ಕೂರ್ಮಪುರಾಣಮ್

ತ್ರಾತುಮರ್ಹಸ್ಯನನ್ತೇಶ ತ್ರಾತಾ ಹಿ ಪರಮೇಶ್ವರಃ

ಅನಂತನಾದ ಪ್ರಭುನೇ, ನೀನು ರಕ್ಷಿಸಲು ಯೋಗ್ಯನು; ಮಹಾಪ್ರಭು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ರಕ್ಷಕನು.

ಪ್ರೋವಾಚೋನ್ನಿದ್ರಪದ್ಮಾಕ್ಷಃ ಪೀತವಾಸಾಸುರದ್ವಿಷಃ

ಆಗ ಕಣ್ಗಳಲ್ಲಿ ಕಮಲದ ಹೂವಿನಂತೆ ಹೊಳೆಯುವ, ಹಳದಿ ಬಟ್ಟೆ ಧರಿಸಿದ, ಅಸುರರ ಶತ್ರುನು ನಿದ್ರೆಯಿಂದ ಎದ್ದು ಮಾತನಾಡಿದನು.

ಇಮಂ ದೇಶಮನುಪ್ರಾಪ್ತಾಃ ಕಿಂ ವಾ ಕಾರ್ಯಂ ಕರೋಮಿ ವಃ

ನಾನು ಈ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಬಂದಿದ್ದೇನೆ, ನಿಮಗೆ ಯಾವ ಕೆಲಸವನ್ನು ಮಾಡಲಿ ಎಂದು ಹೇಳಿ.

ಬಾಧತೇ ಭಗವನ್ ದೈತ್ಯೋ ದೇವಾನ್ ಸರ್ವಾನ್ ಸಹರ್ಷಿಭಿಃ

ಪ್ರಭುವೇ, ಒಬ್ಬ ದೈತ್ಯನು ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳನ್ನೂ ಋಷಿಗಳೊಡನೆ ಹಿಂಸಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ.

ಹನ್ತುಮರ್ಹಸಿ ಸರ್ವೇಷಾಂ ತ್ವಂ ತ್ರಾತಾಸಿ ಜಗನ್ಮಯ

ನೀನು ಅವನನ್ನು ಸಂಹರಿಸಬೇಕು; ನೀನೇ ಎಲ್ಲರ ರಕ್ಷಕ, ಜಗತ್ತಿನ ರೂಪವಂತನು.

ವಧಾಯ ದೈತ್ಯಮುಖ್ಯಸ್ಯ ಸೋ ಽಸೃಜತ್ ಪುರುಷಂ ಸ್ವಯಮ್

ಆ ಮಹಾ ದೈತ್ಯನನ್ನು ನಾಶಮಾಡಲು, ಅವನು ತಾನೇ ಒಬ್ಬ ಪುರುಷನನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು.

ಶಙ್ಖಚಕ್ರಗದಾಪಾಣಿಂ ತಂ ಪ್ರಾಹ ಗರುಡಧ್ವಜಃ

ಶಂಖ, ಚಕ್ರ ಮತ್ತು ಗದೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದ ಅವನಿಗೆ, ಗರುಡಧ್ವಜನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು.

ಇಮಂ ದೇಶಂ ಸಮಾಗನ್ತುಂ ಕ್ಷಿಪ್ರಮರ್ಹಸಿ ಪೌರುಷಾತ್

ನಿನ್ನ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ, ನೀನು ಬೇಗನೆ ಈ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಬರುವದು ಯೋಗ್ಯ.

ಮಹಾಪುರುಷಮವ್ಯಕ್ತಂ ಯಯೌ ದೈತ್ಯಮಹಾಪುರಮ್

ಆ ಮಹಾಪುರುಷನು, ಯಾರು ಕಾಣಲಾಗದವನು, ದೈತ್ಯನ ಮಹಾನಗರಕ್ಕೆ ಹೋದನು.

ಆರುಹ್ಯ ಗರುಡಂ ದೇವೋ ಮಹಾಮೇರುರಿವಾಪರಃ

ದೇವರು ಗರುಡನ ಮೇಲೆ ಏರಿ, ಮತ್ತೊಂದು ಮಹಾಮೇರುಪರ್ವತದಂತೆ ಕಾಣಿಸಿದನು.

ಸಮಾಚಚಕ್ಷಿರೇ ನಾದಂ ತದಾ ದೈತ್ಯಪತೇರ್ಭಯಾತ್

ಆಗ ದೈತ್ಯಾಧಿಪತಿಯ ಭಯದಿಂದ, ಅವರು ಆ ಶಬ್ದವನ್ನು ತಿಳಿಸಿದರು.

ವಿಮುಞ್ಚನ್ ಭೈರವಂ ನಾದಂ ತಂ ಜಾನೀಮೋ ಽಮರಾರ್ದನ

ಭಯಾನಕವಾದ ಶಬ್ದವನ್ನು ಹೊರಹಾಕುತ್ತಾ, ಅವನು ಯಾರು ಎಂದು ನಮಗೆ ಗೊತ್ತಾಗಿದೆ, ಅಮರರ ಶತ್ರುವೇ.

ಸಂನದ್ಧೈಃ ಸಾಯುಧೈಃ ಪುತ್ರೈಃ ಪ್ರಹ್ರಾದಾದ್ಯೈಸ್ತದಾ ಯಯೌ

ಆಗ ಪ್ರಹ್ಲಾದನು ಮುಂತಾದ ತನ್ನ ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರಧಾರಿ ಪುತ್ರರೊಂದಿಗೆ, ಸಜ್ಜನಾಗಿ ಹೊರಟನು.

ಪುರುಷಂ ಪರ್ವತಾಕಾರಂ ನಾರಾಯಣಮಿವಾಪರಮ್

ಅವನು ಪರ್ವತದಂತೆ ದೊಡ್ಡ ರೂಪದ ಪುರುಷನನ್ನು, ಇನ್ನೊಬ್ಬ ನಾರಾಯಣನನ್ನು ಕಂಡನು.

ಅಯಂ ಸ ದೇವೋ ದೇವಾನಾಂ ಗೋಪ್ತಾ ನಾರಾಯಣೋ ರಿಪುಃ

ಈವನು ದೇವತೆಗಳ ರಕ್ಷಕನಾದ ದೇವರು, ನಮ್ಮ ಶತ್ರುವಾದ ನಾರಾಯಣನು.

ತಾನಿ ಚಾಶೇಷತೋ ದೇವೋ ನಾಶಯಾಮಾಸ ಲೀಲಯಾ

ಆ ದೇವರು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಸುಲಭವಾಗಿ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಾಶಮಾಡಿದರು.

ಪ್ರಹ್ರಾದಶ್ಚಾಪ್ಯನುಹ್ರಾದಃ ಸಂಹ್ರಾದೋ ಹ್ರಾದ ಏವ ಚ

ಪ್ರಹ್ಲಾದನು, ಅನುಹ್ರಾದನು, ಸಂಹ್ರಾದನು ಮತ್ತು ಹ್ರಾದನು ಇದ್ದರು.

ಸಂಹ್ರಾದಶ್ಚಾಪಿ ಕೌಮಾರಮಾಗ್ನೇಯಂ ಹ್ರಾದ ಏವ ಚ

ಸಂಹ್ರಾದನಿಗೆ ಕೌಮಾರ ಮತ್ತು ಅಗ್ನೇಯ ಎಂಬ ಮಕ್ಕಳಿದ್ದರು, ಹ್ರಾದನಿಗೂ ಹಾಗೆಯೇ.

ನ ಶೇಕುರ್ಬಾಧಿತುಂ ವಿಷ್ಣುಂ ವಾಸುದೇವಂ ಯಥಾ ತಥಾ

ಅವರು ಯಾರೂ ವಿಷ್ಣುವನ್ನು, ವಾಸುದೇವನನ್ನು ಯಾವ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ಹಾನಿಪಡಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ.

ಪ್ರಗೃಹ್ಯ ಪಾದೇಷು ಕರೈಃ ಸಂಚಿಕ್ಷೇಪ ನನಾದ ಚ

ಅವನು ಕೈಗಳಿಂದ ಅವನ ಕಾಲುಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು ಎಸೆದು ಗರ್ಜನೆ ಮಾಡಿದರು.

ಪಾದೇನ ತಾಡಯಾಮಾಸ ವೇಗೇನೋರಸಿ ತಂ ಬಲೀ

ಬಲಶಾಲಿಯು ತನ್ನ ಕಾಲಿನಿಂದ ವೇಗವಾಗಿ ಅವನ ಎದೆಯ ಮೇಲೆ ಹೊಡೆದನು.

ಗತ್ವಾ ವಿಜ್ಞಾಪಯಾಮಾಸ ಪ್ರವೃತ್ತಮಖಿಲಂ ತಥಾ

ಅವನು ಹೋಗಿ ನಡೆದ ಎಲ್ಲವನ್ನು ವಿವರವಾಗಿ ತಿಳಿಸಿದನು.

ನರಸ್ಯಾರ್ಧತನುಂ ಕೃತ್ವಾ ಸಿಂಹಸ್ಯಾರ್ಧತನುಂ ತಥಾ

ಅವನು ಅರ್ಧಮಾನವನ ರೂಪವನ್ನು ಮತ್ತು ಅರ್ಧಸಿಂಹನ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿದನು.

ಆವಿರ್ಬಭೂವ ಸಹಸಾ ಮೋಹಯನ್ ದೈತ್ಯಪುಙ್ಗವಾನ್

ಅವನು ಹಠಾತ್ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡು, ದೈತ್ಯರ ಮುಖ್ಯರನ್ನು ಗೊಂದಲಗೊಳಿಸಿದನು.

ಭಾತಿ ನಾರಾಯಣೋ ಽನನ್ತೋ ಯಥಾ ಮಧ್ಯನ್ದಿನೇ ರವಿಃ

ಅನಂತನಾದ ನಾರಾಯಣನು ಮಧ್ಯಾಹ್ನದ ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸಿದನು.

ವಧಾಯ ಪ್ರೇರಯಾಮಾಸ ನರಸಿಹಸ್ಯ ಸೋ ಽಸುರಃ

ಆ ಅಸುರನು ನರಸಿಂಹನನ್ನು ಕೊಲ್ಲಲು ಕಳಿಸಿದನು.

ಸಹೈವ ತ್ವನುಜೈಃ ಸರ್ವೈರ್ನಾಶಯಾಶು ಮಯೇರಿತಃ

ಅವನೂ ಅವನೊಂದಿಗೆ ಇದ್ದ ಎಲ್ಲ ಅನುಯಾಯಿಗಳೂ ಮಾಯೆಯಿಂದ ಬೇಗ ನಾಶವಾಗಿದರು.

ಯುಯುಧೇ ಸರ್ವಯತ್ನೇನ ನರಸಿಂಹೇನ ನಿರ್ಜಿತಃ

ಅವನು ತನ್ನೆಲ್ಲ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಹೋರಾಡಿದರೂ ನರಸಿಂಹನಿಂದ ಸೋತನು.

ಧ್ಯಾತ್ವಾ ಪಶುಪತೇರಸ್ತ್ರಂ ಸಸರ್ಜ ಚ ನನಾದ ಚ

ಪಶುಪತಿಯ ಅಸ್ತ್ರವನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಿ, ಅದನ್ನು ಬಿಡಿ ಗರ್ಜಿಸಿದನು.