ಕೂರ್ಮಪುರಾಣಮ್

ನ ಮಾಯಾ ನೈವ ಚ ಪ್ರಾಶ್ಚೈತನ್ಯಂ ಪರಮಾರ್ಥತಃ

ಅವನು ಮಾಯೆಯೂ ಅಲ್ಲ, ಫಲವೂ ಅಲ್ಲ; ನಿಜವಾಗಿ ಅವನು ಶುದ್ಧ ಚೈತನ್ಯ.

ತದ್ವದೈಕ್ಯಂ ನ ಸಂಬನ್ಧಃ ಪ್ರಪಞ್ಚಪರಮಾತ್ಮನೋಃ

ಹಾಗೆಯೇ, ಪ್ರಪಂಚ ಮತ್ತು ಪರಮಾತ್ಮನಿಗೆ ಒಂದಾಗುವಿಕೆ ಅಥವಾ ಸಂಬಂಧವಿಲ್ಲ.

ತದ್ವತ್ ಪ್ರಪಞ್ಚಪುರುಷೌ ವಿಭಿನ್ನೌ ಪರಮಾರ್ಥತಃ

ಅದೇ ರೀತಿ, ಪ್ರಪಂಚ ಮತ್ತು ಜೀವಿಗಳು ನಿಜವಾಗಿ ವಿಭಿನ್ನವಾಗಿವೆ.

ನಹಿ ತಸ್ಯ ಭವೇನ್ಮುಕ್ತಿರ್ಜನ್ಮಾನ್ತರಶತೈರಪಿ

ಅವನಿಗೆ ನೂರಾರು ಜನ್ಮಗಳಾದರೂ ಮುಕ್ತಿಯಿಲ್ಲ.

ವಿಕಾರಹೀನಂ ನಿರ್ದುಃ ಖಮಾನನ್ದಾತ್ಮಾನಮವ್ಯಯಮ್

ಅಕ್ಷರವಾದ ಆತ್ಮನು ಬದಲಾವಣೆ ಇಲ್ಲದ, ದುಃಖವಿಲ್ಲದ, ಆಕಾಶದಂತಿರುವ, ಆನಂದಸ್ವರೂಪ.

ಸಾ ಚಾಹಙ್ಕಾರಕರ್ತೃತ್ವಾದಾತ್ಮನ್ಯಾರೋಪ್ಯತೇ ಜನೈಃ

ಆದರೆ ಜನರು ಅಹಂಕಾರ ಮತ್ತು ಕರ್ತೃತ್ವದಿಂದ ಇದನ್ನು ಆತ್ಮಕ್ಕೆ ತಪ್ಪಾಗಿ ಅರ್ಪಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಭೋಕ್ತಾರಮಕ್ಷರಂ ಶುದ್ಧಂ ಸರ್ವತ್ರ ಸಮವಸ್ಥಿತಮ್

ಅಕ್ಷರವಾದ, ಶುದ್ಧ ಭೋಕ್ತೃ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಇರುವವನು.

ಅಜ್ಞಾನಾದನ್ಯಥಾ ಜ್ಞಾನಂ ತಚ್ಚ ಪ್ರಕೃತಿಸಂಗತಮ್

ಅಜ್ಞಾನದಿಂದ ಜ್ಞಾನವು ಬೇರೆ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಕಾಣುತ್ತದೆ, ಅದು ಪ್ರಕೃತಿಯೊಡನೆ ಸೇರಿದೆ.

ಅಹಙ್ಕಾರಾವಿವೇಕೇನ ಕರ್ತಾಹಮಿತಿ ಮನ್ಯತೇ

ಅಹಂಕಾರದ ಭೇದವಿಲ್ಲದೆ, ನಾನು ಕರ್ತೃ ಎಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಪ್ರಧಾನಂ ಪ್ರಕೃತಿಂ ಬುದ್ಧ್ವಾ ಕಾರಣಂ ಬ್ರಹ್ಮವಾದಿನಃ

ಬ್ರಹ್ಮವನ್ನು ಅರಿತವರು ಮೂಲ ಪ್ರಕೃತಿಯೇ ಕಾರಣವೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ಸ್ವಾತ್ಮಾನಮಕ್ಷರಂ ಬ್ರಹ್ಮ ನಾವಬುದ್ಧ್ಯೇತ ತತ್ತ್ವತಃ

ಅಕ್ಷರವಾದ ಆತ್ಮ, ಬ್ರಹ್ಮನನ್ನು ನಿಜವಾಗಿ ಅರಿಯಲಾಗದು.

ರಗದ್ವೇಷಾದಯೋ ದೋಷಾಃ ಸರ್ವೇ ಭ್ರಾನ್ತಿನಿಬನ್ಧನಾಃ

ರಾಗ, ದ್ವೇಷ ಮತ್ತು ಇತರ ದೋಷಗಳು ಎಲ್ಲವೂ ಭ್ರಮೆಯಿಂದ ಹುಟ್ಟುತ್ತವೆ.

ತದ್ವಶಾದೇವ ಸರ್ವೇಷಾಂ ಸರ್ವದೇಹಸಮುದ್ಭವಃ

ಅವುಗಳ ಪ್ರಭಾವದಿಂದಲೇ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಎಲ್ಲ ದೇಹಗಳು ಉಂಟಾಗುತ್ತವೆ.

ಏಕಃ ಸ ಭಿದ್ಯತೇ ಶಕ್ತ್ಯಾ ಮಾಯಯಾ ನ ಸ್ವಭಾವತಃ

ಒಬ್ಬನೇ ಇದ್ದರೂ, ಅವನು ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ, ಮಾಯೆಯಿಂದ ವಿಭಜಿತನಾಗುತ್ತಾನೆ, ಸ್ವಭಾವದಿಂದ ಅಲ್ಲ.

ಭೇದೋ ವ್ಯಕ್ತಸ್ವಭಾವೇನ ಸಾ ಚ ಮಾಯಾತ್ಮಸಂಶ್ರಯಾ

ಭೇದವು ವ್ಯಕ್ತ ಸ್ವಭಾವದಿಂದ ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ, ಅದು ಮಾಯೆಯ ಅಡಿಪಾಯದಲ್ಲಿದೆ.

ಅನ್ತಃ ಕರಣಜೈರ್ಭಾವೈರಾತ್ಮಾ ತದ್ವನ್ನ ಲಿಪ್ಯತೇ

ಅಂತರಂಗದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟುವ ಭಾವಗಳಿಂದ ಆತ್ಮ ಸ್ವಲ್ಪವೂ ಮಸುಕಾಗುವುದಿಲ್ಲ, ಇದೇ ರೀತಿ ಇಲ್ಲಿ ಕೂಡ.

ಉಪಾಧಿಹೀನೋ ವಿಮಲಸ್ತಥೈವಾತ್ಮಾ ಪ್ರಕಾಶತೇ

ಯಾವಾಗ ಆತ್ಮಕ್ಕೆ ಯಾವುದೇ ಉಪಾಧಿ ಇಲ್ಲದೆ, ಶುದ್ಧವಾಗಿರುತ್ತದೋ, ಆಗ ಅದು ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗುತ್ತದೆ.

ಅರ್ಥಸ್ವರೂಪಮೇವಾಜ್ಞಾಃ ಪಶ್ಯನ್ತ್ಯನ್ಯೇ ಕುದೃಷ್ಟಯಃ

ಅಜ್ಞಾನಿಗಳು, ತಪ್ಪು ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ, ವಸ್ತುವಿನ ಹೊರಗಿನ ರೂಪವನ್ನಷ್ಟೇ ನೋಡುತ್ತಾರೆ.

ದೃಶ್ಯತೇ ಹ್ಯರ್ಥರೂಪೇಣ ಪುರುಷೈರ್ಭ್ರಾನ್ತಿದೃಷ್ಟಿಭಿಃ

ತಪ್ಪು ದೃಷ್ಟಿಯುಳ್ಳವರು ವಸ್ತುವಿನ ರೂಪದಲ್ಲೇ ಅದನ್ನು ಕಾಣುತ್ತಾರೆ.

ರಕ್ತಿಕಾದ್ಯುಪಧಾನೇನ ತದ್ವತ್ ಪರಮಪೂರುಷಃ

ಹುಡಗಿನ ಬಟ್ಟೆ ಮುಚ್ಚಿದಂತೆ, ಪರಮಪುರುಷನೂ ಹಾಗೆಯೇ ಮುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ.

ಉಪಾಸಿತವ್ಯೋ ಮನ್ತವ್ಯಃ ಶ್ರೋತವ್ಯಶ್ಚ ಮುಮುಕ್ಷುಭಿಃ

ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ಬಯಸುವವರು ಅವನನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು, ಚಿಂತಿಸಬೇಕು, ಕೇಳಬೇಕು.

ಯೋಗಿನೋ ಽವ್ಯವಧಾನೇನ ತದಾ ಸಂಪದ್ಯತೇ ಸ್ವಯಮ್

ಯೋಗಿಗಳಿಗೆ ಯಾವುದೇ ಅಡ್ಡಿಯಿಲ್ಲದೆ, ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅವನು ನೇರವಾಗಿ ಅನುಭವವಾಗುತ್ತಾನೆ.

ಸರ್ವಭೂತೇಷು ಚಾತ್ಮಾನಂ ಬ್ರಹ್ಮ ಸಂಪದ್ಯತೇ ತದಾ

ಆಗ ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಆತ್ಮ ಬ್ರಹ್ಮನಾಗುತ್ತದೆ.

ಏಕೀಭೂತಃ ಪರೇಣಾಸೌ ತದಾ ಭವತಿ ಕೇವಲಃ

ಪರಮಾತ್ಮನೊಂದಿಗೇ ಏಕೀಭಾವಗೊಂಡು, ಅವನು ಶುದ್ಧನಾಗಿ ಒಬ್ಬನೇ ಉಳಿಯುತ್ತಾನೆ.

ತದಾಸಾವಮೃತೀಭೂತಃ ಕ್ಷೇಮಂ ಗಚ್ಛತಿ ಪಣ್ಡಿತಃ

ಆಗ ಅಮೃತಸ್ವರೂಪನಾಗಿ, ಜ್ಞಾನಿಯು ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

ತತ ಏವ ಚ ವಿಸ್ತಾರಂ ಬ್ರಹ್ಮ ಸಂಪದ್ಯತೇ ತದಾ

ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಅದರಿಂದಲೇ ಬ್ರಹ್ಮವು ವ್ಯಾಪಿಸುತ್ತವೆ.

ಮಾಯಾಮಾತ್ರಂ ಜಗತ್ ಕೃತ್ಸ್ನಂ ತದಾ ಭವತಿ ನಿರ್ವೃತಃ

ಆಗ ಈ ಜಗತ್ತು ಸಂಪೂರ್ಣ ಮಾಯೆಯಷ್ಟೆ ಎಂಬುದು ಗೊತ್ತಾಗುತ್ತದೆ, ಅವನು ತೃಪ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ.

ಕೇವಲಂ ಬ್ರಹ್ಮವಿಜ್ಞಾನಂ ಜಾಯತೇ ಽಸೌ ತದಾ ಶಿವಃ

ಆಗ ಬ್ರಹ್ಮಜ್ಞಾನ ಮಾತ್ರ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ; ಅವನು ಶುಭಸ್ವರೂಪನಾಗುತ್ತಾನೆ.

ತದ್ವದಾತ್ಮಾಕ್ಷರೇಣಾಸೌ ನಿಷ್ಕಲೇನೈಕತಾಂ ವ್ರಜೇತ್

ಹಾಗೆಯೇ, ಅವನು ಭಾಗವಿಲ್ಲದ, ನಾಶವಿಲ್ಲದ ಆತ್ಮನೊಂದಿಗೆ ಏಕತ್ವವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.