ಕೂರ್ಮಪುರಾಣಮ್

ವಿಜಿತ್ಯಕಲಿಜಾನ್ ದೋಷಾನ್ ಯಾನ್ತಿ ತೇ ಪರಮಂ ಪದಮ್

ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟುವ ದೋಷಗಳನ್ನು ಜಯಿಸಿದವರು ಪರಮ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಅನೇಕದೋಷದುಷ್ಟಸ್ಯ ಕಲೇರೇಷ ಮಹಾನ್ ಗುಣಃ

ಬಹುಪಾಲು ದೋಷಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಈ ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲೂ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಗುಣವಿದೆ.

ವಿಶೇಷಾದ್ ಬ್ರಾಹ್ಮಣೋ ರುದ್ರಮೀಶಾನಂ ಶರಣಂ ವ್ರಜೇತ್

ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ರುದ್ರನನ್ನು, ಈಶ್ವರನನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಬೇಕು.

ಪ್ರಸನ್ನಚೇತಸೋ ರುದ್ರಂ ತೇ ಯಾನ್ತಿ ಪರಮಂ ಪದಮ್

ಯಾರ ಮನಸ್ಸು ಶಾಂತವಾಗಿದೆಯೋ ಅವರು ರುದ್ರನನ್ನು ಸೇರಿ ಪರಮ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಅನ್ಯದೇವನಮಸ್ಕಾರಾನ್ನ ತತ್ಫಲಮವಾಪ್ನುಯಾತ್

ಇತರ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದರೆ ಆ ಫಲ ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ.

ಮಹಾದೇವನಮಸ್ಕಾರೋ ಧ್ಯಾನಂ ದಾನಮಿತಿ ಶ್ರುತಿಃ

ಮಹಾದೇವನ ಪೂಜೆ, ಧ್ಯಾನ, ದಾನ—ಇವೆಲ್ಲವೂ ಶಾಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

ಸಮಾಶ್ರಯೇದ್ ವಿರೂಪಾಕ್ಷಂ ಯದೀಚ್ಛೇತ್ ಪರಮಂ ಪದಮ್

ಯಾರು ಪರಮ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಾರೋ ಅವರು ವಿರೂಪಾಕ್ಷನನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಬೇಕು.

ತೇಷಾಂ ದಾನಂ ತಪೋ ಯಜ್ಞೋ ವೃಥಾ ಜೀವಿತಮೇವ ಚ

ಅವರ ದಾನ, ತಪಸ್ಸು, ಯಜ್ಞ, ಬದುಕು—ಇವೆಲ್ಲವೂ ವ್ಯರ್ಥ.

ತ್ರ್ಯಮ್ಬಕಾಯ ತ್ರಿನೇತ್ರಾಯ ಯೋಗಿನಾಂ ಗುರವೇ ನಮಃ

ತ್ರ್ಯಂಬಕ, ಮೂರು ಕಣ್ಣುಳ್ಳವ, ಯೋಗಿಗಳ ಗುರು—ನಮಸ್ಕಾರ.

ನಮಃ ಶೋಮಾಯ ರುದ್ರಾಯ ಮಹಾಗ್ರಾಸಾಯ ಹೇತವೇ

ಸೋಮನಿಗೆ, ರುದ್ರನಿಗೆ, ಮಹಾ ಭಕ್ಷಕನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

ಮಹಾದೇವಂ ಮಹಾಯೋಗಮೀಶಾನಂ ಚಾಮ್ಬಿಕಾಪತಿಮ್

ಮಹಾದೇವ, ಮಹಾ ಯೋಗಿ, ಈಶ್ವರ, ಅಂಬಿಕಾಪತಿ.

ಯೋಗಿನಾಂ ಕುರುಮಾಚಾರ್ಯಂ ಯೋಗಿಗಮ್ಯಂ ಪಿನಾಕಿನಮ್

ಯೋಗಿಗಳಿಗೆ ಗುರು, ಯೋಗಿಗಳು ತಲುಪಬಹುದಾದವ, ಪಿನಾಕ ಧಾರಿಯು.

ಶಾಶ್ವತಂ ಸರ್ವಗಂ ಬ್ರಹ್ಮಣ್ಯಂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಪ್ರಿಯಮ್

ಶಾಶ್ವತ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಇರುವವ, ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೆ ಭಕ್ತನಾದವ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಪ್ರಿಯನಾದವ.

ಏಕಮೂರ್ತಿ ಮಹಾಮೂರ್ತಿ ವೇದವೇದ್ಯಂ ದಿವಸ್ಪತಿಮ್

ಒಂದು ರೂಪದವ, ಮಹಾ ರೂಪದವ, ವೇದಗಳಿಂದ ತಿಳಿಯಬಹುದಾದವ, ದಿನಗಳ ಸ್ವಾಮಿ.

ಕಾಲಾಗ್ನಿಂ ಕಾಲದಹನಂ ಕಾಮದಂ ಕಾಮನಾಶನಮ್

ಕಾಲಾಗ್ನಿ, ಕಾಲವನ್ನು ಸುಡುವವ, ಕಾಮವನ್ನು ಕೊಡುವವ, ಕಾಮವನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವವ.

ಉಗ್ರಂ ಪಶುಪತಿಂ ಭೀಮಂ ಭಾಸ್ಕರಂ ತಮಸಃ ಪರಮ್

ಭಯಂಕರನಾದ ಪಶುಪತಿಯನ್ನು, ಭೀಮನಾದವನನ್ನು, ಪ್ರಕಾಶಮಾನನಾದ ಸೂರ್ಯನನ್ನು, ಎಲ್ಲ ಅಂಧಕಾರಕ್ಕಿಂತಲೂ ದೂರನಾದವನನ್ನು ನಾವು ಸ್ಮರಿಸೋಣ.

ಅತೀತಾನಾಗತಾನಾಂ ವೈ ಯಾವನ್ಮನ್ವನ್ತರಕ್ಷಯಃ

ಹಿಂದಿನ ಕಾಲದಲ್ಲಿಯೂ, ಮುಂದಿನ ಕಾಲದಲ್ಲಿಯೂ, ಎಲ್ಲ ಮಾನ್ವಂತರಗಳ ಕಾಲಾವಧಿಯವರೆಗೆ ಅವನು ಇದ್ದಾನೆ.

ವ್ಯಾಖ್ಯಾತಾನಿ ನ ಸಂದೇಹಃ ಕಲ್ಪಃ ಕಲ್ಪೇನ ಚೈವ ಹಿ

ಈ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಯಾವ ಸಂಶಯವೂ ಇಲ್ಲದೆ, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಯುಗದಲ್ಲಿಯೂ ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ.

ತುಲ್ಯಾಭಿಮಾನಿನಃ ಸರ್ವೇ ನಾಮರೂಪೈರ್ಭವನ್ತ್ಯುತ

ಒಂದೇ ರೀತಿ ಅಹಂಕಾರವಿರುವ ಎಲ್ಲರೂ ನಾಮರೂಪಗಳೊಂದಿಗೆ ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.

ಬಭಾರ ಪರಮಾಂ ಭಕ್ತಿಮೀಶಾನೇ ಽವ್ಯಭಿಚಾರಿಣೀಮ್

ಅವನು ಈಶಾನನಿಗೆ ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾದ, ಅಚಲವಾದ ಭಕ್ತಿಯನ್ನು ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡಿದ್ದನು.

ಸರ್ವಜ್ಞಂ ಸರ್ವಕರ್ತಾರಂ ಸ್ಕ್ಷಾದ್ ವಿಷ್ಣುಂ ವ್ಯವಸ್ಥಿತಮ್

ಅವನು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತಿಳಿಯುವವನಾದ, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಸೃಷ್ಟಿಸುವವನಾದ ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ತನ್ನ ಮುಂದೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ನೋಡಿದನು.

ಕರಾಭ್ಯಾಂ ಸುಶುಭಾಭ್ಯಾಂ ಚ ಸಂಸ್ಪೃಶ್ಯ ಪ್ರಣತಂ ಮುನಿಃ

ಆ ಮುನಿಯು ತನ್ನ ಸುಂದರವಾದ ಕೈಗಳಿಂದ ಅವನಿಗೆ ಸ್ಪರ್ಶಮಾಡಿದನು, ಅವನು ಮುನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದ್ದನು.

ತ್ರೈಲೋಕ್ಯೇ ಶಙ್ಕರೇ ನೂನಂ ಭಕ್ತಃ ಪರಪುರಞ್ಜಯ

ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿಯೂ, ಶತ್ರು ನಗರಗಳನ್ನು ಜಯಿಸಿದವನೇ, ಶಂಕರನೇ ಎಲ್ಲರ ಭಕ್ತಿಗೆ ಅರ್ಹನು ಎಂಬುದು ನಿಶ್ಚಿತ.

ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷಮೇವ ಸರ್ವೇಶಂ ರುದ್ರಂ ಸರ್ವಜಗದ್ಗುರುಮ್

ಅವನು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಒಡೆಯನಾದ, ರುದ್ರನಾದ, ಜಗತ್ತಿನ ಗುರುನಾದ ದೇವರನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ಕಂಡನು.

ಸ್ವಯಮೇವ ಹೃಷೀಕೇಶಃ ಪ್ರೀತ್ಯೋವಾಚ ಸನಾತನಃ

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಹೃಷೀಕೇಶನು, ಶಾಶ್ವತನಾದವನು, ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಮಾತಾಡಿದನು.

ವ್ರಜಸ್ವ ಪರಯಾ ಭಕ್ತ್ಯಾ ಶರಣ್ಯಂ ಶರಣಂ ಶಿವಮ್

ನೀನು ಪರಮ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಎಲ್ಲರ ಆಶ್ರಯನಾದ ಶಿವನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗು.

ಜಗಾಮ ಶಙ್ಕರಪುರೀಂ ಸಮಾರಾಧಯಿತುಂ ಭವಮ್

ಅವನು ಶಂಕರನ ಪಟ್ಟಣಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಭವನನ್ನು ಪೂಜಿಸಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದನು.

ಸಂತ್ಯಜ್ಯ ಸರ್ವಕರ್ಮಾಣಿ ತದ್ಭಕ್ತಿಪರಮೋ ಽಭವತ್

ಎಲ್ಲ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಅವನು ಆ ಭಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಸಂಪೂರ್ಣ ತೊಡಗಿಕೊಂಡನು.

ಮುಕ್ತ್ವಾ ಸತ್ಯವತೀಸೂನುಂ ಕೃಷ್ಣಂ ವಾ ದೇವಕೀಸುತಮ್

ಸತ್ಯವತಿಯ ಮಗನನ್ನು ಅಥವಾ ದೇವಕಿಯ ಪುತ್ರನಾದ ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಟ್ಟು—