ಕೂರ್ಮಪುರಾಣಮ್

ಊರ್ಧ್ವಸ್ತ್ರೋತ ಇತಿ ಪ್ರೋಕ್ತೋ ದೇವಸರ್ಗಸ್ತು ಸಾತ್ತ್ವಿಕಃ

ಊರ್ಧ್ವಸ್ರೋತಸ್ ಎಂಬ ಸೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ದೇವಸೃಷ್ಟಿ, ಸಾತ್ವಿಕ ಸ್ವಭಾವದದು ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

ಪ್ರಕಾಶಾ ಬಹಿರನ್ತಶ್ಚ ಸ್ವಭಾವಾದ್ ದೇವಸಂಜ್ಞಿತಾಃ

ಅವರು ಸ್ವಭಾವದಿಂದ ಒಳಗೂ ಹೊರಗೂ ಪ್ರಕಾಶಮಾನರಾಗಿದ್ದು, ದೇವರುಗಳು ಎಂಬ ಹೆಸರು ಪಡೆದಿದ್ದಾರೆ.

ಪ್ರಾದುರಾಸೀತ್ ತದಾವ್ಯಕ್ತಾದರ್ವಾಕ್ಸ್ತ್ರೋತಸ್ತು ಸಾಧಕಃ

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅವ್ಯಕ್ತದಿಂದ ಅವಾಕ್ಸ್ರೋತಸ್ ಎಂಬ ಪರಿಣಾಮಕಾರಿ ಸೃಷ್ಟಿ ಪ್ರकटವಾಯಿತು.

ದುಃ ಖೋತ್ಕಟಾಃ ಸತ್ತ್ವಯುತಾ ಮನುಷ್ಯಾಃ ಪರಿಕೀರ್ತಿತಾ

ಸತ್ತ್ವಗುಣ ಹೊಂದಿದ್ದರೂ ತೀವ್ರ ದುಃಖ ಅನುಭವಿಸುವ ಮನುಷ್ಯರನ್ನು ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ.

ತಸ್ಯಾಭಿಧ್ಯಾಯತಃ ಸರ್ಗಂ ಸರ್ಗೋ ಭೂತಾದಿಕೋ ಽಭವತ್

ಅವನ ಧ್ಯಾನದಿಂದ ಭೂತಗಳಿಂದ ಆರಂಭವಾಗುವ ಸೃಷ್ಟಿ ಉಂಟಾಯಿತು.

ಇತ್ಯೇತೇ ಪಞ್ಚ ಕಥಿತಾಃ ಸರ್ಗಾ ವೈ ದ್ವಿಜಪುಙ್ಗವಾಃ

ಹೀಗೆ, ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠರೆ, ಈ ಐದು ಸೃಷ್ಟಿಗಳನ್ನು ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ.

ತನ್ಮಾತ್ರಾಣಾಂ ದ್ವಿತೀಯಸ್ತು ಭೂತಸರ್ಗೋ ಹಿ ಸ ಸ್ಮೃತಃ

ತನುಮಾತ್ರಗಳಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸುವ ಎರಡನೇದು ಭೌತಿಕ ಸೃಷ್ಟಿ ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗಿದೆ.

ಇತ್ಯೇಷ ಪ್ರಾಕೃತಃ ಸರ್ಗಃ ಸಂಭೂತೋ ಽಬುದ್ಧಿಪೂರ್ವಕಃ

ಹೀಗೆ, ಈ ಪ್ರಕೃತಿಸೃಷ್ಟಿ ಪೂರ್ವಬುದ್ಧಿಯಿಲ್ಲದೆ ಉಂಟಾಗಿದೆ.

ತಿರ್ಯಕ್ಸ್ತ್ರೋತಸ್ತು ಯಃ ಪ್ರೋಕ್ತಸ್ತಿರ್ಯಗ್ಯೋನ್ಯಃ ಸ ಪಞ್ಚಮಃ

ತಿರ್ಯಕ್ಸ್ರೋತಸ್ ಎಂಬ ವಿವಿಧ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಸೃಷ್ಟಿಯೇ ಐದನೆಯದು.

ತತೋರ್ಽವಾಕ್ಸ್ತ್ರೋತಸಾಂ ಸರ್ಗಃ ಸಪ್ತಮಃ ಸ ತು ಮಾನುಷಃ

ಅದಾದಮೇಲೆ ಅವಾಕ್ಸ್ರೋತಸ್ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಸೃಷ್ಟಿಯು ಏಳನೆಯದು, ಅದು ಮಾನವಸೃಷ್ಟಿಯಾಗಿದೆ.

ನವಮಶ್ಚೈವ ಕೌಮಾರಃ ಪ್ರಾಕೃತಾ ವೈಕೃತಾಸ್ತ್ವಿಮೇ

ಒಂಬತ್ತನೆಯದು ಕೌಮಾರ ಸೃಷ್ಟಿಯಾಗಿದ್ದು, ಇವು ಪ್ರಕೃತಿಯೂ ವೈಕೃತಿಯೂ ಆಗಿವೆ.

ಬುದ್ಧಿಪೂರ್ವಂ ಪ್ರವರ್ತನ್ತೇ ಮುಖ್ಯಾದ್ಯಾ ಮುನಿಪುಙ್ಗವಾಃ

ಮುನಿಶ್ರೇಷ್ಠರೆ, ಮುಖ್ಯಸೃಷ್ಟಿಯೂ ಇತರ ಸೃಷ್ಟಿಗಳೂ ಪೂರ್ವಬುದ್ಧಿಯಿಂದ ನಡೆಯುತ್ತವೆ.

ಋಭುಂ ಸನಾತ್ಕುಮಾರಂ ಚ ಪೂರ್ವಮೇವ ಪ್ರಜಾಪತಿಃ

ಪ್ರಜಾಪತಿ ಮೊದಲು ಋಭು ಮತ್ತು ಸನತ್ಕುಮಾರರನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು.

ಈಶ್ವರಾಸಕ್ತಮನಸೋ ನ ಸೃಷ್ಟೌ ದಧಿರೇ ಮತಿಮ್

ಅವರ ಮನಸ್ಸು ಪರಮಾತ್ಮನಲ್ಲಿ ಲೀನವಾಗಿದ್ದರಿಂದ ಸೃಷ್ಟಿಯ ಕಡೆಗೆ ಯೋಚನೆ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ.

ಮುಮೋಹ ಮಾಯಯಾ ಸದ್ಯೋ ಮಾಯಿನಃ ಪರಮೇಷ್ಠಿನಃ

ಪರಮೇಶ್ವರನ ಮಾಯೆಯಿಂದ ಅವರು ತಕ್ಷಣವೇ ಮೋಹಗೊಂಡರು.

ನಾರಾಯಣೋ ಮಹಾಯೋಗೀ ಯೋಗಿಚಿತ್ತಾನುರಞ್ಜನಃ

ಮಹಾಯೋಗಿಯಾದ ನಾರಾಯಣನು ಯೋಗಿಗಳ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಆನಂದವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತಾನೆ.

ಸ ತಪ್ಯಮಾನೋ ಭಗವಾನ್ ನ ಕಿಞ್ಚಿತ್ ಪ್ರತಿಪದ್ಯತ

ಆ ಭಗವಂತನು ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದರೂ, ಏನನ್ನೂ ಸಾಧಿಸಲಿಲ್ಲ.

ಕ್ರೋಧಾವಿಷ್ಟಸ್ಯ ನೇತ್ರಾಭ್ಯಾಂ ಪ್ರಾಪತನ್ನಶ್ರು ಬಿನ್ದವಃ

ಕೋಪದಿಂದ ತುಂಬಿದ ಅವನ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ಅಶ್ರುಬಿಂದುಗಳು ಬಿದ್ದವು.

ಸಮುತ್ಪನ್ನೋ ಮಹಾದೇವಃ ಶರಣ್ಯೋ ನೀಲಲೋಹಿತಃ

ಆ ಅಶ್ರುಗಳಿಂದ ನೀಲಲೋಹಿತನಾದ ಮಹಾದೇವನು, ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಆಶ್ರಯನಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿದನು.

ಯಂ ಪ್ರಪಶ್ಯನ್ತಿ ವಿದ್ವಾಂಸಃ ಸ್ವಾತ್ಮಸ್ಥಂ ಪರಮೇಶ್ವರಮ್

ಸ್ವಯಂ ಆತ್ಮದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತನಾದ ಪರಮೇಶ್ವರನನ್ನು ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಕಾಣುತ್ತಾರೆ.

ತಾಮ ಭಗವಾನ್ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಸೃಜೇಮಾ ವಿವಿಧಾಃ ಪ್ರಜಾಃ

ಆ ಭಗವಂತ ಬ್ರಹ್ಮನು ಈ ವಿವಿಧ ಜೀವಿಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಕಪರ್ದಿನೋ ನಿರಾತಙ್ಕಾಂಸ್ತ್ರಿನೇತ್ರಾನ್ ನೀಲಲೋಹಿತಾನ್

ಜಟಾಧಾರಿಯಾಗಿಯೂ, ಭಯವಿಲ್ಲದವನಾಗಿಯೂ, ಮೂರು ಕಣ್ಣುಗಳಿರುವವನಾಗಿಯೂ, ನೀಲಿ ಹಾಗೂ ಕೆಂಪು ಬಣ್ಣದವನಾಗಿಯೂ ಅವನು ಇದ್ದನು.

ಪ್ರಜಾಃ ಸ್ತ್ರಕ್ಷ್ಯೇ ಜಗನ್ನಾಥ ಸೃಜ ತ್ವಮಶುಭಾಃ ಪ್ರಜಾಃ

ಜಗತ್ತಿನಾಧಿಯೇ, ನಾನು ಜೀವಿಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತೇನೆ; ನೀನು ಅಶುಭ ಜೀವಿಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸು.

ಸ್ಥಾನಾಭಿಮಾನಿನಃ ಸರ್ವಾನ್ ಗದತಸ್ತಾನ್ ನಿಬೋಧತ

ನಾನು ಹೇಳುವಂತೆ, ಎಲ್ಲ ಸ್ಥಳಗಳ ಪಾಲಕರು ಯಾರು ಎಂಬುದನ್ನು ಈಗ ಕೇಳು.

ನದ್ಯಃ ಸಮುದ್ರಾಃ ಶೈಲಾಶ್ಚ ವೃಕ್ಷಾ ವೀರುಧ ಏವ ಚ

ನದಿಗಳು, ಸಮುದ್ರಗಳು, ಪರ್ವತಗಳು, ಮರಗಳು ಮತ್ತು ಔಷಧಿಗಳು.

ಅರ್ಧಮಾಸಾಶ್ಚ ಮಾಸಾಶ್ಚ ಅಯನಾಬ್ದಯುಗಾದಯಃ

ಪಕ್ಷಗಳು, ತಿಂಗಳುಗಳು, ಅಯನಗಳು, ವರ್ಷಗಳು ಮತ್ತು ಯುಗಗಳು.

ದಕ್ಷಮತ್ರಿಂ ವಸಿಷ್ಠಂ ಚ ಧರ್ಮಂ ಸಂಕಲ್ಪಮೇವ ಚ

ದಕ್ಷನು, ಅತ್ರಿ, ವಸಿಷ್ಠ, ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ಸಂಕಲ್ಪ ಕೂಡ.

ಶಿರಸೋ ಽಙ್ಗಿರಸಂ ದೇವೋ ಹೃದಯಾದ್ ಭೃಗುಮೇವ ಚ

ಅವನ ತಲೆಯಿಂದ ಅಂಗಿರಸನು, ಹೃದಯದಿಂದ ಭೃಗು ಹುಟ್ಟಿದರು.

ಸಂಕಲ್ಪಂ ಚೈವ ಸಂಕಲ್ಪಾತ್ ಸರ್ವಲೋಕಪಿತಾಮಹಃ

ಸಂಕಲ್ಪದಿಂದ ಸಂಕಲ್ಪನು, ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳ ಪಿತಾಮಹನು ಹುಟ್ಟಿದನು.