ಕೂರ್ಮಪುರಾಣಮ್

ಮಹಾದೇವಂ ಮಹಾಯೋಗಮೀಶಾನಂ ಚಾಮ್ಬಿಕಾಪತಿಮ್

ಮಹಾದೇವ, ಮಹಾ ಯೋಗಿ, ಈಶ್ವರ, ಅಂಬಿಕಾಪತಿ.

ಯೋಗಿನಾಂ ಕುರುಮಾಚಾರ್ಯಂ ಯೋಗಿಗಮ್ಯಂ ಪಿನಾಕಿನಮ್

ಯೋಗಿಗಳಿಗೆ ಗುರು, ಯೋಗಿಗಳು ತಲುಪಬಹುದಾದವ, ಪಿನಾಕ ಧಾರಿಯು.

ಶಾಶ್ವತಂ ಸರ್ವಗಂ ಬ್ರಹ್ಮಣ್ಯಂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಪ್ರಿಯಮ್

ಶಾಶ್ವತ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಇರುವವ, ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೆ ಭಕ್ತನಾದವ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಪ್ರಿಯನಾದವ.

ಏಕಮೂರ್ತಿ ಮಹಾಮೂರ್ತಿ ವೇದವೇದ್ಯಂ ದಿವಸ್ಪತಿಮ್

ಒಂದು ರೂಪದವ, ಮಹಾ ರೂಪದವ, ವೇದಗಳಿಂದ ತಿಳಿಯಬಹುದಾದವ, ದಿನಗಳ ಸ್ವಾಮಿ.

ಕಾಲಾಗ್ನಿಂ ಕಾಲದಹನಂ ಕಾಮದಂ ಕಾಮನಾಶನಮ್

ಕಾಲಾಗ್ನಿ, ಕಾಲವನ್ನು ಸುಡುವವ, ಕಾಮವನ್ನು ಕೊಡುವವ, ಕಾಮವನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವವ.

ಉಗ್ರಂ ಪಶುಪತಿಂ ಭೀಮಂ ಭಾಸ್ಕರಂ ತಮಸಃ ಪರಮ್

ಭಯಂಕರನಾದ ಪಶುಪತಿಯನ್ನು, ಭೀಮನಾದವನನ್ನು, ಪ್ರಕಾಶಮಾನನಾದ ಸೂರ್ಯನನ್ನು, ಎಲ್ಲ ಅಂಧಕಾರಕ್ಕಿಂತಲೂ ದೂರನಾದವನನ್ನು ನಾವು ಸ್ಮರಿಸೋಣ.

ಅತೀತಾನಾಗತಾನಾಂ ವೈ ಯಾವನ್ಮನ್ವನ್ತರಕ್ಷಯಃ

ಹಿಂದಿನ ಕಾಲದಲ್ಲಿಯೂ, ಮುಂದಿನ ಕಾಲದಲ್ಲಿಯೂ, ಎಲ್ಲ ಮಾನ್ವಂತರಗಳ ಕಾಲಾವಧಿಯವರೆಗೆ ಅವನು ಇದ್ದಾನೆ.

ವ್ಯಾಖ್ಯಾತಾನಿ ನ ಸಂದೇಹಃ ಕಲ್ಪಃ ಕಲ್ಪೇನ ಚೈವ ಹಿ

ಈ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಯಾವ ಸಂಶಯವೂ ಇಲ್ಲದೆ, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಯುಗದಲ್ಲಿಯೂ ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ.

ತುಲ್ಯಾಭಿಮಾನಿನಃ ಸರ್ವೇ ನಾಮರೂಪೈರ್ಭವನ್ತ್ಯುತ

ಒಂದೇ ರೀತಿ ಅಹಂಕಾರವಿರುವ ಎಲ್ಲರೂ ನಾಮರೂಪಗಳೊಂದಿಗೆ ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.

ಬಭಾರ ಪರಮಾಂ ಭಕ್ತಿಮೀಶಾನೇ ಽವ್ಯಭಿಚಾರಿಣೀಮ್

ಅವನು ಈಶಾನನಿಗೆ ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾದ, ಅಚಲವಾದ ಭಕ್ತಿಯನ್ನು ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡಿದ್ದನು.

ಸರ್ವಜ್ಞಂ ಸರ್ವಕರ್ತಾರಂ ಸ್ಕ್ಷಾದ್ ವಿಷ್ಣುಂ ವ್ಯವಸ್ಥಿತಮ್

ಅವನು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತಿಳಿಯುವವನಾದ, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಸೃಷ್ಟಿಸುವವನಾದ ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ತನ್ನ ಮುಂದೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ನೋಡಿದನು.

ಕರಾಭ್ಯಾಂ ಸುಶುಭಾಭ್ಯಾಂ ಚ ಸಂಸ್ಪೃಶ್ಯ ಪ್ರಣತಂ ಮುನಿಃ

ಆ ಮುನಿಯು ತನ್ನ ಸುಂದರವಾದ ಕೈಗಳಿಂದ ಅವನಿಗೆ ಸ್ಪರ್ಶಮಾಡಿದನು, ಅವನು ಮುನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದ್ದನು.

ತ್ರೈಲೋಕ್ಯೇ ಶಙ್ಕರೇ ನೂನಂ ಭಕ್ತಃ ಪರಪುರಞ್ಜಯ

ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿಯೂ, ಶತ್ರು ನಗರಗಳನ್ನು ಜಯಿಸಿದವನೇ, ಶಂಕರನೇ ಎಲ್ಲರ ಭಕ್ತಿಗೆ ಅರ್ಹನು ಎಂಬುದು ನಿಶ್ಚಿತ.

ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷಮೇವ ಸರ್ವೇಶಂ ರುದ್ರಂ ಸರ್ವಜಗದ್ಗುರುಮ್

ಅವನು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಒಡೆಯನಾದ, ರುದ್ರನಾದ, ಜಗತ್ತಿನ ಗುರುನಾದ ದೇವರನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ಕಂಡನು.

ಸ್ವಯಮೇವ ಹೃಷೀಕೇಶಃ ಪ್ರೀತ್ಯೋವಾಚ ಸನಾತನಃ

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಹೃಷೀಕೇಶನು, ಶಾಶ್ವತನಾದವನು, ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಮಾತಾಡಿದನು.

ವ್ರಜಸ್ವ ಪರಯಾ ಭಕ್ತ್ಯಾ ಶರಣ್ಯಂ ಶರಣಂ ಶಿವಮ್

ನೀನು ಪರಮ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಎಲ್ಲರ ಆಶ್ರಯನಾದ ಶಿವನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗು.

ಜಗಾಮ ಶಙ್ಕರಪುರೀಂ ಸಮಾರಾಧಯಿತುಂ ಭವಮ್

ಅವನು ಶಂಕರನ ಪಟ್ಟಣಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಭವನನ್ನು ಪೂಜಿಸಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದನು.

ಸಂತ್ಯಜ್ಯ ಸರ್ವಕರ್ಮಾಣಿ ತದ್ಭಕ್ತಿಪರಮೋ ಽಭವತ್

ಎಲ್ಲ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಅವನು ಆ ಭಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಸಂಪೂರ್ಣ ತೊಡಗಿಕೊಂಡನು.

ಮುಕ್ತ್ವಾ ಸತ್ಯವತೀಸೂನುಂ ಕೃಷ್ಣಂ ವಾ ದೇವಕೀಸುತಮ್

ಸತ್ಯವತಿಯ ಮಗನನ್ನು ಅಥವಾ ದೇವಕಿಯ ಪುತ್ರನಾದ ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಟ್ಟು—

ಪಾರಾಶರ್ಯಾಯ ಮುನಯೇ ವ್ಯಾಸಾಯಾಮಿತತೇಜಸೇ

ಪಾರಾಶರನ ಮಗನಾದ, ಅಪಾರ ತೇಜಸ್ಸಿನ ವ್ಯಾಸ ಮುನಿಗೆ—

ಕೋ ಹ್ಯನ್ಯಸ್ತತ್ತ್ವತೋ ರುದ್ರಂ ವೇತ್ತಿ ತಂ ಪರಮೇಶ್ವರಮ್

ಅವನ ಹೊರತು, ಪರಮೇಶ್ವರನಾದ ರುದ್ರನನ್ನು ನಿಜವಾಗಿ ಅರಿಯುವವರು ಯಾರು?

ಪಾರಾಶರ್ಯಂ ಮಹಾತ್ಮಾನಂ ಯೋಗಿನಂ ವಿಷ್ಣುಮವ್ಯಯಮ್

ಪಾರಾಶರನ ಮಗನಾದ, ಮಹಾತ್ಮನಾದ, ಯೋಗಿಯಾದ, ಅವಿನಾಶಿಯಾದ ವಿಷ್ಣುವಿಗೆ—

ಪ್ರೇಣೇಮುಸ್ತಂ ಮಹಾತ್ಮಾನಂ ವ್ಯಾಸಂ ಸತ್ಯವತೀಸುತಮ್

ಆ ಮಹಾತ್ಮನಾದ, ಸತ್ಯವತಿಯ ಪುತ್ರನಾದ ವ್ಯಾಸನಿಗೆ ನಾವು ನಮಸ್ಕರಿಸೋಣ.

ಕಿಮಕಾರ್ಷೋನ್ಮಹಾಬುದ್ಧಿಃ ಶ್ರೋತುಂ ಕೌತೂಹಲಂ ಹಿ ನಃ

ಆ ಮಹಾಮತಿವಂತನು ಏನು ಮಾಡಿದನು? ನಾವು ಕೇಳಲು ಆಸಕ್ತರಾಗಿದ್ದೇವೆ.

ಪೂಜಯಾಮಾಸ ಜಾಹ್ನವ್ಯಾಂ ದೇವಂ ವಿಶ್ವೇಶ್ವರಂ ಶಿವಮ್

ಅವನು ಗಂಗೆಯ ತೀರದಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವೇಶ್ವರನಾದ ಶಿವನನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪೂಜಿಸಿದನು.

ಪೂಜಯಾಞ್ಚಕ್ರಿರೇ ವ್ಯಾಸಂ ಮುನಯೋ ಮುನಿಪುಙ್ಗವಮ್

ಮಹರ್ಷಿಗಳು ಮಹರ್ಷಿಪುಂಗವನಾದ ವ್ಯಾಸರನ್ನು ಗೌರವದಿಂದ ಪೂಜಿಸಿದರು.

ಮಹಾದೇವಾಶ್ರಯಾಃ ಪುಣ್ಯಾ ಮೋಕ್ಷಧರ್ಮಾನ್ ಸನಾತನಾನ್

ಮಹಾದೇವನನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿದ ಪುಣ್ಯವಂತರು ಸದಾ ಮುಕ್ತಿಯ ಧರ್ಮಗಳನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿದರು.

ಮಾಹಾತ್ಮ್ಯಂ ದೇವದೇವಸ್ಯ ಧರ್ಮಾನ್ ವೇದನಿದರ್ಶಿತಾನ್

ದೇವತೆಗಳ ದೇವರಾದ ಮಹಾತ್ಮನ ಮಹಿಮೆ ಮತ್ತು ವೇದಗಳಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದ ಧರ್ಮಗಳು.

ಪೃಷ್ಟವಾನ್ ಜೈಮಿನಿರ್ವ್ಯಾಸಂ ಗೂಢಮರ್ಥಂ ಸನಾತನಮ್

ಜೈಮಿನಿಯು ವ್ಯಾಸರನ್ನು ಆಳವಾದ ಶಾಶ್ವತ ಅರ್ಥವನ್ನು ಕುರಿತು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದನು.