ಕೂರ್ಮಪುರಾಣಮ್

ನ ಸಂನ್ಯಾಸೀ ವನಂ ಚಾಥ ಬ್ರಹ್ಮಾಚರ್ಯಂ ನ ಸಾಧಕಃ

ಕೇವಲ ಅರಣ್ಯಕ್ಕೆ ಹೋಗುವುದರಿಂದ ಯಾರೂ ತ್ಯಾಗಿಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ; ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯವನ್ನು ಪಾಲಿಸಿದರೂ ಸಿದ್ಧನಾಗುವುದಿಲ್ಲ.

ಪ್ರವ್ರಜೇತ ಗೃಹೀ ವಿದ್ವಾನ್ ವನಾದ್ ವಾ ಶ್ರುತಿಚೋದನಾತ್

ಪಾಂಡಿತ್ಯವಂತನಾದ ಗೃಹಸ್ಥನು ಅಥವಾ ಅರಣ್ಯವಾಸಿಯು ಶಾಸ್ತ್ರದ ಆಜ್ಞೆಯಿಂದ ತ್ಯಾಗವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಬಹುದು.

ಅನ್ಧಃ ಪಙ್ಗುರ್ದರಿದ್ರೋ ವಾ ವಿರಕ್ತಃ ಸಂನ್ಯಸೇದ್ ದ್ವಿಜಃ

ಕಣ್ಣು ಕಾಣದವನಾಗಿರಲಿ, ಲಂಗಡನಾಗಿರಲಿ, ಬಡವನಾಗಿರಲಿ, ಆಸಕ್ತಿಯಿಲ್ಲದ ದ್ವಿಜನು ತ್ಯಾಗವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಬಹುದು.

ಪತತ್ಯೇವಾವಿರಕ್ತೋ ಯಃ ಸಂನ್ಯಾಸಂ ಕರ್ತುಮಿಚ್ಛತಿ

ಆಸಕ್ತಿಯಿಲ್ಲದೆ ತ್ಯಾಗವನ್ನು ಇಚ್ಛಿಸುವವನು ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಪತನಗೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ.

ಶ್ರದ್ಧಾವನಾಶ್ರಮೇ ಯುಕ್ತಃ ಸೋ ಽಮೃತತ್ವಾಯ ಕಲ್ಪತೇ

ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ತನ್ನ ಆಶ್ರಮದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರನಾದವನು ಅಮೃತತ್ವಕ್ಕೆ ಅರ್ಹನಾಗುತ್ತಾನೆ.

ಸ್ವಧರ್ಮಪಾಲಕೋ ನಿತ್ಯಂ ಸೋ ಽಮೃತತ್ವಾಯ ಕಲ್ಪತೇ

ಯಾರು ಸದಾ ತನ್ನ ಸ್ವಧರ್ಮವನ್ನು ಪಾಲಿಸುತ್ತಾನೋ ಅವನು ಅಮೃತತ್ವಕ್ಕೆ ಅರ್ಹನು.

ಪ್ರಸನ್ನೇನೈವ ಮನಸಾ ಕುರ್ವಾಣೋ ಯಾತಿ ತತ್ಪದಮ್

ಶಾಂತ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಕಾರ್ಯಮಾಡುವವನು ಆ ಪರಮ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

ಬ್ರಹ್ಮೈವ ದೀಯತೇ ಚೇತಿ ಬ್ರಹ್ಮಾರ್ಪಣಮಿದಂ ಪರಮ್

ಬ್ರಹ್ಮನೇ ಅರ್ಪಣೆಯಾಗುತ್ತದೆ; ಈ ಪರಮ ಅರ್ಪಣೆ ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೆ ಸಲ್ಲುತ್ತದೆ.

ಏತದ್ ಬ್ರಹ್ಮಾರ್ಪಣಂ ಪ್ರೋಕ್ತಮೃಷಿಭಿಃ ತತ್ತ್ವದರ್ಶಿಭಿಃ

ಈ ಬ್ರಹ್ಮಾರ್ಪಣೆಯನ್ನು ತತ್ತ್ವವನ್ನು ಕಂಡ ಋಷಿಗಳು ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ.

ಕರೋತಿ ಸತತಂ ಬುದ್ಧ್ಯಾ ಬ್ರಹ್ಮಾರ್ಪಣಮಿದಂ ಪರಮ್

ಯಾರು ಸದಾ ವಿವೇಕದಿಂದ ಕಾರ್ಯಮಾಡುತ್ತಾನೋ ಅವನು ಈ ಪರಮ ಬ್ರಹ್ಮಾರ್ಪಣೆಯನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾನೆ.

ಕರ್ಮಣಾಮೇತದಪ್ಯಾಹುಃ ಬ್ರಹ್ಮಾರ್ಪಣಮನುತ್ತಮಮ್

ಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನೂ ಈ ಅತಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಬ್ರಹ್ಮಾರ್ಪಣೆಯೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

ಕ್ರಿಯತೇ ವಿದುಷಾ ಕರ್ಮ ತದ್ಭವೇದಪಿ ಮೋಕ್ಷದಮ್

ಜ್ಞಾನಿಯೊಬ್ಬನು ಕಾರ್ಯಮಾಡಿದಾಗ, ಆ ಕಾರ್ಯವೇ ಮುಕ್ತಿಗೆ ಕಾರಣವಾಗಬಹುದು.

ಅಕೃತ್ವಾ ಫಲಸಂನ್ಯಾಸಂ ಬಧ್ಯತೇ ತತ್ಫಲೇನ ತು

ಆದರೆ ಫಲವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸದೆ ಕಾರ್ಯಮಾಡಿದರೆ, ಅವನು ಆ ಫಲಕ್ಕೆ ಬದ್ಧನಾಗುತ್ತಾನೆ.

ಅವಿದ್ವಾನಪಿ ಕುರ್ವೋತ ಕರ್ಮಾಪ್ನೋತ್ಯಚಿರಾತ್ ಪದಮ್

ಅಜ್ಞಾನಿಯೂ ಸಹ ಕಾರ್ಯಮಾಡಿದರೆ, ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ ಪರಮಪದವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

ಮನಃ ಪ್ರಸಾದಮನ್ವೇತಿ ಬ್ರಹ್ಮ ವಿಜ್ಞಾಯತೇ ತತಃ

ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಶಾಂತಿ ದೊರಕುತ್ತದೆ, ನಂತರ ಬ್ರಹ್ಮವನ್ನು ಅರಿಯಬಹುದು.

ಜ್ಞಾನಂ ಚ ಕರ್ಮಸಹಿತಂ ಜಾಯತೇ ದೋಷವರ್ಜಿತಮ್

ಜ್ಞಾನವೂ ಕಾರ್ಯದ ಜೊತೆಗೆ, ದೋಷವಿಲ್ಲದೆ ಉದಯಿಸುತ್ತದೆ.

ಕರ್ಮಾಣೀಶ್ವರತುಷ್ಟ್ಯರ್ಥಂ ಕುರ್ಯಾನ್ನೈಷ್ಕರ್ಮ್ಯಮಾಪ್ನುಯಾತ್

ಈಶ್ವರನ ಸಂತೋಷಕ್ಕಾಗಿ ಕಾರ್ಯಮಾಡಬೇಕು; ಹೀಗೆ ಮಾಡಿದರೆ ನಿರ್ಗತಿಕತೆ ಸಿಗುತ್ತದೆ.

ಏಕಾಕೀ ನಿರ್ಮಮಃ ಶಾನ್ತೋ ಜೀವನ್ನೇವ ವಿಮುಚ್ಯತೇ

ಒಬ್ಬನೇ, ಸ್ವಾರ್ಥವಿಲ್ಲದೆ, ಶಾಂತಚಿತ್ತನಾಗಿ ಇದ್ದರೆ, ಬದುಕಿದ್ದಲ್ಲಿಯೇ ಮುಕ್ತನಾಗಬಹುದು.

ನಿತ್ಯಾನನ್ದಂ ನಿರಾಭಾಸಂ ತಸ್ಮಿನ್ನೇವ ಲಯಂ ವ್ರಜೇತ್

ಯಾರು ಶಾಶ್ವತ ಆನಂದದಲ್ಲೇ ಲೀನನಾಗುತ್ತಾನೋ, ಅವನು ರೂಪವಿಲ್ಲದ ಆ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಸೇರುತ್ತಾನೆ.

ತೃಪ್ತಯೇ ಪರಮೇಶಸ್ಯ ತತ್ ಪದಂ ಯಾತಿ ಶಾಶ್ವತಮ್

ಪರಮೇಶ್ವರನ ತೃಪ್ತಿಗಾಗಿ, ಶಾಶ್ವತವಾದ ಆ ಪದವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

ನ ಹ್ಯೇತತ್ ಸಮತಿಕ್ರಮ್ಯ ಸಿದ್ಧಿಂ ವಿನ್ದತಿ ಮಾನವಃ

ಇದನ್ನು ಅನುಸರಿಸದೆ, ಯಾರಿಗೂ ಪರಿಪೂರ್ಣತೆ ಸಿಗದು.

ನಮಸ್ಕೃತ್ಯ ಹೃಷೀಕೇಶಂ ಪುನರ್ವಚನಮಬ್ರುವನ್

ಹೃಷೀಕೇಶನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಅವರು ಮತ್ತೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು.

ಇದಾನೀಂ ಶ್ರೋತುಮಿಚ್ಛಾಮೋ ಯಥಾ ಸಂಭವತೇ ಜಗತ್

ಈಗ ಜಗತ್ತು ಹೇಗೆ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಕೇಳಲು ನಾವು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತೇವೆ.

ನಿಯನ್ತಾ ಕಶ್ಚ ಸರ್ವೇಷಾಂ ವದಸ್ವ ಪುರುಷೋತ್ತಮ

ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ನಿಯಂತ್ರಿಸುವವನು ಯಾರು? ಪರಮಪುರುಷನೇ, ದಯವಿಟ್ಟು ಹೇಳು.

ಪ್ರಾಹ ಗಮ್ಭೀರಯಾ ವಾಚಾ ಭೂತಾನಾಂ ಪ್ರಭವಾಪ್ಯಯೌ

ಅವರು ಗಂಭೀರವಾದ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ, ಭೂತಗಳ ಉತ್ಪತ್ತಿ ಮತ್ತು ಲಯದ ಕುರಿತು ಹೇಳಿದರು.

ಅನನ್ತಶ್ಚಾಪ್ರಮೇಯಶ್ಚ ನಿಯನ್ತಾ ವಿಶ್ವತೋಮುಖಃ

ಅವನು ಅನಂತ, ಅಳವಡಿಸಲಾಗದವನು, ಎಲ್ಲದಕ್ಕೂ ನಿಯಂತ್ರಕ, ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಇರುವವನು.

ಪ್ರಧಾನಂ ಪ್ರಕೃತಿಶ್ಚೇತಿ ಯದಾಹುಸ್ತತ್ತ್ವಚಿನ್ತಕಾಃ

ಯಾವುದನ್ನು ತತ್ತ್ವಚಿಂತಕರು ಪ್ರಧಾನ ಮತ್ತು ಪ್ರಕೃತಿಯೆಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಅಜರಂ ಧ್ರುವಮಕ್ಷಯ್ಯಂ ನಿತ್ಯಂ ಸ್ವಾತ್ಮನ್ಯವಸ್ಥಿತಮ್

ಅದು ವಯಸ್ಸಾಗದ, ಶಾಶ್ವತ, ಕ್ಷಯವಾಗದ, ಸದಾ ತನ್ನ ಸ್ವರೂಪದಲ್ಲೇ ಇರುವದು.

ವಿಗ್ರಹಃ ಸರ್ವಭೂತಾನಾಮಾತ್ಮನಾಧಿಷ್ಠಿತಂ ಮಹತ್

ಎಲ್ಲ ಭೂತಗಳ ಮಹಾತ್ಮರೂಪವು ಆತ್ಮದಲ್ಲೇ ಸ್ಥಿತವಾಗಿದೆ.