કૂર્મપુરાણમ્

પ્રોચ્યતે સર્વવેદેષુ મુનિભિસ્તત્ત્વદર્શિભિઃ

આ વાત સર્વે વેદોમાં તત્વદર્શી ઋષિઓએ કહી છે.

સર્વવેદાન્તવેદેષુ નિશ્ચિતં બ્રહ્મવાદિભિઃ

આ વાત વેદ અને વેદાંતમાં બ્રહ્મજ્ઞાની વિદ્વાનો દ્વારા નિશ્ચિત કરી છે.

યોગિનસ્તત્ પ્રપશ્યન્તિ મહાદેવ્યાઃ પરં પદમ્

યોગીઓ મહાદેવીનું પરમ સ્થાન જોઈ શકે છે.

યોગિનસ્તત્ પ્રપશ્યન્તિ મહાદેવ્યાઃ પરં પદમ્

યોગીઓ મહાદેવીનું પરમ સ્થાન જોઈ શકે છે.

અનન્તપ્રકૃતૌ લીનં દેવ્યાસ્તત્ પરમં પદમ્

દેવીનું એ પરમ સ્થાન અનંત પ્રકૃતિમાં લીન છે.

આત્મોપલબ્ધિવિષયં દેવ્યાસ્તત્ પરમં પદમ્

દેવીનું એ પરમ સ્થાન આત્મસાક્ષાત્કારનું ક્ષેત્ર છે.

સંસારતાપાનખિલાન્ નિહન્તીશ્વરસંશ્રયા

ઈશ્વરનું આશ્રય લેતાં, દેવી સંસારના બધા દુઃખોનો નાશ કરે છે.

આશ્રયેત્ સર્વભાવાનામાત્મભૂતાં શિવાત્મિકામ્

સર્વ જીવોમાં રહેલી, શિવસ્વરૂપા એવા શિવાત્મિકાનું આશ્રય લેવો જોઈએ.

સભાર્યઃ શરં યાતઃ પાર્વતીં પરમેશ્વરીમ્

પત્ની સાથે તેણે પરમેશ્વરી પાર્વતીનું આશ્રય લીધું.

મેના હિમવતઃ પત્ની પ્રાહેદં પર્વતેશ્વરમ્

મેનાએ, હિમવતની પત્નીએ, પર્વતોના સ્વામી પાસે આ શબ્દો કહ્યા:

હિતાય સર્વભૂતાનાં જાતા ચ તપસાવયોઃ

સર્વ જીવોના કલ્યાણ માટે, અમારાં તપથી એ જન્મી હતી.

કપર્દિનીં ચતુર્વક્ત્રાં ત્રિનેત્રામતિલાલસામ્

તે માતા જટાવાળી, ચાર મુખવાળી, ત્રણ આંખવાળી અને અતિ તેજસ્વી હતી.

નિર્ગુણાં સગુણાં સાક્ષાત્ સદસદ્વ્યક્તિવર્જિતામ્

તે ગુણરહિત પણ ગુણવાળી, સૌની સામે પ્રગટ, અને સદાસદથી પર છે.

ભીતઃ કૃતાઞ્જલિસ્તસ્યાઃ પ્રોવાચ પરમેશ્વરીમ્

ભયભીત થઈને, હાથ જોડીને, તેણે પરમેશ્વરીને કહ્યું.

ન જાને ત્વામહં વત્સે યથાવદ્ બ્રૂહિ પૃચ્છતે

હે સુમને, હું તમને સાચી રીતે ઓળખતો નથી; કૃપા કરીને મને કહો.

વ્યાજહાર મહાશૈલં યોગિનામભયપ્રદા

યોગીઓને નિર્ભયતા આપનારી એ દેવી એ મહાપર્વતને સંબોધી બોલી.

અનન્યામવ્યયામેકાં યાં પશ્યન્તિ મુમુક્ષવઃ

મુક્તિ ઇચ્છનાર જે એક, અવિનાશી અને અનન્ય છે, તેને જુએ છે.

શાશ્વતૈશ્વર્યવિજ્ઞાનમૂર્તિઃ સર્વપ્રવર્તિકા

એ શાશ્વત ઐશ્વર્ય અને જ્ઞાનનું સ્વરૂપ છે, અને સર્વ ક્રિયાની મૂળ છે.

દિવ્યં દદામિ તે ચક્ષુઃ પશ્ય મે રૂપમૈશ્વરમ્

હું તને દિવ્ય દ્રષ્ટિ આપું છું; હવે મારું પરમ રૂપ જો.

સ્વં રૂપં દર્શયામાસ દિવ્યં તત્ પારમેશ્વરમ્

તેણે પોતાનું દિવ્ય અને પરમ રૂપ દર્શાવ્યું.

જ્વાલામાલાસહસ્ત્રાઢ્યં કાલાનલશતોપમમ્

એ રૂપ હજારો જ્વાળાની માળાઓથી શોભિત અને શતાબ્દી અગ્નિ જેવું ભયાનક હતું.

ત્રિશૂલવરહસ્તં ચ ઘોરરૂપં ભયાનકમ્

એના હાથમાં ત્રિશૂલ અને વરાહ હતો, તેનું રૂપ ભયાનક અને ભયાવહ હતું.

ચન્દ્રાવયવલક્ષ્માણં ચન્દ્રકોટિસમપ્રભમ્

એના અંગો પર ચંદ્રના ચિહ્નો ઝળહળતા અને તે કરોડો ચાંદની જેવું તેજસ્વી હતું.

દિવ્યમાલ્યામ્બરધરં દિવ્યગન્ધાનુલેપનમ્

એ દિવ્ય ફૂલોની માળા અને વસ્ત્ર ધારણ કરેલ, અને દિવ્ય સુગંધથી લિપ્ત હતી.

અણ્ડસ્થં ચાણ્ડબાહ્યસ્થં બાહ્યમાભ્યન્તરં પરમ્

એ બ્રહ્માંડની અંદર પણ હતી, બહાર પણ હતી, અને અંદર-બહાર બંનેમાં વ્યાપક હતી.

બ્રહ્મોન્દ્રોપેન્દ્રયોગીન્દ્રૈર્વન્દ્યમાનપદામ્બુજમ્

બ્રહ્મા, ઇન્દ્ર, ઉપેન્દ્ર અને યોગીઓએ એના પાવન ચરણોને વંદન કર્યા.

સર્વમાવૃત્ય તિષ્ઠન્તં દદર્શ પરમેશ્વરમ્

તે પરમેશ્વરીને સર્વત્ર વ્યાપેલી અને સ્થિત જોઈ.

ભયેન ચ સમાવિષ્ટઃ સ રાજા હૃષ્ટમાનસઃ

ભયથી ભરાયો છતાં આનંદથી પરિપૂર્ણ, એ રાજા હતો.

નામ્નામષ્ટસહસ્ત્રેણ તુષ્ટાવ પરમેશ્વરીમ્

એ રાજાએ પરમેશ્વરીની આઠ હજાર નામોથી સ્તુતિ કરી.