ಕೂರ್ಮಪುರಾಣಮ್

ಬ್ರಾಹ್ಮಣಃ ಕ್ಷತ್ರಿಯಾದ್ಯೈಶ್ಚ ಶ್ರೀಕಾಮೈಃ ಸಾದರಂ ಸದಾ

ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು, ಹಾಗೂ ಐಶ್ವರ್ಯವನ್ನು ಬಯಸುವ ಕ್ಷತ್ರಿಯರು ಮತ್ತು ಇತರರು ಸದಾ ಗೌರವದಿಂದ ಮಾತನಾಡಬೇಕು.

ಜ್ಞಾನಕರ್ಮಗುಣೋಪೇತಾ ಯದ್ಯಪ್ಯೇತೇ ಬಹುಶ್ರುತಾಃ

ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಕರ್ಮದ ಗುಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದರೂ, ಮತ್ತು ಬಹಳ ಗ್ರಂಥಗಳನ್ನು ಓದಿದ್ದರೂ,

ಸವರ್ಣೇಷು ಸವರ್ಣಾನಾಂ ಕಾರ್ಯಮೇವಾಭಿವಾದನಮ್

ಒಂದೇ ವರ್ಣದವರಲ್ಲಿ, ಒಂದೇ ವರ್ಣದವರಿಗೆ ಮಾತ್ರ ನಮಸ್ಕಾರ ಮಾಡಬೇಕು.

ಪತಿರೇಕೋ ಗುರುಃ ಸ್ತ್ರೀಣಾಂ ಸರ್ವತ್ರಾಭ್ಯಾಗತೋ ಗುರುಃ

ಮಹಿಳೆಯರಿಗೆ ಗಂಡನೇ ಗುರು; ಎಲ್ಲೆಡೆ ಅವನು ಇದ್ದಾಗ ಅವನೇ ಗುರು.

ಮಾನ್ಯಸ್ಥಾನಾನಿ ಪಞ್ಚಾಹುಃ ಪೂರ್ವಂ ಪೂರ್ವಂ ಗುರೂತ್ತರಾತ್

ಗೌರವಕ್ಕೆ ಐದು ಸ್ಥಾನಗಳಿವೆ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ; ಹಿಂದಿನದು ಮುಂದಿನದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿದೆ.

ಯತ್ರ ಸ್ಯುಃ ಸೋ ಽತ್ರ ಮಾನಾರ್ಹಃ ಶೂದ್ರೋ ಽಪಿ ದಶಮೀಂ ಗತಃ

ಅವು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಇದ್ದರೆ, ಅಲ್ಲಿ ಅವನು ಗೌರವಕ್ಕೆ ಅರ್ಹನು—even ಶೂದ್ರನು ಹತ್ತನೇ ಹಂತ ತಲುಪಿದರೂ.

ವೃದ್ಧಾಯ ಭಾರಬುಗ್ನಾಯ ರೋಗಿಣೇ ದುರ್ಬಲಾಯ ಚ

ಹಳೆಯವರಿಗೆ, ಭಾರದಿಂದ ವಾಕಾದವರಿಗೆ, ರೋಗಿಗಳಿಗೆ ಮತ್ತು ದುರ್ಬಲರಿಗೆ,

ನಿವೇದ್ಯ ಗುರವೇ ಽಶ್ನೀಯಾದ್ ವಾಗ್ಯತಸ್ತದನುಜ್ಞಯಾ

ಗುರುವಿಗೆ ತಿಳಿಸಿ, ಮಾತನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಿ, ಅವನ ಅನುಮತಿಯಿಂದ ಮಾತ್ರ ಊಟ ಮಾಡಬೇಕು.

ಭವನ್ಮಧ್ಯಂ ತು ರಾಜನ್ಯೋ ವೈಶ್ಯಸ್ತು ಭವದುತ್ತರಮ್

ಸಭೆಯ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಕ್ಷತ್ರಿಯನು ನಿಲ್ಲಬೇಕು; ವೈಶ್ಯನು ಸಭೆಗೆ ಹತ್ತಿರ ನಿಲ್ಲಬೇಕು.

ಭಿಕ್ಷೇತ ಭಿಕ್ಷಾಂ ಪ್ರಥಮಂ ಯಾ ಚೈನಂ ನ ವಿಮಾನಯೇತ್

ಅವನನ್ನು ಅವಮಾನಿಸದವರಿಂದ ಮೊದಲು ಭಿಕ್ಷೆ ಕೇಳಬೇಕು.

ಭೈಕ್ಷ್ಯಸ್ಯ ಚರಣಂ ಪ್ರೋಕ್ತಂ ಪತಿತಾದಿಷು ವರ್ಜಿತಮ್

ಪತನಾದಿಗಳಿಂದ ಹೊರತುಪಡಿಸಿ, ಭಿಕ್ಷೆ ಬೇಡುವುದು ವಿಧಿಯಾಗಿದೆ.

ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯಾಹರೇದ್ ಭೈಕ್ಷಂ ಗೃಹೇಭ್ಯಃ ಪ್ರಯತೋ ಽನ್ವಹಮ್

ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಯು ಪ್ರತಿದಿನ ಶುದ್ಧ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಮನೆಮನೆಗೆ ಹೋಗಿ ಭಿಕ್ಷೆ ತರುವನು.

ಅಲಾಭೇ ತ್ವನ್ಯಗೇಹಾನಾಂ ಪೂರ್ವಂ ಪೂರ್ವಂ ವಿವರ್ಜಯೇತ್

ಭಿಕ್ಷೆ ಸಿಗದಿದ್ದರೆ, ಮೊದಲು ಹೋಗಿದ್ದ ಮನೆಗಳನ್ನು ಕ್ರಮವಾಗಿ ಬಿಡಬೇಕು.

ನಿಯಮ್ಯ ಪ್ರಯತೋ ವಾಚಂ ದಿಶಸ್ತ್ವನವಲೋಕಯನ್

ಮಾತನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಿ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ನೋಡದೆ, ಶುದ್ಧ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ನಡೆಯಬೇಕು.

ಭುಞ್ಜೀತ ಪ್ರಯತೋ ನಿತ್ಯಂ ವಾಗ್ಯತೋ ಽನನ್ಯಮಾನಸಃ

ಯಾವಾಗಲೂ ಶುದ್ಧ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ, ಮಾತನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಿ, ಮನಸ್ಸು ಬೇರೆಡೆ ಹೋಗದಂತೆ ಊಟ ಮಾಡಬೇಕು.

ಭೈಕ್ಷ್ಯೇಣ ವ್ರತಿನೋ ವೃತ್ತಿರುಪವಾಸಸಮಾ ಸ್ಮೃತಾ

ವ್ರತಿಗಳನ್ನು ಭಿಕ್ಷೆಯಿಂದ ಬದುಕುವುದು ಉಪವಾಸದಷ್ಟೇ ಶ್ರೇಷ್ಠವೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಹೃಷ್ಯೇತ್ ಪ್ರಸೀದೇಚ್ಚ ಪ್ರತಿನನ್ದೇಚ್ಚ ಸರ್ವಶಃ

ನೋಡಿದಾಗ ಸಂತೋಷಪಟ್ಟು, ಮೆಚ್ಚಿ, ಸದಾ ಒಪ್ಪಿಗೆ ಸೂಚಿಸಬೇಕು.

ಅಪುಣ್ಯಂ ಲೋಕವಿದ್ವಿಷ್ಟಂ ತಸ್ಮಾತ್ ತತ್ಪರಿವರ್ಜಯೇತ್

ಪಾಪಕರವಾದ, ಲೋಕಕ್ಕೆ ಅಸಹ್ಯವಾದದ್ದನ್ನು ತೊರೆಯಬೇಕು.

ನಾದ್ಯಾದುದಙ್ಮುಖೋ ನಿತ್ಯಂ ವಿಧಿರೇಷ ಸನಾತನಃ

ಯಾವಾಗಲೂ ಉತ್ತರಮುಖವಾಗಿ ಊಟ ಮಾಡಬಾರದು; ಇದು ಶಾಶ್ವತ ವಿಧಿಯಾಗಿದೆ.

ಶುಚೌ ದೇಶೇ ಸಮಾಸೀನೋ ಭುಕ್ತ್ವಾ ಚ ದ್ವಿರುಪಸ್ಪೃಶೇತ್

ಶುದ್ಧವಾದ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು, ಊಟ ಮಾಡಿದ ನಂತರ ಎರಡು ಬಾರಿ ಬಾಯಿ ತೊಳೆಯಬೇಕು.

ಓಷ್ಠಾವಲಮೋಕೌ ಸ್ಪೃಷ್ಟ್ವಾ ವಾಸೋ ವಿಪರಿಧಾಯ ಚ

ಒಂದು ಬಾರಿ ತುಟಿಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಬಾಯಿಯ ಒಳಭಾಗವನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿ, ಹೊಸ ಬಟ್ಟೆ ಧರಿಸಬೇಕು.

ಷ್ಠೀವಿತ್ವಾಧ್ಯಯನಾರಮ್ಭೇ ಕಾಸಶ್ವಾಸಾಗಮೇ ತಥಾ

ಉಗುಳಿದ ನಂತರ ಅಧ್ಯಯನ ಆರಂಭಿಸುವಾಗ, ಅಥವಾ ಕೆಮ್ಮಿದಾಗ, ಉಸಿರಾಟ ತೀವ್ರವಾದಾಗ ಕೂಡಾ ಬಾಯಿ ತೊಳೆಯಬೇಕು.

ಸಂಧ್ಯಯೋರುಭಯೋಸ್ತದ್ವದಾಚಾನ್ತೋ ಽಪ್ಯಾಚಮೇತ್ ಪುನಃ

ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ಮತ್ತು ಸಂಜೆ ಎರಡೂ ಸಮಯದಲ್ಲಿಯೂ, ಈಗಾಗಲೇ ಬಾಯಿ ತೊಳೆಯಿದ್ದರೂ ಮತ್ತೆ ಬಾಯಿ ತೊಳೆಯಬೇಕು.

ಆಚಾಮೇದಶ್ರುಪಾತೇ ವಾ ಲೋಹಿತಸ್ಯ ತಥೈವ ಚ

ಕಣ್ಣೀರು ಬಿದ್ದಾಗ ಅಥವಾ ರಕ್ತ ಹರಿದಾಗ ಕೂಡಾ ಬಾಯಿ ತೊಳೆಯಬೇಕು.

ಆಚಾನ್ತೋ ಽಪ್ಯಾಚಮೇತ್ ಸುಪ್ತ್ವಾ ಸಕೃತ್ಸಕೃದಥಾನ್ಯತಃ

ನಿದ್ರಿಸಿದ ನಂತರ, ಒಂದು ಬಾರಿ ಅಥವಾ ಅನೇಕ ಬಾರಿ, ಹಾಗೆಯೇ ಬೇರೆ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲೂ ಈಗಾಗಲೇ ಬಾಯಿ ತೊಳೆಯಿದ್ದರೂ ಮತ್ತೆ ತೊಳೆಯಬೇಕು.

ಸ್ತ್ರೀಣಾಮಥಾತ್ಮನಃ ಸ್ಪರ್ಶೇ ನೀವೀಂ ವಾ ಪರಿಧಾಯ ಚ

ಹೆಣ್ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಅಥವಾ ತನ್ನದೇ ದೇಹವನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದ ಮೇಲೆ, ಅಥವಾ ಕೆಳಗಿನ ಬಟ್ಟೆ ಧರಿಸಿದ ನಂತರ ಬಾಯಿ ತೊಳೆಯಬೇಕು.

ಕೇಶಾನಾಂ ಚಾತ್ಮನಃ ಸ್ಪರ್ಶೇ ವಾಸಸೋ ಽಕ್ಷಾಲಿತಸ್ಯ ಚ

ತನ್ನದೇ ಕೂದಲು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದ ಮೇಲೆ, ಅಥವಾ ತೊಳೆದಿಲ್ಲದ ಬಟ್ಟೆ ಧರಿಸಿದ ಮೇಲೆ ಕೂಡಾ ಬಾಯಿ ತೊಳೆಯಬೇಕು.

ಶೌಚೇಪ್ಸುಃ ಸರ್ವದಾಚಾಮೇದಾಸೀನಃ ಪ್ರಾಗುದಙ್ಮುಖಃ

ಶುದ್ಧತೆಯನ್ನು ಇಚ್ಛಿಸುವವನು ಯಾವಾಗಲೂ ಕುಳಿತುಕೊಂಡು, ಪೂರ್ವ ಅಥವಾ ಉತ್ತರ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಮುಖಮಾಡಿ ಬಾಯಿ ತೊಳೆಯಬೇಕು.

ಅಕೃತ್ವಾ ಪಾದಯೋಃ ಶೌಚಮಾಚಾನ್ತೋ ಽಪ್ಯಶುಚಿರ್ಭವೇತ್

ಕಾಲುಗಳನ್ನು ತೊಳೆದಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ಬಾಯಿ ತೊಳೆಯಿದರೂ ಶುದ್ಧತೆ ಸಿಗದು.