ಕೂರ್ಮಪುರಾಣಮ್

ತ್ರಿಗುಣಃ ಸ್ಯಾತ್ ತತೋ ವಹ್ನಿಃ ಸ ಶಬ್ದಸ್ಪರ್ಶರೂಪವಾನ್

ಆಮೇಲೆ ಮೂರು ಗುಣಗಳಿರುವ ಅಗ್ನಿ, ಅಂದರೆ ಧ್ವನಿ, ಸ್ಪರ್ಶ ಮತ್ತು ರೂಪ ಹೊಂದಿದ ಅಗ್ನಿ ಹುಟ್ಟಿತು.

ತಸ್ಮಾಚ್ಚತುರ್ಗುಣಾ ಆಪೋ ವಿಜ್ಞೇಯಾಸ್ತು ರಸಾತ್ಮಿಕಾಃ

ಅಗ್ನಿಯಿಂದ ನಾಲ್ಕು ಗುಣಗಳಿರುವ ನೀರು, ರುಚಿಯ ಸ್ವರೂಪವಾಗಿರುವದು, ತಿಳಿಯಬೇಕು.

ತಸಮಾತ್ ಪಞ್ಚಗುಣಾ ಭೂಮಿಃ ಸ್ಥೂಲಾ ಭೂತೇಷು ಶಬ್ದ್ಯತೇ

ನೀರಿನಿಂದ ಐದು ಗುಣಗಳಿರುವ ಭೂಮಿ, ಭೂತಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಥೂಲವಾದದು, ಉಂಟಾಯಿತು ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ಪರಸ್ಪರಾನುಪ್ರವೇಶಾದ್ ಧಾರಯನ್ತಿ ಪರಸ್ಪರಮ್

ಇವು ಪರಸ್ಪರ ಒಳಹೊರಹೋಗಿ, ಒಬ್ಬರನ್ನು ಒಬ್ಬರು ಬೆಂಬಲಿಸುತ್ತವೆ.

ನಾಶಕ್ನುವನ್ ಪ್ರಜಾಃ ಸ್ತ್ರಷ್ಟುಮಸಮಾಗಮ್ಯ ಕೃತ್ಸ್ನಶಃ

ಒಂದಾಗಿ ಸೇರದೆ, ಇವು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಪ್ರಜೆಗಳ ಸೃಷ್ಟಿ ಮಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ.

ಮಹಾದಾದಯೋ ವಿಶೇಷಾನ್ತಾ ಹ್ಮಣ್ಡಮುತ್ಪಾದಯನ್ತಿ ತೇ

ಮಹತ್ತಿನಿಂದ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾದ ಎಲ್ಲವೂ ಸೇರಿ, ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಿದವು.

ವಿಶೇಷೇಭ್ಯೋ ಽಣ್ಡಮಭವದ್ ಬೃಹತ್ ತದುದಕೇಶಯಮ್

ಆ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಅಂಶಗಳಿಂದ, ನೀರಿನಲ್ಲಿ ತೇಲುವ ದೊಡ್ಡ ಅಂಡ ಹುಟ್ಟಿತು.

ಪ್ರಾಕೃತೇ ಽಣ್ಡೇ ವಿವೃತ್ತಃ ಸ ಕ್ಷೇತ್ರಜ್ಞೋ ಬ್ರಹ್ಮಸಂಜ್ಞಿತಃ

ಆ ಮೂಲ ಅಂಡದೊಳಗೆ ಕ್ಷೇತ್ರಜ್ಞನು, ಬ್ರಹ್ಮ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವವನು, ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷನಾದನು.

ಆದಿಕರ್ತಾ ಸ ಭೂತಾನಾಂ ಬ್ರಹ್ಮಾಗ್ರೇ ಸಮವರ್ತತ

ಅವನು ಎಲ್ಲ ಭೂತಗಳ ಮೊದಲ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನಾಗಿ, ಮೊದಲು ಬ್ರಹ್ಮನಾಗಿ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷನಾದನು.

ಹಿರಣ್ಯಗರ್ಭಂ ಕಪಿಲಂ ಛನ್ದೋಮೂರ್ತಿ ಸನಾತನಮ್

ಅವನನ್ನು ಹಿರಣ್ಯಗರ್ಭ, ಕಪಿಲ, ವೇದಗಳ ರೂಪ, ಶಾಶ್ವತನೆಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಗರ್ಭೋದಕಂ ಸಮುದ್ರಾಶ್ಚ ತಸ್ಯಾಸನ್ ಪರಮಾತ್ಮನಃ

ಆ ಪರಮಾತ್ಮನಿಗೆ ಗರ್ಭಜಲ ಮತ್ತು ಸಮುದ್ರಗಳು ಸೇರಿದ್ದವು.

ಚನ್ದ್ರಾದಿತ್ಯೌ ಸನಕ್ಷತ್ರೌ ಸಗ್ರಹೌ ಸಹ ವಾಯುನಾ

ಚಂದ್ರನು, ಸೂರ್ಯನು, ನಕ್ಷತ್ರಗಳು, ಗ್ರಹಗಳು ಮತ್ತು ಗಾಳಿಯೂ ಅವನೊಡನೆ ಇದ್ದವು.

ಆಪೋ ದಶಗುಣೇನೈವ ತೇಜಸಾ ಬಾಹ್ಯತೋ ವೃತಾಃ

ನೀರುಗಳು ಹತ್ತಿರದ ಅಗ್ನಿಯಿಂದ, ಹತ್ತು ಪಟ್ಟು ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಹೊರಗಿನಿಂದ ಆವೃತವಾಗಿವೆ.

ಆಕಾಶೇನಾವೃತೋ ವಾಯುಃ ಖಂ ತು ಭೂತಾದಿನಾವೃತಮ್

ವಾಯು ಆಕಾಶದಿಂದ ಆವೃತವಾಗಿದೆ; ಆಕಾಶವು ಮೂಲಭೂತಗಳಿಂದ ಆವೃತವಾಗಿದೆ.

ಏತೇ ಲೋಕಾ ಮಹಾತ್ಮನಃ ಸರ್ವತತ್ತ್ವಾಭಿಮಾನಿನಃ

ಈ ಲೋಕಗಳು ಮಹಾತ್ಮನಿಗೆ ಸೇರಿವೆ; ಅವನು ಎಲ್ಲ ತತ್ತ್ವಗಳನ್ನೂ ತನ್ನದಾಗಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾನೆ.

ಈಶ್ವರಾ ಯೋಗಧರ್ಮಾಣೋ ಯೇ ಚಾನ್ಯೇ ತತ್ತ್ವಚಿನ್ತಕಾಃ

ಯಾರ್ಯಾರು ಸ್ವಾಮಿಗಳು, ಯೋಗದ ಗುಣಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವವರು ಮತ್ತು ತತ್ತ್ವವನ್ನು ಆಲೋಚಿಸುವ ಇತರರು—

ಏತೈರಾವರಣೈರಣ್ಡಂ ಸಪ್ತಭಿಃ ಪ್ರಾಕೃತೈರ್ವೃತಮ್

ಈ ಏಳು ಪ್ರಕೃತಿಯ ಪದರಗಳಿಂದ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡವನ್ನು ಆವರಿಸಲಾಗಿದೆ.

ಪ್ರಜಾಪತೇಃ ಪರಾ ಮೂರ್ತಿರಿತೀಯಂ ವೈದಿಕೀ ಶ್ರುತಿಃ

ಇದು ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನ ಪರಮ ರೂಪವೆಂದು ವೇದವು ಘೋಷಿಸುತ್ತದೆ.

ದ್ವಿತೀಯಂ ತಸ್ಯ ದೇವಸ್ಯ ಶರೀರಂ ಪರಮೇಷ್ಠಿನಃ

ಆ ದೈವಿಕ ಪರಮಾತ್ಮನ ಎರಡನೇ ದೇಹವು—

ತೃತೀಯಂ ಭಗವದ್ರೂಪಂ ಪ್ರಾಹುರ್ವೇದಾರ್ಥವೇದಿನಃ

ವೇದಾರ್ಥವನ್ನು ತಿಳಿಯುವವರು ಮೂರನೇ ರೂಪವನ್ನು ಭಗವಂತನದು ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಚತುರ್ಮುಖಃ ಸ ಭಗವಾನ್ ಜಗತ್ಸೃಷ್ಟೌ ಪ್ರವರ್ತತೇ

ಆ ಭಗವಂತನು ನಾಲ್ಕು ಮುಖಗಳೊಂದಿಗೆ ಜಗತ್ತನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಲು ತೊಡಗುತ್ತಾನೆ.

ಸತ್ತ್ವಂ ಗುಣಮುಪಾಶ್ರಿತ್ಯ ವಿಷ್ಣುರ್ವಿಶ್ವೇಶ್ವರಃ ಸ್ವಯಮ್

ವಿಶ್ವದ ಒಡೆಯನಾದ ವಿಷ್ಣುನು ಸ್ವತಃ ಸತ್ವಗುಣವನ್ನು ಧರಿಸುತ್ತಾನೆ.

ತಮೋಗುಣಂ ಸಮಾಶ್ರಿತ್ಯ ರುದ್ರಃ ಸಂಹರತೇ ಜಗತ್

ರುದ್ರನು ತಮೋಗುಣವನ್ನು ಆಧರಿಸಿ ಜಗತ್ತನ್ನು ಲಯಗೊಳಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಏಕಧಾ ಸ ದ್ವಿಧಾ ಚೈವ ತ್ರಿಧಾ ಚ ಬಹುಧಾ ಪುನಃ

ಅವನು ಒಬ್ಬನೆ, ಎರಡು ರೂಪದಲ್ಲೂ, ಮೂರು ರೂಪದಲ್ಲೂ, ಮತ್ತೆ ಅನೇಕ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಇರುವನು.

ನಾನಾಕೃತಿಕ್ರಿಯಾರೂಪನಾಮವನ್ತಿ ಸ್ವಲೀಲಯಾ

ತಾನೇ ಇಚ್ಛಿಸಿದಂತೆ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ರೂಪ, ಕ್ರಿಯೆ, ಆಕಾರ ಮತ್ತು ಹೆಸರುಗಳನ್ನು ಧರಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಸೃಜತೇ ಗ್ರಸತೇ ಚೈವ ವೀಕ್ಷತೇ ಚ ವಿಶೇಷತಃ

ಅವನು ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತಾನೆ, ಗ್ರಸಿಸುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನೋಡುತ್ತಾನೆ.

ಗುಣಾತ್ಮಕತ್ವಾತ್ ತ್ರೈಕಾಲ್ಯೇ ತಸ್ಮಾದೇಕಃ ಸ ಉಚ್ಯತೇ

ಗುಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿರುವುದರಿಂದ ಮತ್ತು ಮೂರು ಕಾಲಗಳಲ್ಲಿ ಇರುವುದರಿಂದ ಅವನನ್ನು ಒಬ್ಬನೆಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ.

ಆದಿತ್ವಾದಾದಿದೇವೋ ಽಸೌ ಅಜಾತತ್ವಾದಜಃ ಸ್ಮೃತಃ

ಮೊದಲವನಾಗಿರುವುದರಿಂದ ಅವನು ಆದಿದೇವನೆಂದು, ಹುಟ್ಟಿಲ್ಲದವನಾಗಿರುವುದರಿಂದ ಅವನು ಅಜನೆಂದು ಸ್ಮರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.

ದೇವೇಷು ಚ ಮಹಾದೇವೋ ಮಾಹದೇವ ಇತಿ ಸ್ಮೃತಃ

ದೇವತೆಗಳಲ್ಲಿ ಮಹಾದೇವನು 'ಮಾಹಾದೇವ'ನೆಂದು ಸ್ಮರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ.