ಕೂರ್ಮಪುರಾಣಮ್

ತುಲ್ಯಮಾಯುಃ ಸುಖಂ ರೂಪಂ ತಾಸಾಂ ತಸ್ಮಿನ್ ಕೃತೇ ಯುಗೇ

ಆ ಕೃತಯುಗದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಸಮಾನ ಆಯುಷ್ಯ, ಸುಖ ಮತ್ತು ರೂಪವಿತ್ತು.

ಧ್ಯಾನನಿಷ್ಠಾಸ್ತಪೋನಿಷ್ಠಾ ಮಹಾದೇವಪರಾಯಣಾಃ

ಅವರು ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರರಾಗಿದ್ದು, ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಿರತರಾಗಿ, ಮಹಾದೇವನ ಭಕ್ತರಾಗಿದ್ದರು.

ಪರ್ವತೋದಧಿವಾಸಿನ್ಯೋ ಹ್ಯನಿಕೇತಃ ಪರನ್ತಪ

ಅವರು ಪರ್ವತಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಸಮುದ್ರಗಳಲ್ಲಿಯೂ ವಾಸಮಾಡುತ್ತಾ, ಮನೆ ಇಲ್ಲದೆ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು, ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ದಹಿಸುವವರೇ.

ತಸ್ಯಾಂ ಸಿದ್ಧೌ ಪ್ರಣಷ್ಟಾಯಾಮನ್ಯಾ ಸಿದ್ಧಿರವರ್ತತ

ಆ ಸಿದ್ಧಿ ನಾಶವಾದಾಗ, ಮತ್ತೊಂದು ಸಿದ್ಧಿ ಪ್ರಾರಂಭವಾಯಿತು.

ಮೇಘೇಭ್ಯಃ ಸ್ತನಯಿತ್ನುಭ್ಯಃ ಪ್ರವೃತ್ತಂ ವೃಷ್ಟಿಸರ್ಜನಮ್

ಮೇಘಗಳಿಂದ ಮತ್ತು ಗರ್ಜನೆಯಿಂದ ಮಳೆ ಸುರಿಯಲು ಪ್ರಾರಂಭವಾಯಿತು.

ಪ್ರಾದುರಾಸಂಸ್ತದಾ ತಾಸಾಂ ವೃಕ್ಷಾ ವೈ ಗೃಹಸಂಜ್ಞಿತಾಃ

ಆಗ ಅವರಿಗೆ ಮನೆಗಳೆಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟ ಮರಗಳು ಉದಯಿಸಿತು.

ವರ್ತಯನ್ತಿ ಸ್ಮ ತೇಭ್ಯಸ್ತಾಸ್ತ್ರೇತಾಯುಗಮುಖೇ ಪ್ರಜಾಃ

ತ್ರೇತಾಯುಗದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಜನರು ಆ ಮರಗಳಿಂದ ಜೀವನ ನಡೆಸಿದರು.

ರಾಗಲೋಭಾತ್ಮಕೋ ಭಾವಸ್ತದಾ ಹ್ಯಾಕಸ್ಮಿಕೋ ಽಭವತ್

ಆಗ ಅಚಾನಕ್ ರಾಗ ಮತ್ತು ಲೋಭದಿಂದ ಕೂಡಿದ ಮನೋಭಾವ ಉಂಟಾಯಿತು.

ಪ್ರಣಶ್ಯನ್ತಿ ತತಃ ಸರ್ವೇ ವೃಕ್ಷಾಸ್ತೇ ಗೃಹಸಂಜ್ಞಿತಾಃ

ಅದಾದಮೇಲೆ ಮನೆಗಳೆಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟ ಎಲ್ಲಾ ಮರಗಳು ನಾಶವಾದವು.

ಅಭಿಧ್ಯಾಯನ್ತಿ ತಾಂ ಸಿದ್ಧಿಂ ಸತ್ಯಾಭಿಧ್ಯಾಯಿನಸ್ತದಾ

ಆಗ ಸತ್ಯವಂತರಾದವರು ಆ ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಿದರು.

ವಸ್ತ್ರಾಣಿ ತೇ ಪ್ರಸೂಯನ್ತೇ ಫಲಾನ್ಯಾಭರಣಾನಿ ಚ

ಅವರಿಗೆ ಬಟ್ಟೆಗಳು, ಹಣ್ಣುಗಳು ಮತ್ತು ಆಭರಣಗಳು ಉತ್ಪನ್ನವಾಯಿತು.

ಅಮಾಕ್ಷಿಕಂ ಮಹಾವೀರ್ಯಂ ಪುಟಕೇ ಪುಟಕೇ ಮಧು

ಪ್ರತಿ ಗೂಡಿನಲ್ಲಿ ಶುದ್ಧವಾದ, ಅತ್ಯಂತ ಶಕ್ತಿಯುತವಾದ ಜೇನು ದೊರೆಯುತ್ತಿತ್ತು.

ಹೃಷ್ಟಪುಷ್ಟಾಸ್ತಯಾ ಸಿದ್ಧ್ಯಾ ಸರ್ವಾ ವೈ ವಿಗತಜ್ವರಾಃ

ಆ ಸಿದ್ಧಿಯಿಂದ ಎಲ್ಲರೂ ಸಂತೋಷದಿಂದ, ಪೋಷಿತರಾಗಿ, ರೋಗವಿಲ್ಲದೆ ಇದ್ದರು.

ವೃಕ್ಷಾಂಸ್ತಾನ್ ಪರ್ಯಗೃಹ್ಣನ್ತ ಮಧು ಚಾಮಾಕ್ಷಿಕಂ ಬಲಾತ್

ಅವರು ಆ ಮರಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಜೇನುಗಳನ್ನು ಬಲವಂತವಾಗಿ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡರು.

ಪ್ರಣಷ್ಟಾಮಧುನಾ ಸಾರ್ಧಂ ಕಲ್ಪವೃಕ್ಷಾಃ ಕ್ವಚಿತ್ ಕ್ವಚಿತ್

ಜೇನು ಕಳೆದುಹೋದಂತೆ, ಇಚ್ಛಾಪೂರಕ ವೃಕ್ಷಗಳೂ ಇಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿ ಕಾಣೆಯಾಗಿದವು.

ದ್ವನ್ದ್ವೈಃ ಸಂಪೀಡ್ಯಮಾನಾಸ್ತು ಚಕ್ರುರಾವರಣಾನಿ ಚ

ಉಪದ್ರವಗಳಿಂದ ಕಂಗೆಟ್ಟವರು, ತಾವು ತಾವು ಬೇರ್ಪಟ್ಟ ಸ್ಥಳಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದರು.

ನಷ್ಟೇಷು ಮಧುನಾ ಸಾರ್ಧಂ ಕಲ್ಪವೃಕ್ಷೇಷು ವೈ ತದಾ

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಜೇನು ಮತ್ತು ಇಚ್ಛಾಪೂರಕ ವೃಕ್ಷಗಳು ನಾಶವಾದಾಗ,

ವಾರ್ತಾಯಾಃ ಸಾಧಿಕಾ ಹ್ಯನ್ಯಾ ವೃಷ್ಟಿಸ್ತಾಸಾಂ ನಿಕಾಮತಃ

ಮತ್ತೊಂದು ಜೀವನೋಪಾಯವಾಗಿ ಅವರಿಗೆ ಸಮೃದ್ಧವಾದ ಮಳೆ ದೊರೆಯಿತು.

ಅವಹನ್ ವೃಷ್ಟಿಸಂತತ್ಯಾ ಸ್ತ್ರೋತಃ ಸ್ಥಾನಾನಿ ನಿಮ್ನಗಾಃ

ಅನಂತರ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಸುರಿದ ಮಳೆಯಿಂದ ನದಿಗಳು ತಮ್ಮ ಹಾದಿಗಳಲ್ಲಿ ತುಂಬಿದವು.

ಅಪಾಂ ಭೂಣೇಶ್ಚ ಸಂಯೋಗಾದೋಷಧ್ಯಸ್ತಾಸ್ತದಾಭವನ್

ಆಗ ನೀರು ಮತ್ತು ಭೂಮಿ ಒಂದಾಗಿ, ಔಷಧಿಗಳು ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡವು.

ಋತುಪುಷ್ಪಫಲೈಶ್ಚೈವ ವೃಕ್ಷಗುಲ್ಮಾಶ್ಚ ಜಜ್ಞಿರೇ

ಋತುಗಳಲ್ಲಿ ಹೂವು ಮತ್ತು ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನೊಳಗೊಂಡ ಮರಗಳು, ಗುಡ್ಡಗಳು ಕೂಡ ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡವು.

ಅವಶ್ಯಂ ಭಾವಿನಾರ್ಽಥೇ ನ ತ್ರೇತಾಯುಗವಶೇನ ವೈ

ಇದು ಆಗಬೇಕೆಂಬದು ನಿರ್ಧಾರವಾಗಿತ್ತು, ತ್ರೇತಾ ಯುಗದ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ.

ವೃಕ್ಷಗುಲ್ಮೌಷಧೀಶ್ಚೈವ ಪ್ರಸಹ್ಯ ತು ಯಥಾಬಲಮ್

ಮರಗಳು, ಗುಡ್ಡಗಳು ಮತ್ತು ಔಷಧಿಗಳನ್ನು ತಾವು ಬಲ್ಲಷ್ಟು ಬಲದಿಂದ ಪಡೆದುಕೊಂಡರು.

ಪಿತಾಮಹನಿಯೋಗೇನ ದುದೋಹ ಪೃಥಿವೀಂ ಪೃಥುಃ

ಪಿತಾಮಹನ ಆದೇಶದಿಂದ ಪೃಥು ಭೂಮಿಯನ್ನು ಹಾಲುಹರಿಸಿದರು.

ವಸುದಾರಧನಾದ್ಯಾಂಸ್ತು ಬಲಾತ್ ಕಾಲಬಲೇನ ತು

ಅವರು ಭೂಮಿಯಿಂದ ಬಲವಂತದಿಂದ, ಕಾಲಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಧನ ಮತ್ತು ನಗದುಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡರು.

ಸಸರ್ಜ ಕ್ಷತ್ರಿಯಾನ್ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾನಾಂ ಹಿತಾಯ ಚ

ಬ್ರಹ್ಮನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಕ್ಷತ್ರಿಯರನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದರು.

ಯಜ್ಞಪ್ರವರ್ತನಂ ಚೈವ ಪಶುಹಿಂಸಾವಿವರ್ಜಿತಮ್

ಮತ್ತು ಪ್ರಾಣಿಹಿಂಸೆ ಇಲ್ಲದ ಯಜ್ಞಗಳನ್ನು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು.

ರಾಗೋ ಲೋಭಸ್ತಥಾ ಯುದ್ಧಂ ತತ್ತ್ವಾನಾಮವಿನಿಶ್ಚಯಃ

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಕಾಮ, ಲೋಭ, ಯುದ್ಧ ಮತ್ತು ತತ್ತ್ವಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಗೊಂದಲಗಳು ಉದಯಿಸಿದವು.

ವೇದವ್ಯಾಸೈಶ್ಚತುರ್ಧಾ ತು ವ್ಯಸ್ಯತೇ ದ್ವಾಪರಾದಿಷು

ವ್ಯಾಸರು ವೇದವನ್ನು ದ್ವಾಪರಯುಗ ಮತ್ತು ನಂತರ ನಾಲ್ಕು ಭಾಗಗಳಾಗಿ ವಿಭಜಿಸಿದರು.