ಕೂರ್ಮಪುರಾಣಮ್

ತಮೇವ ಮೋಚಕಂ ರುದ್ರಮಾಕಾಶೇ ದದೃಶುಃ ಪರಮ್

ಆ ಪರಮ ಮುಕ್ತಿದಾತಾ ರುದ್ರನನ್ನು ಅವರು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ನೋಡಿದರು.

ಸಹಸ್ರಬಾಹುಂ ಜಟಿಲಂ ಚನ್ದ್ರಾರ್ಧಕೃತಶೇಖರಮ್

ಸಾವಿರ ಕೈಗಳು, ಜಟಾಮಂಡಲ, ಚಂದ್ರನ ಅರ್ಧವನ್ನು ಕಿರೀಟವಾಗಿ ಧರಿಸಿದವನು.

ದಣ್ಡಪಾಣಿಂ ತ್ರಯೀನೇತ್ರಂ ಸೂರ್ಯಸೋಮಾಗ್ನಿಲೋಚನಮ್

ಕೈಯಲ್ಲಿ ದಂಡವಿದ್ದು, ಮೂರು ಕಣ್ಣುಗಳಿರುವವನು, ಸೂರ್ಯ, ಚಂದ್ರ, ಅಗ್ನಿಯೇ ಅವನ ಕಣ್ಣುಗಳು.

ದಂಷ್ಟ್ರಾಕರಾಲಂ ದುರ್ಧರ್ಷಂ ಸೂರ್ಯಕೋಟಿಸಮಪ್ರಭಮ್

ಹಲ್ಲುಗಳಿಂದ ಭಯಾನಕನಾಗಿ, ಎದುರಿಸಲಾಗದವನು, ಕೋಟಿ ಸೂರ್ಯರಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವವನು.

ನೃತ್ಯನ್ತಂ ದದೃಶುರ್ದೇವಂ ವಿಶ್ವಕರ್ಮಾಣಮೀಶ್ವರಮ್

ಅವರು ಆ ದೇವರನ್ನು, ವಿಶ್ವದ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನನ್ನು, ನೃತ್ಯಮಾಡುತ್ತಿರುವುದಾಗಿ ನೋಡಿದರು.

ಪಶೂನಾಂ ಪತಿಮೀಶಾನಂ ಜ್ಯೋತಿಷಾಂ ಜ್ಯೋತಿರವ್ಯಯಮ್

ಪಶುಗಳ ಒಡೆಯನು, ಎಲ್ಲರ ಒಡೆಯನು, ಬೆಳಕಿನ ಬೆಳಕು, ಅವಿನಾಶಿಯು.

ಕಾಲಾತ್ಮಾನಂ ಕಾಲಕಾಲಂ ದೇವದೇವಂ ಮಹೇಶ್ವರಮ್

ಕಾಲಸ್ವರೂಪನು, ಕಾಲಕ್ಕೂ ಅಂತ್ಯಕೊಡುವವನು, ದೇವತೆಗಳ ದೇವತೆ, ಮಹೇಶ್ವರನು.

ಜ್ಞಾನವೈರಾಗ್ಯನಿಲಯಂ ಜ್ಞಾನಯೋಗಂ ಸನಾತನಮ್

ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ವೈರಾಗ್ಯದ ನೆಲೆ, ಶಾಶ್ವತ ಜ್ಞಾನಯೋಗ.

ಮಹೇನ್ದ್ರೋಪೇನ್ದ್ರನಮಿತಂ ಮಹರ್ಷಿಗಣವನ್ದಿತಮ್

ಇಂದ್ರ ಮತ್ತು ಉಪೇಂದ್ರರು ವಂದಿಸುವವನು, ಮಹರ್ಷಿಗಳ ಸಮೂಹದಿಂದ ಪೂಜಿಸಲ್ಪಡುವವನು.

ಯೋಗಿನಾಂ ಹೃದಿ ತಿಷ್ಠನ್ತಂ ಯೋಗಮಾಯಾಸಮಾವೃತಮ್

ಯೋಗಿಗಳ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವವನು, ಯೋಗಮಾಯೆಯಿಂದ ಆವೃತನಾಗಿರುವವನು.

ಈಶ್ವರೇಣೈಕತಾಪನ್ನಮಪಶ್ಯನ್ ಬ್ರಹ್ಮವಾದಿನಃ

ಬ್ರಹ್ಮವನ್ನು ಅರಿತವರು ಅವನನ್ನು ಈಶ್ವರನೊಡನೆ ಏಕತ್ವ ಹೊಂದಿರುವಂತೆ ಕಂಡರು.

ಕೃತಾರ್ಥಂ ಮೇನಿರೇ ಸನ್ತಃ ಸ್ವಾತ್ಮಾನಂ ಬ್ರಹ್ಮವಾದಿನಃ

ಬ್ರಹ್ಮಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದ ಜ್ಞಾನಿಗಳು ತಮ್ಮ ಜೀವನ ಸಾರ್ಥಕವಾಯಿತು ಎಂದು ಭಾವಿಸಿದರು.

ಮಹರ್ಷಿರತ್ರಿಃ ಕಪಿಲೋ ಮರೀಚಿಃ

ಮಹರ್ಷಿಗಳಾದ ಅತ್ರಿ, ಕಪಿಲ ಮತ್ತು ಮರೀಚಿ,

ಬದ್ಧ್ವಾಞ್ಜಲಿಂ ಸ್ವೇಷು ಶಿರಃಸು ಭೂಯಃ

ತಮ್ಮವರ ಮುಂದೆ ಮತ್ತೆ ಕೈಮುಗಿದು, ತಲೆಬಾಗಿದರು.

ಆನನ್ದಪೂರ್ಣಾಯತಮಾನಸಾಸ್ತೇ

ಅವರ ಮನಸ್ಸುಗಳು ಪರಿಪೂರ್ಣ ಆನಂದದಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದವು.

ಪ್ರಚೇತಸಂ ಬ್ರಹ್ಮಮಯಂ ಪವಿತ್ರಮ್

ಅವರು ಪವಿತ್ರನಾದ ಬ್ರಹ್ಮಸ್ವರೂಪ ಪ್ರಚೇತಸನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದರು.

ಕವಿಂ ಪರೇಭ್ಯಃ ಪರಮಂ ತತ್ಪರಂ ಚ

ಎಲ್ಲರಿಗಿಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ, ಎಲ್ಲವನ್ನು ಮೀರಿ ಇರುವ ಮಹಾತ್ಮನನ್ನು ಹೊಗಳಿದರು.

ಸ್ತ್ವಾಮೇವ ಸರ್ವಂ ಪ್ರವದನ್ತಿ ಸನ್ತಃ

ಜ್ಞಾನಿಗಳು ನೀನೇ ಎಲ್ಲವೂ ಎಂದು ಘೋಷಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಯಥಾವಿಧಾನಂ ಸಕಲಂ ಸಸರ್ಜ

ಅವನು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಯೋಗ್ಯ ಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು.

ನೃತ್ಯನ್ತಂ ಸ್ವೇ ಹೃದಯೇ ಸನ್ನಿವಿಷ್ಟಮ್

ತಮ್ಮ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿಕೊಂಡು, ನೃತ್ಯಮಾಡುತ್ತಿದ್ದನು.

ಯೋಗಾತ್ಮಾನಂ ಚಿತ್ಪತಿಂ ದಿವ್ಯನೃತ್ಯಮ್

ಯೋಗಸ್ವರೂಪ, ಚಿತ್ಪತಿ, ದಿವ್ಯನೃತ್ಯವನ್ನು ಪ್ರದರ್ಶಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.

ಬ್ರಹ್ಮಾನನ್ದಮನುಭೂಯಾನುಭೂಯ

ಬ್ರಹ್ಮಾನಂದವನ್ನು ಪುನಃ ಪುನಃ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.

ಸ್ವಯಂಪ್ರಭಂ ಭವತೋ ಯತ್ಪ್ರಕಾಶಮ್

ಪ್ರಭೋ, ನಿನ್ನಿಂದ ಹೊರಹೊಮ್ಮುವ ಪ್ರಕಾಶವೇ ಸ್ವಯಂ ಪ್ರಕಾಶವಾಗಿದೆ.

ವಿಶನ್ತಿ ತ್ವಾಂ ಯತಯೋ ಬ್ರಹ್ಮನಿಷ್ಠಾಃ

ಬ್ರಹ್ಮನಿಷ್ಠರಾದ ಯತಿಗಳು ನಿನ್ನೊಳಗೆ ಲೀನರಾಗುತ್ತಾರೆ.

ಸ್ತೇಷಾಂ ಶಾನ್ತಿಃ ಶಾಶ್ವತೀ ನೇತರೇಷಾಮ್

ಅವರಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಶಾಶ್ವತ ಶಾಂತಿ ಸಿಗುತ್ತದೆ, ಇತರರಿಗೆ ಅಲ್ಲ.

ಸ್ವಯಂ ಜ್ಯೋತಿರಚಲೋ ನಿತ್ಯಮುಕ್ತಃ

ಸ್ವಯಂ ಪ್ರಕಾಶಮಾನ, ಅಚಲ, ಸದಾ ಮುಕ್ತನು.

ನಮಾಮಸ್ತ್ವಾಂ ಶರಣಂ ಸಂಪ್ರಪನ್ನಾಃ

ನಾವು ನಿನ್ನನ್ನು ಶರಣಾಗಿ ಬಂದು ವಂದಿಸುತ್ತೇವೆ.

ಧಾತಾರಮಾದಿತ್ಯಮನೇಕರೂಪಮ್

ನೀನು ಧಾರಕ, ಸೂರ್ಯ, ಅನೇಕ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಇರುವವನು.

ಸನಾತನಸ್ತ್ವಂ ಪುರುಷೋತ್ತಮೋ ಽಸಿ

ನೀನು ಶಾಶ್ವತನು, ಪರಮ ಪುರುಷನು.