ಕೂರ್ಮಪುರಾಣಮ್

ಅರ್ಚಯಿತ್ವಾ ಮಹಾದೇವಂ ಪುಷ್ಪೈಃ ಪದ್ಮೋತ್ಪಲಾದಿಭಿಃ

ಅವನು ಮಹಾದೇವನನ್ನು ಪದ್ಮ, ಉತ್ಪಲ ಮತ್ತು ಇತರ ಹೂಗಳಿಂದ ಪೂಜಿಸಿದನು.

ಸಂಪ್ರೇಕ್ಷಮಾಣೋ ಭಾಸ್ವನ್ತಂ ತುಷ್ಟಾವ ಪರಮೇಶ್ವರಮ್

ಅವನು ಪ್ರಕಾಶಮಾನನಾದ ಪರಮೇಶ್ವರನನ್ನು ನೋಡುತ್ತ, ಅವನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದನು.

ಅನ್ಯೈಶ್ಚ ವಿವಿಧೈಃ ಸ್ತೋತ್ರೈಃ ಶಾಂಭವೈರ್ವೇದಸಂಭವೈಃ

ವೇದಗಳಿಂದ ಉದ್ಭವವಾದ ವಿವಿಧ ಶಾಂಭವ ಸ್ತೋತ್ರಗಳಿಂದ ಅವನು ಅವನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದನು.

ಶ್ವೇತಾಶ್ವತರನಾಮಾನಂ ಮಹಾಪಾಶುಪತೋತ್ತಮಮ್

ಅವನು ಮಹಾಪಾಶುಪತರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಶ್ವೇತಾಶ್ವತರನನ್ನು ಕಂಡನು.

ತಪಸಾ ಕರ್ಷಿತಾತ್ಮಾನಂ ಶುಕ್ಲಯಜ್ಞೋಪವೀತಿನಮ್

ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಮನಸ್ಸನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡ, ಬಿಳಿ ಯಜ್ಞೋಪವೀತ ಧರಿಸಿದವನನ್ನು ಅವನು ನೋಡಿದನು.

ವವನ್ದೇ ಶಿರಸಾ ಪಾದೌ ಪ್ರಾಞ್ಜಲಿರ್ವಾಕ್ಯಮಬ್ರವೀತ್

ಅವನು ಕೈಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿ, ತಲೆಯನ್ನು ಅವನ ಪಾದಗಳಿಗೆ ಬಾಗಿಸಿ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಹೀಗೆ ಮಾತಾಡಿದನು:

ಯೋಗೀಶ್ವರೋ ಽದ್ಯ ಭಗವಾನ್ ದೃಷ್ಟೋ ಯೋಗವಿದಾಂ ವರಃ

ಇಂದು ನಾನು ಯೋಗಿಗಳ ಒಡೆಯನನ್ನು, ಯೋಗಜ್ಞರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನನ್ನು ಕಂಡಿದ್ದೇನೆ.

ಕಿಂ ಕರಿಷ್ಯಾಮಿ ಶಿಷ್ಯೋ ಽಹಂ ತವ ಮಾಂ ಪಾಲಯಾನಘ

ನಾನು ಏನು ಮಾಡಲಿ? ನಾನು ನಿಮ್ಮ ಶಿಷ್ಯನು. ಪಾಪರಹಿತನೇ, ದಯವಿಟ್ಟು ನನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿ.

ಶಿಷ್ಯತ್ವೇ ಪರಿಜಗ್ರಾಹ ತಪಸಾ ಕ್ಷೀಣಕಲ್ಪಷಮ್

ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ದೋಷಗಳು ಕ್ಷಯವಾದ ಅವನನ್ನು ಶಿಷ್ಯನಾಗಿ ಅಂಗೀಕರಿಸಿದನು.

ದದೌ ತದೈಶ್ವರಂ ಜ್ಞಾನಂ ಸ್ವಶಾಖಾವಿಹಿತಂ ವ್ರತಮ್

ಆಗ ಅವನಿಗೆ ತನ್ನ ಶಾಖೆಯಲ್ಲಿ ನಿಶ್ಚಿತವಾದ ವ್ರತವನ್ನು ಮತ್ತು ಐಶ್ವರ್ಯಜ್ಞಾನವನ್ನು ಬೋಧಿಸಿದನು.

ಅನ್ತ್ಯಾಶ್ರಮಮಿತಿ ಖ್ಯಾತಂ ಬ್ರಹ್ಮಾದಿಭಿರನುಷ್ಠಿತಮ್

ಬ್ರಹ್ಮಾದಿಗಳು ಅನುಷ್ಠಾನ ಮಾಡಿದ, ಅಂತ್ಯಾಶ್ರಮವೆಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾದ ಜೀವನದ ಅಂತಿಮ ಹಂತವನ್ನು ಅವನು ತಿಳಿಸಿದನು.

ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾನ್ ಕ್ಷತ್ರಿಯಾನ್ ವೈಶ್ಯಾನ್ ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯಪರಾಯಣಾನ್

ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು, ಕ್ಷತ್ರಿಯರು, ವೈಶ್ಯರು, ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವವರು,

ಸಮಾಸತೇ ಮಹಾದೇವಂ ಧ್ಯಾಯನ್ತೋ ನಿಷ್ಕಲಂ ಶಿವಮ್

ಅವರು ಮಹಾದೇವನನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತಾ, ನಿರಾಕಾರ ಶಿವನನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನೆನೆಸುತ್ತಾ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.

ಅಧ್ಯಾಸ್ತೇ ಭಗವಾನೀಶೋ ಭಕ್ತಾನಾಮನುಕಮ್ಪಯಾ

ಭಕ್ತರ ಮೇಲಿನ ಕರುಣೆಯಿಂದ ಭಗವಂತನು ಅಲ್ಲಿಯೇ ವಾಸಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಆರಾಧಯನ್ಮಹಾದೇವಂ ಲೋಕಾನಾಂ ಹಿತಕಾಮ್ಯಯಾ

ಲೋಕಗಳ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಅವನು ಮಹಾದೇವನನ್ನು ಆರಾಧನೆ ಮಾಡಿದನು.

ಆರಾಧ್ಯ ಮಹತೀಂ ಸಿದ್ಧಿಂ ಲೇಭಿರೇ ದೇವದಾನವಾಃ

ಆರಾಧನೆ ಮಾಡಿದ ನಂತರ ದೇವರುಗಳು ಮತ್ತು ದಾನವರು ಮಹತ್ತರ ಸಾಧನೆ ಪಡೆದರು.

ದೃಷ್ಟ್ವಾ ತಪೋಬಲಾಜ್ಜ್ಞಾನಂ ಲೇಭಿರೇ ಸಾರ್ವಕಾಲಿಕಮ್

ಅವರ ತಪಸ್ಸಿನ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ನೋಡಿ, ಎಲ್ಲ ಕಾಲಕ್ಕೂ ಸರಿಯಾದ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಪಡೆದರು.

ತಿಷ್ಠ ನಿತ್ಯಂ ಮಯಾ ಸಾರ್ಧಂ ತತಃ ಸಿದ್ಧಿಮವಾಪ್ಸ್ಯಸಿ

ನೀನು ಯಾವಾಗಲೂ ನನ್ನ ಜೊತೆಗೆ ಇರು; ಆಗ ನೀನು ಸಂಪೂರ್ಣ ಸಾಧನೆ ಪಡೆಯುವೆ.

ಆಚಚಕ್ಷೇ ಮಹಾಮನ್ತ್ರಂ ಯಥಾವತ್ ಸ್ವಾರ್ಥಸಿದ್ಧಯೇ

ತಾನು ಬೇಕಾದ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯಲು, ಅವನು ಮಹಾಮಂತ್ರವನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಉಪದೇಶಿಸಿದನು.

ಅಗ್ನಿರಿತ್ಯಾದಿಕಂ ಪುಣ್ಯಮೃಷಿಭಿಃ ಸಂಪ್ರವರ್ತಿತಮ್

ಅಗ್ನಿಯಿಂದ ಆರಂಭವಾದ ಪುಣ್ಯಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಋಷಿಗಳು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು.

ಸಾಕ್ಷಾತ್ ಪಾಶುಪತೋ ಭೂತ್ವಾ ವೇದಾಭ್ಯಾಸರತೋ ಽಭವತ್

ಪಾಶುಪತ ಭಕ್ತನಾಗಿ, ಅವನು ವೇದಪಾಠದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದನು.

ಶಾನ್ತೋ ದಾನ್ತೋ ಜಿತಕ್ರೋಧಃ ಸಂನ್ಯಾಸವಿಧಿಮಾಶ್ರಿತಃ

ಶಾಂತನು, ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಿದವನು, ಕ್ರೋಧವನ್ನು ಜಯಿಸಿದವನು, ಸಂನ್ಯಾಸ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದನು.

ಪ್ರಾಚೀನಬರ್ಹಿಷಂ ನಾಮ್ನಾ ಧನುರ್ವೇದಸ್ಯ ಪಾರಗಮ್

ಪ್ರಾಚೀನಬರ್ಹಿಷ್ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ, ಅವನು ಧನುರ್ವೇದವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಕಲಿತನು.

ಸಮುದ್ರತನಯಾಯಾಂ ವೈ ದಶ ಪುತ್ರಾನಜೀಜನತ್

ಸಮುದ್ರದ ಪುತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಅವನು ಹತ್ತು ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಪಡೆದನು.

ಅಧೀತವನ್ತಃ ಸ್ವಂ ವೇದಂ ನಾರಾಯಣಪರಾಯಣಾಃ

ಅವರು ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ವೇದವನ್ನು ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಿ, ನಾರಾಯಣನಲ್ಲಿ ಭಕ್ತರಾಗಿದ್ದರು.

ದಕ್ಷೋ ಜಜ್ಞೇ ಮಹಾಭಾಗೋ ಯಃ ಪೂರ್ವಂ ಬ್ರಹ್ಮಣಃ ಸುತಃ

ದಕ್ಷಿಣನು, ಮಹಾ ಭಾಗ್ಯಶಾಲಿಯಾದವನು, ಹಿಂದೆ ಬ್ರಹ್ಮನ ಮಗನಾಗಿ ಜನಿಸಿದ್ದನು.

ಕೃತ್ವಾ ವಿವಾದಂ ರುದ್ರೇಣ ಶಪ್ತಃ ಪ್ರಾಚೇತಸೋ ಽಭವತ್

ರುದ್ರನೊಂದಿಗೆ ಜಗಳ ಮಾಡಿಕೊಂಡು, ಶಾಪವನ್ನು ಪಡೆದು ಪ್ರಚೇತಸನ ಮಗನಾದನು.

ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಯಥೋಚಿತಾಂ ಪೂಜಾಂ ದಕ್ಷಾಯ ಪ್ರದದೌ ಸ್ವಯಮ್

ಯೋಗ್ಯವಾದ ಪೂಜೆಯನ್ನು ನೋಡಿ, ಅವನು ಸ್ವತಃ ದಕ್ಷಿಣನಿಗೆ ಅದನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿದನು.

ಪೂಜಾಮನರ್ಹಾಮನ್ವಿಚ್ಛನ್ ಜಗಾಮ ಕುಪಿತೋ ಗೃಹಮ್

ಅರ್ಹತೆಯಿಲ್ಲದ ಪೂಜೆಯನ್ನು ಬಯಸಿ, ಅವನು ಕೋಪದಿಂದ ಮನೆಗೆ ಹೋದನು.