ಕೂರ್ಮಪುರಾಣಮ್

ಸಹಸ್ರ ಶಕ್ತಿಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಆಸನದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತನಾದ ದೇವರಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ ಮಾಡಿದರು. ಜನರ ಹೃದಯಗಳಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ಅವನಿಗೆ ಕೂಡ ನಮಸ್ಕಾರ ಸಲ್ಲಿಸಿದರು. ಅವನು ಸೃಷ್ಟಿಯ ಮೂಲ ಮತ್ತು ಅಂತ್ಯ, ಎಲ್ಲಕ್ಕೂ ಅತೀತನಾದ ಮೂಲಭೂತ ತತ್ವವಾಗಿದ್ದಾನೆ; ಅವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ದಯಾಮಯಿ ಅಂಬಿಕೆಯ ಸಂಗಾತಿಯಾಗಿರುವ ಅವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಮಹಾ ದೇವ, ಶಿವನಿಗೆ ಪುನಃ ಪುನಃ ನಮಸ್ಕಾರ. ಈNamaskarಗಳ ನಂತರ, ಪರಮೇಶ್ವರ ಸಂತೃಪ್ತನಾಗಿ, ತನ್ನ ಕೈಯಿಂದ ಅವನನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿ ಮಾತನಾಡಿದರು: "ನನ್ನ ಸಾನಿಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಗಣಾಧಿಪತ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುವೆ, ಅಮರನಾದ ನೀನು ಇಲ್ಲಿ ವಾಸ ಮಾಡು. ನೀನು ನಂದೀಶ್ವರನ ಸೇವಕನಾಗಿ, ಎಲ್ಲ ದೊಡ್ಡ ದುಃಖಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿರುವೆ." ಮಹಾದೇವ, ಗಣಾಧಿಪತಿಯಾದ ಅಂಧಕ, ದೇವತೆಗಳ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತನಾಗಿದ್ದನು. ಅವನು ನೀಲಕಂಠ, ಜಟಾಮುಂಡಿತ, ಬಲಶಾಲಿ ತ್ರಿಶೂಲವನ್ನು ಹಿಡಿದಿದ್ದನು. ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ, ಶ್ರೀಮಂತ ವಿಷ್ಣು, ಮುಗುಳುನಗೆಯೊಂದಿಗೆ ದೇವದೇವರನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಮಾತನಾಡಿದರು: "ಅವನು ಅಜ್ಞಾನದಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ದೋಷಗಳನ್ನು ಗಮನಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಅವನು ಗುಣಗಳನ್ನು ಕೂಡ ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತಾನೆ." ಕೆಶವ ಮತ್ತು ಅಂಧಕ ಇಬ್ಬರೂ ಕೂಡ ಶಿವನ ಸಾನಿಧ್ಯಕ್ಕೆ ಹೋದರು. ಹರ, ಮಾಧವ ಮತ್ತು ಮಾತೃಕೆಯೊಂದಿಗೆ ಪೂರ್ಣ ಐಕ್ಯ ಮತ್ತು ತೃಪ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆದನು. ನಂತರ ಅವನು ಪರ್ವತದ ಪುತ್ರಿ, ದೇವರ ಪ್ರಿಯವಾದ ಪಾರ್ವತಿಗೆ, ಅವಳ ದಿವ್ಯ ನಿವಾಸಕ್ಕೆ ಹೋಗಿದನು. ಅಂಧಕನಿಗೆ ಪರಮ ಹರ್ಷವನ್ನು ದೊರಕಿಸಿ, ಅವನಿಗೆ ಅನುಗ್ರಹ ನೀಡಿದರು. ಅಂಧಕನು ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಶಿರಸಾ ಬಿದ್ದು, ಅವಳ ಕಮಲಪಾದಗಳಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ ಮಾಡಿದರು. ಆದಿಕ ಪುರುಷನು ಸರ್ವವಿಶ್ವವನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತಾನೆ ಎಂದು ತಿಳಿದು, "ಅವಳು ಚಿನ್ನದಂತೆ, ಶುದ್ಧವಾದ, ಜನ್ಮವಿಲ್ಲದ, ಮರಣವಿಲ್ಲದ, ಅವಳಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ," ಎಂದು ಹೇಳಿದರು. "ಅವಳು ಎಲ್ಲ ಭೇದಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತವಾದ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಇರುವವಳಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ಗುಣಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ಅತಿಕ್ರಮಿಸಿದ ಪರ್ವತದ ಪುತ್ರಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ದಾನವರು ಪೂಜಿಸುವ ನಿಮ್ಮ ಕಮಲಪಾದಗಳಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ," ಎಂದು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪ್ರಣಾಮ ಸಲ್ಲಿಸಿದರು. ದಾನವರಾಧಿಪತಿಯು ಅವಳನ್ನು ಹೊಗಳಿದಾಗ, ಅವಳು ಅಂಧಕನನ್ನು ತನ್ನ ಮಗನಾಗಿ ಅಂಗೀಕರಿಸಿದರು. ಶಂಭು ಪರಮೇಶ್ವರನ ಅನುಮತಿಯೊಂದಿಗೆ, ಅಂಧಕನು ಪಾತಾಳ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋದನು. ಹರಿ, ಅವ್ಯಕ್ತನಾಗಿ, ನರಸಿಂಹ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲೇ ಉಳಿಯುತ್ತಾನೆ. ಕಾಲಾಗ್ನಿ ರುದ್ರನು ತನ್ನ ಆತ್ಮವನ್ನು ಪರಮಾತ್ಮದಲ್ಲಿ ಐಕ್ಯಗೊಳಿಸಿದನು. ಹಸಿವಿನಿಂದ, ಅವರು ತ್ರಿಶೂಲಧಾರಿ ಮಹಾದೇವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಹೇಳಿದರು: "ಮೂರು ಲೋಕಗಳನ್ನು ನಾವು ಭಕ್ಷಿಸುತ್ತೇವೆ; ಆಗ ಮಾತ್ರ ನಮ್ಮ ಹಸಿವು ತೃಪ್ತವಾಗುತ್ತದೆ." ಅವರು ಚರಾಚರ ಸಹಿತ ಮೂರು ಲೋಕಗಳನ್ನು ಭಕ್ಷಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು. ದೇವತೆಗಳಾದ ನರಾಯಣನು ಧ್ಯಾನ ಮಾಡಿ, ಹರಿ ಕ್ಷಣಮಾತ್ರದಲ್ಲಿ ಪ್ರकटವಾದನು. "ಪ್ರಭು, ಮೂರು ಲೋಕಗಳನ್ನು ಶೀಘ್ರ ರಕ್ಷಿಸು; ಅವು ನಿನ್ನದೇ," ಎಂದು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿದರು. ಅವರು ಮಹಾದೇವ ಮತ್ತು ನರಸಿಂಹ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಇರುವ ಹರಿಗೆ ಸಮೀಪಿಸಿದರು. ತಮ್ಮ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಶಂಭು, ಭೈರವನಿಗೆ ನೀಡಿದರು. ಕ್ಷಣಮಾತ್ರದಲ್ಲಿ ಮಾತೃಗಳು ಮತ್ತು ಶೇಷನಾಗ ಒಂದು ರೂಪಕ್ಕೆ ಐಕ್ಯಗೊಂಡರು. "ಇಲ್ಲಿ ನನ್ನನ್ನು ಸ್ಮರಿಸುವವರನ್ನು ಜಾಗ್ರತೆಯಿಂದ ರಕ್ಷಿಸಬೇಕು," ಎಂದು ಹೇಳಿದರು. ಮಹೇಶ್ವರನ ಒಂದು ಅಂಶದಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದ ಅವಳು ಭೋಗ ಮತ್ತು ಮೋಕ್ಷ ಎರಡನ್ನೂ ನೀಡುತ್ತಾರೆ. ಅವಳ ರೂಪ ತಮಸ ಮತ್ತು ರಾಜಸ ಗುಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದೆ; ದೇವದೇವರಾದ ಬ್ರಹ್ಮನು ನಾಲ್ಕು ಮುಖಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದಾನೆ. ಯುಗಾಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ರುದ್ರನು ಸರ್ವವಿಶ್ವವನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತಾನೆ. ಸತ್ತ್ವಗುಣವು ಪ್ರಬಲವಾದಾಗ, ಅವನು ಸದಾ ಜಗತ್ತನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುತ್ತಾನೆ. ಮೂಲ ಪ್ರಕೃತಿ, ಅವ್ಯಕ್ತವಾದುದು, ಶಾಶ್ವತ ಆನಂದ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವುದು.