ಕೂರ್ಮಪುರಾಣಮ್

ನಿರ್ಗುಣಾಮಲರೂಪಸ್ಯ ಯತ್ತದೈಶ್ವರ್ಯಮುತ್ತಮಮ್

ಗುಣರಹಿತ, ಕಳಂಕರಹಿತ ರೂಪವಿರುವ ನನಗೆ ಆ ಪರಮ ಐಶ್ವರ್ಯ ಇದೆ.

ವಕ್ಷ್ಯೇ ಸಮಾಹಿತಾ ಯೂಯಂ ಶೃಣುಧ್ವಂ ಬ್ರಹ್ಮವಾದಿನಃ

ನಾನು ಇದನ್ನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ; ಬ್ರಹ್ಮವನ್ನು ಅರಿತವರು, ಮನಸ್ಸನ್ನು ಏಕಾಗ್ರಗೊಳಿಸಿ ಕೇಳಿರಿ.

ಪ್ರೇರಯಾಮಿ ತಥಾಪೀದಂ ಕಾರಣಂ ಸೂರಯೋ ವಿದುಃ

ನಾನು ಇದನ್ನು ಚಲಾಯಿಸುತ್ತೇನೆ; ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಇದನ್ನು ಕಾರಣವೆಂದು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.

ಪ್ರವಿಷ್ಟಾ ಮಮ ಸಾಯುಜ್ಯಂ ಲಭನ್ತೇ ಯೋಗಿನೋ ಽವ್ಯಯಮ್

ನನ್ನೊಂದಿಗೇ ಐಕ್ಯವನ್ನು ಪಡೆದ ಯೋಗಿಗಳು ಅವಿನಾಶಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಲಭನ್ತೇ ಪರಮಾಂ ಶುದ್ಧಿಂ ನಿರ್ವಾಣಂ ತೇ ಮಯಾ ಸಹ

ಅವರು ನನ್ನೊಂದಿಗೇ ಪರಮ ಶುದ್ಧಿಯನ್ನು ಮತ್ತು ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಪ್ರಸಾದಾನ್ಮಮ ಯೋಗೀನ್ದ್ರಾ ಏತದ್ ವೇದಾನುಶಾಸನಮ್

ನನ್ನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ, ಯೋಗೇಶ್ವರರೇ, ಇದು ವೇದೋಪದೇಶವಾಗಿದೆ.

ಮದುಕ್ತಮೇತದ್ ವಿಜ್ಞಾನಂ ಸಾಂಖ್ಯಯೋಗಸಮಾಶ್ರಯಮ್

ನಾನು ಹೇಳಿದ ಈ ಜ್ಞಾನವು ಸಾಂಖ್ಯ ಮತ್ತು ಯೋಗದಲ್ಲಿ ಆಧಾರಿತವಾಗಿದೆ.

ತೇಭ್ಯಃ ಸರ್ವಮಿದಂ ಜಾತಂ ತಸ್ಮಾದ್ ಬ್ರಹ್ಮಮಯಂ ಜಗತ್

ಅವರಿಂದೆಲ್ಲವೂ ಈ ಜಗತ್ತು ಉತ್ಪನ್ನವಾಗಿದೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ಜಗತ್ತು ಬ್ರಹ್ಮದಿಂದ ತುಂಬಿದೆ.

ಸರ್ವತಃ ಶ್ರುತಿಮಲ್ಲೋಕೇ ಸರ್ವಮಾವೃತ್ಯ ತಿಷ್ಠತಿ

ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಅದು ಇದ್ದು, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಆವರಿಸಿಕೊಂಡು ನಿಲ್ಲುತ್ತದೆ ಎಂದು ಶ್ರುತಿ ಹೇಳುತ್ತದೆ.

ಸರ್ವಾಧಾರಂ ಸದಾನನ್ದಮವ್ಯಕ್ತಂ ದ್ವೈತವರ್ಜಿತಮ್

ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಧಾರಣೆ ಮಾಡುವ, ಸದಾ ಆನಂದದಿಂದಿರುವ, ಕಾಣದ, ದ್ವಂದ್ವವಿಲ್ಲದ ಆಧಾರ.

ನಿರ್ವಿಕಲ್ಪಂ ನಿರಾಭಾಸಂ ಸರ್ವಾವಾಸಂ ಪರಾಮೃತಮ್

ಭೇದವಿಲ್ಲದ, ರೂಪವಿಲ್ಲದ, ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಆಶ್ರಯವಾದ, ಪರಮ ಅಮೃತ.

ನಿರ್ಗುಣಂ ಪರಮಂ ವ್ಯೋಮ ತಜ್ಜ್ಞಾನಂ ಸೂರಯೋ ವಿದುಃ

ಗುಣರಹಿತ, ಪರಮ ಆಕಾಶವಾದ ಈ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಅರಿತಿದ್ದಾರೆ.

ಸೋ ಽಹಂ ಸರ್ವತ್ರಗಃ ಶಾನ್ತೋ ಜ್ಞಾನಾತ್ಮಾ ಪರಮೇಶ್ವರಃ

ನಾನು ಎಲ್ಲ ಕಡೆ ಇರುವ, ಶಾಂತಸ್ವರೂಪ, ಜ್ಞಾನಮಯ ಆತ್ಮ, ಪರಮೇಶ್ವರನು.

ಮತ್ಸ್ಥಾನಿ ಸರ್ವಭೂತಾನಿ ಯಸ್ತಂ ವೇದ ಸ ವೇದವಿತ್

ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳು ನನ್ನಲ್ಲೇ ನೆಲೆಸಿವೆ; ಇದನ್ನು ಅರಿತವನೇ ನಿಜವಾದ ವೇದಜ್ಞ.

ತಯೋರನಾದಿರುದ್ದಿಷ್ಟಃ ಕಾಲಃ ಸಂಯೋಜಕಃ ಪರಃ

ಆ ಇಬ್ಬರಲ್ಲಿ ಆದಿಯಿಲ್ಲದವನು ಕಾಲ, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಒಟ್ಟುಗೂಡಿಸುವ ಪರಮನು ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

ತದಾತ್ಮಕಂ ತದನ್ಯತ್ ಸ್ಯಾತ್ ತದ್ರೂಪಂ ಮಾಮಕಂ ವಿದುಃ

ಅದು ತನ್ನ ಸ್ವರೂಪ, ಇನ್ನೊಂದು ಬೇರೆ; ನನ್ನ ರೂಪವನ್ನು ಅವರು ಅದೇ ಎಂದು ಅರಿತಿದ್ದಾರೆ.

ಯಾ ಸಾ ಪ್ರಕೃತಿರುದ್ದಿಷ್ಟಾ ಮೋಹಿನೀ ಸರ್ವದೇಹಿನಾಮ್

ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳನ್ನು ಮೋಹಗೊಳಿಸುವುದನ್ನು ಪ್ರಕೃತಿ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ಅಹಙ್ಕಾರವಿಮುಕ್ತತ್ವಾತ್ ಪ್ರೋಚ್ಯತೇ ಪಞ್ಚವಿಂಶಕಃ

ಅಹಂಕಾರದಿಂದ ಮುಕ್ತವಾದುದರಿಂದ ಅದನ್ನು ಇಪ್ಪತ್ತೈದನೆಯ ತತ್ತ್ವವೆಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.

ವಿಜ್ಞಾನಶಕ್ತಿರ್ವಿಜ್ಞಾತಾ ಹ್ಯಹಙ್ಕಾರಸ್ತದುತ್ಥಿತಃ

ವಿವೇಕಶಕ್ತಿ ಅರಿವಿಗೆ ಕಾರಣ; ಅದರಿಂದಲೇ ಅಹಂಕಾರ ಹುಟ್ಟುತ್ತದೆ.

ಸ ಜೀವಃ ಸೋ ಽನ್ತರಾತ್ಮೇತಿ ಗೀಯತೇ ತತ್ತ್ವಚಿನ್ತಕೈಃ

ಅದನ್ನೇ ಜೀವ, ಅಂತರ್‌ಆತ್ಮ ಎಂದು ತತ್ತ್ವಚಿಂತಕರು ಹಾಡುತ್ತಾರೆ.

ಸ ವಿಜ್ಞಾನಾತ್ಮಕಸ್ತಸ್ಯ ಮನಃ ಸ್ಯಾದುಪಕಾರಕಮ್

ಅದು ಜ್ಞಾನಸ್ವರೂಪ; ಅದಕ್ಕೆ ಮನಸ್ಸು ಉಪಕರಣವಾಗಿರುತ್ತದೆ.

ಸ ಚಾವಿವೇಕಃ ಪ್ರಕೃತೌ ಸಙ್ಗಾತ್ ಕಾಲೇನ ಸೋ ಽಭವತ್

ಆ ವಿವೇಕದ ಕೊರತೆ ಪ್ರಕೃತಿಯ ಸಂಗದಿಂದ ಕಾಲದ ಮೂಲಕ ಉಂಟಾಯಿತು.

ಸರ್ವೇ ಕಾಲಸ್ಯ ವಶಗಾ ನ ಕಾಲಃ ಕಸ್ಯಚಿದ್ ವಶೇ

ಎಲ್ಲರೂ ಕಾಲದ ವಶ; ಕಾಲ ಯಾರಿಗೂ ವಶವಲ್ಲ.

ಪ್ರೋಚ್ಯತೇ ಭಗವಾನ್ ಪ್ರಾಣಃ ಸರ್ವಜ್ಞಃ ಪುರುಷೋತ್ತಮಃ

ಭಗವಂತನನ್ನು ಪ್ರಾಣ, ಸರ್ವಜ್ಞ, ಪುರುಷೋತ್ತಮ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಮನಸಶ್ಚಾಪ್ಯಹಙ್ಕಾರಮಹಙ್ಕಾರಾನ್ಮಹಾನ್ ಪರಃ

ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಅಹಂಕಾರ, ಅಹಂಕಾರಕ್ಕಿಂತ ಮೇಲಾಗಿರುವ ಮಹತ್ ತತ್ತ್ವ.

ಪುರುಷಾದ್ ಭಗವಾನ್ ಪ್ರಾಣಸ್ತಸ್ಯ ಸರ್ವಮಿದಂ ಜಗತ್

ಪುರುಷನಿಂದ ಭಗವಂತ ಪ್ರಾಣ ಹುಟ್ಟಿದನು; ಅವನಿಂದ ಈ ಜಗತ್ತು ಎಲ್ಲವೂ ಉಂಟಾಯಿತು.

ನಾಸ್ತಿ ಮತ್ತಃ ಪರಂ ಭೂತಂ ಮಾಂ ವಿಜ್ಞಾಯ ವಿಮುಚ್ಯತೇ

ನನ್ನಿಗಿಂತ ಮೇಲಾದ ಯಾವುದೂ ಇಲ್ಲ; ನನ್ನನ್ನು ಅರಿತವನು ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ.

ಋತೇ ಮಾಮೇಕಮವ್ಯಕ್ತಂ ವ್ಯೋಮರೂಪಂ ಮಹೇಶ್ವರಮ್

ನನ್ನೊಬ್ಬನನ್ನು ಬಿಟ್ಟರೆ, ಅವ್ಯಕ್ತನಾದ, ಆಕಾಶಸ್ವರೂಪನಾದ ಮಹೇಶ್ವರನು ಬೇರೆ ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ.

ಮಾಯೀ ಮಾಯಾಮಯೋ ದೇವಃ ಕಾಲೇನ ಸಹ ಸಙ್ಗತಃ

ಮಾಯೆಯುಳ್ಳ ದೇವರು, ಮಾಯೆಯಿಂದ ಕೂಡಿರುವವನು, ಕಾಲದೊಡನೆ ಏಕವಾಗಿದ್ದಾನೆ.