ಕೂರ್ಮಪುರಾಣಮ್

ನಿರ್ವಿಕಲ್ಪಂ ನಿರಾಭಾಸಂ ಸರ್ವಾವಾಸಂ ಪರಾಮೃತಮ್

ಭೇದವಿಲ್ಲದ, ರೂಪವಿಲ್ಲದ, ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಆಶ್ರಯವಾದ, ಪರಮ ಅಮೃತ.

ನಿರ್ಗುಣಂ ಪರಮಂ ವ್ಯೋಮ ತಜ್ಜ್ಞಾನಂ ಸೂರಯೋ ವಿದುಃ

ಗುಣರಹಿತ, ಪರಮ ಆಕಾಶವಾದ ಈ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಅರಿತಿದ್ದಾರೆ.

ಸೋ ಽಹಂ ಸರ್ವತ್ರಗಃ ಶಾನ್ತೋ ಜ್ಞಾನಾತ್ಮಾ ಪರಮೇಶ್ವರಃ

ನಾನು ಎಲ್ಲ ಕಡೆ ಇರುವ, ಶಾಂತಸ್ವರೂಪ, ಜ್ಞಾನಮಯ ಆತ್ಮ, ಪರಮೇಶ್ವರನು.

ಮತ್ಸ್ಥಾನಿ ಸರ್ವಭೂತಾನಿ ಯಸ್ತಂ ವೇದ ಸ ವೇದವಿತ್

ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳು ನನ್ನಲ್ಲೇ ನೆಲೆಸಿವೆ; ಇದನ್ನು ಅರಿತವನೇ ನಿಜವಾದ ವೇದಜ್ಞ.

ತಯೋರನಾದಿರುದ್ದಿಷ್ಟಃ ಕಾಲಃ ಸಂಯೋಜಕಃ ಪರಃ

ಆ ಇಬ್ಬರಲ್ಲಿ ಆದಿಯಿಲ್ಲದವನು ಕಾಲ, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಒಟ್ಟುಗೂಡಿಸುವ ಪರಮನು ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

ತದಾತ್ಮಕಂ ತದನ್ಯತ್ ಸ್ಯಾತ್ ತದ್ರೂಪಂ ಮಾಮಕಂ ವಿದುಃ

ಅದು ತನ್ನ ಸ್ವರೂಪ, ಇನ್ನೊಂದು ಬೇರೆ; ನನ್ನ ರೂಪವನ್ನು ಅವರು ಅದೇ ಎಂದು ಅರಿತಿದ್ದಾರೆ.

ಯಾ ಸಾ ಪ್ರಕೃತಿರುದ್ದಿಷ್ಟಾ ಮೋಹಿನೀ ಸರ್ವದೇಹಿನಾಮ್

ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳನ್ನು ಮೋಹಗೊಳಿಸುವುದನ್ನು ಪ್ರಕೃತಿ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ಅಹಙ್ಕಾರವಿಮುಕ್ತತ್ವಾತ್ ಪ್ರೋಚ್ಯತೇ ಪಞ್ಚವಿಂಶಕಃ

ಅಹಂಕಾರದಿಂದ ಮುಕ್ತವಾದುದರಿಂದ ಅದನ್ನು ಇಪ್ಪತ್ತೈದನೆಯ ತತ್ತ್ವವೆಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.

ವಿಜ್ಞಾನಶಕ್ತಿರ್ವಿಜ್ಞಾತಾ ಹ್ಯಹಙ್ಕಾರಸ್ತದುತ್ಥಿತಃ

ವಿವೇಕಶಕ್ತಿ ಅರಿವಿಗೆ ಕಾರಣ; ಅದರಿಂದಲೇ ಅಹಂಕಾರ ಹುಟ್ಟುತ್ತದೆ.

ಸ ಜೀವಃ ಸೋ ಽನ್ತರಾತ್ಮೇತಿ ಗೀಯತೇ ತತ್ತ್ವಚಿನ್ತಕೈಃ

ಅದನ್ನೇ ಜೀವ, ಅಂತರ್‌ಆತ್ಮ ಎಂದು ತತ್ತ್ವಚಿಂತಕರು ಹಾಡುತ್ತಾರೆ.

ಸ ವಿಜ್ಞಾನಾತ್ಮಕಸ್ತಸ್ಯ ಮನಃ ಸ್ಯಾದುಪಕಾರಕಮ್

ಅದು ಜ್ಞಾನಸ್ವರೂಪ; ಅದಕ್ಕೆ ಮನಸ್ಸು ಉಪಕರಣವಾಗಿರುತ್ತದೆ.

ಸ ಚಾವಿವೇಕಃ ಪ್ರಕೃತೌ ಸಙ್ಗಾತ್ ಕಾಲೇನ ಸೋ ಽಭವತ್

ಆ ವಿವೇಕದ ಕೊರತೆ ಪ್ರಕೃತಿಯ ಸಂಗದಿಂದ ಕಾಲದ ಮೂಲಕ ಉಂಟಾಯಿತು.

ಸರ್ವೇ ಕಾಲಸ್ಯ ವಶಗಾ ನ ಕಾಲಃ ಕಸ್ಯಚಿದ್ ವಶೇ

ಎಲ್ಲರೂ ಕಾಲದ ವಶ; ಕಾಲ ಯಾರಿಗೂ ವಶವಲ್ಲ.

ಪ್ರೋಚ್ಯತೇ ಭಗವಾನ್ ಪ್ರಾಣಃ ಸರ್ವಜ್ಞಃ ಪುರುಷೋತ್ತಮಃ

ಭಗವಂತನನ್ನು ಪ್ರಾಣ, ಸರ್ವಜ್ಞ, ಪುರುಷೋತ್ತಮ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಮನಸಶ್ಚಾಪ್ಯಹಙ್ಕಾರಮಹಙ್ಕಾರಾನ್ಮಹಾನ್ ಪರಃ

ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಅಹಂಕಾರ, ಅಹಂಕಾರಕ್ಕಿಂತ ಮೇಲಾಗಿರುವ ಮಹತ್ ತತ್ತ್ವ.

ಪುರುಷಾದ್ ಭಗವಾನ್ ಪ್ರಾಣಸ್ತಸ್ಯ ಸರ್ವಮಿದಂ ಜಗತ್

ಪುರುಷನಿಂದ ಭಗವಂತ ಪ್ರಾಣ ಹುಟ್ಟಿದನು; ಅವನಿಂದ ಈ ಜಗತ್ತು ಎಲ್ಲವೂ ಉಂಟಾಯಿತು.

ನಾಸ್ತಿ ಮತ್ತಃ ಪರಂ ಭೂತಂ ಮಾಂ ವಿಜ್ಞಾಯ ವಿಮುಚ್ಯತೇ

ನನ್ನಿಗಿಂತ ಮೇಲಾದ ಯಾವುದೂ ಇಲ್ಲ; ನನ್ನನ್ನು ಅರಿತವನು ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ.

ಋತೇ ಮಾಮೇಕಮವ್ಯಕ್ತಂ ವ್ಯೋಮರೂಪಂ ಮಹೇಶ್ವರಮ್

ನನ್ನೊಬ್ಬನನ್ನು ಬಿಟ್ಟರೆ, ಅವ್ಯಕ್ತನಾದ, ಆಕಾಶಸ್ವರೂಪನಾದ ಮಹೇಶ್ವರನು ಬೇರೆ ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ.

ಮಾಯೀ ಮಾಯಾಮಯೋ ದೇವಃ ಕಾಲೇನ ಸಹ ಸಙ್ಗತಃ

ಮಾಯೆಯುಳ್ಳ ದೇವರು, ಮಾಯೆಯಿಂದ ಕೂಡಿರುವವನು, ಕಾಲದೊಡನೆ ಏಕವಾಗಿದ್ದಾನೆ.

ನಿಯೋಜಯತ್ಯನನ್ತಾತ್ಮಾ ಹ್ಯೇತದ್ ವೇದಾನುಶಾಸನಮ್

ಅನಂತಾತ್ಮನು ವೇದದ ಆಜ್ಞೆಯಂತೆ ಇದನ್ನು ನಿಗದಿಪಡಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಮಾಹಾತ್ಮ್ಯಂ ದೇವದೇವಸ್ಯ ಯೇನೇದಂ ಸಂಪ್ರವರ್ತತೇ

ದೇವದೇವನ ಮಹಿಮೆಯಿಂದಲೇ ಈ ಜಗತ್ತು ಚಲಿಸುತ್ತಿದೆ.

ಶಕ್ಯೋ ಹಿ ಪುರುಷೈರ್ಜ್ಞಾತುಮೃತೇ ಭಕ್ತಿಮನುತ್ತಮಾಮ್

ಅದನ್ನು ಪುರುಷರು ಪರಮ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಮಾತ್ರ ಅರಿಯಬಹುದು.

ಮಾಂ ಸರ್ವಸಾಕ್ಷಿಣಂ ಲೋಕೋ ನ ಜಾನಾತಿ ಮುನೀಶ್ವರಾಃ

ನಾನು ಎಲ್ಲದರ ಸಾಕ್ಷಿಯಾದವನು ಎಂಬುದನ್ನು ಲೋಕವೂ, ಮಹರ್ಷಿಗಳೂ ತಿಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ.

ಸೋ ಽಹನ್ಧಾತಾ ವಿಧಾತಾ ಚ ಕಾಲೋ ಽಗ್ನಿರ್ವಿಶ್ವತೋಮುಖಃ

ಅವನು ಆತ್ಮ, ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತ, ವಿಧಾತ, ಕಾಲ, ಅಗ್ನಿ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಮುಖವಿರುವವನು.

ಬ್ರಹ್ಮಾ ಚ ಮನವಃ ಶಕ್ರೋ ಯೇ ಚಾನ್ಯೇ ಪ್ರಥಿತೌಜಸಃ

ಬ್ರಹ್ಮ, ಮನುಗಳು, ಇಂದ್ರ ಮತ್ತು ಶಕ್ತಿಶಾಲಿಗಳಾದ ಇತರರು—

ಯಜನ್ತಿ ವಿವಿಧೈರಗ್ನಿಂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾ ವೈದಿಕೈರ್ಮಖೈಃ

ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ವಿವಿಧ ವೇದಯಜ್ಞಗಳಿಂದ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಧ್ಯಾಯನ್ತಿ ಯೋಗಿನೋ ದೇವಂ ಭೂತಾಧಿಪತಿಮೀಶ್ವರಮ್

ಯೋಗಿಗಳು ಭೂತಾಧಿಪತಿ, ಈಶ್ವರನಾದ ದೇವರನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಸರ್ವದೇವತನುರ್ಭೂತ್ವಾ ಸರ್ವಾತ್ಮಾ ಸರ್ವಸಂಸ್ಥಿತಃ

ಅವನು ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳ ದೇಹವಾಗಿ, ಎಲ್ಲರ ಆತ್ಮನಾಗಿ, ಎಲ್ಲರಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದ್ದಾನೆ.

ತೇಷಾಂ ಸನ್ನಿಹಿತೋ ನಿತ್ಯಂ ಯೇ ಭಕ್ತ್ಯಾ ಮಾಮುಪಾಸತೇ

ಯಾರು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಆರಾಧಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರ ಬಳಿಗೆ ನಾನು ಸದಾ ಹತ್ತಿರವಾಗಿರುತ್ತೇನೆ.