ಕೂರ್ಮಪುರಾಣಮ್

ಇನ್ದ್ರಿಯಾಣಿ ತಥಾ ದೇವಾಃ ಸರ್ವಂ ತಸ್ಯಾತ್ಮಜಂ ಜಗತ್

ಇಂದ್ರಿಯಗಳು, ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಈ ಜಗತ್ತು ಎಲ್ಲವೂ ಅವನ ಸಂತಾನ.

ಯೇನಾಸೌ ಜಾಯತೇ ಕರ್ತಾ ಭೂತಾದೀಂಶ್ಚಾನುಪಶ್ಯತಿ

ಯಾರಿಂದ ಈ ಜೀವ ಹುಟ್ಟುತ್ತದೆ, ಕ್ರಿಯೆಗೈಯುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಭೂತಾದಿಗಳನ್ನು ನೋಡುತ್ತದೆ.

ತೈಜಸಾನೀನ್ದ್ರಿಯಾಣಿ ಸ್ಯುರ್ದೇವಾ ವೈಕಾರಿಕಾ ದಶ

ಇಂದ್ರಿಯಗಳು ತೇಜಸ್ವಿ ಸ್ವಭಾವದವು, ಹತ್ತು ದೇವತೆಗಳು ವೈಕಾರಿಕ ಸ್ವರೂಪದವು ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ಭೂತತನ್ಮಾತ್ರಸರ್ಗೋ ಽಯಂ ಭೂತಾದೇರಭವನ್ ಪ್ರಜಾಃ

ಇದು ಭೂತತನ್ನಮಾತ್ರಗಳ ಸೃಷ್ಟಿ; ಭೂತಗಳಿಂದ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಹುಟ್ಟಿದವು.

ಆಕಾಶಂ ಶುಷಿರಂ ತಸ್ಮಾದುತ್ಪನ್ನಂ ಶಬ್ದಲಕ್ಷಣಮ್

ಅದರಿಂದ ಶಬ್ದ ಲಕ್ಷಣದ, ಒಳಗಿನಿಂದ ಖಾಲಿಯಾದ ಆಕಾಶವು ಹುಟ್ಟಿತು.

ವಾಯುರುತ್ಪದ್ಯತೇ ತಸ್ಮಾತ್ ತಸ್ಯ ಸ್ಪರ್ಶೋ ಗುಣೋ ಮತಃ

ಆ ಆಕಾಶದಿಂದ ಗಾಳಿ ಹುಟ್ಟಿತು; ಅದರ ಗುಣ ಸ್ಪರ್ಶವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗಿದೆ.

ಜ್ಯೋತಿರುತ್ಪದ್ಯತೇ ವಾಯೋಸ್ತದ್ರೂಪಗುಣಮುಚ್ಯತೇ

ಗಾಳಿಯಿಂದ ಅಗ್ನಿ ಹುಟ್ಟಿತು; ಅದಕ್ಕೆ ರೂಪಗುಣವಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ಸಂಭವನ್ತಿ ತತೋ ಽಮ್ಭಾಂಸಿ ರಸಾಧಾರಾಣಿ ತಾನಿ ತು

ಆಗ ಆ ನೀರುಗಳು ಹುಟ್ಟಿದವು, ಅವು ರುಚಿಯ ಮೂಲವಾಗಿವೆ.

ಸಂಘಾತೋ ಜಾಯತೇ ತಸ್ಮಾತ್ ತಸ್ಯ ಗನ್ಧೋ ಗುಣೋ ಮತಃ

ಆ ನೀರಿನಿಂದ ಗುಂಪು ರೂಪವಾಯಿತು; ಅದರ ಗುಣವು ವಾಸನೆ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ದ್ವಿಗುಣಸ್ತು ತತೋ ವಾಯುಃ ಶಬ್ದಸ್ಪರ್ಶಾತ್ಮಕೋ ಽಭವತ್

ಅದರ ನಂತರ ಎರಡು ಗುಣಗಳಿರುವ ವಾಯು, ಅಂದರೆ ಧ್ವನಿ ಮತ್ತು ಸ್ಪರ್ಶ ಹೊಂದಿದ ವಾಯು ಉಂಟಾಯಿತು.

ತ್ರಿಗುಣಃ ಸ್ಯಾತ್ ತತೋ ವಹ್ನಿಃ ಸ ಶಬ್ದಸ್ಪರ್ಶರೂಪವಾನ್

ಆಮೇಲೆ ಮೂರು ಗುಣಗಳಿರುವ ಅಗ್ನಿ, ಅಂದರೆ ಧ್ವನಿ, ಸ್ಪರ್ಶ ಮತ್ತು ರೂಪ ಹೊಂದಿದ ಅಗ್ನಿ ಹುಟ್ಟಿತು.

ತಸ್ಮಾಚ್ಚತುರ್ಗುಣಾ ಆಪೋ ವಿಜ್ಞೇಯಾಸ್ತು ರಸಾತ್ಮಿಕಾಃ

ಅಗ್ನಿಯಿಂದ ನಾಲ್ಕು ಗುಣಗಳಿರುವ ನೀರು, ರುಚಿಯ ಸ್ವರೂಪವಾಗಿರುವದು, ತಿಳಿಯಬೇಕು.

ತಸಮಾತ್ ಪಞ್ಚಗುಣಾ ಭೂಮಿಃ ಸ್ಥೂಲಾ ಭೂತೇಷು ಶಬ್ದ್ಯತೇ

ನೀರಿನಿಂದ ಐದು ಗುಣಗಳಿರುವ ಭೂಮಿ, ಭೂತಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಥೂಲವಾದದು, ಉಂಟಾಯಿತು ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ಪರಸ್ಪರಾನುಪ್ರವೇಶಾದ್ ಧಾರಯನ್ತಿ ಪರಸ್ಪರಮ್

ಇವು ಪರಸ್ಪರ ಒಳಹೊರಹೋಗಿ, ಒಬ್ಬರನ್ನು ಒಬ್ಬರು ಬೆಂಬಲಿಸುತ್ತವೆ.

ನಾಶಕ್ನುವನ್ ಪ್ರಜಾಃ ಸ್ತ್ರಷ್ಟುಮಸಮಾಗಮ್ಯ ಕೃತ್ಸ್ನಶಃ

ಒಂದಾಗಿ ಸೇರದೆ, ಇವು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಪ್ರಜೆಗಳ ಸೃಷ್ಟಿ ಮಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ.

ಮಹಾದಾದಯೋ ವಿಶೇಷಾನ್ತಾ ಹ್ಮಣ್ಡಮುತ್ಪಾದಯನ್ತಿ ತೇ

ಮಹತ್ತಿನಿಂದ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾದ ಎಲ್ಲವೂ ಸೇರಿ, ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಿದವು.

ವಿಶೇಷೇಭ್ಯೋ ಽಣ್ಡಮಭವದ್ ಬೃಹತ್ ತದುದಕೇಶಯಮ್

ಆ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಅಂಶಗಳಿಂದ, ನೀರಿನಲ್ಲಿ ತೇಲುವ ದೊಡ್ಡ ಅಂಡ ಹುಟ್ಟಿತು.

ಪ್ರಾಕೃತೇ ಽಣ್ಡೇ ವಿವೃತ್ತಃ ಸ ಕ್ಷೇತ್ರಜ್ಞೋ ಬ್ರಹ್ಮಸಂಜ್ಞಿತಃ

ಆ ಮೂಲ ಅಂಡದೊಳಗೆ ಕ್ಷೇತ್ರಜ್ಞನು, ಬ್ರಹ್ಮ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವವನು, ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷನಾದನು.

ಆದಿಕರ್ತಾ ಸ ಭೂತಾನಾಂ ಬ್ರಹ್ಮಾಗ್ರೇ ಸಮವರ್ತತ

ಅವನು ಎಲ್ಲ ಭೂತಗಳ ಮೊದಲ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನಾಗಿ, ಮೊದಲು ಬ್ರಹ್ಮನಾಗಿ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷನಾದನು.

ಹಿರಣ್ಯಗರ್ಭಂ ಕಪಿಲಂ ಛನ್ದೋಮೂರ್ತಿ ಸನಾತನಮ್

ಅವನನ್ನು ಹಿರಣ್ಯಗರ್ಭ, ಕಪಿಲ, ವೇದಗಳ ರೂಪ, ಶಾಶ್ವತನೆಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಗರ್ಭೋದಕಂ ಸಮುದ್ರಾಶ್ಚ ತಸ್ಯಾಸನ್ ಪರಮಾತ್ಮನಃ

ಆ ಪರಮಾತ್ಮನಿಗೆ ಗರ್ಭಜಲ ಮತ್ತು ಸಮುದ್ರಗಳು ಸೇರಿದ್ದವು.

ಚನ್ದ್ರಾದಿತ್ಯೌ ಸನಕ್ಷತ್ರೌ ಸಗ್ರಹೌ ಸಹ ವಾಯುನಾ

ಚಂದ್ರನು, ಸೂರ್ಯನು, ನಕ್ಷತ್ರಗಳು, ಗ್ರಹಗಳು ಮತ್ತು ಗಾಳಿಯೂ ಅವನೊಡನೆ ಇದ್ದವು.

ಆಪೋ ದಶಗುಣೇನೈವ ತೇಜಸಾ ಬಾಹ್ಯತೋ ವೃತಾಃ

ನೀರುಗಳು ಹತ್ತಿರದ ಅಗ್ನಿಯಿಂದ, ಹತ್ತು ಪಟ್ಟು ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಹೊರಗಿನಿಂದ ಆವೃತವಾಗಿವೆ.

ಆಕಾಶೇನಾವೃತೋ ವಾಯುಃ ಖಂ ತು ಭೂತಾದಿನಾವೃತಮ್

ವಾಯು ಆಕಾಶದಿಂದ ಆವೃತವಾಗಿದೆ; ಆಕಾಶವು ಮೂಲಭೂತಗಳಿಂದ ಆವೃತವಾಗಿದೆ.

ಏತೇ ಲೋಕಾ ಮಹಾತ್ಮನಃ ಸರ್ವತತ್ತ್ವಾಭಿಮಾನಿನಃ

ಈ ಲೋಕಗಳು ಮಹಾತ್ಮನಿಗೆ ಸೇರಿವೆ; ಅವನು ಎಲ್ಲ ತತ್ತ್ವಗಳನ್ನೂ ತನ್ನದಾಗಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾನೆ.

ಈಶ್ವರಾ ಯೋಗಧರ್ಮಾಣೋ ಯೇ ಚಾನ್ಯೇ ತತ್ತ್ವಚಿನ್ತಕಾಃ

ಯಾರ್ಯಾರು ಸ್ವಾಮಿಗಳು, ಯೋಗದ ಗುಣಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವವರು ಮತ್ತು ತತ್ತ್ವವನ್ನು ಆಲೋಚಿಸುವ ಇತರರು—

ಏತೈರಾವರಣೈರಣ್ಡಂ ಸಪ್ತಭಿಃ ಪ್ರಾಕೃತೈರ್ವೃತಮ್

ಈ ಏಳು ಪ್ರಕೃತಿಯ ಪದರಗಳಿಂದ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡವನ್ನು ಆವರಿಸಲಾಗಿದೆ.

ಪ್ರಜಾಪತೇಃ ಪರಾ ಮೂರ್ತಿರಿತೀಯಂ ವೈದಿಕೀ ಶ್ರುತಿಃ

ಇದು ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನ ಪರಮ ರೂಪವೆಂದು ವೇದವು ಘೋಷಿಸುತ್ತದೆ.

ದ್ವಿತೀಯಂ ತಸ್ಯ ದೇವಸ್ಯ ಶರೀರಂ ಪರಮೇಷ್ಠಿನಃ

ಆ ದೈವಿಕ ಪರಮಾತ್ಮನ ಎರಡನೇ ದೇಹವು—