ಅವಳು ತನ್ನ ದಿವ್ಯ ಮತ್ತು ಪರಮ ರೂಪವನ್ನು ಬಹಿರಂಗಪಡಿಸಿದಳು. ಆ ರೂಪವು ಸಾವಿರಾರು ಜ್ವಾಲೆಯ ಮಾಲೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದು, ನೂರಾರು ಪ್ರಳಯಾಗ್ನಿಗಳಂತೆ ಹೊಳಪುಗೊಳ್ಳುತ್ತಿತ್ತು. ಅವಳ ಕೈಯಲ್ಲಿ ತ್ರಿಶೂಲ ಮತ್ತು ವರಾಹವನ್ನು ಹಿಡಿದಿದ್ದಳು; ಅವಳ ರೂಪ ಭಯಾನಕವಾಗಿತ್ತು, ಭಯಂಕರವಾಗಿತ್ತು. ಅವಳ ದೇಹ ಚಂದ್ರದ ಗುರುತುಗಳಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗಿದ್ದು, ಹತ್ತು ಕೋಟಿ ಚಂದ್ರರಂತೆ ಕಂಗೊಳಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಅವಳು ದಿವ್ಯ ಮಾಲೆಗಳಿಂದ, ದೇವವಸ್ತ್ರಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಳು; ಆಕಾಶೀಯ ಸುಗಂಧಗಳಿಂದ ಅಭಿಷೇಕಗೊಂಡಿದ್ದಳು. ಅವಳು ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡದ ಒಳಗೆಯೂ ಹೊರಗೆಯೂ ಇದ್ದಳು, ಅವಳ ಅಸ್ತಿತ್ವವು ಒಳಗೆಯೂ ಹೊರಗೆಯೂ ವ್ಯಾಪಿಸಿದ್ದಿತು. ಅವಳ ಕಮಲಪಾದಗಳನ್ನು ಬ್ರಹ್ಮ, ಇಂದ್ರ, ಉಪೇಂದ್ರ ಮತ್ತು ಯೋಗಿಗಳ ಅಧಿಪತಿಗಳು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪೂಜಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಆ ರಾಜನು ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೂ ವ್ಯಾಪಿಸಿ, ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೂ ಇರುವ ಪರಮೇಶ್ವರಿಯನ್ನು ಕಂಡನು. ಭಯದಿಂದ ಆವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದರೂ ಸಹ, ಅವನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಆನಂದ ತುಂಬಿ ಬಂದಿತ್ತು. ಆತನು ಆ ಪರಮೇಶ್ವರಿಯನ್ನು ಸಾವಿರ ಎಂಟು ಹೆಸರುಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಸಿದನು. ಅವಳು ಶಾಂತಸ್ವರೂಪಿಣಿ, ಶಿವನ ಮಹಾಶಕ್ತಿ, ನಿತ್ಯ, ಶಾಶ್ವತ ಮತ್ತು ಪರಮ ಅವಿನಾಶಿನಿ. ಅವಳು ಆದಿಯಿಲ್ಲದವಳು, ಕ್ಷಯರಹಿತೆ, ಶುದ್ಧಸ್ವರೂಪಿಣಿ, ದಿವ್ಯತೆಗೂಡಿದವಳು, ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೂ ವ್ಯಾಪಿಸಿರುವಳು, ಅಚಲಾ. ಅವಳು ಶಿವನ ಮಹಾಶಕ್ತಿ, ಸತ್ಯಸ್ವರೂಪಿಣಿ, ಮಹಾದೇವಿ, ನಿರ್ದೋಷಿಣಿ. ಅವಳು ನಂದಾ, ಸರ್ವಾತ್ಮಸ್ವರೂಪಿಣಿ, ಜ್ಞಾನಸ್ವರೂಪಿಣಿ, ಪ್ರಕಾಶರೂಪಿಣಿ, ಅಮರಾ, ಅವಿನಾಶಿನಿ. ಅವಳು ಆಕಾಶರೂಪಿಣಿ, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವಳು, ಆಕಾಶಕ್ಕೆ ಆಧಾರವಾಗಿರುವಳು, ಅವಿನಾಶಿನಿ, ಅಮರಾ. ಅವಳು ಯಜ್ಞಸ್ವರೂಪಿಣಿ, ಮೊದಲಾದವಳು, ಅಮೃತನಾಭಿ, ಆತ್ಮನ ಶರಣಾಗತಿ. ಅವಳು ಪ್ರಾಣೇಶ್ವರಿ, ಪ್ರಾಣರೂಪಿಣಿ, ಪ್ರಕೃತಿಪುರುಷಗಳ ಅಧಿಪತಿ. ಅವಳು ಎಲ್ಲಾ ಕ್ರಿಯೆಗಳ ನಿಯಂತ್ರಿಣಿ, ಸರ್ವಭೂತಗಳ ಹಾಗೂ ಅವರ ಅಧಿಪತಿಗಳ ದೇವತೆ. ಅವಳು ಆಕಾಶಜನಿತೆ, ಸಂಯೋಗದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತವಾಗಿರುವಳು, ಮಹಾಯೋಗಾಧಿಪತಿಗಳ ದೇವತೆ. ಅವಳು ಸಂಸಾರದ ಮೂಲ, ಸಂಪೂರ್ಣ, ಎಲ್ಲ ಶಕ್ತಿಗಳ ಆದಿ. ಅವಳು ಪ್ರಾಣಶಕ್ತಿ, ಪ್ರಾಣಜ್ಞಾನ, ಯೋಗಿನಿ, ಪರಮಕಲಾ. ಅವಳು ಆದಿಯಿಲ್ಲದವಳು, ಅನಂತಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳವಳು, ಪರಮಾರ್ಥದ ಪರಮ ಭಕ್ತೆ, ಆತ್ಮಾಗ್ನಿ. ಅವಳು ಶಬ್ದದ ಮೂಲ, ಶಬ್ದರೂಪಿಣಿ, ನಾದಸ್ವರೂಪಿಣಿ, ಶಬ್ದಮಯಿ. ಅವಳು ಪುರಾತನ, ಚೈತನ್ಯಮಯಿ, ಭೂತರ ಆದಿ, ವಿರಾಟ್ಸ್ವರೂಪಿಣಿ. ಅವಳು ಜನ್ಮ, ಮರಣ, ವೃದ್ಧಿಯ ಪಾರಾಗಿರುವಳು, ಎಲ್ಲ ಶಕ್ತಿಗಳಿಂದ ಕೂಡಿರುವಳು. ಅವಳು ಕ್ಷೇತ್ರಜ್ಞಶಕ್ತಿ, ಅವ್ಯಕ್ತ ಲಕ್ಷಣೆಯುಳ್ಳವಳು, ನಿರ್ದೋಷಿಣಿ. ಅವಳು ಮಹಾಮಾಯೆಯಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದವಳು, ತಮೋಗುಣದಿಂದ ಕೂಡಿದವಳು, ಆತ್ಮರೂಪಿಣಿ, ಸ್ಥಿರಸ್ವರೂಪಿಣಿ. ಅವಳು ಕ್ರಿಯೆ ಮಾಡದಿದ್ದರೂ ಸಹ ಕ್ರಿಯೆಯ ತಾಯಿಯಾಗಿರುವಳು, ಸೃಷ್ಟಿಸ್ವಭಾವವನ್ನು ಸದಾ ಹೊಂದಿರುವಳು. ಅವಳು ಬ್ರಹ್ಮನ ಯೋನಿ, ನಾಲ್ಕು ವೇದಗಳ ರೂಪಿಣಿ, ಪದ್ಮನಾಭ ಮತ್ತು ಅಚ್ಯುತನ ಸತ್ವಸಾರ. ಅವಳು ಸರ್ವಾಧಾರ, ಮಹಾರೂಪಿಣಿ, ಸರ್ವಸಾಮರ್ಥ್ಯದಿಂದ ಕೂಡಿದವಳು. ಅವಳು ಅತ್ಯುನ್ನತ, ಬ್ರಹ್ಮನ ಮೂಲ, ಮಹಾಲಕ್ಷ್ಮಿಯಾಗಿ ಉದ್ಭವಿಸಿದವಳು. ಅವಳು ಎಲ್ಲರ ಸಾಮಾನ್ಯ ಆಧಾರ, ಸೂಕ್ಷ್ಮ, ಅಜ್ಞಾನರೂಪಿಣಿ, ಪರಮಾರ್ಥಸ್ವರೂಪಿಣಿ. ಅವಳು ಅನೇಕ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತವಾಗಿರುವಳು, ಕಾಲದ ಮೂರು ಭಾಗಗಳಿಗೂ ಅತೀತವಾದವಳು. ಅವಳು ಬ್ರಹ್ಮ, ಈಶ್ವರ ಮತ್ತು ವಿಷ್ಣುವಿನ ತಾಯಿ; ಬ್ರಹ್ಮಸ್ವರೂಪಿಣಿಯಾಗಿ ಬ್ರಹ್ಮನ ಶರಣಾಗತಿ. ಅವಳು ಜಲದಿಂದ ಜನಿಸಿದವಳು, ಸ್ವಯಂ ಪ್ರಕಾಶಿತೆ, ಮನಸಿನಿಂದ ಜನಿಸಿದವಳು, ತತ್ತ್ವಗಳಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದವಳು. ಅವಳು ಭವಾನಿ, ರುದ್ರಾಣಿ, ಮಹಾಲಕ್ಷ್ಮಿ ಮತ್ತು ಅಂಬಿಕಾ ಕೂಡ. ಅವಳು ಸರ್ವಾಧಿಪತಿ, ಪೂಜ್ಯ, ಸದಾ ಹರ್ಷಭರಿತ ಹೃದಯವಳಾದವಳು. ಅವಳು ಪರಮೇಶ್ವರನ ಅರ್ಧಾಸನದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿರುವಳು, ಮಹಾದೇವನ ಪರಮ ಪತ್ನಿಯಾಗಿ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಇರುವಳು. ಅವಳು ಪಾರ್ವತಿ, ಹಿಮವಂತನ ಪುತ್ರಿ, ಪರಮಾನಂದವನ್ನು ನೀಡುವವಳು. ಅವಳು ಸಾವಿತ್ರಿ, ಕಮಲಾ, ಲಕ್ಷ್ಮಿ, ಶ್ರೀ, ಅನಂತನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವವಳು. ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಆ ಮಹಾದೇವಿಯನ್ನು ಆ ರಾಜನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪೂಜಿಸಿದನು, ಅವಳ ಪರಮ ರೂಪವನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಧ್ಯಾನಿಸಿದನು.