ಕೂರ್ಮಪುರಾಣಮ್

ಪ್ರಾಕೃತಃ ಪ್ರಲಯೋ ಜ್ಞೇಯೋ ಯಾವದ್ ವಿಶ್ವಸಮುದ್ಭವಃ

ಪ್ರಾಕೃತ ಪ್ರಲಯವೆಂಬದು, ವಿಶ್ವವು ಹುಟ್ಟುವವರೆಗೆ ಇರುತ್ತದೆ ಎಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು.

ಅಹರ್ನ ವಿದ್ಯತೇ ತಸ್ಯ ನ ರಾತ್ರಿರ್ಹ್ಯುಪಚಾರತಃ

ಆ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಹಗಲು ಇಲ್ಲ, ರಾತ್ರಿ ಕೂಡ ಇಲ್ಲ, ಉಪಮೆಯಲ್ಲಿಯೂ ಇಲ್ಲ.

ಸರ್ವಭೂತಮಯೋ ಽವ್ಯಕ್ತೋ ಹ್ಯನ್ತರ್ಯಾಮೀಶ್ವರಃ ಪರಃ

ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳಲ್ಲೂ ವ್ಯಾಪಿಸಿರುವ ಅವ್ಯಕ್ತನೇ ಪರಮಾತ್ಮ, ಎಲ್ಲರೊಳಗಿನ ಒಡೆಯನು.

ಕ್ಷೋಭಯಾಮಾಸ ಯೋಗೇನ ಪರೇಣ ಪರಮೇಶ್ವರಃ

ಪರಮೇಶ್ವರನು ತನ್ನ ಪರಮ ಯೋಗದಿಂದ ಅದನ್ನು ಚಲನೆಗೆ ತಂದನು.

ಅನುಪ್ರವಿಷ್ಟಃ ಕ್ಷೋಭಾಯ ತಥಾಸೌ ಯೋಗಮೂರ್ತಿಮಾನ್

ಯೋಗರೂಪದಿಂದ ಅವನು ಅದರಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ, ಅದನ್ನು ಕದಲಿಸಿದನು.

ಸ ಸಂಕೋಚವಿಕಾಸಾಭ್ಯಾಂ ಪ್ರಧಾನತ್ವೇ ಽಪಿ ಚ ಸ್ಥಿತಃ

ಅವನು ಸಂಕುಚನ ಮತ್ತು ವಿಸ್ತರಣೆಯಿಂದ ಪ್ರಧಾನ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಉಳಿದನು.

ಪ್ರಾದುರಾಸೀನ್ಮಹದ್ ಬೀಜಂ ಪ್ರಧಾನಪುರುಷಾತ್ಮಕಮ್

ಅದರಿಂದ ಪ್ರಧಾನ ಮತ್ತು ಪುರುಷರೂಪದ ಮಹಾಬೀಜ ಹುಟ್ಟಿತು.

ಪ್ರಜ್ಞಾಧೃತಿಃ ಸ್ಮೃತಿಃ ಸಂವಿದೇತಸ್ಮಾದಿತಿ ತತ್ ಸ್ಮೃತಮ್

ಅದರಿಂದ ಬುದ್ಧಿ, ಸ್ಥೈರ್ಯ, ಸ್ಮರಣೆ ಮತ್ತು ಜ್ಞಾನವು ಉದ್ಭವಿಸಿತು ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ತ್ರಿವಿಧೋ ಽಯಮಹಙ್ಕಾರೋ ಮಹತಃ ಸಂಬಭೂವ ಹ

ಮಹತ್ತಿನಿಂದ ಈ ಮೂರು ವಿಧದ ಅಹಂಕಾರವು ಹುಟ್ಟಿಬಂದಿತು.

ಆತ್ಮಾ ಚ ಪುದ್ಗಲೋ ಜೀವೋ ಯತಃ ಸರ್ವಾಃ ಪ್ರವೃತ್ತಯಃ

ಅದರಿಂದ ಆತ್ಮ, ವ್ಯಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಜೀವವು, ಎಲ್ಲ ಕ್ರಿಯೆಗಳ ಮೂಲವಾಗಿ ಉದ್ಭವಿಸಿತು.

ಇನ್ದ್ರಿಯಾಣಿ ತಥಾ ದೇವಾಃ ಸರ್ವಂ ತಸ್ಯಾತ್ಮಜಂ ಜಗತ್

ಇಂದ್ರಿಯಗಳು, ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಈ ಜಗತ್ತು ಎಲ್ಲವೂ ಅವನ ಸಂತಾನ.

ಯೇನಾಸೌ ಜಾಯತೇ ಕರ್ತಾ ಭೂತಾದೀಂಶ್ಚಾನುಪಶ್ಯತಿ

ಯಾರಿಂದ ಈ ಜೀವ ಹುಟ್ಟುತ್ತದೆ, ಕ್ರಿಯೆಗೈಯುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಭೂತಾದಿಗಳನ್ನು ನೋಡುತ್ತದೆ.

ತೈಜಸಾನೀನ್ದ್ರಿಯಾಣಿ ಸ್ಯುರ್ದೇವಾ ವೈಕಾರಿಕಾ ದಶ

ಇಂದ್ರಿಯಗಳು ತೇಜಸ್ವಿ ಸ್ವಭಾವದವು, ಹತ್ತು ದೇವತೆಗಳು ವೈಕಾರಿಕ ಸ್ವರೂಪದವು ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ಭೂತತನ್ಮಾತ್ರಸರ್ಗೋ ಽಯಂ ಭೂತಾದೇರಭವನ್ ಪ್ರಜಾಃ

ಇದು ಭೂತತನ್ನಮಾತ್ರಗಳ ಸೃಷ್ಟಿ; ಭೂತಗಳಿಂದ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಹುಟ್ಟಿದವು.

ಆಕಾಶಂ ಶುಷಿರಂ ತಸ್ಮಾದುತ್ಪನ್ನಂ ಶಬ್ದಲಕ್ಷಣಮ್

ಅದರಿಂದ ಶಬ್ದ ಲಕ್ಷಣದ, ಒಳಗಿನಿಂದ ಖಾಲಿಯಾದ ಆಕಾಶವು ಹುಟ್ಟಿತು.

ವಾಯುರುತ್ಪದ್ಯತೇ ತಸ್ಮಾತ್ ತಸ್ಯ ಸ್ಪರ್ಶೋ ಗುಣೋ ಮತಃ

ಆ ಆಕಾಶದಿಂದ ಗಾಳಿ ಹುಟ್ಟಿತು; ಅದರ ಗುಣ ಸ್ಪರ್ಶವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗಿದೆ.

ಜ್ಯೋತಿರುತ್ಪದ್ಯತೇ ವಾಯೋಸ್ತದ್ರೂಪಗುಣಮುಚ್ಯತೇ

ಗಾಳಿಯಿಂದ ಅಗ್ನಿ ಹುಟ್ಟಿತು; ಅದಕ್ಕೆ ರೂಪಗುಣವಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ಸಂಭವನ್ತಿ ತತೋ ಽಮ್ಭಾಂಸಿ ರಸಾಧಾರಾಣಿ ತಾನಿ ತು

ಆಗ ಆ ನೀರುಗಳು ಹುಟ್ಟಿದವು, ಅವು ರುಚಿಯ ಮೂಲವಾಗಿವೆ.

ಸಂಘಾತೋ ಜಾಯತೇ ತಸ್ಮಾತ್ ತಸ್ಯ ಗನ್ಧೋ ಗುಣೋ ಮತಃ

ಆ ನೀರಿನಿಂದ ಗುಂಪು ರೂಪವಾಯಿತು; ಅದರ ಗುಣವು ವಾಸನೆ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ದ್ವಿಗುಣಸ್ತು ತತೋ ವಾಯುಃ ಶಬ್ದಸ್ಪರ್ಶಾತ್ಮಕೋ ಽಭವತ್

ಅದರ ನಂತರ ಎರಡು ಗುಣಗಳಿರುವ ವಾಯು, ಅಂದರೆ ಧ್ವನಿ ಮತ್ತು ಸ್ಪರ್ಶ ಹೊಂದಿದ ವಾಯು ಉಂಟಾಯಿತು.

ತ್ರಿಗುಣಃ ಸ್ಯಾತ್ ತತೋ ವಹ್ನಿಃ ಸ ಶಬ್ದಸ್ಪರ್ಶರೂಪವಾನ್

ಆಮೇಲೆ ಮೂರು ಗುಣಗಳಿರುವ ಅಗ್ನಿ, ಅಂದರೆ ಧ್ವನಿ, ಸ್ಪರ್ಶ ಮತ್ತು ರೂಪ ಹೊಂದಿದ ಅಗ್ನಿ ಹುಟ್ಟಿತು.

ತಸ್ಮಾಚ್ಚತುರ್ಗುಣಾ ಆಪೋ ವಿಜ್ಞೇಯಾಸ್ತು ರಸಾತ್ಮಿಕಾಃ

ಅಗ್ನಿಯಿಂದ ನಾಲ್ಕು ಗುಣಗಳಿರುವ ನೀರು, ರುಚಿಯ ಸ್ವರೂಪವಾಗಿರುವದು, ತಿಳಿಯಬೇಕು.

ತಸಮಾತ್ ಪಞ್ಚಗುಣಾ ಭೂಮಿಃ ಸ್ಥೂಲಾ ಭೂತೇಷು ಶಬ್ದ್ಯತೇ

ನೀರಿನಿಂದ ಐದು ಗುಣಗಳಿರುವ ಭೂಮಿ, ಭೂತಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಥೂಲವಾದದು, ಉಂಟಾಯಿತು ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ಪರಸ್ಪರಾನುಪ್ರವೇಶಾದ್ ಧಾರಯನ್ತಿ ಪರಸ್ಪರಮ್

ಇವು ಪರಸ್ಪರ ಒಳಹೊರಹೋಗಿ, ಒಬ್ಬರನ್ನು ಒಬ್ಬರು ಬೆಂಬಲಿಸುತ್ತವೆ.

ನಾಶಕ್ನುವನ್ ಪ್ರಜಾಃ ಸ್ತ್ರಷ್ಟುಮಸಮಾಗಮ್ಯ ಕೃತ್ಸ್ನಶಃ

ಒಂದಾಗಿ ಸೇರದೆ, ಇವು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಪ್ರಜೆಗಳ ಸೃಷ್ಟಿ ಮಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ.

ಮಹಾದಾದಯೋ ವಿಶೇಷಾನ್ತಾ ಹ್ಮಣ್ಡಮುತ್ಪಾದಯನ್ತಿ ತೇ

ಮಹತ್ತಿನಿಂದ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾದ ಎಲ್ಲವೂ ಸೇರಿ, ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಿದವು.

ವಿಶೇಷೇಭ್ಯೋ ಽಣ್ಡಮಭವದ್ ಬೃಹತ್ ತದುದಕೇಶಯಮ್

ಆ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಅಂಶಗಳಿಂದ, ನೀರಿನಲ್ಲಿ ತೇಲುವ ದೊಡ್ಡ ಅಂಡ ಹುಟ್ಟಿತು.

ಪ್ರಾಕೃತೇ ಽಣ್ಡೇ ವಿವೃತ್ತಃ ಸ ಕ್ಷೇತ್ರಜ್ಞೋ ಬ್ರಹ್ಮಸಂಜ್ಞಿತಃ

ಆ ಮೂಲ ಅಂಡದೊಳಗೆ ಕ್ಷೇತ್ರಜ್ಞನು, ಬ್ರಹ್ಮ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವವನು, ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷನಾದನು.

ಆದಿಕರ್ತಾ ಸ ಭೂತಾನಾಂ ಬ್ರಹ್ಮಾಗ್ರೇ ಸಮವರ್ತತ

ಅವನು ಎಲ್ಲ ಭೂತಗಳ ಮೊದಲ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನಾಗಿ, ಮೊದಲು ಬ್ರಹ್ಮನಾಗಿ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷನಾದನು.