ಕೂರ್ಮಪುರಾಣಮ್

ತಂ ಬ್ರಹ್ಮಪಾರಂ ಭವತಃ ಸ್ವರೂಪಮ್

ಆ ಅನಂತ ಬ್ರಹ್ಮಸ್ವರೂಪವೇ ನಿಮ್ಮ ನಿಜ ಸ್ವರೂಪ.

ಸ್ವಯಂಭುವಂ ತ್ವಾಂ ಶರಣಂ ಪ್ರಪದ್ಯೇ

ಸ್ವಯಂ ಹುಟ್ಟಿದ ನೀನಲ್ಲೇ ನಾನು ಆಶ್ರಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತೇನೆ.

ಸಬ್ರಹ್ಮಪಾರಂ ಪ್ರಣತೋ ಽಸ್ಮಿ ನಿತ್ಯಮ್

ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೂ ಮೀರಿದವನಿಗೆ ನಾನು ಯಾವಾಗಲೂ ವಂದನೆ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ.

ಕಾಲಂ ಬೃಹನ್ತಂ ಭವತಃ ಸ್ವರೂಪಮ್

ಅಪಾರವಾದ ಕಾಲವೇ ನಿಮ್ಮ ನಿಜ ಸ್ವರೂಪ.

ಪಿನಾಕಿನಂ ತ್ವಾಂ ಶರಣಂ ವ್ರಜಾಮಿ

ಪಿನಾಕ ಧರಿಸಿದವನಾದ ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ನಾನು ಆಶ್ರಯವನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತೇನೆ.

ಪಪಾತ ದಣ್ಡವದ್ ಭೂಮೌ ಪ್ರೋಚ್ಚರನ್ ಪ್ರಣವಂ ಪರಮ್

ಅವನು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ದಂಡವತಿಯಾಗಿ ಬಿದ್ದು, ಪರಮ ಓಂ ಎಂಬುದನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸಿದನು.

ಜ್ಞಾನಮಾನನ್ದಮದ್ವೈತಂ ಕೋಟಿಕಾಲಾಗ್ನಿಸನ್ನಿಭಮ್

ಜ್ಞಾನ, ಆನಂದ, ಅದ್ವೈತ, ಕೋಟಿಕಾಲಾಗ್ನಿಯಂತೆ ಹೊತ್ತಿ ಉರಿಯುತ್ತಿತ್ತು.

ನಿಲಿಲ್ಯೇ ವಿಮಲೇ ಲಿಙ್ಗೇ ತದ್ಭುತಮಿವಾಭವತ್

ಅವನು ಶುದ್ಧ ಲಿಂಗದಲ್ಲಿ ಲೀನನಾದನು, ಅದು ಅದ್ಭುತವಾಗಿ ಮಾರ್ಪಟ್ಟಿತು.

ನ ಕಶ್ಚಿದ್ ವೇತ್ತಿ ತಮಸಾ ವಿದ್ವಾನಪ್ಯತ್ರ ಮುಹ್ಯತಿ

ಯಾರಿಗೂ ಗೊತ್ತಾಗದು; ಪಾಂಡಿತ್ಯವಿದ್ದವರೂ ಅಂಧಕಾರದಲ್ಲಿ ಗೊಂದಲಗೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.

ಭಕ್ತಃ ಪಾಪವಿಶುದ್ಧಾತ್ಮಾ ರುದ್ರಸಾಮೀಪ್ಯಮಾಪ್ನುಯಾತ್

ಪಾಪಗಳಿಂದ ಶುದ್ಧವಾದ ಭಕ್ತನು ರುದ್ರನ ಸಮೀಪವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

ಪ್ರಾತರ್ಮಧ್ಯಾಹ್ನಸಮಯೇ ಸ ಯೋಗಂ ಪ್ರಾಪ್ನುಯಾತ್ ಪರಮ್

ಬೆಳಗ್ಗೆ, ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ಮತ್ತು ಸಂಜೆ ಅವನು ಪರಮ ಯೋಗವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

ದ್ರಕ್ಷ್ಯಾಮಃ ಸತತಂ ದೇವಂ ಪೂಜಯಾಮೋ ಽಥ ಶೂಲಿನಮ್

ನಾವು ಯಾವಾಗಲೂ ದೇವರನ್ನು ನೋಡುತ್ತೇವೆ ಮತ್ತು ತ್ರಿಶೂಲಧಾರಿಯನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತೇವೆ.

ಉವಾಸ ತತ್ರ ಯುಕ್ತಾತ್ಮಾ ಪೂಜಯನ್ ವೈ ಕಪರ್ದಿನಮ್

ಅಲ್ಲಿ, ಏಕಾಗ್ರ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಅವನು ಜಟಾಧಾರಿಯನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾ ವಾಸಿಸಿದನು.

ದ್ರಷ್ಟುಂ ಯಯೌ ಮಧ್ಯಮೇಶಂ ಬಹುವರ್ಷಗಣಾನ್ ಪ್ರಭುಃ

ಅನೇಕ ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ, ಪ್ರಭು ಮಧ್ಯಮೇಶನನ್ನು ನೋಡಲು ಹೋದನು.

ನದೀಂ ವಿಮಲಪಾನೀಯಾಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಹೃಷ್ಟೋ ಽಭವನ್ಮುನಿಃ

ಶುದ್ಧ ನೀರಿರುವ ನದಿಯನ್ನು ನೋಡಿ, ಮುನಿಗೆ ತುಂಬಾ ಸಂತೋಷವಾಯಿತು.

ಚಕಾರ ಭಾವಪೂತಾತ್ಮಾ ಸ್ನಾನಂ ಸ್ನಾನವಿಧಾನವಿತ್

ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಮನಸ್ಸು ಶುದ್ಧವಾಗಿಸಿಕೊಂಡು, ಸ್ನಾನ ಮಾಡುವ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ತಿಳಿದಿದ್ದವನು, ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದನು.

ಪೂಜಯಾಮಾಸ ಲೋಕಾದಿಂ ಪುಷ್ಪೈರ್ನಾನಾವಿಧೈರ್ಭವಮ್

ಅವನು ಲೋಕಗಳ ಆದಿಯಾಗಿರುವ ಭವನನ್ನು色色ದ ಹೂಗಳಿಂದ ಪೂಜಿಸಿದನು.

ಮಧ್ಯಮೇಶ್ವರಮೀಶಾನಮರ್ಚಯಾಮಾಸ ಶೂಲಿನಮ್

ಅವನು ಮಧ್ಯಮೇಶ್ವರನಾದ, ತ್ರಿಶೂಲಧಾರಿಯಾದ ಈಶ್ವರನನ್ನು ಗೌರವದಿಂದ ಆರಾಧಿಸಿದನು.

ದ್ರಷ್ಟುಂ ಸಮಾಗತಾ ರುದ್ರಂ ಮಧ್ಯಮೇಶ್ವರಮೀಶ್ವರಮ್

ಅವರು ರುದ್ರನಾದ ಮಧ್ಯಮೇಶ್ವರನನ್ನು ನೋಡುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಸೇರಿದ್ದರು.

ಜಟಿಲಾ ಮುಣ್ಡಿತಾಶ್ಚಾಪಿ ಶುಕ್ಲಯಜ್ಞೋಪವೀತಿನಃ

ಅಲ್ಲಿ ಜಟಾಧಾರಿಗಳು, ಮುಂಡಿತರು ಮತ್ತು ಬಿಳಿ ಯಜ್ಞೋಪವೀತ ಧಾರಿಗಳು ಇದ್ದರು.

ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯರತಾಃ ಶಾನ್ತಾ ವೇದಾನ್ತಜ್ಞಾನತತ್ಪರಾಃ

ಅವರು ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದವರು, ಶಾಂತರು, ವೇದಾಂತ ಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸು ನೆಟ್ಟಗಿಟ್ಟಿದ್ದವರು.

ಪೂಜಯಿತ್ವಾ ಯಥಾನ್ಯಾಯಮಿದಂ ವಚನಮಬ್ರುವನ್

ಅವರು ವಿಧಿಯಂತೆ ಪೂಜೆ ಮಾಡಿ, ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದರು.

ಪ್ರೋಚುಃ ಪೈಲಾದಯಃ ಶಿಷ್ಯಾಸ್ತಾನೃಷೀನ್ ಬ್ರಹ್ಮಭಾವಿತಾನ್

ಪೈಲ ಮತ್ತು ಇತರ ಶಿಷ್ಯರು, ಬ್ರಹ್ಮನಲ್ಲೇ ಮನಸ್ಸು ನೆಟ್ಟಗಿಟ್ಟಿದ್ದ ಆ ಋಷಿಗಳಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು.

ವ್ಯಾಸಃ ಸ್ವಯಂ ಹೃಷೀಕೇಶೋ ಯೇನ ವೇದಾಃ ಪೃಥಕ್ ಕೃತಾಃ

ವೇದಗಳನ್ನು ವಿಭಜಿಸಿದ ಹೃಷೀಕೇಶನಾದ ವ್ಯಾಸರು ಸ್ವತಃ ಇದ್ದರು.

ಅಂಶಾಂಶೇನಾಭವತ್ ಪುತ್ರೋ ನಾಮ್ನಾ ಶುಕ ಇತಿ ಪ್ರಭುಃ

ಆ ಪ್ರಭುವು ತನ್ನ ಭಾಗದಿಂದ ಶುಕ ಎಂಬ ಮಗನಾಗಿ ಪ್ರಾಪ್ತರಾದನು.

ಪ್ರಪನ್ನಃ ಪರಯಾ ಭಕ್ತ್ಯಾ ಯಸ್ಯ ತಜ್ಜ್ಞಾನಮೈಶ್ವರಮ್

ಯಾರು ಪರಮ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಶರಣಾದರು, ಅವರು ಅವನ ದೈವಿಕ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಪಡೆದರು.

ನೇಮುರವ್ಯಗ್ರಮನಸಃ ಪ್ರೋಚುಃ ಸತ್ಯವತೀಸುತಮ್

ಅವರು ಮನಸ್ಸು ಏಕಾಗ್ರವಾಗಿಸಿಕೊಂಡು, ಸತ್ಯವತೀ ಪುತ್ರನಿಗೆ ವಂದಿಸಿ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು.

ಪ್ರಿಸಾದಾದ್ ದೇವದೇವಸ್ಯ ಯತ್ ತನ್ಮಾಹೇಶ್ವರಂ ಪರಮ್

ದೇವದೇವನಾದ ಮಹೇಶ್ವರನ ಅನುಗ್ರಹವೇ ಆ ಪರಮ ಮಹೇಶ್ವರ.

ಕ್ಷಿಪ್ರಂ ಪಶ್ಯೇಮ ತಂ ದೇವಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ಭಗವತೋ ಮುಖಾತ್

ಭಗವಂತನ ಬಾಯಿಂದ ಕೇಳಿ, ನಾವು ಆ ದೇವರನ್ನು ಬೇಗನೆ ನೋಡಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿ.