ಕೂರ್ಮಪುರಾಣಮ್

ತದಾ ಸಮಭವದ್ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಸಹಸ್ತ್ರಾಕ್ಷಃ ಸಹಸ್ತ್ರಪಾತ್

ಆಗ ಬ್ರಹ್ಮನು ಸಾವಿರ ಕಣ್ಣುಗಳು ಮತ್ತು ಸಾವಿರ ಕಾಲುಗಳೊಂದಿಗೆ ಉದಯಿಸಿದನು.

ಬ್ರಹ್ಮಾ ನಾರಾಯಣಾಖ್ಯಸ್ತು ಸುಷ್ವಾಪ ಸಲಿಲೇ ತದಾ

ನಾರಾಯಣನೆಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾದ ಬ್ರಹ್ಮನು ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನೀರಿನ ಮೇಲೆ ನಿದ್ರಿಸಿದ್ದನು.

ಬ್ರಹ್ಮಸ್ವರೂಪಿಣಂ ದೇವಂ ಜಗತಃ ಪ್ರಭವಾಪ್ಯಯಮ್

ಬ್ರಹ್ಮನ ರೂಪವಿರುವ ದೇವರು ಜಗತ್ತಿನ ಉತ್ಪತ್ತಿ ಮತ್ತು ಲಯದ ಮೂಲನು.

ಅಯನಂ ತಸ್ಯ ತಾ ಯಸ್ಮಾತ್ ತೇನ ನಾರಾಯಣಃ ಸ್ಮೃತಃ

ಆ ಸ್ಥಳಗಳು ಅವನ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಸ್ಥಳಗಳಾಗಿರುವುದರಿಂದ ಅವನನ್ನು ನಾರಾಯಣ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಶರ್ವರ್ಯನ್ತೇ ಪ್ರಕುರುತೇ ಬ್ರಹ್ಮತ್ವಂ ಸರ್ಗಕಾರಣಾತ್

ರಾತ್ರಿ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ, ಸೃಷ್ಟಿಗಾಗಿ ಅವನು ಬ್ರಹ್ಮನ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಅನುಮಾನಾತ್ ತದುದ್ಧಾರಂ ಕರ್ತುಕಾಮಃ ಪ್ರಜಾಪತಿಃ

ಅನುಮಾನದಿಂದ ಅದನ್ನು ಎತ್ತಲು ಇಚ್ಛಿಸಿದ ಪ್ರಜಾಪತಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸಿದನು.

ಅಧೃಷ್ಯಂ ಮನಸಾಪ್ಯನ್ಯೈರ್ವಾಙ್ಮಯಂ ಬ್ರಹ್ಮಸಂಜ್ಞಿತಮ್

ಇತರರ ಮನಸ್ಸಿಗೂ ಗ್ರಹಿಸಲು ಅಸಾಧ್ಯವಾದ, ವಾಕಿನಿಂದ ಕೂಡಿದದ್ದು 'ಬ್ರಹ್ಮ' ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತದೆ.

ದಂಷ್ಟ್ರಯಾಭ್ಯುಜ್ಜಹಾರೈನಾಮಾತ್ಮಾಧಾರೋ ಧರಾಧರಃ

ತಾನು ಧರಿಸುವ ಭೂಮಿಯನ್ನು, ತನ್ನ ದಂತದಿಂದ ಭೂಧರನು ಎತ್ತಿದನು.

ಅಸ್ತುವಞ್ಜನಲೋಕಸ್ಥಾಃ ಸಿದ್ಧಾ ಬ್ರಹ್ಮರ್ಷಯೋ ಹರಿಮ್

ವಾಯು ಲೋಕದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ಸಿದ್ಧರು ಮತ್ತು ಬ್ರಹ್ಮರ್ಷಿಗಳು ಹರಿಯನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದರು.

ಪುರುಷಾಯ ಪುರಾಣಾಯ ಶಾಶ್ವತಾಯ ಜಯಾಯ ಚ

ಪ್ರಾಚೀನನಾದ ಪುರುಷನಿಗೆ, ಶಾಶ್ವತನಿಗೂ, ಜಯಶಾಲಿಯಿಗೂ ನಮಸ್ಕಾರಗಳು.

ನಮೋ ಹಿರಣ್ಯಗರ್ಭಾಯ ವೇಧಸೇ ಪರಮಾತ್ಮನೇ

ಹಿರಣ್ಯಗರ್ಭನಿಗೆ, ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನಿಗೂ, ಪರಮಾತ್ಮನಿಗೂ ನಮಸ್ಕಾರ.

ನಾರಾಯಣಾಯ ದೇವಾಯ ದೇವಾನಾಂ ಹಿತಕಾರಿಣೇ

ನಾರಾಯಣನಿಗೆ, ದೇವರಿಗೆ, ದೇವತೆಗಳ ಹಿತಚಿಂತಕನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

ಸರ್ವಭೂತಾತ್ಮಭೂತಾಯ ಕೂಟಸ್ಥಾಯ ನಮೋ ನಮಃ

ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳ ಆತ್ಮನಾದ, ಅಚಲನಾದ ನಿನಗೆ ಪುನಃ ಪುನಃ ನಮಸ್ಕಾರ.

ನಮೋ ಬುದ್ಧಾಯ ಶುದ್ಧಾಯ ನಮಸ್ತೇ ಜ್ಞಾನರೂಪಿಣೇ

ಬುದ್ಧನಾದ, ಶುದ್ಧನಾದ, ಜ್ಞಾನಸ್ವರೂಪನಾದ ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

ಅನನ್ತಾಯಾಪ್ರಮೇಯಾಯ ಕಾರ್ಯಾಯ ಕರಣಾಯ ಚ

ಅಂತ್ಯವಿಲ್ಲದ, ಅಳವಡಿಸಲಾಗದ, ಕಾರಣವಾಗಿಯೂ ಸಾಧನವಾಗಿಯೂ ಇರುವ ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

ನಮೋ ಮೂಲಪ್ರಕೃತಯೇ ಮಾಯಾರೂಪಾಯ ತೇ ನಮಃ

ಮೂಲಪ್ರಕೃತಿಯಾದ, ಮಾಯಾರೂಪಿಯಾದ ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

ನಮೋ ಯೋಗಾಧಿಗಮ್ಯಾಯ ನಮಃ ಸಕರ್ಷಣಾಯ ತೇ

ಯೋಗದಿಂದ ಪಡೆಯಲಾಗುವ ನಿನಗೆ, ಸಕರ್ಷಣನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

ನಮಃ ಸಿದ್ಧಾಯ ಪೂಜ್ಯಾಯ ಗುಣತ್ರಯವಿಭಾವಿನೇ

ಸಿದ್ಧನಾದ, ಪೂಜ್ಯನಾದ, ಗುಣತ್ರಯವನ್ನು ಭೇದಿಸುವ ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

ನಮೋ ಽಮೂರ್ತಾಯ ಮೂರ್ತಾಯ ಮಾಧವಾಯ ನಮೋ ನಮಃ

ರೂಪವಿಲ್ಲದವನಿಗೂ, ರೂಪವಿರುವವನಿಗೂ, ಮಾಧವನಿಗೂ ಪುನಃ ಪುನಃ ನಮಸ್ಕಾರ.

ಪಾಲಯೈತಜ್ಜಗತ್ ಸರ್ವಂ ತ್ರಾತಾ ತ್ವಂ ಶರಣಂ ಗತಿ

ಈ ಜಗತ್ತನ್ನೆಲ್ಲಾ ರಕ್ಷಿಸು; ನೀನೆ ನಮ್ಮ ರಕ್ಷಕ, ಆಶ್ರಯ, ಗುರಿ.

ಪ್ರಸಾದಮಕರೋತ್ ತೇಷಾಂ ವರಾಹವಪುರೀಶ್ವರಃ

ವರಾಹರೂಪದಲ್ಲಿ ಈಶ್ವರನು ಅವರಿಗೆ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ಕೊಟ್ಟನು.

ಮುಮೋಚ ರೂಪಂ ಮನಸಾ ಧಾರಯಿತ್ವಾ ಪ್ರಿಜಾಪತಿಃ

ಪ್ರಜಾಪತಿಯಾದವನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಆ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ ಹೊರಹಾಕಿದನು.

ವಿತತತ್ವಾಚ್ಚ ದೇಹಸ್ಯ ನ ಮಹೀ ಯಾತಿ ಸಂಪ್ಲವಮ್

ಅವನ ದೇಹದ ವಿಶಾಲತೆಯಿಂದ ಭೂಮಿ ಮುಳುಗಲಿಲ್ಲ.

ಪ್ರಾಕ್ಸರ್ಗದಗ್ಧಾನಖಿಲಾಂಸ್ತತಃ ಸರ್ಗೇ ಽದಧನ್ಮನಃ

ಹಿಂದಿನ ಪ್ರಳಯದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲವೂ ಸುಟ್ಟುಹೋದ ನಂತರ, ಸೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಕೇಂದ್ರೀಕರಿಸಿದನು.

ಅಬುದ್ಧಿಪೂರ್ವಕಃ ಸರ್ಗಃ ಪ್ರಾದುರ್ಭೂತಸ್ತಮೋಮಯಃ

ಅಜ್ಞಾನದಿಂದ ತುಂಬಿದ, ಅಂಧಕಾರದಿಂದ ಕೂಡಿದ ಸೃಷ್ಟಿ ಉಂಟಾಯಿತು.

ಅವಿದ್ಯಾ ಪಞ್ಚಪರ್ವೈಷಾ ಪ್ರಾದುರ್ಭೂತಾ ಮಹಾತ್ಮನಃ

ಈ ಐದು ಹಂತಗಳ ಅಜ್ಞಾನ ಮಹಾತ್ಮನಿಂದ ಪ್ರकटವಾಯಿತು.

ಸಂವೃತಸ್ತಮಸಾ ಚೈವ ಬೀಜಕಮ್ಭುವನಾವೃತಃ

ಅದು ತಮಸ್ಸಿನಿಂದ ಆವೃತವಾಗಿತ್ತು, ಬೀಜವನ್ನು ಲೋಕವು ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡಿತ್ತು.

ಮುಕ್ಯಾ ನಗಾ ಇತಿ ಪ್ರೋಕ್ತಾ ಮುಖ್ಯಸರ್ಗಸ್ತು ಸ ಸ್ಮೃತಃ

ಈ ಮರಗಳನ್ನು ಮುಖ್ಯವೃಕ್ಷಗಳು ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಇದನ್ನು ಮುಖ್ಯ ಸೃಷ್ಟಿಯೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗಿದೆ.

ತಸ್ಯಾಭಿಧ್ಯಾಯತಃ ಸರ್ಗಸ್ತಿರ್ಯಕ್ಸ್ತ್ರೋತೋ ಽಭ್ಯವರ್ತತ

ಅವನ ಧ್ಯಾನದಿಂದ ತಿರ್ಯಕ್ಸ್ರೋತಸ್ ಎಂಬ ಸೃಷ್ಟಿ ಉದ್ಭವಿಸಿತು.