ಕೂರ್ಮಪುರಾಣಮ್

ಸ್ವಾತ್ಮಾನಮಕ್ಷರಂ ಬ್ರಹ್ಮ ನಾವಬುದ್ಧ್ಯೇತ ತತ್ತ್ವತಃ

ಅಕ್ಷರವಾದ ಆತ್ಮ, ಬ್ರಹ್ಮನನ್ನು ನಿಜವಾಗಿ ಅರಿಯಲಾಗದು.

ರಗದ್ವೇಷಾದಯೋ ದೋಷಾಃ ಸರ್ವೇ ಭ್ರಾನ್ತಿನಿಬನ್ಧನಾಃ

ರಾಗ, ದ್ವೇಷ ಮತ್ತು ಇತರ ದೋಷಗಳು ಎಲ್ಲವೂ ಭ್ರಮೆಯಿಂದ ಹುಟ್ಟುತ್ತವೆ.

ತದ್ವಶಾದೇವ ಸರ್ವೇಷಾಂ ಸರ್ವದೇಹಸಮುದ್ಭವಃ

ಅವುಗಳ ಪ್ರಭಾವದಿಂದಲೇ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಎಲ್ಲ ದೇಹಗಳು ಉಂಟಾಗುತ್ತವೆ.

ಏಕಃ ಸ ಭಿದ್ಯತೇ ಶಕ್ತ್ಯಾ ಮಾಯಯಾ ನ ಸ್ವಭಾವತಃ

ಒಬ್ಬನೇ ಇದ್ದರೂ, ಅವನು ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ, ಮಾಯೆಯಿಂದ ವಿಭಜಿತನಾಗುತ್ತಾನೆ, ಸ್ವಭಾವದಿಂದ ಅಲ್ಲ.

ಭೇದೋ ವ್ಯಕ್ತಸ್ವಭಾವೇನ ಸಾ ಚ ಮಾಯಾತ್ಮಸಂಶ್ರಯಾ

ಭೇದವು ವ್ಯಕ್ತ ಸ್ವಭಾವದಿಂದ ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ, ಅದು ಮಾಯೆಯ ಅಡಿಪಾಯದಲ್ಲಿದೆ.

ಅನ್ತಃ ಕರಣಜೈರ್ಭಾವೈರಾತ್ಮಾ ತದ್ವನ್ನ ಲಿಪ್ಯತೇ

ಅಂತರಂಗದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟುವ ಭಾವಗಳಿಂದ ಆತ್ಮ ಸ್ವಲ್ಪವೂ ಮಸುಕಾಗುವುದಿಲ್ಲ, ಇದೇ ರೀತಿ ಇಲ್ಲಿ ಕೂಡ.

ಉಪಾಧಿಹೀನೋ ವಿಮಲಸ್ತಥೈವಾತ್ಮಾ ಪ್ರಕಾಶತೇ

ಯಾವಾಗ ಆತ್ಮಕ್ಕೆ ಯಾವುದೇ ಉಪಾಧಿ ಇಲ್ಲದೆ, ಶುದ್ಧವಾಗಿರುತ್ತದೋ, ಆಗ ಅದು ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗುತ್ತದೆ.

ಅರ್ಥಸ್ವರೂಪಮೇವಾಜ್ಞಾಃ ಪಶ್ಯನ್ತ್ಯನ್ಯೇ ಕುದೃಷ್ಟಯಃ

ಅಜ್ಞಾನಿಗಳು, ತಪ್ಪು ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ, ವಸ್ತುವಿನ ಹೊರಗಿನ ರೂಪವನ್ನಷ್ಟೇ ನೋಡುತ್ತಾರೆ.

ದೃಶ್ಯತೇ ಹ್ಯರ್ಥರೂಪೇಣ ಪುರುಷೈರ್ಭ್ರಾನ್ತಿದೃಷ್ಟಿಭಿಃ

ತಪ್ಪು ದೃಷ್ಟಿಯುಳ್ಳವರು ವಸ್ತುವಿನ ರೂಪದಲ್ಲೇ ಅದನ್ನು ಕಾಣುತ್ತಾರೆ.

ರಕ್ತಿಕಾದ್ಯುಪಧಾನೇನ ತದ್ವತ್ ಪರಮಪೂರುಷಃ

ಹುಡಗಿನ ಬಟ್ಟೆ ಮುಚ್ಚಿದಂತೆ, ಪರಮಪುರುಷನೂ ಹಾಗೆಯೇ ಮುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ.

ಉಪಾಸಿತವ್ಯೋ ಮನ್ತವ್ಯಃ ಶ್ರೋತವ್ಯಶ್ಚ ಮುಮುಕ್ಷುಭಿಃ

ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ಬಯಸುವವರು ಅವನನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು, ಚಿಂತಿಸಬೇಕು, ಕೇಳಬೇಕು.

ಯೋಗಿನೋ ಽವ್ಯವಧಾನೇನ ತದಾ ಸಂಪದ್ಯತೇ ಸ್ವಯಮ್

ಯೋಗಿಗಳಿಗೆ ಯಾವುದೇ ಅಡ್ಡಿಯಿಲ್ಲದೆ, ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅವನು ನೇರವಾಗಿ ಅನುಭವವಾಗುತ್ತಾನೆ.

ಸರ್ವಭೂತೇಷು ಚಾತ್ಮಾನಂ ಬ್ರಹ್ಮ ಸಂಪದ್ಯತೇ ತದಾ

ಆಗ ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಆತ್ಮ ಬ್ರಹ್ಮನಾಗುತ್ತದೆ.

ಏಕೀಭೂತಃ ಪರೇಣಾಸೌ ತದಾ ಭವತಿ ಕೇವಲಃ

ಪರಮಾತ್ಮನೊಂದಿಗೇ ಏಕೀಭಾವಗೊಂಡು, ಅವನು ಶುದ್ಧನಾಗಿ ಒಬ್ಬನೇ ಉಳಿಯುತ್ತಾನೆ.

ತದಾಸಾವಮೃತೀಭೂತಃ ಕ್ಷೇಮಂ ಗಚ್ಛತಿ ಪಣ್ಡಿತಃ

ಆಗ ಅಮೃತಸ್ವರೂಪನಾಗಿ, ಜ್ಞಾನಿಯು ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

ತತ ಏವ ಚ ವಿಸ್ತಾರಂ ಬ್ರಹ್ಮ ಸಂಪದ್ಯತೇ ತದಾ

ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಅದರಿಂದಲೇ ಬ್ರಹ್ಮವು ವ್ಯಾಪಿಸುತ್ತವೆ.

ಮಾಯಾಮಾತ್ರಂ ಜಗತ್ ಕೃತ್ಸ್ನಂ ತದಾ ಭವತಿ ನಿರ್ವೃತಃ

ಆಗ ಈ ಜಗತ್ತು ಸಂಪೂರ್ಣ ಮಾಯೆಯಷ್ಟೆ ಎಂಬುದು ಗೊತ್ತಾಗುತ್ತದೆ, ಅವನು ತೃಪ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ.

ಕೇವಲಂ ಬ್ರಹ್ಮವಿಜ್ಞಾನಂ ಜಾಯತೇ ಽಸೌ ತದಾ ಶಿವಃ

ಆಗ ಬ್ರಹ್ಮಜ್ಞಾನ ಮಾತ್ರ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ; ಅವನು ಶುಭಸ್ವರೂಪನಾಗುತ್ತಾನೆ.

ತದ್ವದಾತ್ಮಾಕ್ಷರೇಣಾಸೌ ನಿಷ್ಕಲೇನೈಕತಾಂ ವ್ರಜೇತ್

ಹಾಗೆಯೇ, ಅವನು ಭಾಗವಿಲ್ಲದ, ನಾಶವಿಲ್ಲದ ಆತ್ಮನೊಂದಿಗೆ ಏಕತ್ವವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

ಅಜ್ಞಾನೇನಾವೃತಂ ಲೋಕೋ ವಿಜ್ಞಾನಂ ತೇನ ಮುಹ್ಯತಿ

ಅಜ್ಞಾನದಿಂದ ಜಗತ್ತು ಮುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ; ಅದರಿಂದ ಜ್ಞಾನವು ಮರುಳುಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.

ಅಜ್ಞಾನಮಿತರತ್ ಸರ್ವಂ ವಿಜ್ಞಾನಮಿತಿ ಮೇ ಮತಮ್

ಇನ್ನಿತರೆಲ್ಲವೂ ಅಜ್ಞಾನವೇ; ಜ್ಞಾನ ಮಾತ್ರವೇ ನಿಜವೆಂದು ನನಗೆ ಭಾವನೆ.

ಸರ್ವವೇದಾನ್ತಸಾರಂ ಹಿ ಯೋಗಸ್ತತ್ರೈಕಚಿತ್ತತಾ

ಯೋಗವೇ ಎಲ್ಲ ವೇದಾಂತಗಳ ಸಾರ, ಏಕೆಂದರೆ ಅದು ಮನಸ್ಸನ್ನು ಒಂದೇ ಕಡೆ ಕೇಂದ್ರೀಕರಿಸುವ ಸ್ಥಿತಿಯಾಗಿದೆ.

ಯೋಗಜ್ಞಾನಾಭಿಯುಕ್ತಸ್ಯ ನಾವಾಪ್ಯಂ ವಿದ್ಯತೇ ಕ್ವಚಿತ್

ಯೋಗದ ಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವವನಿಗೆ ಎಲ್ಲೆಂದರಲ್ಲಿ ಏನೂ ಅಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.

ಏಕಂ ಸಾಂಖ್ಯಂ ಚ ಯೋಗಂ ಚ ಯಃ ಪಶ್ಯತಿ ಸ ತತ್ತ್ವವಿತ್

ಯಾರು ಸಾಂಖ್ಯ ಮತ್ತು ಯೋಗವನ್ನು ಒಂದೇ ಎಂದು ನೋಡುತ್ತಾರೆ, ಅವರು ನಿಜವಾದ ತತ್ತ್ವವನ್ನು ತಿಳಿದವರು.

ಮಜ್ಜನ್ತಿ ತತ್ರ ತತ್ರೈವ ನ ತ್ವಾತ್ಮೈಷಾಮಿತಿ ಶ್ರುತಿಃ

ಇಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರೂ ಮುಳುಗುತ್ತಾರೆ, ಆದರೆ ಆತ್ಮ ಮಾತ್ರ ಮುಳುಗುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಶ್ರುತಿ ಹೇಳುತ್ತದೆ.

ಜ್ಞಾನಯೋಗಾಭಿಯುಕ್ತಸ್ತು ದೇಹಾನ್ತೇ ತದವಾಪ್ನುಯಾತ್

ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಯೋಗದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವವನು ದೇಹಾಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಆ ಪರಮವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

ಕೀರ್ತಿತಃ ಸರ್ವವೇದೇಷು ಸರ್ವಾತ್ಮಾ ಸರ್ವತೋಮುಖಃ

ಎಲ್ಲ ವೇದಗಳಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಇರುವ ಆತ್ಮನು, ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳತ್ತ ಮುಖವಿಟ್ಟು ಇರುವವನು ಎಂದು ಘೋಷಿಸಲಾಗಿದೆ.

ಸರ್ವತಃ ಪಾಣಿಪಾದೋ ಽಹಮನ್ತರ್ಯಾಮೀ ಸನಾತನಃ

ನಾನು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಕೈ ಕಾಲುಗಳಿರುವ, ಒಳಗೆ ಇರುವ ಶಾಶ್ವತ ಆಂತರ್ಯಾಮಿ.

ಅಚಕ್ಷುರಪಿ ಪಶ್ಯಾಮಿ ತಥಾಕರ್ಣಃ ಶೃಣೋಮ್ಯಹಮ್

ಕಣ್ಣು ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ನಾನು ನೋಡುತ್ತೇನೆ; ಕಿವಿ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ನಾನು ಕೇಳುತ್ತೇನೆ.