಃ ಫಲಮೂಲಿನ್ಯೋ ರೋಮಭ್ಯಸ್ತಸ್ಯ ಜಜ್ಞಿರೇ

ಅವನ ಕೂದಲಿನಿಂದ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಹಣ್ಣುಮೂಲಿಕೆ ತಿನ್ನುವ ಮಹಿಳೆಯರು ಹುಟ್ಟಿದರು.

ಅಗ್ನಿಷ್ಟೋಮಂ ಚ ಯಜ್ಞಾನಾಂ ನಿರ್ಮಮೇ ಪ್ರಥಮಾನ್ಮುಖಾತ್

ಅವನ ಬಾಯಿಂದ ಮೊದಲಿಗೆ ಯಜ್ಞಗಳಲ್ಲಿ ಅಗ್ನಿಷ್ಠೋಮವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು.

ಬೃಹತ್ಸಾಮ ತಥೋಕ್ಥಂ ಚ ದಕ್ಷಿಣಾದಸೃಜನ್ಮುಖಾತ್

ಅವನ ಬಾಯಿಯ ಬಲಭಾಗದಿಂದ ಬೃಹತ್ಸಾಮ ಮತ್ತು ಉಕ್ತವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು.