ಕೂರ್ಮಪುರಾಣಮ್

ರೇಮೇ ನಾರಾಯಣಃ ಶ್ರೀಮಾನ್ ಮಾಯಯಾ ಮೋಹಯಞ್ಜಗತ್

ಶ್ರೀಮಂತ ನಾರಾಯಣನು ಮಾಯೆಯಿಂದ ಜಗತ್ತನ್ನು ಮೋಹಗೊಳಿಸಿ ಆನಂದಿಸಿದರು.

ಬಭೂವುರ್ವಿಹ್ವಲಾ ಭೀತಾ ಗೋವಿನ್ದವಿರಹೇ ಜನಾಃ

ಗೋವಿಂದನ ವಿಯೋಗದಲ್ಲಿ ಜನರು ವಿಷಾದದಿಂದ ಮತ್ತು ಭಯದಿಂದ ಕಂಗಾಲಾದರು.

ಕೃಷ್ಣೇನ ಮಾರ್ಗಮಾಣಸ್ತಂ ಹಿಮವನ್ತಂ ಯಯೌ ಗಿರಿಮ್

ಕೃಷ್ಣನು ಅವನನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಾ ಹಿಮವಂತ ಪರ್ವತಕ್ಕೆ ಹೋದನು.

ಆಜಗಾಮೋಪಮನ್ಯುಂ ತಂ ಪುರೀಂ ದ್ವಾರವತೀಂ ಪುನಃ

ಅವನು ಪುನಃ ಉಪಮನ್ಯುವಿನ ಬಳಿಗೆ ದ್ವಾರವತಿಗೆ ಹಿಂತಿರುಗಿದನು.

ಆಜಗ್ಮುರ್ದ್ವಾರಕಾಂ ಶುಭ್ರಾಂ ಭೀಷಯನ್ತಃ ಸಹಸ್ತ್ರಶಃ

ಸಾವಿರಾರು ಜನರು ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ದ್ವಾರಕೆಗೆ ಬಂದು ಭಯ ಹುಟ್ಟಿಸಿದರು.

ಹತ್ವಾ ಯುದ್ಧೇನ ಮಹತಾ ರಕ್ಷತಿ ಸ್ಮ ಪುರೀಂ ಶುಭಾಮ್

ಮಹಾ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಅವರನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿ, ಅವನು ಆ ಪವಿತ್ರ ನಗರವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿದನು.

ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಕೈಲಾಸಶಿಖರೇ ಕೃಷ್ಣಂ ದ್ವಾರವತೀಂ ಗತಃ

ಕೈಲಾಸ ಶಿಖರದಲ್ಲಿ ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ನೋಡಿ, ಅವನು ದ್ವಾರವತಿಗೆ ಹೋದನು.

ಪ್ರೋಚುರ್ನಾರಾಯಣೋ ನಾಥಃ ಕುತ್ರಾಸ್ತೇ ಭಗವಾನ್ ಹರಿಃ

ಅವರು ಹೇಳಿದರು: 'ನಾರಾಯಣ ಸ್ವಾಮಿ, ಭಗವಂತ ಹರಿಯವರು ಎಲ್ಲಿದ್ದಾರೋ?'

ರಮತೇ ಽದ್ಯ ಮಹಾಯೋಗೀಂ ತಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾಹಮಿಹಾಗತಃ

'ಇಂದು ಮಹಾಯೋಗಿ ಆನಂದಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ; ಅವನನ್ನು ನೋಡಿ ನಾನು ಇಲ್ಲಿ ಬಂದಿದ್ದೇನೆ.'

ಜಗಾಮಾಕಾಶಗೋ ವಿಪ್ರಾಃ ಕೈಲಾಸಂ ಗಿರಿಮುತ್ತಮಮ್

ಓ ಮಹರ್ಷಿಗಳೇ, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುವವನು, ಪರಮ ಪವಿತ್ರವಾದ ಕೈಲಾಸ ಪರ್ವತಕ್ಕೆ ಹೋದನು.

ವರಾಸನಸ್ಥಂ ಗೋವಿನ್ದಂ ದೇವದೇವಾನ್ತಿಕೇ ಹರಿಮ್

ಅಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳ ದೇವರಾದ ಹರಿಯವರ ಮುಂದೆ ಗೋವಿಂದನು ಅಮೂಲ್ಯ ಆಸನದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿದ್ದನು.

ಮಹಾದೇವಗಣೈಃ ಸಿದ್ಧೈರ್ಯೋಗಿಭಿಃ ಪರಿವಾರಿತಮ್

ಅವನನ್ನು ಮಹಾದೇವನ ಭಕ್ತರು, ಸಿದ್ಧರು ಮತ್ತು ಯೋಗಿಗಳು ಸುತ್ತುವರಿದಿದ್ದರು.

ನಿವೇದಯಾಮಾಸ ಹರೇಃ ಪ್ರವೃತ್ತಿಂ ದ್ವಾರಕೇ ಪುರೇ

ಅವನು ಹರಿಗೆ ದ್ವಾರಕಾಪುರದಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಘಟನೆಗಳನ್ನು ವಿವರಿಸಿದನು.

ಆಜಗಾಮ ಪುರೀಂ ಕೃಷ್ಣಃ ಸೋ ಽನುಜ್ಞಾತೋ ಹರೇಣ ತು

ಹರಿಯವರ ಅನುಮತಿಯನ್ನು ಪಡೆದು ಕೃಷ್ಣನು ತನ್ನ ಪುರಿಗೆ ಹಿಂದಿರುಗಿದನು.

ವಚೋಭಿರಮೃತಾಸ್ವಾದೈರ್ಮಾನಿತೋ ಮಧುಸೂದನಃ

ಅಮೃತದಂತೆ ಮಧುರವಾದ ಮಾತುಗಳಿಂದ ಗೌರವಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಮಧುಸೂದನನು ಹೊರಟನು.

ಅನ್ವಗಚ್ಛನ್ ಮಹೋಯೋಗಂ ಶಙ್ಖಚಕ್ರಗದಾಧರಮ್

ಶಂಖ, ಚಕ್ರ, ಗದೆಯನ್ನು ಧರಿಸಿದ ಅವನ ಹಿಂದೆ ಮಹಾಯೋಗಿಗಳು ಹೋದರು.

ಯಯೌ ಸ ತೂರ್ಣಂ ಗೋವಿನ್ದೋ ದಿವ್ಯಾಂ ದ್ವಾರವತೀಂ ಪುರೀಮ್

ಗೋವಿಂದನು ವೇಗವಾಗಿ ದಿವ್ಯವಾದ ದ್ವಾರಾವತೀಪುರಿಗೆ ಹೋದನು.

ನಿಶೇವ ಚನ್ದ್ರರಹಿತಾ ವಿನಾ ತೇನ ಚಕಾಶಿರೇ

ಚಂದ್ರನಿಲ್ಲದ ರಾತ್ರಿ ಅವನಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗಿದವು.

ಮಣ್ಡಯಾಞ್ಚಕ್ರಿರೇ ದಿವ್ಯಾಂ ಪುರೀಂ ದ್ವಾರವತೀಂ ಶುಭಾಮ್

ಅವರು ಶುಭಕರವಾದ ದಿವ್ಯ ದ್ವಾರಾವತೀಪುರಿಯನ್ನು ಅಲಂಕರಿಸಿದರು.

ಲಾಜಾದಿಭಿಃ ಪುರೀಂ ರಮ್ಯಾಂ ಭೂಷಯಾಞ್ಚಕ್ರಿರೇ ತದಾ

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅವರು ಲಾಜು ಮತ್ತು ಇತರ ಭಕ್ಷ್ಯಗಳಿಂದ ಆ ಮನೋಹರ ನಗರಿಯನ್ನು ಅಲಂಕರಿಸಿದರು.

ಶಙ್ಖಾನ್ ಸಹಸ್ತ್ರಶೋ ದಧ್ಮುರ್ವೋಣಾವಾದಾನ್ ವಿತೇನಿರೇ

ಸಾವಿರಾರು ಶಂಖಗಳನ್ನು ಊದಿದರು, ಮೃದಂಗಗಳ ಧ್ವನಿ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಸಿತು.

ಅಗಾಯನ್ ಮಧುರಂ ಗಾನಂ ಸ್ತ್ರಿಯೋ ಯೌವನಶಾಲಿನಃ

ಯೌವನದಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ಮಹಿಳೆಯರು ಮಧುರವಾಗಿ ಹಾಡಿದರು.

ಮುಮುಚುಃ ಪುಷ್ಪವರ್ಷಾಣಿ ವಸುದೇವಸುತೋಪರಿ

ಅವರು ವಸುದೇವನ ಮಗನ ಮೇಲೆ ಹೂವಿನ ಮಳೆಯನ್ನೂ ಸುರಿದರು.

ವರಾಸನೇ ಮಹಾಯೋಗೀ ಭಾತಿ ದೇವೀಭಿರನ್ವಿತಃ

ಮಹಾಯೋಗಿ ಅಮೂಲ್ಯ ಆಸನದಲ್ಲಿ ದೇವಿಯರೊಂದಿಗೆ ಕುಳಿತು ಪ್ರಕಾಶಮಾನನಾಗಿದ್ದನು.

ಆತ್ಮಜೈರಭಿತೋ ಮುಖ್ಯೈಃ ಸ್ತ್ರೀಸಹಸ್ತ್ರೈಶ್ಚ ಸಂವೃತಃ

ಅವನು ತನ್ನ ಪ್ರಮುಖ ಪುತ್ರರು ಮತ್ತು ಸಾವಿರಾರು ಮಹಿಳೆಯರಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದಿದ್ದನು.

ಭ್ರಾಜತೇ ಮಾಲಯಾ ದೇವೋ ಯಥಾ ದೇವ್ಯಾ ಸಮನ್ವಿತಃ

ದೇವರು ಮಾಲೆಯೊಂದಿಗೆ, ತನ್ನ ಪತ್ನಿಯ ಜೊತೆಗೆ ಇದ್ದಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನನಾಗಿದ್ದನು.

ಮಹರ್ಷಯಃ ಪೂರ್ವಜಾತಾ ಮಾರ್ಕಣ್ಡೇಯಾದಯೋ ದ್ವಿಜಾಃ

ಪೂರ್ವಜ ಮಹರ್ಷಿಗಳು, ಮಾರ್ಕಂಡೇಯರು ಮತ್ತು ಇತರ ದ್ವಿಜರು ಅಲ್ಲಿ ಹಾಜರಿದ್ದರು.

ನನಾಮೋತ್ಥಾಯ ಶಿರಸಾ ಸ್ವಾಸನಂ ಚ ದದೌ ಹರಿಃ

ಹರಿ ಎದ್ದು, ತಲೆಯನ್ನು ಬಾಗಿಸಿ, ತನ್ನ ಆಸನವನ್ನು ಕೊಟ್ಟನು.

ವಿಸರ್ಜಯಾಮಾಸ ಹರಿರ್ದತ್ತ್ವಾ ತದಭಿವಾಞ್ಛಿತಾನ್

ಅವರು ಬಯಸಿದ ವರಗಳನ್ನು ಕೊಟ್ಟು, ಹರಿ ಅವರನ್ನು ವಿದಾಯಮಾಡಿದನು.