ಕೂರ್ಮಪುರಾಣಮ್

ತರ್ಪಯಾಮಾಸ ದೇವೇಶೋ ದೇವೇಶೋ ದೇವಾನ್ ಮುನಿಗಣಾನ್ ಪಿತೄನ್

ದೇವತೆಗಳ ಒಡೆಯನು ದೇವತೆಗಳು, ಮುನಿಗಳು ಮತ್ತು ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ಅರ್ಘ್ಯವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿದನು.

ಪೂಜಯಾಮಾಸ ಲಿಙ್ಗಸ್ಥಂ ಭೂತೇಶಂ ಭೂತಿಭೂಷಣಮ್

ಅವನು ಲಿಂಗದಲ್ಲಿರುವ, ಭಸ್ಮವನ್ನು ಧರಿಸಿದ ಭೂತೇಶ್ವರನನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದನು.

ಭೋಜಯಿತ್ವಾ ಮುನಿವರಂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾನಭಿಪೂಜ್ಯ ಚ

ಮುನಿಶ್ರೇಷ್ಠನಿಗೆ ಭೋಜನವನ್ನು ನೀಡಿ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಗೌರವಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಸತ್ಕರಿಸಿದನು.

ಕಥಾಃ ಪೌರಾಣಿಕೀಃ ಪುಣ್ಯಾಶ್ಚಕ್ರೇ ಪುತ್ರಾದಿಭಿರ್ವೃತಃ

ಮಕ್ಕಳೂ ಇತರರೂ ಸುತ್ತಲಿದ್ದಾಗ, ಪವಿತ್ರ ಪೌರಾಣಿಕ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದನು.

ಮಾರ್ಕಣ್ಡೇಯೋ ಹಸನ್ ಕೃಷ್ಣಂ ಬಭಾಷೇ ಮಧುರಂ ವಚಃ

ಮಾರ್ಕಂಡೇಯನು ನಗುತ್ತಾ, ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ಮಧುರವಾದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದನು.

ಬ್ರೂಹಿ ತ್ವಂ ಕರ್ಮಭಿಃ ಪೂಜ್ಯೋ ಯೋಗಿನಾಂ ಧ್ಯೇಯ ಏವ ಚ

ನೀನು ಕರ್ಮಗಳಿಂದ ಪೂಜಿಸಲ್ಪಡುವವನು, ಯೋಗಿಗಳು ಧ್ಯಾನಿಸುವವನು ಎಂಬುದನ್ನು ನನಗೆ ಹೇಳು.

ಭಾರಾವತರಣಾರ್ಥಾಯ ಜಾತೋ ವೃಷ್ಣಿಕುಲೇ ಪ್ರಭುಃ

ಭೂಭಾರವನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಲು ಪ್ರಭು ವೃಷ್ಣಿಕುಲದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದನು.

ಶೃಣ್ವತಾಮೇವ ಪುತ್ರಾಣಾಂ ಸರ್ವೇಷಾಂ ಪ್ರಹಸನ್ನಿವ

ಮಕ್ಕಳು ಎಲ್ಲರೂ ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಅವನು ನಗುತ್ತಿರುವಂತೆ ಮಾತನಾಡಿದನು.

ತಥಾಪಿ ದೇವಮೀಶಾನಂ ಪೂಜಯಾಮಿ ಸನಾತನಮ್

ಆದರೂ ನಾನು ಶಾಶ್ವತ ದೇವರನ್ನೂ ದೇವತೆಗಳ ದೇವನನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತೇನೆ.

ಪೂಜಯಾಮಿ ತಥಾಪೀಶಂ ಜಾನನ್ನೈತತ್ ಪರಂ ಶಿವಮ್

ಈ ಪರಮ ಶಿವನನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಂಡರೂ ಸಹ, ನಾನು ಆ ಈಶ್ವರನನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತೇನೆ.

ತತೋ ಽಹಂ ಸ್ವಾತ್ಮನೋ ಮೂಲಂ ಜ್ಞಾಪಯನ್ ಪೂಜಯಾಮಿ ತಮ್

ಆದಕಾರಣ, ಅವನು ನನ್ನ ಆತ್ಮದ ಮೂಲವೆಂದು ಅರಿತು, ನಾನು ಅವನನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತೇನೆ.

ತಥಾ ಲಿಙ್ಗೇ ಹಿತಾಯೈಷಾಂ ಲೋಕಾನಾಂ ಪೂಜಯೇಚ್ಛಿವಮ್

ಈ ರೀತಿ, ಲೋಕಗಳ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಲಿಂಗದಲ್ಲಿ ಶಿವನನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

ತತೋ ಽಹಮಾತ್ಮಮೀಶಾನಂ ಪೂಜಯಾಮ್ಯಾತ್ಮನೈವ ತು

ಆದಕಾರಣ, ನಾನು ನನ್ನ ಆತ್ಮದಿಂದ ಆತ್ಮನಾಥನನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತೇನೆ.

ನಾವಯೋರ್ದ್ಯಿತೇ ಭೇದೋ ವೇದೇಷ್ವೇವಂ ವಿನಿಶ್ಚಯಃ

ಓ ಪ್ರಕಾಶಮಾನನೇ, ನಮ್ಮಿಬ್ಬರ ನಡುವೆ ಯಾವುದೇ ಭೇದವಿಲ್ಲ; ವೇದಗಳ ನಿರ್ಣಯವೂ ಇದೇ.

ಧ್ಯೇಯಃ ಪೂಜ್ಯಶ್ಚ ವನ್ದ್ಯಶ್ಚ ಜ್ಞೇಯೋ ಲಿಙ್ಗೇ ಮಹೇಶ್ವರಃ

ಲಿಂಗದಲ್ಲಿರುವ ಮಹೇಶ್ವರನು ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕಾದವನು, ಪೂಜಿಸಬೇಕಾದವನು, ವಂದಿಸಬೇಕಾದವನು ಮತ್ತು ಅರಿಯಬೇಕಾದವನು.

ಬ್ರೂಹಿ ಕೃಷ್ಣ ವಿಶಾಲಾಕ್ಷ ಗಹನಂ ಹ್ಯೇತದುತ್ತಮಮ್

ವಿಶಾಲವಾದ ಕಣ್ಣುಗಳಿರುವ ಕೃಷ್ಣಾ, ಈ ವಿಷಯ ತುಂಬಾ ಗಂಭೀರವಾಗಿದೆ. ದಯವಿಟ್ಟು ನನಗೆ ವಿವರಿಸು.

ವೇದಾ ಮಹೇಸ್ವರಂ ದೇವಮಾಹುರ್ಲಿಙ್ಗಿನಮವ್ಯಯಮ್

ವೇದಗಳು ಮಹಾದೇವನನ್ನು, ಅವಿನಾಶಿಯಾದ ದೇವರನ್ನು, ಲಿಂಗಧಾರಿಯನ್ನು ಎಂದು ಘೋಷಿಸುತ್ತವೆ.

ಪ್ರಬೋಧಾರ್ಥಂ ಬ್ರಹ್ಮಣೋ ಮೇ ಪ್ರಾದುರ್ಭೂತಃ ಸ್ವಯಂ ಶಿವಃ

ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೆ ಜ್ಞಾನವುಂಟಾಗಲೆಂದು, ಶಿವನು ನನ್ನಿಂದ ತಾನೇ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷನಾದನು.

ಪೂಜಯಾವೋ ಮಹಾದೇವಂ ಲೋಕಾನಾಂ ಹಿತಕಾಮ್ಯಯಾ

ಎಲ್ಲಾ ಲೋಕಗಳ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ನಾವು ಮಹಾದೇವನನ್ನು ಪೂಜಿಸೋಣ.

ಪ್ರಬೋಧಾರ್ಥಂ ಸ್ವಯಂ ಕೃಷ್ಣ ವಕ್ತುಮರ್ಹಸಿ ಸಾಂಪ್ರತಮ್

ಜ್ಞಾನಕ್ಕಾಗಿ ಈಗ ನೀನೇ ಸ್ವತಃ ಹೇಳಬೇಕು ಕೃಷ್ಣಾ.

ಮಧ್ಯೇ ಚೈಕಾರ್ಣವೇ ತಸ್ಮಿನ್ ಶಙ್ಖಚಕ್ರಗದಾಧರಃ

ಆ ಏಕಸಾಗರದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ, ನಾನು ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ಶಯನಿಸಿದ್ದೆ, ಶಂಖ, ಚಕ್ರ, ಗದೆಯನ್ನು ಧರಿಸಿಕೊಂಡು.

ಸಹಸ್ತ್ರಬಾಹುರ್ಯುಕ್ತಾತ್ಮಾ ಶಯಿತೋ ಽಹಂ ಸನಾತನಃ

ಸಾವಿರ ಕೈಗಳೊಂದಿಗೆ, ನನ್ನ ಆತ್ಮದೊಡನೆ ಒಂದಾಗಿದ್ದ ನಾನು, ಪುರಾತನನಾಗಿ ಅಲ್ಲೇ ಮಲಗಿದ್ದೆನು.

ಕೋಟಿಸೂರ್ಯಪ್ರತೀಕಾಶಂ ಭ್ರಾಜಮಾನಂ ಶ್ರಿಯಾವೃತಮ್

ಕೊಟ್ಯಂತರ ಸೂರ್ಯರಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗಿ, ಶ್ರೀಯಿಂದ ಆವೃತನಾಗಿ, ಅಲ್ಲಿ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದೆನು.

ಕೃಷ್ಣಾಜಿರಧರಂ ದೇವಮೃಗ್ಯಜುಃ ಸಾಮಭಿಃ ಸ್ತುತಮ್

ಕಪ್ಪು ನೀಲಿ ಕಂಠವಿರುವ ದೇವರನ್ನು, ಋಗ್ವೇದ, ಯಜುರ್ವೇದ, ಸಾಮವೇದಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಸಲಾಯಿತು.

ವ್ಯಾಜಹಾರ ಸ್ವಯಂ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಸ್ಮಯಮಾನೋ ಮಹಾದ್ಯುತಿಃ

ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿಯಾದ ಬ್ರಹ್ಮನು, ಸ್ವತಃ ನಗುತ್ತಾ ಮಾತನಾಡಿದನು.

ಅಹಂ ಕರ್ತಾ ಹಿ ಲೋಕಾನಾಂ ಸ್ವಯಂಭೂಃ ಪ್ರಪಿತಾಮಹಃ

ನಾನೇ ಲೋಕಗಳ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತ, ಸ್ವಯಂಭೂ, ಪ್ರಪಿತಾಮಹನು.

ಅಹಂ ಕರ್ತಾಸ್ಮಿ ಲೋಕಾನಾಂ ಸಂಹರ್ತಾ ಚ ಪುನಃ ಪುನಃ

ನಾನೇ ಲೋಕಗಳ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತ, ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಅವುಗಳನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವವನೂ ಹೌದು.

ಪ್ರಬೋಧಾರ್ಥಂ ಪರಂ ಲಿಙ್ಗಂ ಪ್ರಾದುರ್ಭೂತಂ ಶಿವಾತ್ಮಕಮ್

ಜ್ಞಾನಕ್ಕಾಗಿ, ಶಿವಸ್ವರೂಪವಾದ ಪರಮ ಲಿಂಗವು ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಯಿತು.

ಕ್ಷಯವೃದ್ಧಿವಿನಿರ್ಮುಕ್ತಮಾದಿಮಧ್ಯಾನ್ತವರ್ಜಿತಮ್

ಅದು ಕ್ಷಯವೂ ಬೆಳವಣಿಗೆಯೂ ಇಲ್ಲದ, ಆದಿ ಮಧ್ಯ ಅಂತ್ಯಗಳಿಲ್ಲದದ್ದು.