ಕೂರ್ಮಪುರಾಣಮ್

ಪಾಲಯಾದ್ಯ ಪರಂ ಧರ್ಮಂ ಸ್ವಕೀಯಂ ಮುಚ್ಯಸೇ ಭಯಾತ್

ನೀನು ಇಂದು ನಿನ್ನ ಪರಮ ಧರ್ಮವನ್ನು ಪಾಲಿಸಿದರೆ ಭಯದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತೀ.

ಪೃಷ್ಟವಾನ್ ಪ್ರಣಿಪತ್ಯಾಸೌ ಯುಗಧರ್ಮಾನ್ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮಾಃ

ಅವನು ವಂದಿಸಿ, ಯುಗಧರ್ಮಗಳನ್ನು ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠರನ್ನು ಕೇಳಿದನು.

ಪ್ರಣಮ್ಯ ದೇವಮೀಶಾನಂ ಯುಗಧರ್ಮಾನ್ ಸನಾತನಾನ್

ದೇವರಾದ ಈಶಾನನಿಗೆ ವಂದಿಸಿ, ಯುಗಗಳ ಶಾಶ್ವತ ಧರ್ಮಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದನು.

ನ ಶಕ್ಯತೇ ಮಯಾ ಪಾರ್ಥ ವಿಸ್ತರೇಣಾಭಿಭಾಷಿತುಮ್

ಪಾರ್ಥನೇ, ನಾನು ಇದನ್ನು ನಿಮಗೆ ವಿವರವಾಗಿ ಹೇಳಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.

ತೃತೀಯಂ ದ್ವಾಪರಂ ಪಾರ್ಥ ಚತುರ್ಥಂ ಕಲಿರುಚ್ಯತೇ

ಮೂರನೆಯದು ದ್ವಾಪರ ಎಂದು, ನಾಲ್ಕನೆಯದು ಕಲಿ ಎಂದು ಪಾರ್ಥನೇ ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತದೆ.

ದ್ವಾಪರೇ ಯಜ್ಞಮೇವಾಹುರ್ದಾನಮೇವ ಕಲೌ ಯುಗೇ

ದ್ವಾಪರಯುಗದಲ್ಲಿ ಯಜ್ಞವನ್ನೇ ಮುಖ್ಯವೆಂದು ಹೇಳಿದರು; ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ದಾನವನ್ನೇ ಮುಖ್ಯವೆಂದು ಹೇಳಿದರು.

ದ್ವಾಪರೇ ದೈವತಂ ವಿಷ್ಣುಃ ಕಲೌ ರುದ್ರೋ ಮಹೇಶ್ವರಃ

ದ್ವಾಪರಯುಗದಲ್ಲಿ ದೇವರು ವಿಷ್ಣುವು; ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ಮಹೇಶ್ವರನಾದ ರುದ್ರನು.

ಪೂಜ್ಯತೇ ಭಗವಾನ್ ರುದ್ರಶ್ಚತುರ್ಷ್ವಪಿ ಪಿನಾಕಧೃಕ್

ನಾಲ್ಕು ಯುಗಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಪಿನಾಕಧಾರಿ ಭಗವಾನ್ ರುದ್ರನನ್ನು ಪೂಜಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.

ತ್ರಿಪಾದಹೀನಸ್ತಿಷ್ಯೇ ತು ಸತ್ತಾಮಾತ್ರೇಣ ತಿಷ್ಠತಿ

ತಿಷ್ಯಯುಗದಲ್ಲಿ ಮೂರು ಭಾಗಗಳು ಇಲ್ಲದೆ, ಕೇವಲ ಅಸ್ತಿತ್ವ ಮಾತ್ರ ಉಳಿಯುತ್ತದೆ.

ಪ್ರಜಾಸ್ತೃಪ್ತಾಃ ಸದಾ ಸರ್ವಾಃ ಸದಾನನ್ದಾಶ್ಚ ಭೋಗಿನಃ

ಆ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳು ಸದಾ ತೃಪ್ತರಾಗಿದ್ದು, ಸದಾ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಭೋಗಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.

ತುಲ್ಯಮಾಯುಃ ಸುಖಂ ರೂಪಂ ತಾಸಾಂ ತಸ್ಮಿನ್ ಕೃತೇ ಯುಗೇ

ಆ ಕೃತಯುಗದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಸಮಾನ ಆಯುಷ್ಯ, ಸುಖ ಮತ್ತು ರೂಪವಿತ್ತು.

ಧ್ಯಾನನಿಷ್ಠಾಸ್ತಪೋನಿಷ್ಠಾ ಮಹಾದೇವಪರಾಯಣಾಃ

ಅವರು ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರರಾಗಿದ್ದು, ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಿರತರಾಗಿ, ಮಹಾದೇವನ ಭಕ್ತರಾಗಿದ್ದರು.

ಪರ್ವತೋದಧಿವಾಸಿನ್ಯೋ ಹ್ಯನಿಕೇತಃ ಪರನ್ತಪ

ಅವರು ಪರ್ವತಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಸಮುದ್ರಗಳಲ್ಲಿಯೂ ವಾಸಮಾಡುತ್ತಾ, ಮನೆ ಇಲ್ಲದೆ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು, ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ದಹಿಸುವವರೇ.

ತಸ್ಯಾಂ ಸಿದ್ಧೌ ಪ್ರಣಷ್ಟಾಯಾಮನ್ಯಾ ಸಿದ್ಧಿರವರ್ತತ

ಆ ಸಿದ್ಧಿ ನಾಶವಾದಾಗ, ಮತ್ತೊಂದು ಸಿದ್ಧಿ ಪ್ರಾರಂಭವಾಯಿತು.

ಮೇಘೇಭ್ಯಃ ಸ್ತನಯಿತ್ನುಭ್ಯಃ ಪ್ರವೃತ್ತಂ ವೃಷ್ಟಿಸರ್ಜನಮ್

ಮೇಘಗಳಿಂದ ಮತ್ತು ಗರ್ಜನೆಯಿಂದ ಮಳೆ ಸುರಿಯಲು ಪ್ರಾರಂಭವಾಯಿತು.

ಪ್ರಾದುರಾಸಂಸ್ತದಾ ತಾಸಾಂ ವೃಕ್ಷಾ ವೈ ಗೃಹಸಂಜ್ಞಿತಾಃ

ಆಗ ಅವರಿಗೆ ಮನೆಗಳೆಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟ ಮರಗಳು ಉದಯಿಸಿತು.

ವರ್ತಯನ್ತಿ ಸ್ಮ ತೇಭ್ಯಸ್ತಾಸ್ತ್ರೇತಾಯುಗಮುಖೇ ಪ್ರಜಾಃ

ತ್ರೇತಾಯುಗದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಜನರು ಆ ಮರಗಳಿಂದ ಜೀವನ ನಡೆಸಿದರು.

ರಾಗಲೋಭಾತ್ಮಕೋ ಭಾವಸ್ತದಾ ಹ್ಯಾಕಸ್ಮಿಕೋ ಽಭವತ್

ಆಗ ಅಚಾನಕ್ ರಾಗ ಮತ್ತು ಲೋಭದಿಂದ ಕೂಡಿದ ಮನೋಭಾವ ಉಂಟಾಯಿತು.

ಪ್ರಣಶ್ಯನ್ತಿ ತತಃ ಸರ್ವೇ ವೃಕ್ಷಾಸ್ತೇ ಗೃಹಸಂಜ್ಞಿತಾಃ

ಅದಾದಮೇಲೆ ಮನೆಗಳೆಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟ ಎಲ್ಲಾ ಮರಗಳು ನಾಶವಾದವು.

ಅಭಿಧ್ಯಾಯನ್ತಿ ತಾಂ ಸಿದ್ಧಿಂ ಸತ್ಯಾಭಿಧ್ಯಾಯಿನಸ್ತದಾ

ಆಗ ಸತ್ಯವಂತರಾದವರು ಆ ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಿದರು.

ವಸ್ತ್ರಾಣಿ ತೇ ಪ್ರಸೂಯನ್ತೇ ಫಲಾನ್ಯಾಭರಣಾನಿ ಚ

ಅವರಿಗೆ ಬಟ್ಟೆಗಳು, ಹಣ್ಣುಗಳು ಮತ್ತು ಆಭರಣಗಳು ಉತ್ಪನ್ನವಾಯಿತು.

ಅಮಾಕ್ಷಿಕಂ ಮಹಾವೀರ್ಯಂ ಪುಟಕೇ ಪುಟಕೇ ಮಧು

ಪ್ರತಿ ಗೂಡಿನಲ್ಲಿ ಶುದ್ಧವಾದ, ಅತ್ಯಂತ ಶಕ್ತಿಯುತವಾದ ಜೇನು ದೊರೆಯುತ್ತಿತ್ತು.

ಹೃಷ್ಟಪುಷ್ಟಾಸ್ತಯಾ ಸಿದ್ಧ್ಯಾ ಸರ್ವಾ ವೈ ವಿಗತಜ್ವರಾಃ

ಆ ಸಿದ್ಧಿಯಿಂದ ಎಲ್ಲರೂ ಸಂತೋಷದಿಂದ, ಪೋಷಿತರಾಗಿ, ರೋಗವಿಲ್ಲದೆ ಇದ್ದರು.

ವೃಕ್ಷಾಂಸ್ತಾನ್ ಪರ್ಯಗೃಹ್ಣನ್ತ ಮಧು ಚಾಮಾಕ್ಷಿಕಂ ಬಲಾತ್

ಅವರು ಆ ಮರಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಜೇನುಗಳನ್ನು ಬಲವಂತವಾಗಿ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡರು.

ಪ್ರಣಷ್ಟಾಮಧುನಾ ಸಾರ್ಧಂ ಕಲ್ಪವೃಕ್ಷಾಃ ಕ್ವಚಿತ್ ಕ್ವಚಿತ್

ಜೇನು ಕಳೆದುಹೋದಂತೆ, ಇಚ್ಛಾಪೂರಕ ವೃಕ್ಷಗಳೂ ಇಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿ ಕಾಣೆಯಾಗಿದವು.

ದ್ವನ್ದ್ವೈಃ ಸಂಪೀಡ್ಯಮಾನಾಸ್ತು ಚಕ್ರುರಾವರಣಾನಿ ಚ

ಉಪದ್ರವಗಳಿಂದ ಕಂಗೆಟ್ಟವರು, ತಾವು ತಾವು ಬೇರ್ಪಟ್ಟ ಸ್ಥಳಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದರು.

ನಷ್ಟೇಷು ಮಧುನಾ ಸಾರ್ಧಂ ಕಲ್ಪವೃಕ್ಷೇಷು ವೈ ತದಾ

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಜೇನು ಮತ್ತು ಇಚ್ಛಾಪೂರಕ ವೃಕ್ಷಗಳು ನಾಶವಾದಾಗ,

ವಾರ್ತಾಯಾಃ ಸಾಧಿಕಾ ಹ್ಯನ್ಯಾ ವೃಷ್ಟಿಸ್ತಾಸಾಂ ನಿಕಾಮತಃ

ಮತ್ತೊಂದು ಜೀವನೋಪಾಯವಾಗಿ ಅವರಿಗೆ ಸಮೃದ್ಧವಾದ ಮಳೆ ದೊರೆಯಿತು.

ಅವಹನ್ ವೃಷ್ಟಿಸಂತತ್ಯಾ ಸ್ತ್ರೋತಃ ಸ್ಥಾನಾನಿ ನಿಮ್ನಗಾಃ

ಅನಂತರ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಸುರಿದ ಮಳೆಯಿಂದ ನದಿಗಳು ತಮ್ಮ ಹಾದಿಗಳಲ್ಲಿ ತುಂಬಿದವು.