ಕೂರ್ಮಪುರಾಣಮ್

ಪ್ರದರ್ಶಯನ್ ಯೋಗಸಿದ್ಧಿಂ ನಿರೀಕ್ಷ್ಯ ವೃಷಭಧ್ವಜಮ್

ಯೋಗಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಪ್ರದರ್ಶಿಸಿ, ವೃಷಭಧ್ವಜನನ್ನು ಕಂಡು,

ಕೃತಾರ್ಥಂ ಸ್ವಯಮಾತ್ಮಾನಂ ಜ್ಞಾತುಮರ್ಹಥ ತತ್ತ್ವತಃ

ನಿನ್ನ ಗುರಿಯನ್ನು ಸಾಧಿಸಿದ ಮೇಲೆ, ನೀನು ನಿನ್ನನ್ನು ನಿಜವಾಗಿ ತಿಳಿಯಬೇಕು.

ಮಮೈವ ಸನ್ನಿಧಾವೇಷ ಯಥಾವದ್ ವಕ್ತುಮೀಶ್ವರಃ

ನನ್ನ ಸನ್ನಿಧಾನದಲ್ಲೇ ಈಶ್ವರನು ಯಥಾವತ್ತಾಗಿ ಮಾತನಾಡಬೇಕು.

ಸನತ್ಕುಮಾರಪ್ರಮುಖಾಃ ಪೃಚ್ಛನ್ತಿ ಸ್ಮ ಮಹೇಶ್ವರಮ್

ಸನತ್ಕುಮಾರರು ಮತ್ತು ಇತರರು ಮಹೇಶ್ವರನನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದರು.

ಕಿಮಪ್ಯಚಿನ್ತ್ಯಂ ಗಗನಾದೀಶ್ವರಾರ್ಹಂ ಸಮುದ್ಬಭೌ

ಆಕಾಶದಿಂದ ಏನೋ ಅಕಲ್ಪನೀಯವಾದ, ಈಶ್ವರನಿಗೆ ಯೋಗ್ಯವಾದದ್ದು ಉದಯವಾಯಿತು.

ತೇಜಸಾ ಪೂರಯನ್ ವಿಶ್ವಂ ಭಾತಿ ದೇವೋ ಮಹೇಶ್ವರಃ

ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ವಿಶ್ವವನ್ನು ತುಂಬಿ, ದೇವರಾದ ಮಹೇಶ್ವರನು ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.

ವಿಭ್ರಾಜಮಾನಂ ವಿಮಲೇ ತಸ್ಮಿನ್ ದದೃಶುರಾಸನೇ

ಅಲ್ಲಿ ಶುದ್ಧವಾದ ಸಿಂಹಾಸನದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಾಶಮಾನನಾಗಿ ಅವನನ್ನು ನೋಡಿದರು.

ಅನನ್ಯತೇಜಸಂ ಶಾನ್ತಂ ಶಿವಂ ದದೃಶಿರೇ ಕಿಲ

ಅವರು ಶಾಂತಸ್ವರೂಪಿಯಾದ, ಅನನ್ಯತೇಜಸ್ಸಿನ ಶಿವನನ್ನು ಕಂಡರು.

ತಮಾಸನಸ್ಥಂ ಭೂತಾನಾಮೀಶಂ ದದೃಶಿರೇ ಕಿಲ

ಅವರು ಅವನನ್ನು ಸಿಂಹಾಸನದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿರುವ ಭೂತಗಳ ಈಶ್ವರನಾಗಿ ಕಂಡರು.

ಸ ವಾಸುದೇವಮಾಸೀನಂ ತಮೀಶಂ ದದೃಶುಃ ಕಿಲ

ಅವರು ವಾಸುದೇವನಾದ ಆ ಈಶ್ವರನನ್ನು ಅಲ್ಲೇ ಕುಳಿತಿರುವಂತೆ ಕಂಡರು.

ನಿರೀಕ್ಷ್ಯ ಪುಣ್ಡರೀಕಾಕ್ಷಂ ಸ್ವಾತ್ಮಯೋಗಮನುತ್ತಮಮ್

ಪದ್ಮನಯನನನ್ನು ನೋಡಿ, ಅವನ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಸ್ವಯಂಯೋಗವನ್ನು ಕಂಡರು.

ಪ್ರಶಾನ್ತಮಾನಸಾಃ ಸರ್ವೇ ಜ್ಞಾನಮೀಶ್ವರಭಾಷಿತಮ್

ಮನಸ್ಸು ಶಾಂತವಾದ ಎಲ್ಲರೂ ಈಶ್ವರನು ಹೇಳಿದ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಆಲಿಸಿದರು.

ಯನ್ನ ದೇವಾ ವಿಜಾನನ್ತಿ ಯತನ್ತೋ ಽಪಿ ದ್ವಿಜಾತಯಃ

ದೇವತೆಗಳು ಕೂಡ ತಿಳಿಯದ, ಯತ್ನಿಸಿದರೂ ದ್ವಿಜರು ತಿಳಿಯದ ವಿಷಯ,

ನ ಸಂಸಾರಂ ಪ್ರಪದ್ಯನ್ತೇ ಪೂರ್ವೇ ಽಪಿ ಬ್ರಹ್ಮವಾದಿನಃ

ಹಿಂದಿನ ಬ್ರಹ್ಮವಿದ್ವಾಂಸರು ಕೂಡ ಸಂಸಾರವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸುವುದಿಲ್ಲ.

ವಕ್ಷ್ಯೇ ಭಕ್ತಿಮತಾಮದ್ಯ ಯುಷ್ಮಾಕಂ ಬ್ರಹ್ಮವಾದಿನಾಮ್

ನಾನು ಇಂದು ಭಕ್ತಿಯುಳ್ಳ ನಿಮ್ಮ ಬ್ರಹ್ಮವಿದ್ವಾಂಸರಿಗೆ ಅದನ್ನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ.

ಅಸ್ತಿ ಸರ್ವಾನ್ತರಃ ಸಾಕ್ಷಾಚ್ಚಿನ್ಮಾತ್ರಸ್ತಮಸಃ ಪರಃ

ಎಲ್ಲದರೊಳಗಿನ ಸाक्षಿಯಾಗಿರುವ ಶುದ್ಧ ಚೈತನ್ಯ, ಅಜ್ಞಾನಕ್ಕಿಂತಲೂ ದೂರವಾಗಿ ಇದೆ.

ಸ ಕಾಲೋ ಽಗ್ನಿಸ್ತದವ್ಯಕ್ತಂ ಸ ಏವೇದಮಿತಿ ಶ್ರುತಿಃ

ಅವನು ಕಾಲ, ಅಗ್ನಿ, ಅವ್ಯಕ್ತ; ಅವನೇ ಈ ಎಲ್ಲವೂ ಎಂದು ಶಾಸ್ತ್ರ ಹೇಳುತ್ತದೆ.

ಸ ಮಾಯೀ ಮಾಯಯಾ ಬದ್ಧಃ ಕರೋತಿ ವಿವಿಧಾಸ್ತನೂಃ

ಮಾಯೆಯುಳ್ಳವನು, ಮಾಯೆಯಿಂದ ಬಂಧನಗೊಂಡು,色色ವಾದ ದೇಹಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತಾನೆ.

ನಾಯಂ ಪೃಥ್ವೀ ನ ಸಲಿಲಂ ನ ತೇಜಃ ಪವನೋ ನಭಃ

ಅವನು ಭೂಮಿ ಅಲ್ಲ, ನೀರು ಅಲ್ಲ, ಬೆಂಕಿ ಅಲ್ಲ, ಗಾಳಿ ಅಲ್ಲ, ಆಕಾಶವೂ ಅಲ್ಲ.

ನ ರೂಪರಸಗನ್ಧಾಶ್ಚ ನಾಹಂ ಕರ್ತಾ ನ ವಾಗಪಿ

ಅವನು ರೂಪ, ರುಚಿ, ವಾಸನೆಗಳಲ್ಲ; ನಾನು ಕರ್ತೃ ಅಲ್ಲ, ಮಾತೂ ಅಲ್ಲ.

ನ ಮಾಯಾ ನೈವ ಚ ಪ್ರಾಶ್ಚೈತನ್ಯಂ ಪರಮಾರ್ಥತಃ

ಅವನು ಮಾಯೆಯೂ ಅಲ್ಲ, ಫಲವೂ ಅಲ್ಲ; ನಿಜವಾಗಿ ಅವನು ಶುದ್ಧ ಚೈತನ್ಯ.

ತದ್ವದೈಕ್ಯಂ ನ ಸಂಬನ್ಧಃ ಪ್ರಪಞ್ಚಪರಮಾತ್ಮನೋಃ

ಹಾಗೆಯೇ, ಪ್ರಪಂಚ ಮತ್ತು ಪರಮಾತ್ಮನಿಗೆ ಒಂದಾಗುವಿಕೆ ಅಥವಾ ಸಂಬಂಧವಿಲ್ಲ.

ತದ್ವತ್ ಪ್ರಪಞ್ಚಪುರುಷೌ ವಿಭಿನ್ನೌ ಪರಮಾರ್ಥತಃ

ಅದೇ ರೀತಿ, ಪ್ರಪಂಚ ಮತ್ತು ಜೀವಿಗಳು ನಿಜವಾಗಿ ವಿಭಿನ್ನವಾಗಿವೆ.

ನಹಿ ತಸ್ಯ ಭವೇನ್ಮುಕ್ತಿರ್ಜನ್ಮಾನ್ತರಶತೈರಪಿ

ಅವನಿಗೆ ನೂರಾರು ಜನ್ಮಗಳಾದರೂ ಮುಕ್ತಿಯಿಲ್ಲ.

ವಿಕಾರಹೀನಂ ನಿರ್ದುಃ ಖಮಾನನ್ದಾತ್ಮಾನಮವ್ಯಯಮ್

ಅಕ್ಷರವಾದ ಆತ್ಮನು ಬದಲಾವಣೆ ಇಲ್ಲದ, ದುಃಖವಿಲ್ಲದ, ಆಕಾಶದಂತಿರುವ, ಆನಂದಸ್ವರೂಪ.

ಸಾ ಚಾಹಙ್ಕಾರಕರ್ತೃತ್ವಾದಾತ್ಮನ್ಯಾರೋಪ್ಯತೇ ಜನೈಃ

ಆದರೆ ಜನರು ಅಹಂಕಾರ ಮತ್ತು ಕರ್ತೃತ್ವದಿಂದ ಇದನ್ನು ಆತ್ಮಕ್ಕೆ ತಪ್ಪಾಗಿ ಅರ್ಪಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಭೋಕ್ತಾರಮಕ್ಷರಂ ಶುದ್ಧಂ ಸರ್ವತ್ರ ಸಮವಸ್ಥಿತಮ್

ಅಕ್ಷರವಾದ, ಶುದ್ಧ ಭೋಕ್ತೃ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಇರುವವನು.

ಅಜ್ಞಾನಾದನ್ಯಥಾ ಜ್ಞಾನಂ ತಚ್ಚ ಪ್ರಕೃತಿಸಂಗತಮ್

ಅಜ್ಞಾನದಿಂದ ಜ್ಞಾನವು ಬೇರೆ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಕಾಣುತ್ತದೆ, ಅದು ಪ್ರಕೃತಿಯೊಡನೆ ಸೇರಿದೆ.

ಅಹಙ್ಕಾರಾವಿವೇಕೇನ ಕರ್ತಾಹಮಿತಿ ಮನ್ಯತೇ

ಅಹಂಕಾರದ ಭೇದವಿಲ್ಲದೆ, ನಾನು ಕರ್ತೃ ಎಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತಾನೆ.