ಕೂರ್ಮಪುರಾಣಮ್

ಶೂಲೇನೋರಸಿ ತಂ ದೈತ್ಯಮಾಜಘಾನ ವೃಷಧ್ವಜಃ

ವೃಷಧ್ವಜನು ಆ ದೈತ್ಯನನ್ನು ತ್ರಿಶೂಲದಿಂದ ಎದೆಗೆ ಹೊಡೆದನು.

ನನ್ದಿಷೇಣಾದಯೋ ದೈತ್ಯೈರನ್ಧಕೈರಭಿನಿರ್ಜಿತಾಃ

ನಂದಿ ಮತ್ತು ಅವನ ಸೇನೆ ಅಂಧಕ ದೈತ್ಯರಿಂದ ಸೋಲಿಸಲ್ಪಟ್ಟರು.

ವಿನಾಯಕೋ ಮೇಘವಾಹಃ ಸೋಮನನ್ದೀ ಚ ವೈದ್ಯುತಃ

ವಿನಾಯಕ, ಮೇಘವಾಹ, ಸೋಮನಂದಿ ಎಂಬ ವಿದ್ಯುತ್ ಜನಿತರೂ ಕೂಡ,

ಯುಯುಧುಃ ಶೂಲಶಕ್ತ್ಯೃಷ್ಟಿಗಿರಿಕೂಟಪರಶ್ವಧೈಃ

ಅವರು ತ್ರಿಶೂಲ, ಶಕ್ತಿ, ರಿಷ್ಟಿ, ಬೆಟ್ಟದ ಶಿಖರಗಳು ಹಾಗೂ ಪರಶುಗಳಿಂದ ಯುದ್ಧ ಮಾಡಿದರು.

ದೈತ್ಯೇನ್ದ್ರೇಣಾತಿಬಲಿನಾ ಕ್ಷಿಪ್ತಾಸ್ತೇ ಶತಯೋಜನಮ್

ಅತಿ ಬಲಶಾಲಿಯಾದ ದೈತ್ಯರ ರಾಜನು ಅವರನ್ನು ನೂರು ಯೋಜನ ದೂರ ಎಸೆದನು.

ಕಾಲಸೂರ್ಯಪ್ರತೀಕಾಶಾ ಭೈರವಂ ತ್ವಭಿದುದ್ರುವುಃ

ಕಾಲಸೂರ್ಯನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನರಾಗಿದ್ದ ಅವರು ಭೈರವನ ಕಡೆಗೆ ಧಾವಿಸಿದರು.

ಯುಯೋಧ ಭೈರವೋ ರುದ್ರಃ ಶೂಲಮಾದಾಯ ಭೀಷಣಮ್

ಭಯಂಕರವಾದ ತ್ರಿಶೂಲವನ್ನು ಹಿಡಿದು ಭೈರವರೂಪಿಯಾದ ರುದ್ರನು ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಮುಂದಾದನು.

ಜಗಾಮ ಶರಣಂ ದೇವಂ ವಾಸುದೇವಮಜಂ ವಿಭುಮ್

ಅವನು ಜನನರಹಿತನಾದ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಇರುವ ವಾಸುದೇವನ ಶರಣಿಗೆ ಹೋದನು.

ದೇವೀಪಾರ್ಶ್ವಸ್ಥಿತೋ ದೇವೋ ವಿನಾಶಾಯಾಮರದ್ವಿಷಾಮ್

ಅಮರರ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡಲು ದೇವತೆ ಪಾರ್ಶ್ವದಲ್ಲಿ ದೇವರು ನಿಂತಿದ್ದನು.

ನೀತಂ ಕೇಶವಮಾಹಾತ್ಮ್ಯಾಲ್ಲೀಲಯೈವ ರಣಾಜಿರೇ

ಕೇಶವನ ಮಹಿಮೆ ಮತ್ತು ಅವನ ಲೀಲೆಯಿಂದ ಯುದ್ಧಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಯುದ್ಧ ಅಂತ್ಯವಾಯಿತು.

ಪರಾಙ್ಮುಖೋರಣಾತ್ ತಸ್ಮಾತ್ ಪಲಾಯತ ಮಹಾಜವಃ

ಆ ಯುದ್ಧದಿಂದ ವೇಗಿಯಾದವನು ಮುಖ ತಿರುಗಿಸಿ ಓಡಿಹೋದನು.

ಹಿತಾಯ ಲೋಕೇ ಭಕ್ತಾನಾಮಾಜಗಾಮಾಥ ಮನ್ದರಮ್

ನಂತರ ಲೋಕದ ಹಾಗೂ ಭಕ್ತರ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಅವನು ಮಂದರ ಪರ್ವತಕ್ಕೆ ಬಂದನು.

ಸಮಾಗಮ್ಯೋಪತಸ್ಥುಸ್ತಂ ಭಾನುಮನ್ತಮಿವ ದ್ವಿಜಾಃ

ದ್ವಿಜರು ಒಟ್ಟಾಗಿ ಸೇರಿ, ಪ್ರಕಾಶಮಾನನಾದ ಅವನ ಬಳಿಗೆ ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಹತ್ತಿದರು.

ದದರ್ಶ ನನ್ದಿನಂ ದೇವಂ ಭೈರವಂ ಕೇಶವಂ ಶಿವಃ

ಶಿವನು ನಂದಿಯನ್ನು, ಭೈರವನನ್ನು ಮತ್ತು ಕೇಶವ ದೇವರನ್ನು ಕಂಡನು.

ಆಘ್ರಾಯ ಮೂರ್ಧನೀಶಾನಃ ಕೇಶವಂ ಪರಿಷಸ್ವಜೇ

ಈಶ್ವರನು ಕೇಶವನ ತಲೆಯನ್ನು ವಾಸನೆ ಮಾಡಿ ಅವನನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡನು.

ನನಾಮ ಶಿರಸಾ ತಸ್ಯ ಪಾದಯೋರೀಶ್ವರಸ್ಯ ಸಾ

ಆಕೆ ಆ ಈಶ್ವರನ ಪಾದಗಳಿಗೆ ತಲೆಯೊಗೆಯಿತು.

ಭೈರವೋ ವಿಷ್ಣುಮಾಹಾತ್ಮ್ಯಂ ಪ್ರಣತಃ ಪಾರ್ಶ್ವಗೋ ಽವದತ್

ಭೈರವನು ಪಾರ್ಶ್ವದಲ್ಲಿ ನಿಂತು ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಮಹಿಮೆ ಕುರಿತು ಹೇಳಿದರು.

ಸಮಾಸ್ತೇ ಭಗವಾನೀಶೋ ದೇವ್ಯಾ ಸಹ ವರಾಸನೇ

ಭಗವಂತನು ದೇವಿಯೊಂದಿಗೆ ಉತ್ತಮ ಆಸನದಲ್ಲಿ ಕೂತಿದ್ದನು.

ಆಜಗ್ಮುರ್ಮನ್ದರಂ ದ್ರುಷ್ಟಂ ದೇವದೇವಂ ತ್ರಿಲೋಚನಮ್

ಅವರು ಮಂದರಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ದೇವತೆಗಳ ದೇವರಾದ ತ್ರಿನೇತ್ರನನ್ನು ಕಂಡರು.

ಸಮಾಗತಂ ದೈತ್ಯಸೈನ್ಯಮೀಶ್ದರ್ಶನವಾಞ್ಛಯಾ

ಈಶ್ವರನ ದರ್ಶನಕ್ಕಾಗಿ ದೈತ್ಯರ ಸೇನೆ ಕೂಡಿಬಂದಿತು.

ಪ್ರಣೇಮುರಾದರಾದ್ ದೇವ್ಯೋ ಗಾಯನ್ತಿ ಸ್ಮಾತಿಲಾಲಸಾಃ

ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಹಾಗೂ ಉತ್ಸಾಹದಿಂದ ದೇವಿಯರು ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಹಾಡಿದರು.

ದೇವಾಸನಗತಂ ದೇವಂ ನಾರಾಯಣಮನಾಮಯಮ್

ಅವರು ದೇವಾಸನದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತ ನಿರ್ದೋಷನಾದ ನಾರಾಯಣನನ್ನು ಕಂಡರು.

ಪ್ರಣಮ್ಯ ದೇವಮೀಶಾನಂ ಪೃಷ್ಟವತ್ಯೋ ವರಾಙ್ಗನಾಃ

ಈಶಾನನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಆ ಮಹಿಳೆಯರು ಅವನನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದರು.

ಕೋ ಽನ್ವಯಂ ಭ್ತಿ ವಪುಷಾ ಪಙ್ಕಜಾಯತಲೋಚನಃ

ಈತನಾರು, ಇಷ್ಟು ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ರೂಪದಿಂದ, ಕಮಲದ ಹೂವಿನ ಹೋಲಿಕೆಯ ಕಣ್ಣುಗಳಿರುವವನು?

ವ್ಯಾಜಹಾರ ಮಹಾಯೋಗೀ ಭೂತಾಧಿಪತಿರವ್ಯಯಃ

ಮಹಾ ಯೋಗಿಯಾದ, ಎಲ್ಲ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಶಾಶ್ವತ ಒಡೆಯನು ಮಾತನಾಡಿದನು.

ವಿಭಜ್ಯ ಸಂಸ್ಥಿತೋ ದೇವಃ ಸ್ವಾತ್ಮಾನಂ ಬಹುಧೇಶ್ವರಃ

ಆ ದೇವರು ತನ್ನನ್ನು ಅನೇಕ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ವಿಭಜಿಸಿ ಸ್ಥಿರನಾಗಿದ್ದನು.

ಏಕೋ ಽಯಂ ವೇದ ವಿಶ್ವಾತ್ಮಾ ಭವಾನೀ ವಿಷ್ಣುರೇವ ಚ

ಈ ಒಬ್ಬನೇ ವಿಶ್ವದ ಆತ್ಮ, ಭವಾನಿ ಮತ್ತು ವಿಷ್ಣುವೆಂದು ತಿಳಿಯಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ.

ಮಾಮೇವ ಕೇಶವಂ ದೇವಮಾಹುರ್ದೇವೀಮಥಾಮ್ಬಿಕಾಮ್

ನನ್ನನ್ನು ಕೇಶವನೆಂಬ ದೇವರೆಂದು, ದೇವಿಯನ್ನು ಅಂಬಿಕೆಯೆಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಕರ್ತಾ ಕಾರಯಿತಾ ವಿಷ್ಣುರ್ಭುಕ್ತಿಮುಕ್ತಿಫಲಪ್ರದಃ

ವಿಷ್ಣುವೇ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತ, ಕಾರಣಕಾರ್ಯಗಳನು ಮಾಡುವವನು, ಭೋಗ ಮತ್ತು ಮುಕ್ತಿಯ ಫಲವನ್ನು ನೀಡುವವನು.