ಕೂರ್ಮಪುರಾಣಮ್

ನಿರೀಕ್ಷ್ಯ ಪುಣ್ಡರೀಕಾಕ್ಷಂ ಸ್ವಾತ್ಮಯೋಗಮನುತ್ತಮಮ್

ಪದ್ಮನಯನನನ್ನು ನೋಡಿ, ಅವನ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಸ್ವಯಂಯೋಗವನ್ನು ಕಂಡರು.

ಪ್ರಶಾನ್ತಮಾನಸಾಃ ಸರ್ವೇ ಜ್ಞಾನಮೀಶ್ವರಭಾಷಿತಮ್

ಮನಸ್ಸು ಶಾಂತವಾದ ಎಲ್ಲರೂ ಈಶ್ವರನು ಹೇಳಿದ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಆಲಿಸಿದರು.

ಯನ್ನ ದೇವಾ ವಿಜಾನನ್ತಿ ಯತನ್ತೋ ಽಪಿ ದ್ವಿಜಾತಯಃ

ದೇವತೆಗಳು ಕೂಡ ತಿಳಿಯದ, ಯತ್ನಿಸಿದರೂ ದ್ವಿಜರು ತಿಳಿಯದ ವಿಷಯ,

ನ ಸಂಸಾರಂ ಪ್ರಪದ್ಯನ್ತೇ ಪೂರ್ವೇ ಽಪಿ ಬ್ರಹ್ಮವಾದಿನಃ

ಹಿಂದಿನ ಬ್ರಹ್ಮವಿದ್ವಾಂಸರು ಕೂಡ ಸಂಸಾರವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸುವುದಿಲ್ಲ.

ವಕ್ಷ್ಯೇ ಭಕ್ತಿಮತಾಮದ್ಯ ಯುಷ್ಮಾಕಂ ಬ್ರಹ್ಮವಾದಿನಾಮ್

ನಾನು ಇಂದು ಭಕ್ತಿಯುಳ್ಳ ನಿಮ್ಮ ಬ್ರಹ್ಮವಿದ್ವಾಂಸರಿಗೆ ಅದನ್ನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ.

ಅಸ್ತಿ ಸರ್ವಾನ್ತರಃ ಸಾಕ್ಷಾಚ್ಚಿನ್ಮಾತ್ರಸ್ತಮಸಃ ಪರಃ

ಎಲ್ಲದರೊಳಗಿನ ಸाक्षಿಯಾಗಿರುವ ಶುದ್ಧ ಚೈತನ್ಯ, ಅಜ್ಞಾನಕ್ಕಿಂತಲೂ ದೂರವಾಗಿ ಇದೆ.

ಸ ಕಾಲೋ ಽಗ್ನಿಸ್ತದವ್ಯಕ್ತಂ ಸ ಏವೇದಮಿತಿ ಶ್ರುತಿಃ

ಅವನು ಕಾಲ, ಅಗ್ನಿ, ಅವ್ಯಕ್ತ; ಅವನೇ ಈ ಎಲ್ಲವೂ ಎಂದು ಶಾಸ್ತ್ರ ಹೇಳುತ್ತದೆ.

ಸ ಮಾಯೀ ಮಾಯಯಾ ಬದ್ಧಃ ಕರೋತಿ ವಿವಿಧಾಸ್ತನೂಃ

ಮಾಯೆಯುಳ್ಳವನು, ಮಾಯೆಯಿಂದ ಬಂಧನಗೊಂಡು,色色ವಾದ ದೇಹಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತಾನೆ.

ನಾಯಂ ಪೃಥ್ವೀ ನ ಸಲಿಲಂ ನ ತೇಜಃ ಪವನೋ ನಭಃ

ಅವನು ಭೂಮಿ ಅಲ್ಲ, ನೀರು ಅಲ್ಲ, ಬೆಂಕಿ ಅಲ್ಲ, ಗಾಳಿ ಅಲ್ಲ, ಆಕಾಶವೂ ಅಲ್ಲ.

ನ ರೂಪರಸಗನ್ಧಾಶ್ಚ ನಾಹಂ ಕರ್ತಾ ನ ವಾಗಪಿ

ಅವನು ರೂಪ, ರುಚಿ, ವಾಸನೆಗಳಲ್ಲ; ನಾನು ಕರ್ತೃ ಅಲ್ಲ, ಮಾತೂ ಅಲ್ಲ.

ನ ಮಾಯಾ ನೈವ ಚ ಪ್ರಾಶ್ಚೈತನ್ಯಂ ಪರಮಾರ್ಥತಃ

ಅವನು ಮಾಯೆಯೂ ಅಲ್ಲ, ಫಲವೂ ಅಲ್ಲ; ನಿಜವಾಗಿ ಅವನು ಶುದ್ಧ ಚೈತನ್ಯ.

ತದ್ವದೈಕ್ಯಂ ನ ಸಂಬನ್ಧಃ ಪ್ರಪಞ್ಚಪರಮಾತ್ಮನೋಃ

ಹಾಗೆಯೇ, ಪ್ರಪಂಚ ಮತ್ತು ಪರಮಾತ್ಮನಿಗೆ ಒಂದಾಗುವಿಕೆ ಅಥವಾ ಸಂಬಂಧವಿಲ್ಲ.

ತದ್ವತ್ ಪ್ರಪಞ್ಚಪುರುಷೌ ವಿಭಿನ್ನೌ ಪರಮಾರ್ಥತಃ

ಅದೇ ರೀತಿ, ಪ್ರಪಂಚ ಮತ್ತು ಜೀವಿಗಳು ನಿಜವಾಗಿ ವಿಭಿನ್ನವಾಗಿವೆ.

ನಹಿ ತಸ್ಯ ಭವೇನ್ಮುಕ್ತಿರ್ಜನ್ಮಾನ್ತರಶತೈರಪಿ

ಅವನಿಗೆ ನೂರಾರು ಜನ್ಮಗಳಾದರೂ ಮುಕ್ತಿಯಿಲ್ಲ.

ವಿಕಾರಹೀನಂ ನಿರ್ದುಃ ಖಮಾನನ್ದಾತ್ಮಾನಮವ್ಯಯಮ್

ಅಕ್ಷರವಾದ ಆತ್ಮನು ಬದಲಾವಣೆ ಇಲ್ಲದ, ದುಃಖವಿಲ್ಲದ, ಆಕಾಶದಂತಿರುವ, ಆನಂದಸ್ವರೂಪ.

ಸಾ ಚಾಹಙ್ಕಾರಕರ್ತೃತ್ವಾದಾತ್ಮನ್ಯಾರೋಪ್ಯತೇ ಜನೈಃ

ಆದರೆ ಜನರು ಅಹಂಕಾರ ಮತ್ತು ಕರ್ತೃತ್ವದಿಂದ ಇದನ್ನು ಆತ್ಮಕ್ಕೆ ತಪ್ಪಾಗಿ ಅರ್ಪಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಭೋಕ್ತಾರಮಕ್ಷರಂ ಶುದ್ಧಂ ಸರ್ವತ್ರ ಸಮವಸ್ಥಿತಮ್

ಅಕ್ಷರವಾದ, ಶುದ್ಧ ಭೋಕ್ತೃ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಇರುವವನು.

ಅಜ್ಞಾನಾದನ್ಯಥಾ ಜ್ಞಾನಂ ತಚ್ಚ ಪ್ರಕೃತಿಸಂಗತಮ್

ಅಜ್ಞಾನದಿಂದ ಜ್ಞಾನವು ಬೇರೆ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಕಾಣುತ್ತದೆ, ಅದು ಪ್ರಕೃತಿಯೊಡನೆ ಸೇರಿದೆ.

ಅಹಙ್ಕಾರಾವಿವೇಕೇನ ಕರ್ತಾಹಮಿತಿ ಮನ್ಯತೇ

ಅಹಂಕಾರದ ಭೇದವಿಲ್ಲದೆ, ನಾನು ಕರ್ತೃ ಎಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಪ್ರಧಾನಂ ಪ್ರಕೃತಿಂ ಬುದ್ಧ್ವಾ ಕಾರಣಂ ಬ್ರಹ್ಮವಾದಿನಃ

ಬ್ರಹ್ಮವನ್ನು ಅರಿತವರು ಮೂಲ ಪ್ರಕೃತಿಯೇ ಕಾರಣವೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ಸ್ವಾತ್ಮಾನಮಕ್ಷರಂ ಬ್ರಹ್ಮ ನಾವಬುದ್ಧ್ಯೇತ ತತ್ತ್ವತಃ

ಅಕ್ಷರವಾದ ಆತ್ಮ, ಬ್ರಹ್ಮನನ್ನು ನಿಜವಾಗಿ ಅರಿಯಲಾಗದು.

ರಗದ್ವೇಷಾದಯೋ ದೋಷಾಃ ಸರ್ವೇ ಭ್ರಾನ್ತಿನಿಬನ್ಧನಾಃ

ರಾಗ, ದ್ವೇಷ ಮತ್ತು ಇತರ ದೋಷಗಳು ಎಲ್ಲವೂ ಭ್ರಮೆಯಿಂದ ಹುಟ್ಟುತ್ತವೆ.

ತದ್ವಶಾದೇವ ಸರ್ವೇಷಾಂ ಸರ್ವದೇಹಸಮುದ್ಭವಃ

ಅವುಗಳ ಪ್ರಭಾವದಿಂದಲೇ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಎಲ್ಲ ದೇಹಗಳು ಉಂಟಾಗುತ್ತವೆ.

ಏಕಃ ಸ ಭಿದ್ಯತೇ ಶಕ್ತ್ಯಾ ಮಾಯಯಾ ನ ಸ್ವಭಾವತಃ

ಒಬ್ಬನೇ ಇದ್ದರೂ, ಅವನು ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ, ಮಾಯೆಯಿಂದ ವಿಭಜಿತನಾಗುತ್ತಾನೆ, ಸ್ವಭಾವದಿಂದ ಅಲ್ಲ.

ಭೇದೋ ವ್ಯಕ್ತಸ್ವಭಾವೇನ ಸಾ ಚ ಮಾಯಾತ್ಮಸಂಶ್ರಯಾ

ಭೇದವು ವ್ಯಕ್ತ ಸ್ವಭಾವದಿಂದ ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ, ಅದು ಮಾಯೆಯ ಅಡಿಪಾಯದಲ್ಲಿದೆ.

ಅನ್ತಃ ಕರಣಜೈರ್ಭಾವೈರಾತ್ಮಾ ತದ್ವನ್ನ ಲಿಪ್ಯತೇ

ಅಂತರಂಗದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟುವ ಭಾವಗಳಿಂದ ಆತ್ಮ ಸ್ವಲ್ಪವೂ ಮಸುಕಾಗುವುದಿಲ್ಲ, ಇದೇ ರೀತಿ ಇಲ್ಲಿ ಕೂಡ.

ಉಪಾಧಿಹೀನೋ ವಿಮಲಸ್ತಥೈವಾತ್ಮಾ ಪ್ರಕಾಶತೇ

ಯಾವಾಗ ಆತ್ಮಕ್ಕೆ ಯಾವುದೇ ಉಪಾಧಿ ಇಲ್ಲದೆ, ಶುದ್ಧವಾಗಿರುತ್ತದೋ, ಆಗ ಅದು ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗುತ್ತದೆ.

ಅರ್ಥಸ್ವರೂಪಮೇವಾಜ್ಞಾಃ ಪಶ್ಯನ್ತ್ಯನ್ಯೇ ಕುದೃಷ್ಟಯಃ

ಅಜ್ಞಾನಿಗಳು, ತಪ್ಪು ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ, ವಸ್ತುವಿನ ಹೊರಗಿನ ರೂಪವನ್ನಷ್ಟೇ ನೋಡುತ್ತಾರೆ.

ದೃಶ್ಯತೇ ಹ್ಯರ್ಥರೂಪೇಣ ಪುರುಷೈರ್ಭ್ರಾನ್ತಿದೃಷ್ಟಿಭಿಃ

ತಪ್ಪು ದೃಷ್ಟಿಯುಳ್ಳವರು ವಸ್ತುವಿನ ರೂಪದಲ್ಲೇ ಅದನ್ನು ಕಾಣುತ್ತಾರೆ.