ಕೂರ್ಮಪುರಾಣಮ್

ಸಂನ್ಯಸ್ಯ ಸರ್ವಕರ್ಮಾಣಿ ಪರಂ ವೈರಾಗ್ಯಮಾಶ್ರಿತಃ

ಎಲ್ಲಾ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ, ಪರಮ ವೈರಾಗ್ಯವನ್ನು ಅವನು ಆಶ್ರಯಿಸಿದನು.

ಸಂಪ್ರಾಪ್ಯ ಭಾವನಾಮನ್ತ್ಯಾಂ ಬ್ರಾಹ್ಮೀಮಕ್ಷರಪೂರ್ವಿಕಾಮ್

ಬ್ರಹ್ಮನ ನಾಶರಹಿತ ಸ್ಥಿತಿಯಿಂದ ಪ್ರೇರಿತವಾಗಿ, ಅವನು ಅಂತಿಮ ಭಾವನೆಗೆ ತಲುಪಿದನು.

ಯಂ ವಿನಿದ್ರಾ ಜಿತಶ್ವಾಸಾಃ ಕಾಙ್ಕ್ಷನ್ತೇ ಮೋಕ್ಷಕಾಙ್ಕ್ಷಿಣಃ

ಯಾವ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ನಿದ್ರಾಹೀನರು, ಉಸಿರನ್ನು ಜಯಿಸಿದವರು, ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ಬಯಸುವವರು ಹಂಬಲಿಸುತ್ತಾರೋ ಅದೇ ಅವನು ತಲುಪಿದನು.

ಆಕಾಶೇನೈವ ವಿಪ್ರೇನ್ದ್ರೋ ಯೋಗೈಶ್ವರ್ಯಪ್ರಭಾವತಃ

ಯೋಗಶಕ್ತಿಯ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ, ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಶ್ರೇಷ್ಠನು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸಿದನು.

ದೃಷ್ಟ್ವಾನ್ಯೇ ಪಥಿ ಯೋಗೀನ್ದ್ರಂ ಸಿದ್ಧಾ ಬ್ರಹ್ಮರ್ಷಯೋ ಯಯುಃ

ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಯೋಗೀಶ್ವರನನ್ನು ನೋಡಿ, ಸಿದ್ಧರು ಮತ್ತು ಬ್ರಹ್ಮರ್ಷಿಗಳು ಅವನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದರು.

ಸ್ಥಾನಂ ತದ್ಯೋಗಿಭಿರ್ಜುಷ್ಟಂ ಯತ್ರಾಸ್ತೇ ಪರಮಃ ಪುಮಾನ್

ಯೋಗಿಗಳು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ನೆಲೆಸುವ, ಪರಪುರುಷನು ಇರುವ ಆ ಸ್ಥಳವೇ ಅದು.

ವಿವೇಶ ಚಾನ್ತರ್ಭವನಂ ದೇವಾನಾಂ ಚ ದುರಾಸದಮ್

ಅವನು ದೇವತೆಗಳಿಗೂ ಅಪ್ರಾಪ್ಯವಾದ ಆಂತರಿಕ ಮಂದಿರವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು.

ಅನಾದಿನಿಧನಂ ದೇವಂ ದೇವದೇವಂ ಪಿತಾಮಹಮ್

ಆದಿಯೂ ಅಂತ್ಯವೂ ಇಲ್ಲದ ದೇವರನ್ನು, ದೇವತೆಗಳ ದೇವರನ್ನು, ಪಿತಾಮಹನನ್ನು—

ತನ್ಮಧ್ಯೇ ಪುರುಷಂ ಪೂರ್ವಮಪಶ್ಯತ್ ಪರಮಂ ಪದಮ್

ಆ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ, ಅವನು ಮೊದಲಾದ ಪುರುಷನನ್ನು, ಪರಮ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಕಂಡನು.

ಚತುರ್ಮುಖಮುದಾರಾಙ್ಗಮರ್ಚಿಭಿರುಪಶೋಭಿತಮ್

ನಾಲ್ಕು ಮುಖಗಳಿರುವ, ಉದಾರವಾದ ರೂಪದ, ಪ್ರಕಾಶದಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟವನನ್ನು—

ಪ್ರತ್ಯುದ್ಗಮ್ಯ ಸ್ವಯಂ ದೇವೋ ವಿಶ್ವಾತ್ಮಾ ಪರಿಷಸ್ವಜೇ

ಅವನ ಬಳಿಗೆ ಸ್ವತಃ ದೇವರು, ವಿಶ್ವದ ಆತ್ಮಸ್ವರೂಪಿಯಾದವನು, ಹತ್ತಿ ಹೋಗಿ ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡನು.

ಋಗ್ಯಜುಃ ಸಾಮಸಂಜ್ಞಂ ತತ್ ಪವಿತ್ರಮಮಲಂ ಪದಮ್

ಆ ಶುದ್ಧವಾದ, ಕಳಂಕರಹಿತ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಋಗ್ವೇದ, ಯಜುರ್ವೇದ, ಸಾಮವೇದ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಬ್ರಹ್ಮತೇಜೋಮಯಂ ಶ್ರೀಮನ್ನಿಷ್ಠಾ ಚೈವ ಮನೀಷಿಣಾಮ್

ಅದು ಬ್ರಹ್ಮನ ಪ್ರಕಾಶದಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದು, ಶ್ರೀಯುಕ್ತವಾಗಿದ್ದು, ಜ್ಞಾನಿಗಳಿಗೆ ಆಶ್ರಯವಾಗಿದೆ.

ಅಪಶ್ಯದೈಶ್ವರಂ ತೇಜಃ ಶಾನ್ತಂ ಸರ್ವತ್ರಗಂ ಶಿವಮ್

ಅವನು ಆ ದೈವಿಕ ಪ್ರಕಾಶವನ್ನು—ಶಾಂತವಾದ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಇರುವ, ಶುಭಕರವಾದುದನ್ನು—ಕಂಡನು.

ಆನನ್ದಮಚಲಂ ಬ್ರಹ್ಮ ಸ್ಥಾನಂ ತತ್ಪಾರಮೇಶ್ವರಮ್

ಅದು ಆನಂದಮಯವಾದ, ಅಚಲವಾದ ಬ್ರಹ್ಮ, ಪರಮೇಶ್ವರನ ಪರಮ ಸ್ಥಾನ.

ಪ್ರಾಪ್ತವಾನಾತ್ಮನೋ ಧಾಮ ಯತ್ತನ್ಮೋಕ್ಷಾಖ್ಯಮವ್ಯಯಮ್

ಅವನು ಆತ್ಮನ ನಿವಾಸವನ್ನು, ಮೋಕ್ಷವೆಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ ಅವಿನಾಶವಾದ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಪಡೆದನು.

ಸಮಾಶ್ರಿತ್ಯಾನ್ತಿಮಂ ಭಾವಂ ಮಾಯಾಂ ಲಕ್ಷ್ಮೀಂ ತರೇದ್ ಬುಧಃ

ಕೊನೆಯ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿದ ಜ್ಞಾನಿ, ಮಾಯೆಯಾದ ಲಕ್ಷ್ಮಿಯನ್ನು ದಾಟಿ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ.

ಶಕ್ರೇಣ ಸಹಿತಾಃ ಸರ್ವೇ ಪಪ್ರಚ್ಛುರ್ಗರುಡಧ್ವಜಮ್

ಸಕಲರೂ ಶಕ್ರನೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿ, ಗರುಡಧ್ವಜಿಯನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದರು.

ತದ್ ವದಾಶೇಷಮಸ್ಮಾಕಂ ಯದುಕ್ತಂ ಭವತಾ ಪುರಾ

ನೀನು ಹಿಂದೆ ಹೇಳಿದುದನ್ನು ನಮಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ವಿವರಿಸು.

ಶುಶ್ರೂಷುಶ್ಚಾಪ್ಯಯಂ ಶಕ್ರಃ ಸಖಾ ತವ ಜಗನ್ಮಯ

ಈ ಶಕ್ರನು, ನಿನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತನು, ಜಗತ್ತಿನ ರೂಪನಾದವನು, ಕೇಳಲು ಆಸಕ್ತನಾಗಿದ್ದಾನೆ.

ರಸಾತಲಗತೋ ದೇವೋ ನಾರದಾದ್ಯೈರ್ಮಹರ್ಷಿಭಿಃ

ದೇವರು, ನಾರದ ಮತ್ತು ಇತರ ಮಹರ್ಷಿಗಳೊಂದಿಗೆ, ರಸಾತಳಕ್ಕೆ ಹೋದನು—

ಸನ್ನಿಧೌ ದೇವರಾಜಸ್ಯ ತದ್ ವಕ್ಷ್ಯೇ ಭವತಾಮಹಮ್

ದೇವರಾಜನ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ, ನಾನು ಅದನ್ನು ನಿಮಗೆ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ.

ಪುರಾಣಶ್ರವಣಂ ವಿಪ್ರಾಃ ಕಥನಂ ಚ ವಿಶೇಷತಃ

ವಿಪ್ರರೆ, ಪುರಾಣವನ್ನು ಕೇಳುವುದು ಮತ್ತು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಅದನ್ನು ವಿವರಿಸುವುದು—

ಉಪಾಖ್ಯಾನಮಥೈಕಂ ವಾ ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕೇ ಮಹೀಯತೇ

ಅಥವಾ ಒಂದು ಕಥೆಯನ್ನು ಹೇಳಿದರೂ ಅದು ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕದಲ್ಲಿ ಬಹಳ ಗೌರವವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತದೆ.

ಉಕ್ತಂ ದೇವಾಧಿದೇವೇನ ಶ್ರದ್ಧಾತವ್ಯಂ ದ್ವಿಜಾತಿಭಿಃ

ದೇವತೆಗಳ ಅಧಿಪತಿಯಾದವನು ಹೇಳಿದ ಮಾತನ್ನು ದ್ವಿಜರು ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಸ್ವೀಕರಿಸಬೇಕು.

ವಕ್ಷ್ಯಮಾಣಂ ಮಯಾ ಸರ್ವಮಿನ್ದ್ರದ್ಯುಮ್ನಾಯ ಭಾಷಿತಮ್

ನಾನು ಈಗ ಹೇಳುತ್ತಿರುವ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಹಿಂದೆ ಇಂದ್ರದ್ಯೂಮ್ನನಿಗೆ ವಿವರಿಸಿದ್ದೆನು.

ಪುರಾಣಂ ಪುಣ್ಯದಂ ನೃಣಾಂ ಮೋಕ್ಷಧರ್ಮಾನುಕೀರ್ತನಮ್

ಇದು ಪುರಾಣವಾಗಿದ್ದು, ಜನರಿಗೆ ಪುಣ್ಯವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತದೆ, ಮೋಕ್ಷದ ಧರ್ಮವನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತದೆ.

ಉಪಾಸ್ಯ ವಿಪುಲಾಂ ನಿದ್ರಾಂ ಭೋಗಿಶಯ್ಯಾಂ ಸಮಾಶ್ರಿತಃ

ಪೂಜೆಯನ್ನು ಮಾಡಿ, ಭೋಗಿಯ ಹಾಸಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಆಳವಾದ ನಿದ್ರೆಗೆ ಜಾರಿದೆನು.

ತತೋ ಮೇ ಸಹಸೋತ್ಪನ್ನಃ ಪ್ರಸಾದೋ ಮುನಿಪುಙ್ಗವಾ

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಮಹರ್ಷಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ನನ್ನೊಳಗೆ ಅಚಾನಕ್ ಅನುಗ್ರಹವು ಉದಯವಾಯಿತು.