ಕೂರ್ಮಪುರಾಣಮ್

ಪ್ರತ್ಯುದ್ಗಮ್ಯ ಸ್ವಯಂ ದೇವೋ ವಿಶ್ವಾತ್ಮಾ ಪರಿಷಸ್ವಜೇ

ಅವನ ಬಳಿಗೆ ಸ್ವತಃ ದೇವರು, ವಿಶ್ವದ ಆತ್ಮಸ್ವರೂಪಿಯಾದವನು, ಹತ್ತಿ ಹೋಗಿ ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡನು.

ಋಗ್ಯಜುಃ ಸಾಮಸಂಜ್ಞಂ ತತ್ ಪವಿತ್ರಮಮಲಂ ಪದಮ್

ಆ ಶುದ್ಧವಾದ, ಕಳಂಕರಹಿತ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಋಗ್ವೇದ, ಯಜುರ್ವೇದ, ಸಾಮವೇದ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಬ್ರಹ್ಮತೇಜೋಮಯಂ ಶ್ರೀಮನ್ನಿಷ್ಠಾ ಚೈವ ಮನೀಷಿಣಾಮ್

ಅದು ಬ್ರಹ್ಮನ ಪ್ರಕಾಶದಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದು, ಶ್ರೀಯುಕ್ತವಾಗಿದ್ದು, ಜ್ಞಾನಿಗಳಿಗೆ ಆಶ್ರಯವಾಗಿದೆ.

ಅಪಶ್ಯದೈಶ್ವರಂ ತೇಜಃ ಶಾನ್ತಂ ಸರ್ವತ್ರಗಂ ಶಿವಮ್

ಅವನು ಆ ದೈವಿಕ ಪ್ರಕಾಶವನ್ನು—ಶಾಂತವಾದ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಇರುವ, ಶುಭಕರವಾದುದನ್ನು—ಕಂಡನು.

ಆನನ್ದಮಚಲಂ ಬ್ರಹ್ಮ ಸ್ಥಾನಂ ತತ್ಪಾರಮೇಶ್ವರಮ್

ಅದು ಆನಂದಮಯವಾದ, ಅಚಲವಾದ ಬ್ರಹ್ಮ, ಪರಮೇಶ್ವರನ ಪರಮ ಸ್ಥಾನ.

ಪ್ರಾಪ್ತವಾನಾತ್ಮನೋ ಧಾಮ ಯತ್ತನ್ಮೋಕ್ಷಾಖ್ಯಮವ್ಯಯಮ್

ಅವನು ಆತ್ಮನ ನಿವಾಸವನ್ನು, ಮೋಕ್ಷವೆಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ ಅವಿನಾಶವಾದ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಪಡೆದನು.

ಸಮಾಶ್ರಿತ್ಯಾನ್ತಿಮಂ ಭಾವಂ ಮಾಯಾಂ ಲಕ್ಷ್ಮೀಂ ತರೇದ್ ಬುಧಃ

ಕೊನೆಯ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿದ ಜ್ಞಾನಿ, ಮಾಯೆಯಾದ ಲಕ್ಷ್ಮಿಯನ್ನು ದಾಟಿ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ.

ಶಕ್ರೇಣ ಸಹಿತಾಃ ಸರ್ವೇ ಪಪ್ರಚ್ಛುರ್ಗರುಡಧ್ವಜಮ್

ಸಕಲರೂ ಶಕ್ರನೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿ, ಗರುಡಧ್ವಜಿಯನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದರು.

ತದ್ ವದಾಶೇಷಮಸ್ಮಾಕಂ ಯದುಕ್ತಂ ಭವತಾ ಪುರಾ

ನೀನು ಹಿಂದೆ ಹೇಳಿದುದನ್ನು ನಮಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ವಿವರಿಸು.

ಶುಶ್ರೂಷುಶ್ಚಾಪ್ಯಯಂ ಶಕ್ರಃ ಸಖಾ ತವ ಜಗನ್ಮಯ

ಈ ಶಕ್ರನು, ನಿನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತನು, ಜಗತ್ತಿನ ರೂಪನಾದವನು, ಕೇಳಲು ಆಸಕ್ತನಾಗಿದ್ದಾನೆ.

ರಸಾತಲಗತೋ ದೇವೋ ನಾರದಾದ್ಯೈರ್ಮಹರ್ಷಿಭಿಃ

ದೇವರು, ನಾರದ ಮತ್ತು ಇತರ ಮಹರ್ಷಿಗಳೊಂದಿಗೆ, ರಸಾತಳಕ್ಕೆ ಹೋದನು—

ಸನ್ನಿಧೌ ದೇವರಾಜಸ್ಯ ತದ್ ವಕ್ಷ್ಯೇ ಭವತಾಮಹಮ್

ದೇವರಾಜನ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ, ನಾನು ಅದನ್ನು ನಿಮಗೆ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ.

ಪುರಾಣಶ್ರವಣಂ ವಿಪ್ರಾಃ ಕಥನಂ ಚ ವಿಶೇಷತಃ

ವಿಪ್ರರೆ, ಪುರಾಣವನ್ನು ಕೇಳುವುದು ಮತ್ತು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಅದನ್ನು ವಿವರಿಸುವುದು—

ಉಪಾಖ್ಯಾನಮಥೈಕಂ ವಾ ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕೇ ಮಹೀಯತೇ

ಅಥವಾ ಒಂದು ಕಥೆಯನ್ನು ಹೇಳಿದರೂ ಅದು ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕದಲ್ಲಿ ಬಹಳ ಗೌರವವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತದೆ.

ಉಕ್ತಂ ದೇವಾಧಿದೇವೇನ ಶ್ರದ್ಧಾತವ್ಯಂ ದ್ವಿಜಾತಿಭಿಃ

ದೇವತೆಗಳ ಅಧಿಪತಿಯಾದವನು ಹೇಳಿದ ಮಾತನ್ನು ದ್ವಿಜರು ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಸ್ವೀಕರಿಸಬೇಕು.

ವಕ್ಷ್ಯಮಾಣಂ ಮಯಾ ಸರ್ವಮಿನ್ದ್ರದ್ಯುಮ್ನಾಯ ಭಾಷಿತಮ್

ನಾನು ಈಗ ಹೇಳುತ್ತಿರುವ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಹಿಂದೆ ಇಂದ್ರದ್ಯೂಮ್ನನಿಗೆ ವಿವರಿಸಿದ್ದೆನು.

ಪುರಾಣಂ ಪುಣ್ಯದಂ ನೃಣಾಂ ಮೋಕ್ಷಧರ್ಮಾನುಕೀರ್ತನಮ್

ಇದು ಪುರಾಣವಾಗಿದ್ದು, ಜನರಿಗೆ ಪುಣ್ಯವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತದೆ, ಮೋಕ್ಷದ ಧರ್ಮವನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತದೆ.

ಉಪಾಸ್ಯ ವಿಪುಲಾಂ ನಿದ್ರಾಂ ಭೋಗಿಶಯ್ಯಾಂ ಸಮಾಶ್ರಿತಃ

ಪೂಜೆಯನ್ನು ಮಾಡಿ, ಭೋಗಿಯ ಹಾಸಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಆಳವಾದ ನಿದ್ರೆಗೆ ಜಾರಿದೆನು.

ತತೋ ಮೇ ಸಹಸೋತ್ಪನ್ನಃ ಪ್ರಸಾದೋ ಮುನಿಪುಙ್ಗವಾ

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಮಹರ್ಷಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ನನ್ನೊಳಗೆ ಅಚಾನಕ್ ಅನುಗ್ರಹವು ಉದಯವಾಯಿತು.

ತದನ್ತರೇ ಽಭವತ್ ಕ್ರೋಧಃ ಕಸ್ಮಾಚ್ಚಿತ್ ಕಾರಣಾತ್ ತದಾ

ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಏನೋ ಕಾರಣದಿಂದ ನನ್ನೊಳಗೆ ಕೋಪವೂ ಉಂಟಾಯಿತು.

ತೇಜಸಾ ಸೂರ್ಯಸಂಕಾಶಸ್ತ್ರೈಲೋಕ್ಯಂ ಸಂಹರನ್ನಿವ

ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗಿ, ಮೂರು ಲೋಕಗಳನ್ನೂ ಹಿಂಪಡೆಯುವಂತೆ ತೋರಿತು.

ಸುರೂಪಾ ಸೌಮ್ಯವದನಾ ಮೋಹಿನೀ ಸರ್ವದೇಹಿನಾಮ್

ಸುಂದರ ರೂಪವಳಿಯು, ಮೃದುಮುಖವಳಾದಳು, ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳನ್ನು ಮೋಹಗೊಳಿಸುವವಳಾಗಿದ್ದಳು.

ದಿವ್ಯಕಾನ್ತಿಸಮಾಯುಕ್ತಾ ದಿವ್ಯಮಾಲ್ಯೋಪಶೋಭಿತಾ

ದೈವಿಕ ಕಾಂತಿಯುಳ್ಳವಳಾಗಿ, ದಿವ್ಯ ಮಾಲೆಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಳಾಗಿದ್ದಳು.

ಸ್ವಧಾಮ್ನಾ ಪೂರಯನ್ತೀದಂ ಮತ್ಪಾರ್ಶ್ವಂ ಸಮುಪಾವಿಶತ್

ತನ್ನ ಪ್ರಕಾಶದಿಂದ ಈ ಸ್ಥಳವನ್ನು ತುಂಬಿ, ನನ್ನ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಳು.

ಯೇನೇಯಂ ವಿಪುಲಾ ಸೃಷ್ಟಿರ್ವರ್ಧತೇ ಮಮ ಮಾಧವ

ಯಾರಿಂದ ನನ್ನ ಈ ವಿಶಾಲ ಸೃಷ್ಟಿಯು, ಮಾಧವ, ವೃದ್ಧಿಯಾಗುತ್ತಿದೆ.

ಮೋಹಯಿತ್ವಾ ಮಮಾದೇಶಾತ್ ಸಂಸಾರೇ ವಿನಿಪಾತಯ

ನನ್ನ ಆದೇಶದಿಂದ, ಅವಳಿಗೆ ಮೋಹಗೊಳಿಸಿ, ಅವುಗಳನ್ನು ಸಂಸಾರದಲ್ಲಿ ಬೀಳಿಸು.

ಅಕ್ರೋಧನಾನ್ ಸತ್ಯಪರಾನ್ ದೂರತಃ ಪರಿವರ್ಜಯ

ಕೋಪವಿಲ್ಲದವರನ್ನು, ಸತ್ಯನಿಷ್ಠರನ್ನು ದೂರದಿಂದಲೇ ದೂರವಿಡು.

ಜಾಪಿನಸ್ತಾಪಸಾನ್ ವಿಪ್ರಾನ್ ದೂರತಃ ಪರಿವರ್ಜಯ

ಜಪ ಮಾಡುವವರನ್ನು, ತಪಸ್ವಿಗಳನ್ನು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ದೂರದಿಂದಲೇ ದೂರವಿಡು.

ಮಹಾಯಜ್ಞಪರಾನ್ ವಿಪ್ರಾನ್ ದೂರತಃ ಪರಿವರ್ಜಯ

ಮಹಾಯಜ್ಞಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ದೂರದಿಂದಲೇ ದೂರವಿಡು.