ಕೂರ್ಮಪುರಾಣಮ್

ಶಿಷ್ಯಾನಧ್ಯಾಪಯಾಮಾಸುರ್ದರ್ಶಯಿತ್ವಾ ಫಲಾನಿ ತು

ಫಲಗಳನ್ನು ತೋರಿಸಿ, ಅವರು ತಮ್ಮ ಶಿಷ್ಯರಿಗೆ ಪಾಠ ಹೇಳಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು.

ಚಕಾರ ಶಙ್ಕರೋ ಭಿಕ್ಷಾಂ ಹಿತಾಯೈಷಾಂ ದ್ವಿಜೈಃ ಸಹ

ಶಂಕರನು, ಅವರ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ದ್ವಿಜರೊಡನೆ ಸೇರಿ ಭಿಕ್ಷೆ ಯಾಚನೆ ಮಾಡಿದನು.

ವಿಮೋಹಯಂಲ್ಲೋಕಮಿಮಂ ಜಟಾಮಣ್ಡಲಮಣ್ಡಿತಃ

ಜಟಾಮಂಡಲದಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ಅವನು ಈ ಲೋಕವನ್ನು ಮೋಹಗೊಳಿಸಿದನು.

ನಿಯೋಜ್ಯಾಙ್ಗಭವಂ ರುದ್ರಂ ಭೈರವಂ ದುಷ್ಟನಿಗ್ರಹೇ

ತನ್ನ ಅಂಗದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಭೈರವನಾದ ರುದ್ರನನ್ನು ದುಷ್ಟರನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಲು ನೇಮಿಸಿದನು.

ಸಂಸ್ಥಾಪ್ಯ ತತ್ರ ಗಣಪಾನ್ ದೇವಾನಿನ್ದ್ರಪುರೋಗಮಾನ್

ಅಲ್ಲಿ ಇಂದ್ರನ ನೇತೃತ್ವದ ದೇವತೆಗಳೊಡನೆ ಗಣಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದನು.

ಸ್ತ್ರೀರೂಪಧಾರೀ ನಿಯತಂ ಸೇವತೇ ಸ್ಮ ಮಹೇಶ್ವರೀಮ್

ಹೆಣ್ಣಿನ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಅವನು ಸದಾ ಮಹೇಶ್ವರಿಯನ್ನು ಸೇವಿಸಿದನು.

ಸಿಷೇವಿರೇ ಮಹಾದೇವೀಂ ಸ್ತ್ರೀವೇಶಂ ಶೋಭನಂ ಗತಾಃ

ಅವರು ಸುಂದರವಾದ ಹೆಣ್ಣು ವೇಷವನ್ನು ತಾಳಿಕೊಂಡು ಮಹಾದೇವಿಯನ್ನು ಸೇವಿಸಿದರು.

ದ್ವಾರದೇಶೇ ಗಣಾಧ್ಯಕ್ಷೋ ಯಥಾಪೂರ್ವಮತಿಷ್ಠತ

ಹಾಗೆ ಹಿಂದಿನಂತೆ, ಬಾಗಿಲಿನ ಬಳಿ ಗಣಾಧ್ಯಕ್ಷನು ನಿಂತಿದ್ದನು.

ಆಹರ್ತುಕಾಮೋ ಗಿರಿಜಾಮಾಜಗಾಮಾಥ ಮನ್ದರಮ್

ಪಾರ್ವತಿಯನ್ನು ಕರೆತರುವ ಆಸೆಯಿಂದ, ಅವನು ನಂತರ ಮಂದರಕ್ಕೆ ಬಂದನು.

ನ್ಯಷೇಧಯದಮೇಯಾತ್ಮಾ ಕಾಲರೂಪಧರೋ ಹರಃ

ಅಜೇಯನಾದ ಹರನು ಕಾಲರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ ಅವನನ್ನು ತಡೆಯನು.

ಶೂಲೇನೋರಸಿ ತಂ ದೈತ್ಯಮಾಜಘಾನ ವೃಷಧ್ವಜಃ

ವೃಷಧ್ವಜನು ಆ ದೈತ್ಯನನ್ನು ತ್ರಿಶೂಲದಿಂದ ಎದೆಗೆ ಹೊಡೆದನು.

ನನ್ದಿಷೇಣಾದಯೋ ದೈತ್ಯೈರನ್ಧಕೈರಭಿನಿರ್ಜಿತಾಃ

ನಂದಿ ಮತ್ತು ಅವನ ಸೇನೆ ಅಂಧಕ ದೈತ್ಯರಿಂದ ಸೋಲಿಸಲ್ಪಟ್ಟರು.

ವಿನಾಯಕೋ ಮೇಘವಾಹಃ ಸೋಮನನ್ದೀ ಚ ವೈದ್ಯುತಃ

ವಿನಾಯಕ, ಮೇಘವಾಹ, ಸೋಮನಂದಿ ಎಂಬ ವಿದ್ಯುತ್ ಜನಿತರೂ ಕೂಡ,

ಯುಯುಧುಃ ಶೂಲಶಕ್ತ್ಯೃಷ್ಟಿಗಿರಿಕೂಟಪರಶ್ವಧೈಃ

ಅವರು ತ್ರಿಶೂಲ, ಶಕ್ತಿ, ರಿಷ್ಟಿ, ಬೆಟ್ಟದ ಶಿಖರಗಳು ಹಾಗೂ ಪರಶುಗಳಿಂದ ಯುದ್ಧ ಮಾಡಿದರು.

ದೈತ್ಯೇನ್ದ್ರೇಣಾತಿಬಲಿನಾ ಕ್ಷಿಪ್ತಾಸ್ತೇ ಶತಯೋಜನಮ್

ಅತಿ ಬಲಶಾಲಿಯಾದ ದೈತ್ಯರ ರಾಜನು ಅವರನ್ನು ನೂರು ಯೋಜನ ದೂರ ಎಸೆದನು.

ಕಾಲಸೂರ್ಯಪ್ರತೀಕಾಶಾ ಭೈರವಂ ತ್ವಭಿದುದ್ರುವುಃ

ಕಾಲಸೂರ್ಯನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನರಾಗಿದ್ದ ಅವರು ಭೈರವನ ಕಡೆಗೆ ಧಾವಿಸಿದರು.

ಯುಯೋಧ ಭೈರವೋ ರುದ್ರಃ ಶೂಲಮಾದಾಯ ಭೀಷಣಮ್

ಭಯಂಕರವಾದ ತ್ರಿಶೂಲವನ್ನು ಹಿಡಿದು ಭೈರವರೂಪಿಯಾದ ರುದ್ರನು ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಮುಂದಾದನು.

ಜಗಾಮ ಶರಣಂ ದೇವಂ ವಾಸುದೇವಮಜಂ ವಿಭುಮ್

ಅವನು ಜನನರಹಿತನಾದ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಇರುವ ವಾಸುದೇವನ ಶರಣಿಗೆ ಹೋದನು.

ದೇವೀಪಾರ್ಶ್ವಸ್ಥಿತೋ ದೇವೋ ವಿನಾಶಾಯಾಮರದ್ವಿಷಾಮ್

ಅಮರರ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡಲು ದೇವತೆ ಪಾರ್ಶ್ವದಲ್ಲಿ ದೇವರು ನಿಂತಿದ್ದನು.

ನೀತಂ ಕೇಶವಮಾಹಾತ್ಮ್ಯಾಲ್ಲೀಲಯೈವ ರಣಾಜಿರೇ

ಕೇಶವನ ಮಹಿಮೆ ಮತ್ತು ಅವನ ಲೀಲೆಯಿಂದ ಯುದ್ಧಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಯುದ್ಧ ಅಂತ್ಯವಾಯಿತು.

ಪರಾಙ್ಮುಖೋರಣಾತ್ ತಸ್ಮಾತ್ ಪಲಾಯತ ಮಹಾಜವಃ

ಆ ಯುದ್ಧದಿಂದ ವೇಗಿಯಾದವನು ಮುಖ ತಿರುಗಿಸಿ ಓಡಿಹೋದನು.

ಹಿತಾಯ ಲೋಕೇ ಭಕ್ತಾನಾಮಾಜಗಾಮಾಥ ಮನ್ದರಮ್

ನಂತರ ಲೋಕದ ಹಾಗೂ ಭಕ್ತರ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಅವನು ಮಂದರ ಪರ್ವತಕ್ಕೆ ಬಂದನು.

ಸಮಾಗಮ್ಯೋಪತಸ್ಥುಸ್ತಂ ಭಾನುಮನ್ತಮಿವ ದ್ವಿಜಾಃ

ದ್ವಿಜರು ಒಟ್ಟಾಗಿ ಸೇರಿ, ಪ್ರಕಾಶಮಾನನಾದ ಅವನ ಬಳಿಗೆ ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಹತ್ತಿದರು.

ದದರ್ಶ ನನ್ದಿನಂ ದೇವಂ ಭೈರವಂ ಕೇಶವಂ ಶಿವಃ

ಶಿವನು ನಂದಿಯನ್ನು, ಭೈರವನನ್ನು ಮತ್ತು ಕೇಶವ ದೇವರನ್ನು ಕಂಡನು.

ಆಘ್ರಾಯ ಮೂರ್ಧನೀಶಾನಃ ಕೇಶವಂ ಪರಿಷಸ್ವಜೇ

ಈಶ್ವರನು ಕೇಶವನ ತಲೆಯನ್ನು ವಾಸನೆ ಮಾಡಿ ಅವನನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡನು.

ನನಾಮ ಶಿರಸಾ ತಸ್ಯ ಪಾದಯೋರೀಶ್ವರಸ್ಯ ಸಾ

ಆಕೆ ಆ ಈಶ್ವರನ ಪಾದಗಳಿಗೆ ತಲೆಯೊಗೆಯಿತು.

ಭೈರವೋ ವಿಷ್ಣುಮಾಹಾತ್ಮ್ಯಂ ಪ್ರಣತಃ ಪಾರ್ಶ್ವಗೋ ಽವದತ್

ಭೈರವನು ಪಾರ್ಶ್ವದಲ್ಲಿ ನಿಂತು ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಮಹಿಮೆ ಕುರಿತು ಹೇಳಿದರು.

ಸಮಾಸ್ತೇ ಭಗವಾನೀಶೋ ದೇವ್ಯಾ ಸಹ ವರಾಸನೇ

ಭಗವಂತನು ದೇವಿಯೊಂದಿಗೆ ಉತ್ತಮ ಆಸನದಲ್ಲಿ ಕೂತಿದ್ದನು.

ಆಜಗ್ಮುರ್ಮನ್ದರಂ ದ್ರುಷ್ಟಂ ದೇವದೇವಂ ತ್ರಿಲೋಚನಮ್

ಅವರು ಮಂದರಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ದೇವತೆಗಳ ದೇವರಾದ ತ್ರಿನೇತ್ರನನ್ನು ಕಂಡರು.