ಕೂರ್ಮಪುರಾಣಮ್

ದಂಷ್ಟ್ರಯೋದ್ಧಾರಯಾಮಾಸ ಕಲ್ಪಾದೌ ಧರಣೀಮಿಮಾಮ್

ಕಲ್ಪದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ, ಅವನು ತನ್ನ ದಂತದಿಂದ ಈ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಎತ್ತಿದನು.

ಸ್ವಾಮೇವ ಪ್ರಕೃತಿಂ ದಿವ್ಯಾಂ ಯಯೌ ವಿಷ್ಣುಃ ಪರಂ ಪದಮ್

ವಿಷ್ಣುವು ತನ್ನ ದಿವ್ಯ ಸ್ವಭಾವವನ್ನು ಸೇರಿ, ಪರಮ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಪಡೆದನು.

ಅಪಾಲಯತ್ ಸ್ವಕಂರಾಜ್ಯಂ ಭಾವಂ ತ್ಯಕ್ತ್ವಾ ತದಾಽಸುರಮ್

ಅವನು ಅಸುರ ಸ್ವಭಾವವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ತನ್ನ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಆಳಿದನು.

ನಿಃ ಸಪತ್ನಂ ತದಾ ರಾಜ್ಯಂ ತಸ್ಯಾಸೀದ್ ವಿಷ್ಣುವೈಭವಾತ್

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಮಹಿಮೆಗಳಿಂದ ಅವನ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಸ್ಪರ್ಧಿಗಳು ಇರಲಿಲ್ಲ.

ತಾಪಸಂ ನಾರ್ಚಯಾಮಾಸ ದೇವಾನಾಂ ಚೈವ ಮಾಯಯಾ

ಅವನು ತಪಸ್ವಿಯನ್ನು ಕೂಡಾ, ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಕೂಡಾ ಮಾಯೆಯಿಂದ ಪೂಜಿಸಲಿಲ್ಲ.

ಶಶಾಪಾಸುರರಾಜಾನಂ ಕ್ರೋಧಸಂರಕ್ತಲೋಚನಃ

ಕೋಪದಿಂದ ಕಣ್ಣು ಕೆಂಪಾಗಿ, ಅವನು ಅಸುರರ ರಾಜನನ್ನು ಶಪಿಸಿದನು.

ಸಾ ಭಕ್ತಿರ್ವೈಷ್ಣವೀ ದಿವ್ಯಾ ವಿನಾಶಂ ತೇ ಗಮಿಷ್ಯತಿ

ಆ ವೈಷ್ಣವ ಭಕ್ತಿ ನಿನ್ನ ನಾಶಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತದೆ.

ಮುಮೋಹ ರಾಜ್ಯಸಂಸಕ್ತಃ ಸೋ ಽಪಿ ಶಾಪಬಲಾತ್ ತತಃ

ರಾಜ್ಯಮೇಲೆ ಆಸಕ್ತನಾಗಿ, ಶಾಪದ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಅವನು ಮೋಹಗೊಂಡನು.

ಪಿತುರ್ವಧಮನುಸ್ಮೃತ್ಯ ಕ್ರೋಧಂ ಚಕ್ರೇ ಹರಿಂ ಪ್ರತಿ

ತಂದೆಯ ಹತ್ಯೆಯನ್ನು ನೆನೆಸಿ, ಅವನು ಹರಿಯ ಮೇಲೆ ಕೋಪಗೊಂಡನು.

ನಾರಾಯಣಸ್ಯ ದೇವಸ್ಯ ಪ್ರಹ್ರಾದಸ್ಯಾಮರದ್ವಿಷಃ

ನಾರಾಯಣ ದೇವರಿಗೂ, ಅಮರರನ್ನು ದ್ವೇಷಿಸುವ ಪ್ರಹ್ಲಾದನಿಗೂ ಇದು ಸಂಬಂಧಿಸಿದೆ.

ಸಂಜಾತಂ ತಸ್ಯ ವಿಜ್ಞಾನಂ ಶರಣ್ಯಂ ಶರಣಂ ಯಯೌ

ಅವನಲ್ಲಿ ಜ್ಞಾನ ಉದಯವಾಯಿತು, ಅವನು ರಕ್ಷಕರನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿದನು.

ನಾರಾಯಣೇ ಮಹಾಯೋಗಮವಾಪ ಪುರುಷೋತ್ತಮೇ

ನಾರಾಯಣನಲ್ಲಿ, ಪರಮ ಪುರುಷನಲ್ಲಿ ಅವನು ಮಹಾ ಯೋಗವನ್ನು ಪಡೆದನು.

ಅವಾಪ ತನ್ಮಹದ್ ರಾಜ್ಯಮನ್ಧಕೋ ಽಸುರಪುಙ್ಗವಃ

ಅಸುರರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಅಂಧಕನು ಆ ಮಹಾ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಪಡೆದನು.

ಮನ್ದರಸ್ಥಾಮುಮಾಂ ದೇವೀಂ ಚಕಮೇ ಪರ್ವತಾತ್ಮಜಾಮ್

ಮಂದರ ಪರ್ವತದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ಪರ್ವತಕುಮಾರಿಯಾದ ಉಮಾದೇವಿಯನ್ನು ಅವನು ಇಚ್ಛಿಸಿದನು.

ಈಶ್ವರಾರಾಧನಾರ್ಥಾಯ ತಪಶ್ಚೇರುಃ ಸಹಸ್ತ್ರಶಃ

ಈಶ್ವರನನ್ನು ಆರಾಧಿಸಲು ಸಾವಿರಾರು ಜನರು ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದರು.

ಅನಾವೃಷ್ಟಿರತೀವೋಗ್ರಾ ಹ್ಯಾಸೀದ್ ಭೂತವಿನಾಶಿನೀ

ಅತ್ಯಂತ ಭಯಾನಕವಾದ, ಜೀವಿಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವ ಬಿರುಸಾದ ಒಣಕಾಲು ಉಂಟಾಯಿತು.

ಅಯಾಚನ್ತ ಕ್ಷುಧಾವಿಷ್ಟಾ ಆಹಾರಂ ಪ್ರಾಣಧಾರಣಮ್

ಹಸಿವಿನಿಂದ ಬಳಲಿದವರು ಜೀವ ಉಳಿಸಲು ಆಹಾರವನ್ನು ಬೇಡಿದರು.

ಸರ್ವೇ ಬುಬುಜಿರೇ ವಿಪ್ರಾ ನಿರ್ವಿಶಙ್ಕೇನ ಚೇತಸಾ

ಎಲ್ಲಾ ಋಷಿಗಳು ನಿರ್ಭಯ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಆಹಾರ ಸೇವಿಸಿದರು.

ಬಭೂವ ವೃಷ್ಟಿರ್ಮಹತೀ ಯಥಾಪೂರ್ವಮಭೂಜ್ಜಗತ್

ಮಹಾ ಮಳೆ ಸುರಿದು, ಜಗತ್ತು ಹಳೆಯದಂತೆ ಪುನಃ ಆಯಿತು.

ಮಹರ್ಷಿ ಗೌತಮಂ ಪ್ರೋಚುರ್ಗಚ್ಛಾಮ ಇತಿ ವೇಗತಃ

ಅವರು 'ನಾವು ಮಹರ್ಷಿ ಗೌತಮನವರ ಬಳಿಗೆ ಬೇಗ ಹೋಗೋಣ' ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.

ಉಷಿತ್ವಾ ಮದ್ಗೃಹೇ ಽವಶ್ಯಂ ಗಚ್ಛಧ್ವಮಿತಿ ಪಣ್ಡಿತಾಃ

ಆ ಜ್ಞಾನಿಗಳು, 'ನನ್ನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ರಾತ್ರಿ ಇದ್ದು, ನಂತರ ನೀವು ಹೋಗಬೇಕು' ಎಂದು ಉತ್ತರಿಸಿದರು.

ಸಮೀಪಂ ಪ್ರಾಪಯಾಮಾಸುಗೌತಮಸ್ಯ ಮಹಾತ್ಮನಃ

ಅವರು ಅವರನ್ನು ಮಹಾತ್ಮ ಗೌತಮನವರ ಬಳಿಗೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋದರು.

ಗೋಷ್ಠೇ ತಾಂ ಬನ್ಧಯಾಮಾಸ ಸ್ಪೃಷ್ಟಮಾತ್ರಾ ಮಮಾರ ಸಾ

ಆಕೆಯನ್ನು ಗೋಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಕಟ್ಟಿದಾಗ, ತಟ್ಟನೆ ಸ್ಪರ್ಶವಾದ ತಕ್ಷಣ ಆಕೆ ಸತ್ತಳು.

ನ ಪಶ್ಯತಿ ಸ್ಮ ಸಹಸಾ ತಾದೃಶಂ ಮುನಯೋ ಽಬ್ರುವನ್

ಅಂತಹ ಘಟನೆ ಇದ್ದುದನ್ನು ಆ ಋಷಿಗಳು ಅಚಾನಕ್ ನೋಡಲಿಲ್ಲ, ಅವರು ಮಾತನಾಡಿದರು.

ತಾವತ್ ತೇ ಽನ್ನಂ ನ ಭೋಕ್ತವ್ಯಂ ಗಚ್ಛಾಮೋ ವಯಮೇವ ಹಿ

'ಆಗುವವರೆಗೆ ನೀವು ಅನ್ನ ತಿನ್ನಬಾರದು; ನಾವು ಸ್ವತಃ ಹೋಗುತ್ತೇವೆ' ಎಂದರು.

ಜಗ್ಮುಃ ಪಾಪವಶಂ ನೀತಾಸ್ತಪಶ್ಚರ್ತುಂ ಯಥಾ ಪುರಾ

ಪಾಪದ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ, ಅವರು ಹಳೆಯದಂತೆ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಲು ಹೊರಟರು.

ಕೇನಾಪಿ ಹೇತುನಾ ಜ್ಞಾತ್ವಾ ಶಶಾಪಾತೀವಕೋಪನಃ

ಯಾರೋ ಕಾರಣವನ್ನು ತಿಳಿದು, ತುಂಬಾ ಕೋಪದಿಂದ ಅವರನ್ನು ಶಪಿಸಿದರು.

ಬಭೂವುಸ್ತೇ ತಥಾ ಶಾಪಾಜ್ಜಾಯಮಾನಾಃ ಪುನಃ ಪುನಃ

ಆ ಶಾಪದಿಂದ, ಅವರು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಅದೇ ರೀತಿ ಹುಟ್ಟುತ್ತಾ ಇದ್ದರು.

ಅಸ್ತುವನ್ ಲೌಕಿಕೈಃ ಸ್ತೋತ್ರೈರುಚ್ಛಿಷ್ಟಾ ಇವ ಸರ್ವಗೌ

ಅವರು ಲೋಕದ ಸ್ತೋತ್ರಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿ ಮಾಡಿದರು, ಊಟವಾದ ಮೇಲೆ ಉಳಿದ ಹಸುಗಳಂತೆ.