ಕೂರ್ಮಪುರಾಣಮ್

ಈಶ್ವರೇಣೈಕತಾಪನ್ನಮಪಶ್ಯನ್ ಬ್ರಹ್ಮವಾದಿನಃ

ಬ್ರಹ್ಮವನ್ನು ಅರಿತವರು ಅವನನ್ನು ಈಶ್ವರನೊಡನೆ ಏಕತ್ವ ಹೊಂದಿರುವಂತೆ ಕಂಡರು.

ಕೃತಾರ್ಥಂ ಮೇನಿರೇ ಸನ್ತಃ ಸ್ವಾತ್ಮಾನಂ ಬ್ರಹ್ಮವಾದಿನಃ

ಬ್ರಹ್ಮಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದ ಜ್ಞಾನಿಗಳು ತಮ್ಮ ಜೀವನ ಸಾರ್ಥಕವಾಯಿತು ಎಂದು ಭಾವಿಸಿದರು.

ಮಹರ್ಷಿರತ್ರಿಃ ಕಪಿಲೋ ಮರೀಚಿಃ

ಮಹರ್ಷಿಗಳಾದ ಅತ್ರಿ, ಕಪಿಲ ಮತ್ತು ಮರೀಚಿ,

ಬದ್ಧ್ವಾಞ್ಜಲಿಂ ಸ್ವೇಷು ಶಿರಃಸು ಭೂಯಃ

ತಮ್ಮವರ ಮುಂದೆ ಮತ್ತೆ ಕೈಮುಗಿದು, ತಲೆಬಾಗಿದರು.

ಆನನ್ದಪೂರ್ಣಾಯತಮಾನಸಾಸ್ತೇ

ಅವರ ಮನಸ್ಸುಗಳು ಪರಿಪೂರ್ಣ ಆನಂದದಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದವು.

ಪ್ರಚೇತಸಂ ಬ್ರಹ್ಮಮಯಂ ಪವಿತ್ರಮ್

ಅವರು ಪವಿತ್ರನಾದ ಬ್ರಹ್ಮಸ್ವರೂಪ ಪ್ರಚೇತಸನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದರು.

ಕವಿಂ ಪರೇಭ್ಯಃ ಪರಮಂ ತತ್ಪರಂ ಚ

ಎಲ್ಲರಿಗಿಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ, ಎಲ್ಲವನ್ನು ಮೀರಿ ಇರುವ ಮಹಾತ್ಮನನ್ನು ಹೊಗಳಿದರು.

ಸ್ತ್ವಾಮೇವ ಸರ್ವಂ ಪ್ರವದನ್ತಿ ಸನ್ತಃ

ಜ್ಞಾನಿಗಳು ನೀನೇ ಎಲ್ಲವೂ ಎಂದು ಘೋಷಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಯಥಾವಿಧಾನಂ ಸಕಲಂ ಸಸರ್ಜ

ಅವನು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಯೋಗ್ಯ ಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು.

ನೃತ್ಯನ್ತಂ ಸ್ವೇ ಹೃದಯೇ ಸನ್ನಿವಿಷ್ಟಮ್

ತಮ್ಮ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿಕೊಂಡು, ನೃತ್ಯಮಾಡುತ್ತಿದ್ದನು.

ಯೋಗಾತ್ಮಾನಂ ಚಿತ್ಪತಿಂ ದಿವ್ಯನೃತ್ಯಮ್

ಯೋಗಸ್ವರೂಪ, ಚಿತ್ಪತಿ, ದಿವ್ಯನೃತ್ಯವನ್ನು ಪ್ರದರ್ಶಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.

ಬ್ರಹ್ಮಾನನ್ದಮನುಭೂಯಾನುಭೂಯ

ಬ್ರಹ್ಮಾನಂದವನ್ನು ಪುನಃ ಪುನಃ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.

ಸ್ವಯಂಪ್ರಭಂ ಭವತೋ ಯತ್ಪ್ರಕಾಶಮ್

ಪ್ರಭೋ, ನಿನ್ನಿಂದ ಹೊರಹೊಮ್ಮುವ ಪ್ರಕಾಶವೇ ಸ್ವಯಂ ಪ್ರಕಾಶವಾಗಿದೆ.

ವಿಶನ್ತಿ ತ್ವಾಂ ಯತಯೋ ಬ್ರಹ್ಮನಿಷ್ಠಾಃ

ಬ್ರಹ್ಮನಿಷ್ಠರಾದ ಯತಿಗಳು ನಿನ್ನೊಳಗೆ ಲೀನರಾಗುತ್ತಾರೆ.

ಸ್ತೇಷಾಂ ಶಾನ್ತಿಃ ಶಾಶ್ವತೀ ನೇತರೇಷಾಮ್

ಅವರಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಶಾಶ್ವತ ಶಾಂತಿ ಸಿಗುತ್ತದೆ, ಇತರರಿಗೆ ಅಲ್ಲ.

ಸ್ವಯಂ ಜ್ಯೋತಿರಚಲೋ ನಿತ್ಯಮುಕ್ತಃ

ಸ್ವಯಂ ಪ್ರಕಾಶಮಾನ, ಅಚಲ, ಸದಾ ಮುಕ್ತನು.

ನಮಾಮಸ್ತ್ವಾಂ ಶರಣಂ ಸಂಪ್ರಪನ್ನಾಃ

ನಾವು ನಿನ್ನನ್ನು ಶರಣಾಗಿ ಬಂದು ವಂದಿಸುತ್ತೇವೆ.

ಧಾತಾರಮಾದಿತ್ಯಮನೇಕರೂಪಮ್

ನೀನು ಧಾರಕ, ಸೂರ್ಯ, ಅನೇಕ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಇರುವವನು.

ಸನಾತನಸ್ತ್ವಂ ಪುರುಷೋತ್ತಮೋ ಽಸಿ

ನೀನು ಶಾಶ್ವತನು, ಪರಮ ಪುರುಷನು.

ಸರ್ವೇಶ್ವರಸ್ತ್ವಂ ಪರಮೇಶ್ವರೋ ಽಸಿ

ನೀನು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಒಡೆಯನು, ನೀನೇ ಪರಮೇಶ್ವರನು.

ಖಂ ಬ್ರಹ್ಮ ಶೂನ್ಯಂ ಪ್ರಕೃತಿಂ ನಿರ್ಗುಣಂ ಚ

ಆಕಾಶ, ಬ್ರಹ್ಮ, ಶೂನ್ಯ, ಮೂಲ ಪ್ರಕೃತಿ ಮತ್ತು ಗುಣಗಳಿಲ್ಲದುದೂ ನೀನೇ.

ತದನ್ತರಾ ಯತ್ಪ್ರತಿಭಾತಿ ತತ್ತ್ವಮ್

ಅವುಗಳ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಏನು ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆಯೋ, ಅದೇ ನಿಜವಾದ ತತ್ವ.

ಪ್ರಸೀದ ಭೂತಾಧಿಪತೇ ಮಹೇಶ

ಭೂತಗಳ ಒಡೆಯಾ, ಮಹಾದೇವಾ, ದಯೆ ತೋರಿಸು.

ಪ್ರಸಾದಯಾಮೋ ವಯಮೇಕಮೀಶಮ್

ನಾವು ಒಬ್ಬನೇ ಒಡೆಯನನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸಲು ಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದೇವೆ.

ನಮೋ ಽಗ್ನಯೇ ದೇವ ನಮಃ ಶಿವಾಯ

ಅಗ್ನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ, ದೇವಾ; ಶಿವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

ಸಂಹೃತ್ಯ ಪರಮಂ ರೂಪಂ ಪ್ರಕೃತಿಸ್ಥೋ ಽಭವದ್ ಭವಃ

ಪರಮ ರೂಪವನ್ನು ಹಿಂಪಡೆದು, ಭವನು ಪ್ರಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರನಾದನು.

ದೃಷ್ಟ್ವಾ ನಾರಾಯಣಂ ದೇವಂ ವಿಸ್ಮಿತಾ ವಾಕ್ಯಮಬ್ರುವನ್

ನಾರಾಯಣ ದೇವರನ್ನು ನೋಡಿ, ಅವರು ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ಮಾತಾಡಿದರು.

ದೃಷ್ಟ್ವಾ ತೇ ಪರಮಂ ರೂಪಂ ನಿರ್ವೃತಾಃ ಸ್ಮ ಸನಾತನ

ನಿನ್ನ ಪರಮ ರೂಪವನ್ನು ನೋಡಿ, ಶಾಶ್ವತನೆ, ನಾವು ಸಂತೃಪ್ತರಾಗಿದ್ದೇವೆ.

ಅಸ್ಮಾಕಂ ಜಾಯತೇ ಭಕ್ತಿಸ್ತ್ವಯ್ಯೇವಾವ್ಯಭಿಚಾರಿಣೀ

ನಿನ್ನ ಮೇಲೆಯೇ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಅಚಲ ಭಕ್ತಿ ಉಂಟಾಗಿದೆ.