ಕೂರ್ಮಪುರಾಣಮ್

ಬಭಾಷೇ ಮಧುರಂ ವಾಕ್ಯಂ ಮೇಘಗಮ್ಭೀರನಿಃ ಸ್ವನಃ

ಅವನು ಮೇಘದಂತೆ ಗಂಭೀರವಾದ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ಮಧುರವಾದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ನುಡಿದನು.

ತ್ವಮೇವ ದಾತಾ ಸರ್ವೇಷಾಂ ಕಾಮಾನಾಂ ಕಾಮಿನಾಮಿಹ

ಇಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರ ಇಚ್ಛೆಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸುವವನು ನೀನೇ.

ನಾನವಾಪ್ತಂ ತ್ವಯಾ ತಾತ ವಿದ್ಯತೇ ಪುರುಷೋತ್ತಮ

ಪರಮಪುರುಷನಾದ ನೀನು ಯಾವುದನ್ನೂ ಪಡೆಯದೆ ಉಳಿದಿರುವುದಿಲ್ಲ.

ಮಹಾದೇವಂ ಮಹಾಯೋಗಂ ಸ್ವೇನ ಯೋಗೇನ ಕೇಶವ

ಮಹಾದೇವನು, ಮಹಾಯೋಗಿಯಾಗಿರುವನು, ತನ್ನ ಯೋಗಶಕ್ತಿಯಿಂದ, ಕೇಶವನೆಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟವನಿಗೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡನು.

ಉವಾಚ ವೀಕ್ಷ್ಯ ವಿಶ್ವೇಶಂ ದೇವೀಂ ಚ ಹಿಮಶೈಲಜಾಮ್

ವಿಶ್ವದಾಧಿಪತಿಯನ್ನು ಮತ್ತು ಹಿಮಪರ್ವತದ ಪುತ್ರಿಯಾದ ದೇವಿಯನ್ನು ನೋಡಿ,

ಇಚ್ಛಾಮ್ಯಾತ್ಮಸಮಂ ಪುತ್ರಂ ತ್ವದ್ಭಕ್ತಂ ದೇಹಿ ಶಙ್ಕರ

ನನ್ನಂತೆಯೇ ಸಮಾನನಾದ, ನಿನ್ನ ಭಕ್ತನಾಗಿರುವ ಮಗನನ್ನು ನನಗೆ ಕೊಡು ಎಂದು ಶಂಕರನಿಗೆ ಬೇಡಿಕೊಂಡನು.

ದೇವೀಮಾಲೋಕ್ಯ ಗಿರಿಜಾಂ ಕೇಶವಂ ಪರಿಷಸ್ವಜೇ

ಗಿರಿಜಾದೇವಿಯನ್ನು ನೋಡಿ, ಕೇಶವನು ಅವಳನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡನು.

ವ್ಯಾಜಹಾರ ಹೃಷೀಕೇಶಂ ದೇವೀ ಹಿಮಗಿರೀನ್ದ್ರಜಾ

ಹಿಮಪರ್ವತದ ರಾಜನ ಪುತ್ರಿಯಾದ ದೇವಿ, ಹೃಷೀಕೇಶನನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಮಾತಾಡಿದಳು.

ಅನನ್ಯಾಮೀಶ್ವರೇ ಭಕ್ತಿಮಾತ್ಮನ್ಯಪಿ ಚ ಕೇಶವ

ಈಶ್ವರನಲ್ಲಿ ಅಚಲವಾದ ಭಕ್ತಿ, ಹಾಗೆಯೇ ಸ್ವಂತನಲ್ಲಿಯೂ ಭಕ್ತಿ ಇರಲಿ ಎಂದು ಕೇಶವನಿಗೆ ಹೇಳಿದಳು.

ಪ್ರಾರ್ಥಿತೋ ದೈವತೈಃ ಪೂರ್ವಂ ಸಂಜಾತೋ ದೈವಕೀಸುತಃ

ಹಿಂದೆ ದೇವತೆಗಳು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿದ್ದರಿಂದ, ದೇವಕಿಯ ಮಗನು ಜನಿಸಿದ್ದನು.

ನಾವಯೋರ್ವಿದ್ಯತೇ ಭೇದ ಏವಂ ಪಶ್ಯನ್ತಿ ಸೂರಯಃ

ನಮಗೆ ಯಾವುದೇ ಭೇದವಿಲ್ಲ; ಮಹಾತ್ಮರು ಹೀಗೆ ನೋಡುತ್ತಾರೆ.

ಈಶ್ವರೇ ನಿಶ್ಚಲಾಂ ಭಕ್ತಿಮಾತ್ಮನ್ಯಪಿ ಪರಂ ಬಲಮ್

ಈಶ್ವರನಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರವಾದ ಭಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಸ್ವಂತನಲ್ಲಿ ಪರಮ ಬಲ ಇರಲಿ ಎಂದು ಆಶಿಸಿದರು.

ಆಶಿಷಂ ಶಿರಸಾಹೃಙ್ಣಾದ್ ದೇವೋ ಽಪ್ಯಾಹ ಮಹೇಶ್ವರಃ

ತಲೆಯು ಬಾಗಿಸಿ, ಮಹೇಶ್ವರನು ಕೂಡ ಆಶೀರ್ವಾದವನ್ನು ನೀಡಿದನು.

ರ್ ಜಗಾಮ ಕೈಲಾಸಗಿರಿಂ ಗಿರೀಶಃ

ಪರ್ವತಾಧಿಪತಿ ಗಿರೀಶನು ಕೈಲಾಸಪರ್ವತಕ್ಕೆ ಹೋದನು.

ರರಾಮ ಭಗವಾನ್ ಸೋಮಃ ಕೇಶವೇನ ಮಹೇಶ್ವರಃ

ಭವ್ಯನಾದ ಸೋಮನಾಥ ಮಹೇಶ್ವರನು, ಕೇಶವನೊಂದಿಗೆ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಕಾಲ ಕಳೆಯುತ್ತಿದ್ದನು.

ಪೂಜಯಾಞ್ಚಕ್ರಿರೇ ಕೃಷ್ಣಂ ದೇವದೇವಮಥಾಚ್ಯುತಮ್

ಆಮೇಲೆ ಅವರು ದೇವದೇವನಾದ, ತಪ್ಪು ಇಲ್ಲದ ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದರು.

ಕಿರೀಟಿನಂ ಶಾರ್ಙ್ಗಪಾಣಿ ಶ್ರೀವತ್ಸಾಙ್ಕಿತವಕ್ಷಸಮ್

ಮೂಡಿನ ಧರಿಸಿದವನು, ಶಾರಂಗಧನು ಹಿಡಿದವನು, ಶ್ರೀವತ್ಸದ ಗುರುತು ಇರುವ ವಕ್ಷಸ್ಥಲವಿರುವವನು—

ದಧಾನಮುರಸಾ ಮಾಲಾಂ ವೈಜಯನ್ತೀಮನುತ್ತಮಾಮ್

ಅದ್ಭುತವಾದ ವೈಜಯಂತಿ ಹಾರವನ್ನು ತನ್ನ ಎದೆಯಲ್ಲಿ ಧರಿಸಿದ್ದನು—

ಪದ್ಮಾಙ್ಘ್ರಿನಯನಂ ಚಾರು ಸುಸ್ಮಿತಂ ಸುಗತಿಪ್ರದಮ್

ಪದ್ಮದಂತೆ ಕಾಲು ಮತ್ತು ಕಣ್ಣುಗಳಿರುವ, ಸುಂದರನಾದ, ಮೃದುವಾದ ನಗುವುಳ್ಳ, ಶುಭವನ್ನು ನೀಡುವವನು—

ಭ್ರಾಜಮಾನಃ ಶ್ರೀಯಾ ಕೃಷ್ಣಶ್ಚಚಾರ ಗಿರಿಕನ್ದರೇ

ಶ್ರೀಯಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಮಾನನಾದ ಕೃಷ್ಣನು ಪರ್ವತದ ಗುಹೆಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.

ಸಿದ್ಧಾ ಯಕ್ಷಾಶ್ಚ ಗನ್ಧರ್ವಾಸ್ತತ್ರ ತತ್ರ ಜಗನ್ಮಯಮ್

ಅಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲಿ ಸಿದ್ಧರು, ಯಕ್ಷರು ಮತ್ತು ಗಂಧರ್ವರು, ಜಗತ್ತನ್ನು ಆವರಿಸಿರುವ ದೇವರನ್ನು ನೋಡಿದರು.

ಮುಮುಚುಃ ಪುಷ್ಪವರ್ಷಾಣಿ ತಸ್ಯ ಮೂರ್ಧ್ನಿ ಮಹಾತ್ಮನಃ

ಆ ಮಹಾತ್ಮನ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಹೂವಿನ ಮಳೆ ಸುರಿದರು.

ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಚಕಮಿರೇ ಕೃಷ್ಣಂ ಸ್ತ್ರಸ್ತವಸ್ತ್ರವಿಭೂಷಣಾಃ

ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ನೋಡಿ, ಅವರ ಬಟ್ಟೆ ಮತ್ತು ಆಭರಣಗಳು ಅಸ್ಥಿರವಾಗಿ, ಅವರು ನಡುಗಿದರು.

ಸಂಪ್ರೇಕ್ಷ್ಯ ದೇವಕೀಸೂನುಂ ಸುನ್ದರ್ಯಃ ಕಾಮಮೋಹಿತಾಃ

ದೇವಕಿಯ ಮಗನನ್ನು ನೋಡಿ, ಸುಂದರಿಯರು ಕಾಮದ ಮೋಹಕ್ಕೆ ಒಳಗಾದರು.

ಸಂಪ್ರೇಕ್ಷ್ಯ ಸಂಸ್ಥಿತಾಃ ಕಾಶ್ಚಿತ್ ಪಪುಸ್ತದ್ವದನಾಮೃತಮ್

ಕೆಲವರು ನಿಂತು ಕೃಷ್ಣನ ಮುಖದ ಅಮೃತವನ್ನು ಕುಡಿಯುತ್ತಾ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದರು.

ಭೂಷಯಾಞ್ಚಕ್ರಿರೇ ಕೃಷ್ಣಂ ಕಾಮಿನ್ಯೋ ಲೋಕಭೂಷಣಮ್

ಕಾಮಭಾವನಿಯರು ಲೋಕದ ಆಭರಣವಾದ ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಅಲಂಕರಿಸಿದರು.

ಸ್ವಾತ್ಮಾನಂ ಬೂಷಯಾಮಾಸುಃ ಸ್ವಾತ್ಮಗೈರಪಿ ಮಾಧವಮ್

ಅವರು ತಮ್ಮ ಆಭರಣಗಳಿಂದ ತಾವನ್ನೂ, ಮಾಧವನನ್ನೂ ಅಲಂಕರಿಸಿದರು.

ಚುಚುಮ್ಬುರ್ವದನಾಮ್ಭೋಜಂ ಹರೇರ್ಮುಗ್ಧಮೃಗೇಕ್ಷಣಾಃ

ಮುಗ್ಧ ಹರಣಯನ ಕಣ್ಣುಗಳಿರುವವರು ಹರಿಯವರ ಪಾದ್ಮಮುಖವನ್ನು ಮುದದಿಂದ ಮುತ್ತಾಡಿದರು.

ಪ್ರಾಪಯಾಮಾಸುರ್ಲೋಕಾದಿಂ ಮಾಯಯಾ ತಸ್ಯ ಮೋಹಿತಾಃ

ಅವರ ಮಾಯೆಗೆ ಮೋಹಿತರಾಗಿ, ಅವರು ಅವನನ್ನು ದೇವಲೋಕಕ್ಕೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋದರು.