ಕೂರ್ಮಪುರಾಣಮ್

ಪ್ರತ್ಯಯೋ ಹ್ಯರ್ಥಮಾತ್ರೇಣ ಯೋಗಸಾಧನಮುತ್ತಮಮ್

ಒಂದು ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಸ್ಥಿರಗೊಳಿಸುವುದೇ ಯೋಗದ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಸಾಧನ.

ಧ್ಯಾನಂ ದ್ವಾದಶಕಂ ಯಾವತ್ ಸಮಾಧಿರಭಿಧೀಯತೇ

ಹನ್ನೆರಡು ಚಕ್ರಗಳವರೆಗೆ ಧ್ಯಾನವನ್ನು ಸಮಾಧಿ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಸಾಧನಾನಾಂ ಚ ಸರ್ವೇಷಾಮೇತತ್ಸಾಧನಮುತ್ತಮಮ್

ಎಲ್ಲ ಸಾಧನೆಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಇದೇ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಸಾಧನೆ.

ಸಮಾಸೀತಾತ್ಮನಃ ಪದ್ಮಮೇತದಾಸನಮುತ್ತಮಮ್

ಮನಸ್ಸನ್ನು ಸ್ಥಿರಗೊಳಿಸಿ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುವುದರಲ್ಲಿ ಪದ್ಮಾಸನವೇ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಆಸನವಾಗಿದೆ.

ಆಸೀತಾರ್ಧಾಸನಮಿದಂ ಯೋಗಸಾಧನಮುತ್ತಮಮ್

ಈ ಅರ್ಧಾಸನವೇ ಯೋಗಸಾಧನೆಗೆ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಮಾರ್ಗವಾಗಿದೆ.

ಸಮಾಸೀತಾತ್ಮನಃ ಪ್ರೋಕ್ತಮಾಸನಂ ಸ್ವಸ್ತಿಕಂ ಪರಮ್

ಮನಸ್ಸನ್ನು ಸ್ಥಿರಗೊಳಿಸಿ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುವುದರಲ್ಲಿ ಸ್ವಸ್ತಿಕಾಸನವೇ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾಗಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

ಅಗ್ನ್ಯಭ್ಯಾಸೇ ಜಲೇ ವಾಪಿ ಶುಷ್ಕಪರ್ಣಚಯೇ ತಥಾ

ಅಗ್ನಿಯ ಹತ್ತಿರ, ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಒಣ ಎಲೆಗಳ ಮೇಲೆ ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡಿದರೂ,

ಸಶಬ್ದೇ ಸಭಯೇ ವಾಪಿ ಚೈತ್ಯವಲ್ಮೀಕಸಂಚಯೇ

ಶಬ್ದವಿರುವ ಜಾಗದಲ್ಲಿ, ಭಯವಿರುವ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಚೈತ್ಯಗಳು ಅಥವಾ ಹುಳಿಯ ಗುಡ್ಡೆಗಳು ತುಂಬಿರುವ ಕಡೆ ಯೋಗಾಭ್ಯಾಸ ಮಾಡಬಾರದು.

ನಾಚರೇದ್ ದೇಹಬಾಧೇ ವಾ ದೌರ್ಮನಸ್ಯಾದಿಸಂಭವೇ

ದೇಹದಲ್ಲಿ ನೋವು ಇದ್ದಾಗ ಅಥವಾ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಕಳವಳ, ದುಃಖ ಇತ್ಯಾದಿ ಉಂಟಾದಾಗ ಯೋಗವನ್ನು ಅಭ್ಯಾಸಿಸಬಾರದು.

ನದ್ಯಾಸ್ತೀರೇ ಪುಣ್ಯದೇಶೇ ದೇವತಾಯತನೇ ತಥಾ

ನದಿಯ ತೀರದಲ್ಲಿ, ಪವಿತ್ರ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ದೇವರ ಮಂದಿರದಲ್ಲಿ—

ಯುಞ್ಜೀತ ಯೋಗೀ ಸತತಮಾತ್ಮಾನಂ ಮತ್ಪರಾಯಣಃ

ನನ್ನಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿ ಇರುವ ಯೋಗಿ ಸದಾ ತನ್ನ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಯೋಗದಲ್ಲಿ ಏಕಾಗ್ರಗೊಳಿಸಬೇಕು.

ಗುರುಂ ಚೈವಾಥ ಮಾಂ ಯೋಗೀ ಯುಞ್ಜೀತ ಸುಸಮಾಹಿತಃ

ಯೋಗಿ ಸಂಪೂರ್ಣ ಏಕಾಗ್ರತೆಯಿಂದ ಗುರು ಮತ್ತು ನನ್ನಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಒಂದಾಗಿಸಬೇಕು.

ನಾಸಿಕಾಗ್ರೇ ಸಮಾಂ ದೃಷ್ಟಿಮೀಷದುನ್ಮೀಲಿತೇಕ್ಷಣಃ

ಮೂಗಿನ ತುದಿಯಲ್ಲಿ ದೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ಇಟ್ಟು, ಕಣ್ಣು ಸ್ವಲ್ಪ ತೆರೆದಿರಲಿ—

ಸ್ವಾತ್ಮನ್ಯವಸ್ಥಿತಂ ದೇವಂ ಚಿನ್ತಯೇತ್ ಪರಮೇಶ್ವರಮ್

ತಾನು ತನ್ನೊಳಗೆ ನೆಲೆಸಿರುವ ಪರಮೇಶ್ವರನನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು.

ಧರ್ಮಕನ್ದಸಮುದ್ಭೂತಂ ಜ್ಞಾನನಾಲಂ ಸುಶೋಭನಮ್

ಧರ್ಮದ ಮೂಲದಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ಜ್ಞಾನರೂಪದ ದಂಡವನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು.

ಚಿನ್ತಯೇತ್ ಪರಮಂ ಕೋಶಂ ಕರ್ಣಿಕಾಯಾಂ ಹಿರಣ್ಮಯಮ್

ಪದ್ಮದ ಮಧ್ಯಭಾಗದಲ್ಲಿ ಇರುವ ಪರಮ ಚಿನ್ನದ ಕೋಶವನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು.

ಓಙ್ಕಾರವಾಚ್ಯಮವ್ಯಕ್ತಂ ರಶ್ಮಿಜಾಲಸಮಾಕುಲಮ್

ಓಂ ಎಂಬ ಶಬ್ದದಿಂದ ಸೂಚಿಸಲ್ಪಡುವ, ಪ್ರಕಾಶಕಿರಣಗಳಿಂದ ತುಂಬಿರುವ ಅವ್ಯಕ್ತವನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು.

ತಸ್ಮಿನ್ ಜ್ಯೋತಿಷಿ ವಿನ್ಯಸ್ಯಸ್ವಾತ್ಮಾನಂ ತದಭೇದತಃ

ಆ ಬೆಳಕಿನಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಆತ್ಮವನ್ನು ಒಂದಾಗಿ ಕಲ್ಪಿಸಿ, ಅದರಲ್ಲಿ ಭೇದವಿಲ್ಲದೆ ಇರಬೇಕು.

ತದಾತ್ಮಾ ಸರ್ವಗೋ ಭೂತ್ವಾ ನ ಕಿಞ್ಚಿದಪಿ ಚಿನ್ತಯೇತ್

ಆಗ ಆತ್ಮ ಎಲ್ಲೆಡೆ ವ್ಯಾಪಿಸಿರುವಂತೆ ಆಗಿ, ಏನನ್ನೂ ಯೋಚಿಸಬಾರದು.

ಚಿನ್ತಯಿತ್ವಾ ತು ಪೂರ್ವೋಕ್ತಂ ಹೃದಯೇ ಪದ್ಮಮುತ್ತಮಮ್

ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಹಿಂದಿನಂತೆ ವರ್ಣಿಸಿದ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಪದ್ಮವನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಿದ ಮೇಲೆ—

ಮಧ್ಯೇ ವಹ್ನಿಶಿಖಾಕಾರಂ ಪುರುಷಂ ಪಞ್ಚವಿಂಶಕಮ್

ಅದರ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಬೆಂಕಿಯ ಜ್ವಾಲೆಯ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಇಪ್ಪತ್ತೈದು ಪುರುಷನನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು.

ಓಙ್ಕರಬೋಧಿತಂ ತತ್ತ್ವಂ ಶಾಶ್ವತಂ ಶಿವಮಚ್ಯುತಮ್

ಓಂ ಶಬ್ದದಿಂದ ತಿಳಿಯುವ ಶಾಶ್ವತ, ಶುಭ ಮತ್ತು ಅವಿನಾಶಿಯಾದ ತತ್ತ್ವವನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು.

ತದನ್ತಃ ಪರಮಂ ತತ್ತ್ವಮಾತ್ಮಾಧಾರಂ ನಿರಞ್ಜನಮ್

ಅದರೊಳಗೆ ಪರಮ ತತ್ತ್ವವಾದ, ಆತ್ಮನಿಗೆ ಆಧಾರವಾಗಿರುವ ಶುದ್ಧವಾದ ತತ್ತ್ವವನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು.

ವಿಶೋಧ್ಯ ಸರ್ವತತ್ತ್ವಾನಿ ಪ್ರಣವೇನಾಥವಾ ಪುನಃ

ಎಲ್ಲ ತತ್ತ್ವಗಳನ್ನು ಶುದ್ಧಪಡಿಸಿ, ಮತ್ತೆ ಓಂ ಶಬ್ದದಿಂದ ಅಥವಾ ಬೇರೆ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ—

ಪ್ಲಾವಯಿತ್ವಾತ್ಮನೋ ದೇಹಂ ತೇನೈವ ಜ್ಞಾನವಾರಿಣಾ

ಆ ಜ್ಞಾನರೂಪದ ನೀರಿನಿಂದ ತನ್ನ ದೇಹವನ್ನು ತುಂಬಿಸಬೇಕು.

ಚಿನ್ತಯೇತ್ ಸ್ವಾತ್ಮನೀಶಾನಂ ಪರಂ ಜ್ಯೋತಿಃ ಸ್ವರೂಪಿಣಮ್

ತನುಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಪರಮಜ್ಯೋತಿಯಾದ ಈಶ್ವರನನ್ನು, ತನ್ನ ನಿಜಸ್ವರೂಪದಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಚಿಂತನೆ ಮಾಡಬೇಕು.

ಸರ್ವವೇದಾನ್ತಸಾರೋ ಽಯಮತ್ಯಾಶ್ರಮಮಿತಿ ಶ್ರುತಿಃ

ಇದು ಎಲ್ಲ ವೇದಾಂತಗಳ ಸಾರವಾಗಿದೆ; ಎಲ್ಲ ಆಶ್ರಮಗಳಿಗಿಂತಲೂ ಮೇಲು ಎಂದು ಶ್ರುತಿ ಹೇಳುತ್ತದೆ.

ದ್ವಿಜಾತೀನಾಂ ತು ಕಥಿತಂ ಭಕ್ತಾನಾಂ ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಣಾಮ್

ಇದು ದ್ವಿಜರಾಗಿ, ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯದಲ್ಲಿರುವವರಿಗೆ ಉಪದೇಶಿಸಲಾಗಿದೆ.

ಸಂತೋಷಃ ಸತ್ಯಮಾಸ್ತಿಕ್ಯಂ ವ್ರತಾಙ್ಗಾನಿ ವಿಶೇಷತಃ

ಸಂತೋಷ, ಸತ್ಯವಚನ ಮತ್ತು ನಂಬಿಕೆ — ಇವು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ವ್ರತಗಳ ಅಂಗಗಳಾಗಿವೆ.