ಕೂರ್ಮಪುರಾಣಮ್

ಪ್ರಸಾದಮಕರೋತ್ ತೇಷಾಂ ವರಾಹವಪುರೀಶ್ವರಃ

ವರಾಹರೂಪದಲ್ಲಿ ಈಶ್ವರನು ಅವರಿಗೆ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ಕೊಟ್ಟನು.

ಮುಮೋಚ ರೂಪಂ ಮನಸಾ ಧಾರಯಿತ್ವಾ ಪ್ರಿಜಾಪತಿಃ

ಪ್ರಜಾಪತಿಯಾದವನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಆ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ ಹೊರಹಾಕಿದನು.

ವಿತತತ್ವಾಚ್ಚ ದೇಹಸ್ಯ ನ ಮಹೀ ಯಾತಿ ಸಂಪ್ಲವಮ್

ಅವನ ದೇಹದ ವಿಶಾಲತೆಯಿಂದ ಭೂಮಿ ಮುಳುಗಲಿಲ್ಲ.

ಪ್ರಾಕ್ಸರ್ಗದಗ್ಧಾನಖಿಲಾಂಸ್ತತಃ ಸರ್ಗೇ ಽದಧನ್ಮನಃ

ಹಿಂದಿನ ಪ್ರಳಯದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲವೂ ಸುಟ್ಟುಹೋದ ನಂತರ, ಸೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಕೇಂದ್ರೀಕರಿಸಿದನು.

ಅಬುದ್ಧಿಪೂರ್ವಕಃ ಸರ್ಗಃ ಪ್ರಾದುರ್ಭೂತಸ್ತಮೋಮಯಃ

ಅಜ್ಞಾನದಿಂದ ತುಂಬಿದ, ಅಂಧಕಾರದಿಂದ ಕೂಡಿದ ಸೃಷ್ಟಿ ಉಂಟಾಯಿತು.

ಅವಿದ್ಯಾ ಪಞ್ಚಪರ್ವೈಷಾ ಪ್ರಾದುರ್ಭೂತಾ ಮಹಾತ್ಮನಃ

ಈ ಐದು ಹಂತಗಳ ಅಜ್ಞಾನ ಮಹಾತ್ಮನಿಂದ ಪ್ರकटವಾಯಿತು.

ಸಂವೃತಸ್ತಮಸಾ ಚೈವ ಬೀಜಕಮ್ಭುವನಾವೃತಃ

ಅದು ತಮಸ್ಸಿನಿಂದ ಆವೃತವಾಗಿತ್ತು, ಬೀಜವನ್ನು ಲೋಕವು ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡಿತ್ತು.

ಮುಕ್ಯಾ ನಗಾ ಇತಿ ಪ್ರೋಕ್ತಾ ಮುಖ್ಯಸರ್ಗಸ್ತು ಸ ಸ್ಮೃತಃ

ಈ ಮರಗಳನ್ನು ಮುಖ್ಯವೃಕ್ಷಗಳು ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಇದನ್ನು ಮುಖ್ಯ ಸೃಷ್ಟಿಯೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗಿದೆ.

ತಸ್ಯಾಭಿಧ್ಯಾಯತಃ ಸರ್ಗಸ್ತಿರ್ಯಕ್ಸ್ತ್ರೋತೋ ಽಭ್ಯವರ್ತತ

ಅವನ ಧ್ಯಾನದಿಂದ ತಿರ್ಯಕ್ಸ್ರೋತಸ್ ಎಂಬ ಸೃಷ್ಟಿ ಉದ್ಭವಿಸಿತು.

ಪಶ್ವಾದಯಸ್ತೇ ವಿಖ್ಯಾತಾ ಉತ್ಪಥಗ್ರಾಹಿಣೋ ದ್ವಿಜಾಃ

ದ್ವಿಜರೆ, ಹಸುಗಳು ಮತ್ತು ಇತರ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ತಪ್ಪುಮಾರ್ಗ ಹಿಡಿಯುವವರು ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧರಾಗಿದ್ದಾರೆ.

ಊರ್ಧ್ವಸ್ತ್ರೋತ ಇತಿ ಪ್ರೋಕ್ತೋ ದೇವಸರ್ಗಸ್ತು ಸಾತ್ತ್ವಿಕಃ

ಊರ್ಧ್ವಸ್ರೋತಸ್ ಎಂಬ ಸೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ದೇವಸೃಷ್ಟಿ, ಸಾತ್ವಿಕ ಸ್ವಭಾವದದು ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

ಪ್ರಕಾಶಾ ಬಹಿರನ್ತಶ್ಚ ಸ್ವಭಾವಾದ್ ದೇವಸಂಜ್ಞಿತಾಃ

ಅವರು ಸ್ವಭಾವದಿಂದ ಒಳಗೂ ಹೊರಗೂ ಪ್ರಕಾಶಮಾನರಾಗಿದ್ದು, ದೇವರುಗಳು ಎಂಬ ಹೆಸರು ಪಡೆದಿದ್ದಾರೆ.

ಪ್ರಾದುರಾಸೀತ್ ತದಾವ್ಯಕ್ತಾದರ್ವಾಕ್ಸ್ತ್ರೋತಸ್ತು ಸಾಧಕಃ

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅವ್ಯಕ್ತದಿಂದ ಅವಾಕ್ಸ್ರೋತಸ್ ಎಂಬ ಪರಿಣಾಮಕಾರಿ ಸೃಷ್ಟಿ ಪ್ರकटವಾಯಿತು.

ದುಃ ಖೋತ್ಕಟಾಃ ಸತ್ತ್ವಯುತಾ ಮನುಷ್ಯಾಃ ಪರಿಕೀರ್ತಿತಾ

ಸತ್ತ್ವಗುಣ ಹೊಂದಿದ್ದರೂ ತೀವ್ರ ದುಃಖ ಅನುಭವಿಸುವ ಮನುಷ್ಯರನ್ನು ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ.

ತಸ್ಯಾಭಿಧ್ಯಾಯತಃ ಸರ್ಗಂ ಸರ್ಗೋ ಭೂತಾದಿಕೋ ಽಭವತ್

ಅವನ ಧ್ಯಾನದಿಂದ ಭೂತಗಳಿಂದ ಆರಂಭವಾಗುವ ಸೃಷ್ಟಿ ಉಂಟಾಯಿತು.

ಇತ್ಯೇತೇ ಪಞ್ಚ ಕಥಿತಾಃ ಸರ್ಗಾ ವೈ ದ್ವಿಜಪುಙ್ಗವಾಃ

ಹೀಗೆ, ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠರೆ, ಈ ಐದು ಸೃಷ್ಟಿಗಳನ್ನು ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ.

ತನ್ಮಾತ್ರಾಣಾಂ ದ್ವಿತೀಯಸ್ತು ಭೂತಸರ್ಗೋ ಹಿ ಸ ಸ್ಮೃತಃ

ತನುಮಾತ್ರಗಳಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸುವ ಎರಡನೇದು ಭೌತಿಕ ಸೃಷ್ಟಿ ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗಿದೆ.

ಇತ್ಯೇಷ ಪ್ರಾಕೃತಃ ಸರ್ಗಃ ಸಂಭೂತೋ ಽಬುದ್ಧಿಪೂರ್ವಕಃ

ಹೀಗೆ, ಈ ಪ್ರಕೃತಿಸೃಷ್ಟಿ ಪೂರ್ವಬುದ್ಧಿಯಿಲ್ಲದೆ ಉಂಟಾಗಿದೆ.

ತಿರ್ಯಕ್ಸ್ತ್ರೋತಸ್ತು ಯಃ ಪ್ರೋಕ್ತಸ್ತಿರ್ಯಗ್ಯೋನ್ಯಃ ಸ ಪಞ್ಚಮಃ

ತಿರ್ಯಕ್ಸ್ರೋತಸ್ ಎಂಬ ವಿವಿಧ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಸೃಷ್ಟಿಯೇ ಐದನೆಯದು.

ತತೋರ್ಽವಾಕ್ಸ್ತ್ರೋತಸಾಂ ಸರ್ಗಃ ಸಪ್ತಮಃ ಸ ತು ಮಾನುಷಃ

ಅದಾದಮೇಲೆ ಅವಾಕ್ಸ್ರೋತಸ್ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಸೃಷ್ಟಿಯು ಏಳನೆಯದು, ಅದು ಮಾನವಸೃಷ್ಟಿಯಾಗಿದೆ.

ನವಮಶ್ಚೈವ ಕೌಮಾರಃ ಪ್ರಾಕೃತಾ ವೈಕೃತಾಸ್ತ್ವಿಮೇ

ಒಂಬತ್ತನೆಯದು ಕೌಮಾರ ಸೃಷ್ಟಿಯಾಗಿದ್ದು, ಇವು ಪ್ರಕೃತಿಯೂ ವೈಕೃತಿಯೂ ಆಗಿವೆ.

ಬುದ್ಧಿಪೂರ್ವಂ ಪ್ರವರ್ತನ್ತೇ ಮುಖ್ಯಾದ್ಯಾ ಮುನಿಪುಙ್ಗವಾಃ

ಮುನಿಶ್ರೇಷ್ಠರೆ, ಮುಖ್ಯಸೃಷ್ಟಿಯೂ ಇತರ ಸೃಷ್ಟಿಗಳೂ ಪೂರ್ವಬುದ್ಧಿಯಿಂದ ನಡೆಯುತ್ತವೆ.

ಋಭುಂ ಸನಾತ್ಕುಮಾರಂ ಚ ಪೂರ್ವಮೇವ ಪ್ರಜಾಪತಿಃ

ಪ್ರಜಾಪತಿ ಮೊದಲು ಋಭು ಮತ್ತು ಸನತ್ಕುಮಾರರನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು.

ಈಶ್ವರಾಸಕ್ತಮನಸೋ ನ ಸೃಷ್ಟೌ ದಧಿರೇ ಮತಿಮ್

ಅವರ ಮನಸ್ಸು ಪರಮಾತ್ಮನಲ್ಲಿ ಲೀನವಾಗಿದ್ದರಿಂದ ಸೃಷ್ಟಿಯ ಕಡೆಗೆ ಯೋಚನೆ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ.

ಮುಮೋಹ ಮಾಯಯಾ ಸದ್ಯೋ ಮಾಯಿನಃ ಪರಮೇಷ್ಠಿನಃ

ಪರಮೇಶ್ವರನ ಮಾಯೆಯಿಂದ ಅವರು ತಕ್ಷಣವೇ ಮೋಹಗೊಂಡರು.

ನಾರಾಯಣೋ ಮಹಾಯೋಗೀ ಯೋಗಿಚಿತ್ತಾನುರಞ್ಜನಃ

ಮಹಾಯೋಗಿಯಾದ ನಾರಾಯಣನು ಯೋಗಿಗಳ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಆನಂದವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತಾನೆ.

ಸ ತಪ್ಯಮಾನೋ ಭಗವಾನ್ ನ ಕಿಞ್ಚಿತ್ ಪ್ರತಿಪದ್ಯತ

ಆ ಭಗವಂತನು ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದರೂ, ಏನನ್ನೂ ಸಾಧಿಸಲಿಲ್ಲ.

ಕ್ರೋಧಾವಿಷ್ಟಸ್ಯ ನೇತ್ರಾಭ್ಯಾಂ ಪ್ರಾಪತನ್ನಶ್ರು ಬಿನ್ದವಃ

ಕೋಪದಿಂದ ತುಂಬಿದ ಅವನ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ಅಶ್ರುಬಿಂದುಗಳು ಬಿದ್ದವು.

ಸಮುತ್ಪನ್ನೋ ಮಹಾದೇವಃ ಶರಣ್ಯೋ ನೀಲಲೋಹಿತಃ

ಆ ಅಶ್ರುಗಳಿಂದ ನೀಲಲೋಹಿತನಾದ ಮಹಾದೇವನು, ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಆಶ್ರಯನಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿದನು.