ಕೂರ್ಮಪುರಾಣಮ್

ಸಿದ್ಧಾ ಯಕ್ಷಾಶ್ಚ ಗನ್ಧರ್ವಾಸ್ತತ್ರ ತತ್ರ ಜಗನ್ಮಯಮ್

ಅಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲಿ ಸಿದ್ಧರು, ಯಕ್ಷರು ಮತ್ತು ಗಂಧರ್ವರು, ಜಗತ್ತನ್ನು ಆವರಿಸಿರುವ ದೇವರನ್ನು ನೋಡಿದರು.

ಮುಮುಚುಃ ಪುಷ್ಪವರ್ಷಾಣಿ ತಸ್ಯ ಮೂರ್ಧ್ನಿ ಮಹಾತ್ಮನಃ

ಆ ಮಹಾತ್ಮನ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಹೂವಿನ ಮಳೆ ಸುರಿದರು.

ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಚಕಮಿರೇ ಕೃಷ್ಣಂ ಸ್ತ್ರಸ್ತವಸ್ತ್ರವಿಭೂಷಣಾಃ

ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ನೋಡಿ, ಅವರ ಬಟ್ಟೆ ಮತ್ತು ಆಭರಣಗಳು ಅಸ್ಥಿರವಾಗಿ, ಅವರು ನಡುಗಿದರು.

ಸಂಪ್ರೇಕ್ಷ್ಯ ದೇವಕೀಸೂನುಂ ಸುನ್ದರ್ಯಃ ಕಾಮಮೋಹಿತಾಃ

ದೇವಕಿಯ ಮಗನನ್ನು ನೋಡಿ, ಸುಂದರಿಯರು ಕಾಮದ ಮೋಹಕ್ಕೆ ಒಳಗಾದರು.

ಸಂಪ್ರೇಕ್ಷ್ಯ ಸಂಸ್ಥಿತಾಃ ಕಾಶ್ಚಿತ್ ಪಪುಸ್ತದ್ವದನಾಮೃತಮ್

ಕೆಲವರು ನಿಂತು ಕೃಷ್ಣನ ಮುಖದ ಅಮೃತವನ್ನು ಕುಡಿಯುತ್ತಾ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದರು.

ಭೂಷಯಾಞ್ಚಕ್ರಿರೇ ಕೃಷ್ಣಂ ಕಾಮಿನ್ಯೋ ಲೋಕಭೂಷಣಮ್

ಕಾಮಭಾವನಿಯರು ಲೋಕದ ಆಭರಣವಾದ ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಅಲಂಕರಿಸಿದರು.

ಸ್ವಾತ್ಮಾನಂ ಬೂಷಯಾಮಾಸುಃ ಸ್ವಾತ್ಮಗೈರಪಿ ಮಾಧವಮ್

ಅವರು ತಮ್ಮ ಆಭರಣಗಳಿಂದ ತಾವನ್ನೂ, ಮಾಧವನನ್ನೂ ಅಲಂಕರಿಸಿದರು.

ಚುಚುಮ್ಬುರ್ವದನಾಮ್ಭೋಜಂ ಹರೇರ್ಮುಗ್ಧಮೃಗೇಕ್ಷಣಾಃ

ಮುಗ್ಧ ಹರಣಯನ ಕಣ್ಣುಗಳಿರುವವರು ಹರಿಯವರ ಪಾದ್ಮಮುಖವನ್ನು ಮುದದಿಂದ ಮುತ್ತಾಡಿದರು.

ಪ್ರಾಪಯಾಮಾಸುರ್ಲೋಕಾದಿಂ ಮಾಯಯಾ ತಸ್ಯ ಮೋಹಿತಾಃ

ಅವರ ಮಾಯೆಗೆ ಮೋಹಿತರಾಗಿ, ಅವರು ಅವನನ್ನು ದೇವಲೋಕಕ್ಕೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋದರು.

ಬಹೂನಿ ಕೃತ್ವಾ ರೂಪಾಣಿ ಪೂರಯಾಮಾಸ ಲೀಲಯಾ

ಅವರು ಅನೇಕ ರೂಪಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಲೀಲೆಯಿಂದ ಅವರ ಇಚ್ಛೆಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸಿದರು.

ರೇಮೇ ನಾರಾಯಣಃ ಶ್ರೀಮಾನ್ ಮಾಯಯಾ ಮೋಹಯಞ್ಜಗತ್

ಶ್ರೀಮಂತ ನಾರಾಯಣನು ಮಾಯೆಯಿಂದ ಜಗತ್ತನ್ನು ಮೋಹಗೊಳಿಸಿ ಆನಂದಿಸಿದರು.

ಬಭೂವುರ್ವಿಹ್ವಲಾ ಭೀತಾ ಗೋವಿನ್ದವಿರಹೇ ಜನಾಃ

ಗೋವಿಂದನ ವಿಯೋಗದಲ್ಲಿ ಜನರು ವಿಷಾದದಿಂದ ಮತ್ತು ಭಯದಿಂದ ಕಂಗಾಲಾದರು.

ಕೃಷ್ಣೇನ ಮಾರ್ಗಮಾಣಸ್ತಂ ಹಿಮವನ್ತಂ ಯಯೌ ಗಿರಿಮ್

ಕೃಷ್ಣನು ಅವನನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಾ ಹಿಮವಂತ ಪರ್ವತಕ್ಕೆ ಹೋದನು.

ಆಜಗಾಮೋಪಮನ್ಯುಂ ತಂ ಪುರೀಂ ದ್ವಾರವತೀಂ ಪುನಃ

ಅವನು ಪುನಃ ಉಪಮನ್ಯುವಿನ ಬಳಿಗೆ ದ್ವಾರವತಿಗೆ ಹಿಂತಿರುಗಿದನು.

ಆಜಗ್ಮುರ್ದ್ವಾರಕಾಂ ಶುಭ್ರಾಂ ಭೀಷಯನ್ತಃ ಸಹಸ್ತ್ರಶಃ

ಸಾವಿರಾರು ಜನರು ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ದ್ವಾರಕೆಗೆ ಬಂದು ಭಯ ಹುಟ್ಟಿಸಿದರು.

ಹತ್ವಾ ಯುದ್ಧೇನ ಮಹತಾ ರಕ್ಷತಿ ಸ್ಮ ಪುರೀಂ ಶುಭಾಮ್

ಮಹಾ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಅವರನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿ, ಅವನು ಆ ಪವಿತ್ರ ನಗರವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿದನು.

ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಕೈಲಾಸಶಿಖರೇ ಕೃಷ್ಣಂ ದ್ವಾರವತೀಂ ಗತಃ

ಕೈಲಾಸ ಶಿಖರದಲ್ಲಿ ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ನೋಡಿ, ಅವನು ದ್ವಾರವತಿಗೆ ಹೋದನು.

ಪ್ರೋಚುರ್ನಾರಾಯಣೋ ನಾಥಃ ಕುತ್ರಾಸ್ತೇ ಭಗವಾನ್ ಹರಿಃ

ಅವರು ಹೇಳಿದರು: 'ನಾರಾಯಣ ಸ್ವಾಮಿ, ಭಗವಂತ ಹರಿಯವರು ಎಲ್ಲಿದ್ದಾರೋ?'

ರಮತೇ ಽದ್ಯ ಮಹಾಯೋಗೀಂ ತಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾಹಮಿಹಾಗತಃ

'ಇಂದು ಮಹಾಯೋಗಿ ಆನಂದಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ; ಅವನನ್ನು ನೋಡಿ ನಾನು ಇಲ್ಲಿ ಬಂದಿದ್ದೇನೆ.'

ಜಗಾಮಾಕಾಶಗೋ ವಿಪ್ರಾಃ ಕೈಲಾಸಂ ಗಿರಿಮುತ್ತಮಮ್

ಓ ಮಹರ್ಷಿಗಳೇ, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುವವನು, ಪರಮ ಪವಿತ್ರವಾದ ಕೈಲಾಸ ಪರ್ವತಕ್ಕೆ ಹೋದನು.

ವರಾಸನಸ್ಥಂ ಗೋವಿನ್ದಂ ದೇವದೇವಾನ್ತಿಕೇ ಹರಿಮ್

ಅಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳ ದೇವರಾದ ಹರಿಯವರ ಮುಂದೆ ಗೋವಿಂದನು ಅಮೂಲ್ಯ ಆಸನದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿದ್ದನು.

ಮಹಾದೇವಗಣೈಃ ಸಿದ್ಧೈರ್ಯೋಗಿಭಿಃ ಪರಿವಾರಿತಮ್

ಅವನನ್ನು ಮಹಾದೇವನ ಭಕ್ತರು, ಸಿದ್ಧರು ಮತ್ತು ಯೋಗಿಗಳು ಸುತ್ತುವರಿದಿದ್ದರು.

ನಿವೇದಯಾಮಾಸ ಹರೇಃ ಪ್ರವೃತ್ತಿಂ ದ್ವಾರಕೇ ಪುರೇ

ಅವನು ಹರಿಗೆ ದ್ವಾರಕಾಪುರದಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಘಟನೆಗಳನ್ನು ವಿವರಿಸಿದನು.

ಆಜಗಾಮ ಪುರೀಂ ಕೃಷ್ಣಃ ಸೋ ಽನುಜ್ಞಾತೋ ಹರೇಣ ತು

ಹರಿಯವರ ಅನುಮತಿಯನ್ನು ಪಡೆದು ಕೃಷ್ಣನು ತನ್ನ ಪುರಿಗೆ ಹಿಂದಿರುಗಿದನು.

ವಚೋಭಿರಮೃತಾಸ್ವಾದೈರ್ಮಾನಿತೋ ಮಧುಸೂದನಃ

ಅಮೃತದಂತೆ ಮಧುರವಾದ ಮಾತುಗಳಿಂದ ಗೌರವಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಮಧುಸೂದನನು ಹೊರಟನು.

ಅನ್ವಗಚ್ಛನ್ ಮಹೋಯೋಗಂ ಶಙ್ಖಚಕ್ರಗದಾಧರಮ್

ಶಂಖ, ಚಕ್ರ, ಗದೆಯನ್ನು ಧರಿಸಿದ ಅವನ ಹಿಂದೆ ಮಹಾಯೋಗಿಗಳು ಹೋದರು.

ಯಯೌ ಸ ತೂರ್ಣಂ ಗೋವಿನ್ದೋ ದಿವ್ಯಾಂ ದ್ವಾರವತೀಂ ಪುರೀಮ್

ಗೋವಿಂದನು ವೇಗವಾಗಿ ದಿವ್ಯವಾದ ದ್ವಾರಾವತೀಪುರಿಗೆ ಹೋದನು.

ನಿಶೇವ ಚನ್ದ್ರರಹಿತಾ ವಿನಾ ತೇನ ಚಕಾಶಿರೇ

ಚಂದ್ರನಿಲ್ಲದ ರಾತ್ರಿ ಅವನಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗಿದವು.

ಮಣ್ಡಯಾಞ್ಚಕ್ರಿರೇ ದಿವ್ಯಾಂ ಪುರೀಂ ದ್ವಾರವತೀಂ ಶುಭಾಮ್

ಅವರು ಶುಭಕರವಾದ ದಿವ್ಯ ದ್ವಾರಾವತೀಪುರಿಯನ್ನು ಅಲಂಕರಿಸಿದರು.