ಕೂರ್ಮಪುರಾಣಮ್

ಕಿಮುತ್ಪಾತಾ ಭವೇತ್ ಕಾರ್ಯಮಸ್ಮಾಕಂ ಕಿಂನಿಮಿತ್ತಕಾಃ

ಈ ಅಪಶಕುನುಗಳು ಏನು? ನಾವು ಏನು ಮಾಡಬೇಕು? ಇವು ಯಾವ ಕಾರಣದಿಂದ ಸಂಭವಿಸಿವೆ?

ನಮಸ್ಕೃತ್ಯ ಹೃಷೀಕೇಶಮಿದಂ ವಚನಮಬ್ರವೀತ್

ಹೃಷೀಕೇಶನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಅವನು ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದನು.

ದಧಾರಾಸುರನಾಶಾರ್ಥಂ ಮಾತಾ ತಂ ತ್ರಿದಿವೌಕಸಾಮ್

ದೇವತೆಗಳಿಗಾಗಿ, ಅಸುರರ ನಾಶಕ್ಕಾಗಿ ತಾಯಿ ಅವನನ್ನು ಗರ್ಭದಲ್ಲಿ ಧರಿಸಿದಳು.

ಸ ವಾಸುದೇವೋ ದೇವಾನಾಂ ಮಾತುರ್ದೇಹಂ ಸಮಾವಿಶತ್

ಆ ವಾಸುದೇವನು ದೇವತೆಗಳ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ತಾಯಿಯ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು.

ಸ ವಿಷ್ಣುರದಿತೇರ್ದೇಹಂ ಸ್ವೇಚ್ಛಯಾದ್ಯ ಸಮಾವಿಶತ್

ಇಂದು ವಿಷ್ಣುವು ತನ್ನ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಅದಿತಿಯ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು.

ಸೋ ಽವತೀರ್ಣೋ ಮಹಾಯೋಗೀ ಪುರಾಣಪುರುಷೋ ಹರಿಃ

ಆ ಮಹಾಯೋಗಿ, ಪುರಾತನ ಪುರುಷನಾದ ಹರಿಯು ಇಳಿದು ಬಂದನು.

ಸತ್ತಾಮಾತ್ರಾತ್ಮರೂಪೋ ಽಸೌ ವಿಷ್ಣುರಂಶೇನ ಜಾಯತೇ

ಯಾವನು ಸತ್ತಾಮಾತ್ರ ಸ್ವರೂಪನೋ, ಅವನು ವಿಷ್ಣುವಿನ ಅಂಶವಾಗಿ ಜನಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಮಾಯಾ ಭಗವತೀ ಲಕ್ಷ್ಮೀಃ ಸೋ ಽವತೀರ್ಣೋ ಜನಾರ್ದನಃ

ಮಾಯೆ, ಭಗವತಿ ಲಕ್ಷ್ಮಿ ಮತ್ತು ಜನಾರ್ದನನು ಇಳಿದು ಬಂದಿದ್ದಾರೆ.

ಬ್ರಹ್ಮಾ ಸಂಜಾಯತೇ ವಿಷ್ಣುರಂಶೇನೈಕೇನ ಸತ್ತ್ವಭೃತ್

ಬ್ರಹ್ಮನು, ಸತ್ತ್ವವನ್ನು ಧರಿಸುವವನು, ವಿಷ್ಣುವಿನ ಒಂದು ಅಂಶದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದನು.

ತಮೇವ ಗಚ್ಛ ಶರಣಂ ತತೋ ಯಾಸ್ಯಸಿ ನಿರ್ವೃತಿಮ್

ನೀನು ಅವನನ್ನೇ ಆಶ್ರಯವಾಗಿ ತೆಗೆದುಕೊ; ಆಗ ನಿನಗೆ ಶಾಂತಿ ಸಿಗುತ್ತದೆ.

ಜಗಾಮ ಶರಣಂ ವಿಶ್ವಂ ಪಾಲಯಾಮಾಸ ಧರ್ಮತಃ

ಅವನು ವಿಶ್ವದ ಆಶ್ರಯವನ್ನು ಸೇರಿ, ಧರ್ಮದಂತೆ ಅದನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿದನು.

ಅಸೂತ ಕಶ್ಯಪಾಚ್ಚೈನಂ ದೇವಮಾತಾದಿತಿಃ ಸ್ವಯಮ್

ಅವನನ್ನು ದೇವತೆಗಳ ತಾಯಿ ಆದಿತಿ, ಕಶ್ಯಪನಿಂದ ಸ್ವತಃ ಹೆತ್ತಳು.

ನೀಲಮೇಘಪ್ರತೀಕಾಶಂ ಭ್ರಾಜಮಾನಂ ಶ್ರಿಯಾವೃತಮ್

ಅವನು ಗಾಢವಾದ ಮೋಡದಂತೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡು, ಪ್ರಕಾಶದಿಂದ ಹೊಳೆಯುತ್ತಾ, ಐಶ್ವರ್ಯದಿಂದ ಅಲಂಕರಿತನಾಗಿದ್ದನು.

ಉಪೇನ್ದ್ರಮಿನ್ದ್ರಪ್ರಮುಖಾ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಚರ್ಷಿಗಮೈರ್ವೃತಃ

ಉಪೇಂದ್ರನು, ಇಂದ್ರನೂ ಮುಂತಾದ ದೇವತೆಗಳು, ಬ್ರಹ್ಮನೂ ಋಷಿಗಳೂ ಸುತ್ತುವರಿದಿದ್ದರು.

ಸಮಾಚಾರಂ ಭರದ್ವಾಜಾತ್ ತ್ರಿಲೋಕಾಯ ಪ್ರದರ್ಶಯನ್

ಭರದ್ವಾಜನು ಕಲಿಸಿದ ಸದುಪಚಾರವನ್ನು ಮೂರು ಲೋಕಗಳಿಗೂ ತೋರಿಸಿದನು.

ಸ ಯತ್ ಪ್ರಮಾಣಂ ಕುರುತೇ ಲೋಕಸ್ತದನುವರ್ತತೇ

ಅವನು ಯಾವ ರೀತಿಯ ಮಾದರಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದರೂ, ಜಗತ್ತು ಅದನ್ನೇ ಅನುಸರಿಸುತ್ತದೆ.

ಯಜ್ಞೈರ್ಯಜ್ಞೇಶ್ವರಂ ವಿಷ್ಣುಮರ್ಚಯಾಮಾಸ ಸರ್ವಗಮ್

ಯಜ್ಞಗಳ ಮೂಲಕ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಇರುವ ಯಜ್ಞನಾಯಕನಾದ ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದರು.

ಬ್ರಹ್ಮರ್ಷಯಃ ಸಮಾಜಗ್ಮುರ್ಯಜ್ಞವಾಟಂ ಮಹಾತ್ಮನಃ

ಬ್ರಹ್ಮರ್ಷಿಗಳು ಆ ಮಹಾತ್ಮನ ಯಜ್ಞಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಸೇರಿದರು.

ಆಸ್ಥಾಯ ವಾಮನಂ ರೂಪಂ ಯಜ್ಞದೇಶಮಥಾಗಮತ್

ವಾಮನನ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಅವನು ಯಜ್ಞದ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಬಂದುಕೊಂಡನು.

ಬ್ರಾಹ್ಮಣೋ ಜಟಿಲೋ ವೇದಾನುದ್ಗಿರನ್ ಭಸ್ಮಮಣ್ಡಿತಃ

ಜಟಾಧಾರಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು, ವೇದಗಳನ್ನು ಪಠಿಸುತ್ತಾ, ಭಸ್ಮದಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದನು.

ಸ್ವಪಾದೈರ್ವಿಮಿತಂ ದೇಶಮಯಾಚತ ಬಲಿಂ ತ್ರಿಭಿಃ

ಅವನು ತನ್ನ ಮೂರು ಹೆಜ್ಜೆಗಳಲ್ಲಿ ಅಳೆಯುವಷ್ಟು ಭೂಮಿಯನ್ನು ಬಲಿಯಿಂದ ಕೇಳಿದನು.

ಆಚಾಮಯಿತ್ವಾ ಭೃಙ್ಗಾರಮಾದಾಯ ಸ್ವರ್ಣನಿರ್ಮಿತಮ್

ಶುದ್ಧೀಕರಿಸಿಕೊಂಡು, ಅವನು ಬಂಗಾರದ ಕರಂಡಿಯನ್ನು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದನು.

ನಿಪಾತಯಾಮಾಸ ಜಲಂ ಸುಶೀತಲಮ್

ಅವನು ಬಹಳ ತಂಪಾದ ನೀರನ್ನು ಸುರಿದನು.

ಪ್ರಕರ್ತುಕಾಮಃ ಶರಣಂ ಪ್ರಪನ್ನಮ್

ಆಶ್ರಯವನ್ನು ಪಡೆದವನು, ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಮಾಡಲು ಇಚ್ಛಿಸಿದನು.

ಯೇ ತತ್ರ ಲೋಕೇ ನಿವಸನ್ತಿ ಸಿದ್ಧಾಃ

ಆ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ಸಿದ್ಧರು,

ಜಗಾಮ ದಿವ್ಯಾವರಣಾನಿ ಭೂಯಃ

ಅವನು ಮತ್ತೆ ದೈವಿಕ ನಿವಾಸಗಳನ್ನು ಪಡೆದನು.

ಗಙ್ಗೇತ್ಯುಕ್ತಾ ಬ್ರಹ್ಮಣಾ ವ್ಯೋಮಸಂಸ್ಥಾ

ಆಕೆ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತಿಯಾಗಿದ್ದಳು; ಬ್ರಹ್ಮನು ಅವಳನ್ನು ಗಂಗೆ ಎಂದು ಹೆಸರಿಟ್ಟನು.

ದೃಷ್ಟ್ವಾ ದೇವಾಸ್ತತ್ರ ತತ್ರ ಸ್ತುವನ್ತಿ

ಅವನನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿ ನೋಡಿದ ದೇವತೆಗಳು ಅವನನ್ನು ಭಜಿಸಿದರು.

ಸ್ವಚೇತಸಾ ಯಂ ಪ್ರಣಮನ್ತಿ ದೇವಾಃ

ದೇವತೆಗಳು ತಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಅವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದರು.