ಕೂರ್ಮಪುರಾಣಮ್

ನ ಹ್ಯೇತತ್ ಸಮತಿಕ್ರಮ್ಯ ಸಿದ್ಧಿಂ ವಿನ್ದತಿ ಮಾನವಃ

ಇದನ್ನು ಅನುಸರಿಸದೆ, ಯಾರಿಗೂ ಪರಿಪೂರ್ಣತೆ ಸಿಗದು.

ನಮಸ್ಕೃತ್ಯ ಹೃಷೀಕೇಶಂ ಪುನರ್ವಚನಮಬ್ರುವನ್

ಹೃಷೀಕೇಶನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಅವರು ಮತ್ತೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು.

ಇದಾನೀಂ ಶ್ರೋತುಮಿಚ್ಛಾಮೋ ಯಥಾ ಸಂಭವತೇ ಜಗತ್

ಈಗ ಜಗತ್ತು ಹೇಗೆ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಕೇಳಲು ನಾವು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತೇವೆ.

ನಿಯನ್ತಾ ಕಶ್ಚ ಸರ್ವೇಷಾಂ ವದಸ್ವ ಪುರುಷೋತ್ತಮ

ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ನಿಯಂತ್ರಿಸುವವನು ಯಾರು? ಪರಮಪುರುಷನೇ, ದಯವಿಟ್ಟು ಹೇಳು.

ಪ್ರಾಹ ಗಮ್ಭೀರಯಾ ವಾಚಾ ಭೂತಾನಾಂ ಪ್ರಭವಾಪ್ಯಯೌ

ಅವರು ಗಂಭೀರವಾದ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ, ಭೂತಗಳ ಉತ್ಪತ್ತಿ ಮತ್ತು ಲಯದ ಕುರಿತು ಹೇಳಿದರು.

ಅನನ್ತಶ್ಚಾಪ್ರಮೇಯಶ್ಚ ನಿಯನ್ತಾ ವಿಶ್ವತೋಮುಖಃ

ಅವನು ಅನಂತ, ಅಳವಡಿಸಲಾಗದವನು, ಎಲ್ಲದಕ್ಕೂ ನಿಯಂತ್ರಕ, ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಇರುವವನು.

ಪ್ರಧಾನಂ ಪ್ರಕೃತಿಶ್ಚೇತಿ ಯದಾಹುಸ್ತತ್ತ್ವಚಿನ್ತಕಾಃ

ಯಾವುದನ್ನು ತತ್ತ್ವಚಿಂತಕರು ಪ್ರಧಾನ ಮತ್ತು ಪ್ರಕೃತಿಯೆಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಅಜರಂ ಧ್ರುವಮಕ್ಷಯ್ಯಂ ನಿತ್ಯಂ ಸ್ವಾತ್ಮನ್ಯವಸ್ಥಿತಮ್

ಅದು ವಯಸ್ಸಾಗದ, ಶಾಶ್ವತ, ಕ್ಷಯವಾಗದ, ಸದಾ ತನ್ನ ಸ್ವರೂಪದಲ್ಲೇ ಇರುವದು.

ವಿಗ್ರಹಃ ಸರ್ವಭೂತಾನಾಮಾತ್ಮನಾಧಿಷ್ಠಿತಂ ಮಹತ್

ಎಲ್ಲ ಭೂತಗಳ ಮಹಾತ್ಮರೂಪವು ಆತ್ಮದಲ್ಲೇ ಸ್ಥಿತವಾಗಿದೆ.

ಅಸಾಂಪ್ರತಮವಿಜ್ಞೇಯಂ ಬ್ರಹ್ಮಾಗ್ರೇ ಸಮವರ್ತತ

ಆದಿಯಲ್ಲಿ, ಕಾಲಕ್ಕೂ ಮುನ್ನ, ಅವ್ಯಕ್ತ ಬ್ರಹ್ಮನೇ ಮೊದಲಿಗೆ ಉಂಟಾಯಿತು.

ಪ್ರಾಕೃತಃ ಪ್ರಲಯೋ ಜ್ಞೇಯೋ ಯಾವದ್ ವಿಶ್ವಸಮುದ್ಭವಃ

ಪ್ರಾಕೃತ ಪ್ರಲಯವೆಂಬದು, ವಿಶ್ವವು ಹುಟ್ಟುವವರೆಗೆ ಇರುತ್ತದೆ ಎಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು.

ಅಹರ್ನ ವಿದ್ಯತೇ ತಸ್ಯ ನ ರಾತ್ರಿರ್ಹ್ಯುಪಚಾರತಃ

ಆ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಹಗಲು ಇಲ್ಲ, ರಾತ್ರಿ ಕೂಡ ಇಲ್ಲ, ಉಪಮೆಯಲ್ಲಿಯೂ ಇಲ್ಲ.

ಸರ್ವಭೂತಮಯೋ ಽವ್ಯಕ್ತೋ ಹ್ಯನ್ತರ್ಯಾಮೀಶ್ವರಃ ಪರಃ

ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳಲ್ಲೂ ವ್ಯಾಪಿಸಿರುವ ಅವ್ಯಕ್ತನೇ ಪರಮಾತ್ಮ, ಎಲ್ಲರೊಳಗಿನ ಒಡೆಯನು.

ಕ್ಷೋಭಯಾಮಾಸ ಯೋಗೇನ ಪರೇಣ ಪರಮೇಶ್ವರಃ

ಪರಮೇಶ್ವರನು ತನ್ನ ಪರಮ ಯೋಗದಿಂದ ಅದನ್ನು ಚಲನೆಗೆ ತಂದನು.

ಅನುಪ್ರವಿಷ್ಟಃ ಕ್ಷೋಭಾಯ ತಥಾಸೌ ಯೋಗಮೂರ್ತಿಮಾನ್

ಯೋಗರೂಪದಿಂದ ಅವನು ಅದರಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ, ಅದನ್ನು ಕದಲಿಸಿದನು.

ಸ ಸಂಕೋಚವಿಕಾಸಾಭ್ಯಾಂ ಪ್ರಧಾನತ್ವೇ ಽಪಿ ಚ ಸ್ಥಿತಃ

ಅವನು ಸಂಕುಚನ ಮತ್ತು ವಿಸ್ತರಣೆಯಿಂದ ಪ್ರಧಾನ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಉಳಿದನು.

ಪ್ರಾದುರಾಸೀನ್ಮಹದ್ ಬೀಜಂ ಪ್ರಧಾನಪುರುಷಾತ್ಮಕಮ್

ಅದರಿಂದ ಪ್ರಧಾನ ಮತ್ತು ಪುರುಷರೂಪದ ಮಹಾಬೀಜ ಹುಟ್ಟಿತು.

ಪ್ರಜ್ಞಾಧೃತಿಃ ಸ್ಮೃತಿಃ ಸಂವಿದೇತಸ್ಮಾದಿತಿ ತತ್ ಸ್ಮೃತಮ್

ಅದರಿಂದ ಬುದ್ಧಿ, ಸ್ಥೈರ್ಯ, ಸ್ಮರಣೆ ಮತ್ತು ಜ್ಞಾನವು ಉದ್ಭವಿಸಿತು ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ತ್ರಿವಿಧೋ ಽಯಮಹಙ್ಕಾರೋ ಮಹತಃ ಸಂಬಭೂವ ಹ

ಮಹತ್ತಿನಿಂದ ಈ ಮೂರು ವಿಧದ ಅಹಂಕಾರವು ಹುಟ್ಟಿಬಂದಿತು.

ಆತ್ಮಾ ಚ ಪುದ್ಗಲೋ ಜೀವೋ ಯತಃ ಸರ್ವಾಃ ಪ್ರವೃತ್ತಯಃ

ಅದರಿಂದ ಆತ್ಮ, ವ್ಯಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಜೀವವು, ಎಲ್ಲ ಕ್ರಿಯೆಗಳ ಮೂಲವಾಗಿ ಉದ್ಭವಿಸಿತು.

ಇನ್ದ್ರಿಯಾಣಿ ತಥಾ ದೇವಾಃ ಸರ್ವಂ ತಸ್ಯಾತ್ಮಜಂ ಜಗತ್

ಇಂದ್ರಿಯಗಳು, ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಈ ಜಗತ್ತು ಎಲ್ಲವೂ ಅವನ ಸಂತಾನ.

ಯೇನಾಸೌ ಜಾಯತೇ ಕರ್ತಾ ಭೂತಾದೀಂಶ್ಚಾನುಪಶ್ಯತಿ

ಯಾರಿಂದ ಈ ಜೀವ ಹುಟ್ಟುತ್ತದೆ, ಕ್ರಿಯೆಗೈಯುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಭೂತಾದಿಗಳನ್ನು ನೋಡುತ್ತದೆ.

ತೈಜಸಾನೀನ್ದ್ರಿಯಾಣಿ ಸ್ಯುರ್ದೇವಾ ವೈಕಾರಿಕಾ ದಶ

ಇಂದ್ರಿಯಗಳು ತೇಜಸ್ವಿ ಸ್ವಭಾವದವು, ಹತ್ತು ದೇವತೆಗಳು ವೈಕಾರಿಕ ಸ್ವರೂಪದವು ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ಭೂತತನ್ಮಾತ್ರಸರ್ಗೋ ಽಯಂ ಭೂತಾದೇರಭವನ್ ಪ್ರಜಾಃ

ಇದು ಭೂತತನ್ನಮಾತ್ರಗಳ ಸೃಷ್ಟಿ; ಭೂತಗಳಿಂದ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಹುಟ್ಟಿದವು.

ಆಕಾಶಂ ಶುಷಿರಂ ತಸ್ಮಾದುತ್ಪನ್ನಂ ಶಬ್ದಲಕ್ಷಣಮ್

ಅದರಿಂದ ಶಬ್ದ ಲಕ್ಷಣದ, ಒಳಗಿನಿಂದ ಖಾಲಿಯಾದ ಆಕಾಶವು ಹುಟ್ಟಿತು.

ವಾಯುರುತ್ಪದ್ಯತೇ ತಸ್ಮಾತ್ ತಸ್ಯ ಸ್ಪರ್ಶೋ ಗುಣೋ ಮತಃ

ಆ ಆಕಾಶದಿಂದ ಗಾಳಿ ಹುಟ್ಟಿತು; ಅದರ ಗುಣ ಸ್ಪರ್ಶವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗಿದೆ.

ಜ್ಯೋತಿರುತ್ಪದ್ಯತೇ ವಾಯೋಸ್ತದ್ರೂಪಗುಣಮುಚ್ಯತೇ

ಗಾಳಿಯಿಂದ ಅಗ್ನಿ ಹುಟ್ಟಿತು; ಅದಕ್ಕೆ ರೂಪಗುಣವಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ಸಂಭವನ್ತಿ ತತೋ ಽಮ್ಭಾಂಸಿ ರಸಾಧಾರಾಣಿ ತಾನಿ ತು

ಆಗ ಆ ನೀರುಗಳು ಹುಟ್ಟಿದವು, ಅವು ರುಚಿಯ ಮೂಲವಾಗಿವೆ.

ಸಂಘಾತೋ ಜಾಯತೇ ತಸ್ಮಾತ್ ತಸ್ಯ ಗನ್ಧೋ ಗುಣೋ ಮತಃ

ಆ ನೀರಿನಿಂದ ಗುಂಪು ರೂಪವಾಯಿತು; ಅದರ ಗುಣವು ವಾಸನೆ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.