ಕೂರ್ಮಪುರಾಣಮ್

ಸಮಾಚಚಕ್ಷಿರೇ ನಾದಂ ತದಾ ದೈತ್ಯಪತೇರ್ಭಯಾತ್

ಆಗ ದೈತ್ಯಾಧಿಪತಿಯ ಭಯದಿಂದ, ಅವರು ಆ ಶಬ್ದವನ್ನು ತಿಳಿಸಿದರು.

ವಿಮುಞ್ಚನ್ ಭೈರವಂ ನಾದಂ ತಂ ಜಾನೀಮೋ ಽಮರಾರ್ದನ

ಭಯಾನಕವಾದ ಶಬ್ದವನ್ನು ಹೊರಹಾಕುತ್ತಾ, ಅವನು ಯಾರು ಎಂದು ನಮಗೆ ಗೊತ್ತಾಗಿದೆ, ಅಮರರ ಶತ್ರುವೇ.

ಸಂನದ್ಧೈಃ ಸಾಯುಧೈಃ ಪುತ್ರೈಃ ಪ್ರಹ್ರಾದಾದ್ಯೈಸ್ತದಾ ಯಯೌ

ಆಗ ಪ್ರಹ್ಲಾದನು ಮುಂತಾದ ತನ್ನ ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರಧಾರಿ ಪುತ್ರರೊಂದಿಗೆ, ಸಜ್ಜನಾಗಿ ಹೊರಟನು.

ಪುರುಷಂ ಪರ್ವತಾಕಾರಂ ನಾರಾಯಣಮಿವಾಪರಮ್

ಅವನು ಪರ್ವತದಂತೆ ದೊಡ್ಡ ರೂಪದ ಪುರುಷನನ್ನು, ಇನ್ನೊಬ್ಬ ನಾರಾಯಣನನ್ನು ಕಂಡನು.

ಅಯಂ ಸ ದೇವೋ ದೇವಾನಾಂ ಗೋಪ್ತಾ ನಾರಾಯಣೋ ರಿಪುಃ

ಈವನು ದೇವತೆಗಳ ರಕ್ಷಕನಾದ ದೇವರು, ನಮ್ಮ ಶತ್ರುವಾದ ನಾರಾಯಣನು.

ತಾನಿ ಚಾಶೇಷತೋ ದೇವೋ ನಾಶಯಾಮಾಸ ಲೀಲಯಾ

ಆ ದೇವರು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಸುಲಭವಾಗಿ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಾಶಮಾಡಿದರು.

ಪ್ರಹ್ರಾದಶ್ಚಾಪ್ಯನುಹ್ರಾದಃ ಸಂಹ್ರಾದೋ ಹ್ರಾದ ಏವ ಚ

ಪ್ರಹ್ಲಾದನು, ಅನುಹ್ರಾದನು, ಸಂಹ್ರಾದನು ಮತ್ತು ಹ್ರಾದನು ಇದ್ದರು.

ಸಂಹ್ರಾದಶ್ಚಾಪಿ ಕೌಮಾರಮಾಗ್ನೇಯಂ ಹ್ರಾದ ಏವ ಚ

ಸಂಹ್ರಾದನಿಗೆ ಕೌಮಾರ ಮತ್ತು ಅಗ್ನೇಯ ಎಂಬ ಮಕ್ಕಳಿದ್ದರು, ಹ್ರಾದನಿಗೂ ಹಾಗೆಯೇ.

ನ ಶೇಕುರ್ಬಾಧಿತುಂ ವಿಷ್ಣುಂ ವಾಸುದೇವಂ ಯಥಾ ತಥಾ

ಅವರು ಯಾರೂ ವಿಷ್ಣುವನ್ನು, ವಾಸುದೇವನನ್ನು ಯಾವ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ಹಾನಿಪಡಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ.

ಪ್ರಗೃಹ್ಯ ಪಾದೇಷು ಕರೈಃ ಸಂಚಿಕ್ಷೇಪ ನನಾದ ಚ

ಅವನು ಕೈಗಳಿಂದ ಅವನ ಕಾಲುಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು ಎಸೆದು ಗರ್ಜನೆ ಮಾಡಿದರು.

ಪಾದೇನ ತಾಡಯಾಮಾಸ ವೇಗೇನೋರಸಿ ತಂ ಬಲೀ

ಬಲಶಾಲಿಯು ತನ್ನ ಕಾಲಿನಿಂದ ವೇಗವಾಗಿ ಅವನ ಎದೆಯ ಮೇಲೆ ಹೊಡೆದನು.

ಗತ್ವಾ ವಿಜ್ಞಾಪಯಾಮಾಸ ಪ್ರವೃತ್ತಮಖಿಲಂ ತಥಾ

ಅವನು ಹೋಗಿ ನಡೆದ ಎಲ್ಲವನ್ನು ವಿವರವಾಗಿ ತಿಳಿಸಿದನು.

ನರಸ್ಯಾರ್ಧತನುಂ ಕೃತ್ವಾ ಸಿಂಹಸ್ಯಾರ್ಧತನುಂ ತಥಾ

ಅವನು ಅರ್ಧಮಾನವನ ರೂಪವನ್ನು ಮತ್ತು ಅರ್ಧಸಿಂಹನ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿದನು.

ಆವಿರ್ಬಭೂವ ಸಹಸಾ ಮೋಹಯನ್ ದೈತ್ಯಪುಙ್ಗವಾನ್

ಅವನು ಹಠಾತ್ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡು, ದೈತ್ಯರ ಮುಖ್ಯರನ್ನು ಗೊಂದಲಗೊಳಿಸಿದನು.

ಭಾತಿ ನಾರಾಯಣೋ ಽನನ್ತೋ ಯಥಾ ಮಧ್ಯನ್ದಿನೇ ರವಿಃ

ಅನಂತನಾದ ನಾರಾಯಣನು ಮಧ್ಯಾಹ್ನದ ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸಿದನು.

ವಧಾಯ ಪ್ರೇರಯಾಮಾಸ ನರಸಿಹಸ್ಯ ಸೋ ಽಸುರಃ

ಆ ಅಸುರನು ನರಸಿಂಹನನ್ನು ಕೊಲ್ಲಲು ಕಳಿಸಿದನು.

ಸಹೈವ ತ್ವನುಜೈಃ ಸರ್ವೈರ್ನಾಶಯಾಶು ಮಯೇರಿತಃ

ಅವನೂ ಅವನೊಂದಿಗೆ ಇದ್ದ ಎಲ್ಲ ಅನುಯಾಯಿಗಳೂ ಮಾಯೆಯಿಂದ ಬೇಗ ನಾಶವಾಗಿದರು.

ಯುಯುಧೇ ಸರ್ವಯತ್ನೇನ ನರಸಿಂಹೇನ ನಿರ್ಜಿತಃ

ಅವನು ತನ್ನೆಲ್ಲ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಹೋರಾಡಿದರೂ ನರಸಿಂಹನಿಂದ ಸೋತನು.

ಧ್ಯಾತ್ವಾ ಪಶುಪತೇರಸ್ತ್ರಂ ಸಸರ್ಜ ಚ ನನಾದ ಚ

ಪಶುಪತಿಯ ಅಸ್ತ್ರವನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಿ, ಅದನ್ನು ಬಿಡಿ ಗರ್ಜಿಸಿದನು.

ನ ಹಾನಿಮಕರೋದಸ್ತ್ರಂ ಯಥಾ ದೇವಸ್ಯ ಶೂಲಿನಃ

ಆ ಅಸ್ತ್ರವು ದೇವರಾದ ಶೂಲಧಾರಿಗೆ ಯಾವ ಹಾನಿಯನ್ನೂ ಉಂಟುಮಾಡಲಿಲ್ಲ.

ಮೇನೇ ಸರ್ವಾತ್ಮಕಂ ದೇವಂ ವಾಸುದೇವಂ ಸನಾತನಮ್

ಅವನು ವಾಸುದೇವನನ್ನು ಎಲ್ಲರ ಆತ್ಮನಾದ ಶಾಶ್ವತ ದೇವನೆಂದು ಭಾವಿಸಿದನು.

ನನಾಮ ಶಿರಸಾ ದೇವಂ ಯೋಗಿನಾಂ ಹೃದಯೇಶಯಮ್

ಅವನು ಯೋಗಿಗಳ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ದೇವರಿಗೆ ತಲೆಯೊಗ್ಗಿ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದನು.

ನಿವಾರ್ಯ ಪಿತರಂ ಭ್ರಾತೃನ್ ಹಿರಣ್ಯಾಕ್ಷಂ ತದಾಬ್ರವೀತ್

ತಂದೆಯನ್ನೂ ಸಹೋದರರನ್ನೂ ತಡೆಯುತ್ತಾ, ಅವನು ಹಿರಣ್ಯಾಕ್ಷನಿಗೆ ಹೀಗೆಂದನು.

ಪುರಾಣಪುರುಷೋ ದೇವೋ ಮಹಾಯೋಗೀ ಜಗನ್ಮಯಃ

ಹಳೆಯ ಕಾಲದ ಪುರಾಣಪುರುಷನು, ದೇವತೆಗಳ ದೇವರು, ಮಹಾಯೋಗಿ, ಈ ಜಗತ್ತಿನ ಮೂಲರೂಪ.

ಪ್ರಧಾನಪುರುಷಸ್ತತ್ತ್ವಂ ಮೂಲಪ್ರಕೃತಿರವ್ಯಯಃ

ಅವನು ಪ್ರಧಾನದ ಪುರಷ, ಸತ್ಯಸ್ವರೂಪಿ, ಎಲ್ಲದಕ್ಕೂ ಮೂಲವಾದ, ಎಂದಿಗೂ ನಾಶವಾಗದ ಪ್ರಕೃತಿ.

ಗಚ್ಛಧ್ವಮೇನಂ ಶರಣಂ ವಿಷ್ಣುಮವ್ಯಕ್ತಮವ್ಯಯಮ್

ನೀವು ಅವ್ಯಕ್ತ, ಅವಿನಾಶಿ ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿರಿ.

ಪ್ರೋವಾಚ ಪುತ್ರಮತ್ಯರ್ಥಂ ಮೋಹಿತೋ ವಿಷ್ಣುಮಾಯಯಾ

ವಿಷ್ಣುವಿನ ಮಾಯೆಯಿಂದ ಮೋಹಗೊಂಡು, ಅವನು ತನ್ನ ಮಗನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು.

ಸಮಾಗತೋ ಽಸ್ಮದ್ಭವನಮಿದಾನೀಂ ಕಾಲಚೋದಿತಃ

ಕಾಲದ ಪ್ರೇರಣೆಯಿಂದ ಅವನು ಈಗ ನಮ್ಮ ಮನೆಗೆ ಬಂದಿದ್ದಾನೆ.

ಮಾ ನಿನ್ದಸ್ವೈನಮೀಶಾನಂ ಭೂತಾನಾಮೇಕಮವ್ಯಯಮ್

ಈ ಭೂತಗಳ ಒಬ್ಬನೇ ಒಡೆಯನಾದ, ಅವಿನಾಶಿ ದೇವರನ್ನು ನೀನು ನಿಂದಿಸಬೇಡ.