ಕೂರ್ಮಪುರಾಣಮ್

ಖಂ ಬ್ರಹ್ಮ ಶೂನ್ಯಂ ಪ್ರಕೃತಿಂ ನಿರ್ಗುಣಂ ಚ

ಆಕಾಶ, ಬ್ರಹ್ಮ, ಶೂನ್ಯ, ಮೂಲ ಪ್ರಕೃತಿ ಮತ್ತು ಗುಣಗಳಿಲ್ಲದುದೂ ನೀನೇ.

ತದನ್ತರಾ ಯತ್ಪ್ರತಿಭಾತಿ ತತ್ತ್ವಮ್

ಅವುಗಳ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಏನು ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆಯೋ, ಅದೇ ನಿಜವಾದ ತತ್ವ.

ಪ್ರಸೀದ ಭೂತಾಧಿಪತೇ ಮಹೇಶ

ಭೂತಗಳ ಒಡೆಯಾ, ಮಹಾದೇವಾ, ದಯೆ ತೋರಿಸು.

ಪ್ರಸಾದಯಾಮೋ ವಯಮೇಕಮೀಶಮ್

ನಾವು ಒಬ್ಬನೇ ಒಡೆಯನನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸಲು ಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದೇವೆ.

ನಮೋ ಽಗ್ನಯೇ ದೇವ ನಮಃ ಶಿವಾಯ

ಅಗ್ನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ, ದೇವಾ; ಶಿವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

ಸಂಹೃತ್ಯ ಪರಮಂ ರೂಪಂ ಪ್ರಕೃತಿಸ್ಥೋ ಽಭವದ್ ಭವಃ

ಪರಮ ರೂಪವನ್ನು ಹಿಂಪಡೆದು, ಭವನು ಪ್ರಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರನಾದನು.

ದೃಷ್ಟ್ವಾ ನಾರಾಯಣಂ ದೇವಂ ವಿಸ್ಮಿತಾ ವಾಕ್ಯಮಬ್ರುವನ್

ನಾರಾಯಣ ದೇವರನ್ನು ನೋಡಿ, ಅವರು ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ಮಾತಾಡಿದರು.

ದೃಷ್ಟ್ವಾ ತೇ ಪರಮಂ ರೂಪಂ ನಿರ್ವೃತಾಃ ಸ್ಮ ಸನಾತನ

ನಿನ್ನ ಪರಮ ರೂಪವನ್ನು ನೋಡಿ, ಶಾಶ್ವತನೆ, ನಾವು ಸಂತೃಪ್ತರಾಗಿದ್ದೇವೆ.

ಅಸ್ಮಾಕಂ ಜಾಯತೇ ಭಕ್ತಿಸ್ತ್ವಯ್ಯೇವಾವ್ಯಭಿಚಾರಿಣೀ

ನಿನ್ನ ಮೇಲೆಯೇ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಅಚಲ ಭಕ್ತಿ ಉಂಟಾಗಿದೆ.

ಭೂಯೋ ಽಪಿ ತವ ಯನ್ನಿತ್ಯಂ ಯಾಥಾತ್ಮ್ಯಂ ಪರಮೇಷ್ಠಿನಃ

ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ, ನಿನ್ನ ನಿತ್ಯವಾದ ನಿಜ ಸ್ವರೂಪ, ಪರಮೇಶ್ವರನೆ—

ಪ್ರಾಹಃ ಗಮ್ಭೀರಯಾ ವಾಚಾ ಸಮಾಲೋಕ್ಯ ಚ ಮಾಧವಮ್

ಮಾಧವನನ್ನು ನೋಡಿ, ಅವರು ಗಂಭೀರವಾದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದರು.

ವಕ್ಷ್ಯಾಮೀಶಸ್ಯ ಮಾಹಾತ್ಮ್ಯಂ ಯತ್ತದ್ವೇದವಿದೋ ವಿದುಃ

ಯಾವುದನ್ನು ವೇದಜ್ಞರು ತಿಳಿದಿದ್ದಾರೆ, ಆ ಇಶ್ವರನ ಮಹಿಮೆಗಳನ್ನು ನಾನು ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ.

ಸರ್ವಲೋಕೈಕಸಂಹರ್ತಾ ಸರ್ವಾತ್ಮಾಹಂ ಸನಾತನಃ

ನಾನು ಎಲ್ಲಾ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಒಬ್ಬನೇ ನಾಶಮಾಡುವವನು; ನಾನು ಎಲ್ಲರ ಶಾಶ್ವತ ಆತ್ಮನು.

ಮಧ್ಯೇ ಚಾನ್ತಃ ಸ್ಥಿತಂ ಸರ್ವಂ ನಾಹಂ ಸರ್ವತ್ರ ಸಂಸ್ಥಿತಃ

ಎಲ್ಲವೂ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿಯೂ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿಯೂ ಇದೆ, ಆದರೆ ನಾನು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಇರುವವನಲ್ಲ.

ಮಮೈಷಾ ಹ್ಯುಪಮಾ ವಿಪ್ರಾ ಮಾಯಯಾ ದರ್ಶಿತಾ ಮಯಾ

ಈ ಉಪಮೆ ನನ್ನದು, ಮುನಿಗಳೇ; ಇದನ್ನು ನಾನು ನನ್ನ ಮಾಯೆಯಿಂದ ತೋರಿಸಿದ್ದೇನೆ.

ಪ್ರೇರಯಾಮಿ ಜಗತ್ ಕೃತ್ಸ್ನಂ ಕ್ರಿಯಾಶಾಕ್ತಿರಿಯಂ ಮಮ

ನಾನು ಜಗತ್ತನ್ನೆಲ್ಲಾ ಚಲಾಯಿಸುತ್ತೇನೆ; ಈ ಕ್ರಿಯಾಶಕ್ತಿ ನನ್ನದು.

ಸೋ ಽಹಂ ಕಾಲೋ ಜಗತ್ ಕೃತ್ಸ್ನಂ ಪ್ರೇರಯಾಮಿ ಕಲಾತ್ಮಕಮ್

ನಾನೇ ಕಾಲ, ಕಾಲದಿಂದ ಕೂಡಿದ ಜಗತ್ತನ್ನೆಲ್ಲಾ ನಾನು ಚಲಾಯಿಸುತ್ತೇನೆ.

ಸಂಹರಾಮ್ಯೇಕರೂಪೇಣ ದ್ವಿಧಾವಸ್ಥಾ ಮಮೈವ ತು

ನಾನು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಒಂದೇ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಹಿಂಪಡೆಯುತ್ತೇನೆ; ಈ ಎರಡು ಸ್ಥಿತಿಗಳೂ ನನಗೇ ಸೇರಿವೆ ಎಂಬುದು ನಿಜ.

ಕ್ಷೋಭಯಾಮಿ ಚ ಸರ್ಗಾದೌ ಪ್ರಧಾನಪುರುಷಾವುಭೌ

ಸೃಷ್ಟಿಯ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ನಾನು ಪ್ರಧಾನದನ್ನೂ ಪುರುಷನನ್ನೂ ಉಲ್ಬಣಗೊಳಿಸುತ್ತೇನೆ.

ಮಹದಾದಿಕ್ರಮೇಣೈವ ಮಮ ತೇಜೋ ವಿಜೃಮ್ಭತೇ

ಮಹತ್ ಮುಂತಾದ ಕ್ರಮದ ಮೂಲಕ ನನ್ನ ಪ್ರಕಾಶವು ಹರಡುತ್ತದೆ.

ಹಿರಣ್ಯಗರ್ಭೋ ಮಾರ್ತಣ್ಡಃ ಸೋ ಽಪಿ ಮದ್ದೇಹಸಂಭವಃ

ಹಿರಣ್ಯಗರ್ಭನಾದ ಸೂರ್ಯನು ಕೂಡ ನನ್ನದೇ ದೇಹದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದನು.

ದತ್ತವಾನಾತ್ಮಜಾನ್ ವೇದಾನ್ ಕಲ್ಪಾದೌ ಚತುರೋ ದ್ವಿಜಾಃ

ಕಲ್ಪದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಅವನು ತನ್ನ ಮಗರಾದ ದ್ವಿಜರಿಗೆ ನಾಲ್ಕು ವೇದಗಳನ್ನು ನೀಡಿದನು.

ದಿವ್ಯಂ ತನ್ಮಾಮಕೈಶ್ವರ್ಯಂ ಸರ್ವದಾ ವಹತಿ ಸ್ವಯಮ್

ಆ ದೈವಶಕ್ತಿಯು, ನನ್ನ ಐಶ್ವರ್ಯವೆಂಬುದು, ಅವನು ಸದಾ ತಾನೇ ಧರಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಭೂತ್ವಾ ಚತುರ್ಮುಖಃ ಸರ್ಗಂ ಸೃಜತ್ಯೇವಾತ್ಮಸಂಭವಃ

ನಾಲ್ಕು ಮುಖಗಳಾಗಿ ಅವನು ತಾನಿಂದಲೇ ಹುಟ್ಟಿ ಈ ಲೋಕವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಮಮೈವ ಪರಮಾ ಮೂರ್ತಿಃ ಕರೋತಿ ಪರಿಪಾಲನಮ್

ನನ್ನ ಪರಮ ರೂಪವೇ ರಕ್ಷಣೆ ಮಾಡುವ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸುತ್ತದೆ.

ಮದಾಜ್ಞಯಾಸೌ ಸತತಂ ಸಂಹರಿಷ್ಯತಿ ಮೇ ತನುಃ

ನನ್ನ ಆಜ್ಞೆಯಿಂದ ಅವನೇ ಸದಾ ಸಂಹಾರವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾ ಇರುತ್ತಾನೆ.

ಪಾಕಂ ಚ ಕುರುತೇ ವಹ್ನಿಃ ಸೋ ಽಪಿ ಮಚ್ಛಕ್ತಿಚೋದಿತಃ

ಅಗ್ನಿಯು ಕೂಡ ನನ್ನ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಪ್ರೇರಿತನಾಗಿ ಪಾಕವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತದೆ.

ವೈಶ್ವಾನರೋ ಽಗ್ನಿರ್ಭಗವಾನೀಶ್ವರಸ್ಯ ನಿಯೋಗತಃ

ವೈಶ್ವಾನರನಾದ ಭಗವಂತನು, ಈಶ್ವರನ ಆಜ್ಞೆಯಿಂದ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಸೋ ಽಪಿ ಸಂಜೀವಯೇತ್ ಕೃತ್ಸ್ನಮೀಶಸ್ಯೈವ ನಿಯೋಗತಃ

ಅವನು ಕೂಡ ಈಶ್ವರನ ಆಜ್ಞೆಯಿಂದ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಜೀವವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತಾನೆ.