ಕೂರ್ಮಪುರಾಣಮ್

ಪ್ರೋಚುಃ ಸಂಹಾರಕೃದ್ ರುದ್ರಃ ಪೂಜನೀಯೋ ಮುಮುಕ್ಷುಭಿಃ

ವಿನಾಶ ಮಾಡುವ ರುದ್ರನನ್ನು ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಬಯಸುವವರು ಪೂಜಿಸಬೇಕು ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.

ತಮೋಗುಣಂ ಸಮಾಶ್ರಿತ್ಯ ಕಲ್ಪಾನ್ತೇ ಸಂಹರೇತ್ ಪ್ರಭುಃ

ಕಲ್ಪಾಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರಭು ತಮೋಗುಣವನ್ನು ಆಧರಿಸಿ ಲಯಮಾಡುತ್ತಾನೆ.

ಸಂಹರೇದ್ ವಿದ್ಯಯಾ ಸರ್ವಂ ಸಂಸಾರಂ ಶೂಲಭೃತ್ ತಯಾ

ತ್ರಿಶೂಲಧಾರಿ ತನ್ನ ಜ್ಞಾನದಿಂದ ಈ ಸಂಸಾರವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಲಯಮಾಡುತ್ತಾನೆ.

ಸತ್ತ್ವೇನ ಮುಚ್ಯತೇ ಜನ್ತುಃ ಸತ್ತ್ವಾತ್ಮಾ ಭಗವಾನ್ ಹರಿಃ

ಸತ್ತ್ವದಿಂದ ಜೀವಿ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಭಗವಂತನಾದ ಹರಿಯು ಸತ್ತ್ವಸ್ವರೂಪನು.

ಮೋಚಯೇತ್ ಸತ್ತ್ವಸಂಯುಕ್ತಃ ಪೂಜಯೇಶಂ ತತೋ ಹರಮ್

ಸತ್ತ್ವಗುಣದಿಂದ ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತಾನೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ಹರನನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

ಸ್ವಧರ್ಮೋ ಮುಕ್ತಯೇ ಪನ್ಥಾ ನಾನ್ಯೋ ಮುನಿಭಿರಷ್ಯತೇ

ತನ್ನ ಧರ್ಮವೇ ಮುಕ್ತಿಗೆ ದಾರಿ; ಬೇರೆ ದಾರಿಯನ್ನು ಮುನಿಗಳು ಒಪ್ಪುವುದಿಲ್ಲ.

ಆರಾಧನಂ ಪರೋ ಧರ್ಮೋ ಪುರಾರೇರಮಿತೌಜಸಃ

ಅಪಾರ ಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳ ಪುರಾತನನ ಆರಾಧನೆ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಧರ್ಮ.

ಯದರ್ಜುನೋ ಽಸ್ಮಜ್ಜನಕಃ ಸ್ವಧರ್ಮಂ ಕೃತವಾನಿತಿ

ಅರ್ಜುನನು, ನಮ್ಮ ಪೂರ್ವಜನು, ತನ್ನ ಧರ್ಮವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದ್ದನು.

ಪ್ರಮಾಣಮೃಷಯೋ ಹ್ಯತ್ರ ಬ್ರೂಯುಸ್ತೇ ಯತ್ ತಥೈವ ತತ್

ಈ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಋಷಿಗಳು ಪ್ರಮಾನ; ಅವರು ಹೇಳಿದುದೇ ಸತ್ಯ.

ಗತ್ವಾ ಸರ್ವೇ ಸುಸಂರಬ್ಧಾಃ ಸಪ್ತರ್ಷೋಣಾಂ ತದಾಶ್ರಮಮ್

ಆಗ ಎಲ್ಲರೂ ಉತ್ಸಾಹದಿಂದ ಸಪ್ತರ್ಷಿಗಳ ಆಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಹೋದರು.

ಯಾ ಯಸ್ಯಾಭಿಮತಾ ಪುಂಸಃ ಸಾ ಹಿ ತಸ್ಯೈವ ದೇವತಾ

ಯಾವ ದೇವರನ್ನು ಪುರುಷನು ಇಷ್ಟಪಡುತ್ತಾನೋ, ಆ ದೇವತೆ ಅವನಿಗೆ ಸ್ವಂತ ದೇವತೆ.

ವಿಶೇಷಾತ್ ಸರ್ವದಾ ನಾಯಂ ನಿಯಮೋ ಹ್ಯನ್ಯಥಾ ನೃಪಾಃ

ಮಹಾರಾಜರೆ, ಈ ನಿಯಮ ಯಾವಾಗಲೂ ಅನಿವಾರ್ಯವಲ್ಲ, ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಬೇರೆ ರೀತಿಯೂ ಆಗಬಹುದು.

ವಿಪ್ರಾಣಾಮಗ್ನಿರಾದಿತ್ಯೋ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಚೈವ ಪಿನಾಕಧೃಕ್

ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಅಗ್ನಿ, ಆದಿತ್ಯ, ಬ್ರಹ್ಮಾ ಮತ್ತು ಪಿನಾಕ ಧಾರಿ ಶಿವನನ್ನು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

ಗನ್ಧರ್ವಾಣಾಂ ತಥಾ ಸೋಮೋ ಯಕ್ಷಾಣಾಮಪಿ ಕಥ್ಯತೇ

ಗಂಧರ್ವರಿಗೆ ಸೋಮನು, ಯಕ್ಷರಿಗೆ ಕೂಡ ಅದೇನು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

ರಕ್ಷಸಾಂ ಶಙ್ಕರೋ ರುದ್ರಃ ಕಿಂನರಾಣಾಂ ಚ ಪಾರ್ವತೀ

ರಾಕ್ಷಸರಿಗೆ ಶಂಕರನು ಮತ್ತು ರುದ್ರನು, ಕಿನ್ನರರಿಗೆ ಪಾರ್ವತಿಯನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ಮನೂನಾಂ ಸ್ಯಾದುಮಾ ದೇವೀ ತಥಾ ವಿಷ್ಣುಃ ಸಭಾಸ್ಕರಃ

ಮನುಗಳಿಗೆ ಉಮಾದೇವಿಯನ್ನು, ಹಾಗೆಯೇ ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಮತ್ತು ಭಾಸ್ಕರನನ್ನು ಕೂಡ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ವೈಖಾನಸಾನಾಮರ್ಕಃ ಸ್ಯಾದ್ ಯತೀನಾಂ ಚ ಮಹೇಶ್ವರಃ

ವೈಖಾನಸ ಋಷಿಗಳಿಗೆ ಸೂರ್ಯನನ್ನು, ಯತಿಗಳಿಗೆ ಮಹೇಶ್ವರನನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ಸರ್ವೇಷಾಂ ಭಗವಾನ್ ಬ್ರಹ್ಮಾ ದೇವದೇವಃ ಪ್ರಜಾಪತಿಃ

ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಭಗವಾನ್ ಬ್ರಹ್ಮಾ, ದೇವತೆಗಳ ದೇವರು, ಪ್ರಜಾಪತಿಯನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ತಸ್ಮಾಜ್ಜಯಧ್ವಜೋ ನೂನಂ ವಿಷ್ಣ್ವಾರಾಧನಮರ್ಹತಿ

ಆದುದರಿಂದ ಜಯಧ್ವಜನು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಆರಾಧನೆಗೆ ಯೋಗ್ಯನು.

ಪಾಲಯಾಞ್ಚಕ್ರಿರೇ ಪೃಥ್ವೀಂ ಜಿತ್ವಾ ಸರ್ವರಿಪೂನ್ ರಣೇ

ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಜಯಿಸಿ, ಅವರು ಭೂಮಿಯನ್ನು ಪೋಷಿಸಿದರು.

ಭೀಷಣಃ ಸರ್ವಸತ್ತ್ವಾನಾಂ ಪುರೀಂ ತೇಷಾಂ ಸಮಾಯಯೌ

ಎಲ್ಲ ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಗೂ ಭಯಂಕರನಾದ ಒಬ್ಬನು ಅವರ ನಗರಕ್ಕೆ ಬಂದುಹೋದನು.

ಶೂಲಮಾದಾಯ ಸೂರ್ಯಾಭಂ ನಾದಯನ್ ವೈ ದಿಶೋ ದಶ

ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವ ತ್ರಿಶೂಲವನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಹತ್ತು ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನು ಗರ್ಜನೆಗೊಳಿಸಿದನು.

ತತ್ಯಜುರ್ಜೋವಿತಂ ತ್ವನ್ಯೇ ದುದ್ರುವುರ್ಭಯವಿಹ್ವಲಾಃ

ಕೆಲವರು ಪ್ರಾಣ ತ್ಯಜಿಸಿದರು, ಇನ್ನು ಕೆಲವರು ಭಯದಿಂದ ಓಡಿಹೋದರು.

ಯುಯುಧುರ್ದಾನವಂ ಶಕ್ತಿಗಿರಿಕೂಟಾಸಿಮುದ್ಗರೈಃ

ದಾನವರು ಶಕ್ತಿಗಳು, ಪರ್ವತ ಶಿಖರಗಳು, ಕತ್ತಿಗಳು ಮತ್ತು ಮುಂಗಾರಗಳಿಂದ ಯುದ್ಧ ಮಾಡಿದರು.

ವಾರಯಾಮಾಸ ಘೋರಾತ್ಮಾ ಕಲ್ಪಾನ್ತೇ ಭೈರವೋ ಯಥಾ

ಭಯಂಕರ ಮನಸ್ಸಿನವನು, ಕಾಲ್ಪಾಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಭೈರವನು ಹೇಗಿರುತ್ತಾನೋ ಹಾಗೆ, ಅವರನ್ನು ತಡೆಯಲು ಮುಂದಾದನು.

ಯುದ್ಧಾಯ ಕೃತಸಂರಮ್ಭಾ ವಿದೇಹಂ ತ್ವಭಿದುದ್ರುವುಃ

ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಸಿದ್ಧರಾದವರು, ದೇಹವಿಲ್ಲದವನ ಮೇಲೆ ದಾಳಿ ಮಾಡಲು ಓಡಿದರು.

ಪ್ರಾಜಾಪತ್ಯಂ ತಥಾ ಕೃಷ್ಣೋ ವಾಯವ್ಯಂ ಧೃಷ್ಣ ಏವ ಚ

ಕೃಷ್ಣನು ಪ್ರಜಾಪತ್ಯ ಮತ್ತು ವಾಯವ್ಯಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಬಳಿಸಿದನು, ಧೃಷ್ಣನು ಕೂಡ ಹೀಗೇ ಮಾಡಿದ್ದನು.

ಭಞ್ಜಯಾಮಾಸ ಶೂಲೇನ ತಾನ್ಯಸ್ತ್ರಾಣಿ ಸ ದಾನವಃ

ಆ ದಾನವನು ತನ್ನ ತ್ರಿಶೂಲದಿಂದ ಆ ಅಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಚೂರುಗೊಳಿಸಿದನು.

ಸ್ಪೃಷ್ಟ್ವಾ ಮನ್ತ್ರೇಣ ತರಸಾ ಚಿಕ್ಷೇಪ ನ ನನಾದ ಚ

ಮಂತ್ರದ ಸ್ಪರ್ಶದಿಂದ ಮತ್ತು ಬಲದಿಂದ ಅವನು ಅವನ್ನು ಎಸೆದು, ಯಾವುದೇ ಗರ್ಜನೆ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ.