ಕೂರ್ಮಪುರಾಣಮ್

ಪಾರ್ಥಃ ಪರಮಧರ್ಮಾತ್ಮಾ ಪಾಣ್ಡವಃ ಶತ್ರುತಾಪನಃ

ಪಾರ್ಥನು, ಅತ್ಯಂತ ಧರ್ಮನಿಷ್ಠ ಆತ್ಮ, ಪಾಂಡವನು, ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಜಯಿಸುವವನು,

ಅಪಶ್ಯತ್ ಪಥಿ ಗಚ್ಛನ್ತಂ ಕೃಷ್ಣದ್ವೈಪಾಯನಂ ಮುನಿಮ್

ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಕೃಷ್ಣದ್ವೈಪಾಯನ ಮುನಿಯನ್ನು ನೋಡಿದನು.

ಪಪಾತ ದಣ್ಡವದ್ ಭೂಮೌ ತ್ಯಕ್ತ್ವಾ ಶೋಕಂ ತದಾರ್ಽಜುನಃ

ಅರ್ಜುನನು ಆ ಕ್ಷಣ ದುಃಖವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಭೂಮಿಗೆ ದಂಡವತಾಗಿ ಬಿದ್ದನು.

ಇದಾನೀಂ ಗಚ್ಛಸಿ ಕ್ಷಿಪ್ರಂ ಕಂ ವಾ ದೇಶಂ ಪ್ರತಿ ಪ್ರಭೋ

ಸ್ವಾಮಿ, ಈಗ ನೀವು ಎಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಯಾವ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ತ್ವರಿತವಾಗಿ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದೀರಿ?

ಇದಾನೀಂ ಮಮ ಯತ್ ಕಾರ್ಯಂ ಬ್ರೂಹಿ ಪದ್ಮದಲೇಕ್ಷಣ

ಪದ್ಮದಳದ ಕಣ್ಣುಗಳವನೇ, ಈಗ ನನಗೆ ಯಾವ ಕಾರ್ಯವಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳು.

ಉಪವಿಶ್ಯ ನದೀತಿರೇ ಶಿಷ್ಯೈಃ ಪರಿವೃತೋ ಮುನಿಃ

ಮುನಿಯು ತನ್ನ ಶಿಷ್ಯರೊಂದಿಗೆ ನದಿಯ ತೀರದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತನು.

ತತೋ ಗಚ್ಛಾಮಿ ದೇವಸ್ಯ ವಾರಾಣಸೀಂ ಮಹಾಪುರೀಮ್

ನಂತರ ನಾನು ದೇವರ ವಾಸಸ್ಥಳವಾದ ಮಹಾ ನಗರ ವಾರಾಣಸಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತೇನೆ.

ಭವಿಷ್ಯನ್ತಿ ಮಹಾಪಾಪಾ ವರ್ಣಾಶ್ರಮವಿವರ್ಜಿತಾಃ

ಅಲ್ಲಿ ವರ್ಣಾಶ್ರಮದಿಂದ ದೂರವಾದ ಮಹಾ ಪಾಪಿಗಳು ಹುಟ್ಟಿಬರುತ್ತಾರೆ.

ಸರ್ವಪಾಪಪ್ರಶಮನಂ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತಂ ಕಲೌ ಯುಗೇ

ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾ ಪಾಪಗಳಿಗೆ ಪರಿಹಾರವೇ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತ.

ಭವಿಷ್ಯನ್ತಿ ಮಹಾತ್ಮಾನೋ ಧಾರ್ಮಿಕಾಃ ಸತ್ಯವಾದಿನಃ

ಅಲ್ಲಿ ಮಹಾತ್ಮರು, ಧಾರ್ಮಿಕರು, ಸತ್ಯವಂತರೂ ಹುಟ್ಟಿಬರುತ್ತಾರೆ.

ಪಾಲಯಾದ್ಯ ಪರಂ ಧರ್ಮಂ ಸ್ವಕೀಯಂ ಮುಚ್ಯಸೇ ಭಯಾತ್

ನೀನು ಇಂದು ನಿನ್ನ ಪರಮ ಧರ್ಮವನ್ನು ಪಾಲಿಸಿದರೆ ಭಯದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತೀ.

ಪೃಷ್ಟವಾನ್ ಪ್ರಣಿಪತ್ಯಾಸೌ ಯುಗಧರ್ಮಾನ್ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮಾಃ

ಅವನು ವಂದಿಸಿ, ಯುಗಧರ್ಮಗಳನ್ನು ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠರನ್ನು ಕೇಳಿದನು.

ಪ್ರಣಮ್ಯ ದೇವಮೀಶಾನಂ ಯುಗಧರ್ಮಾನ್ ಸನಾತನಾನ್

ದೇವರಾದ ಈಶಾನನಿಗೆ ವಂದಿಸಿ, ಯುಗಗಳ ಶಾಶ್ವತ ಧರ್ಮಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದನು.

ನ ಶಕ್ಯತೇ ಮಯಾ ಪಾರ್ಥ ವಿಸ್ತರೇಣಾಭಿಭಾಷಿತುಮ್

ಪಾರ್ಥನೇ, ನಾನು ಇದನ್ನು ನಿಮಗೆ ವಿವರವಾಗಿ ಹೇಳಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.

ತೃತೀಯಂ ದ್ವಾಪರಂ ಪಾರ್ಥ ಚತುರ್ಥಂ ಕಲಿರುಚ್ಯತೇ

ಮೂರನೆಯದು ದ್ವಾಪರ ಎಂದು, ನಾಲ್ಕನೆಯದು ಕಲಿ ಎಂದು ಪಾರ್ಥನೇ ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತದೆ.

ದ್ವಾಪರೇ ಯಜ್ಞಮೇವಾಹುರ್ದಾನಮೇವ ಕಲೌ ಯುಗೇ

ದ್ವಾಪರಯುಗದಲ್ಲಿ ಯಜ್ಞವನ್ನೇ ಮುಖ್ಯವೆಂದು ಹೇಳಿದರು; ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ದಾನವನ್ನೇ ಮುಖ್ಯವೆಂದು ಹೇಳಿದರು.

ದ್ವಾಪರೇ ದೈವತಂ ವಿಷ್ಣುಃ ಕಲೌ ರುದ್ರೋ ಮಹೇಶ್ವರಃ

ದ್ವಾಪರಯುಗದಲ್ಲಿ ದೇವರು ವಿಷ್ಣುವು; ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ಮಹೇಶ್ವರನಾದ ರುದ್ರನು.

ಪೂಜ್ಯತೇ ಭಗವಾನ್ ರುದ್ರಶ್ಚತುರ್ಷ್ವಪಿ ಪಿನಾಕಧೃಕ್

ನಾಲ್ಕು ಯುಗಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಪಿನಾಕಧಾರಿ ಭಗವಾನ್ ರುದ್ರನನ್ನು ಪೂಜಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.

ತ್ರಿಪಾದಹೀನಸ್ತಿಷ್ಯೇ ತು ಸತ್ತಾಮಾತ್ರೇಣ ತಿಷ್ಠತಿ

ತಿಷ್ಯಯುಗದಲ್ಲಿ ಮೂರು ಭಾಗಗಳು ಇಲ್ಲದೆ, ಕೇವಲ ಅಸ್ತಿತ್ವ ಮಾತ್ರ ಉಳಿಯುತ್ತದೆ.

ಪ್ರಜಾಸ್ತೃಪ್ತಾಃ ಸದಾ ಸರ್ವಾಃ ಸದಾನನ್ದಾಶ್ಚ ಭೋಗಿನಃ

ಆ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳು ಸದಾ ತೃಪ್ತರಾಗಿದ್ದು, ಸದಾ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಭೋಗಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.

ತುಲ್ಯಮಾಯುಃ ಸುಖಂ ರೂಪಂ ತಾಸಾಂ ತಸ್ಮಿನ್ ಕೃತೇ ಯುಗೇ

ಆ ಕೃತಯುಗದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಸಮಾನ ಆಯುಷ್ಯ, ಸುಖ ಮತ್ತು ರೂಪವಿತ್ತು.

ಧ್ಯಾನನಿಷ್ಠಾಸ್ತಪೋನಿಷ್ಠಾ ಮಹಾದೇವಪರಾಯಣಾಃ

ಅವರು ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರರಾಗಿದ್ದು, ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಿರತರಾಗಿ, ಮಹಾದೇವನ ಭಕ್ತರಾಗಿದ್ದರು.

ಪರ್ವತೋದಧಿವಾಸಿನ್ಯೋ ಹ್ಯನಿಕೇತಃ ಪರನ್ತಪ

ಅವರು ಪರ್ವತಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಸಮುದ್ರಗಳಲ್ಲಿಯೂ ವಾಸಮಾಡುತ್ತಾ, ಮನೆ ಇಲ್ಲದೆ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು, ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ದಹಿಸುವವರೇ.

ತಸ್ಯಾಂ ಸಿದ್ಧೌ ಪ್ರಣಷ್ಟಾಯಾಮನ್ಯಾ ಸಿದ್ಧಿರವರ್ತತ

ಆ ಸಿದ್ಧಿ ನಾಶವಾದಾಗ, ಮತ್ತೊಂದು ಸಿದ್ಧಿ ಪ್ರಾರಂಭವಾಯಿತು.

ಮೇಘೇಭ್ಯಃ ಸ್ತನಯಿತ್ನುಭ್ಯಃ ಪ್ರವೃತ್ತಂ ವೃಷ್ಟಿಸರ್ಜನಮ್

ಮೇಘಗಳಿಂದ ಮತ್ತು ಗರ್ಜನೆಯಿಂದ ಮಳೆ ಸುರಿಯಲು ಪ್ರಾರಂಭವಾಯಿತು.

ಪ್ರಾದುರಾಸಂಸ್ತದಾ ತಾಸಾಂ ವೃಕ್ಷಾ ವೈ ಗೃಹಸಂಜ್ಞಿತಾಃ

ಆಗ ಅವರಿಗೆ ಮನೆಗಳೆಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟ ಮರಗಳು ಉದಯಿಸಿತು.

ವರ್ತಯನ್ತಿ ಸ್ಮ ತೇಭ್ಯಸ್ತಾಸ್ತ್ರೇತಾಯುಗಮುಖೇ ಪ್ರಜಾಃ

ತ್ರೇತಾಯುಗದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಜನರು ಆ ಮರಗಳಿಂದ ಜೀವನ ನಡೆಸಿದರು.

ರಾಗಲೋಭಾತ್ಮಕೋ ಭಾವಸ್ತದಾ ಹ್ಯಾಕಸ್ಮಿಕೋ ಽಭವತ್

ಆಗ ಅಚಾನಕ್ ರಾಗ ಮತ್ತು ಲೋಭದಿಂದ ಕೂಡಿದ ಮನೋಭಾವ ಉಂಟಾಯಿತು.

ಪ್ರಣಶ್ಯನ್ತಿ ತತಃ ಸರ್ವೇ ವೃಕ್ಷಾಸ್ತೇ ಗೃಹಸಂಜ್ಞಿತಾಃ

ಅದಾದಮೇಲೆ ಮನೆಗಳೆಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟ ಎಲ್ಲಾ ಮರಗಳು ನಾಶವಾದವು.