ત્રિશૂલપાણિર્ભગવાંસ્તેજસાં પરમો નિધિઃ
ત્રિશૂલ ધારણ કરનાર, તેજસ્વી અને પરમ મહિમાવાન ભગવાન,
માલામત્યદ્ભુતાકારાં ધારયન્ પાદલમ્બિનીમ્
પગ સુધી લટકતી, અતિ અદ્ભુત રૂપવાળી માળા ધારણ કરી,
મોહિતો માયયાત્યર્થં પીતવાસસમબ્વીત્
માયાના ભારે પ્રભાવે ભ્રમિત થઈ, તે પીળા વસ્ત્રો પહેરીને દેખાયો.
તેજોરાશિરમેયાત્મા સમાયાતિ જનાર્દન
અપરમિત તેજથી ભરેલો, પ્રકાશરૂપ આત્મા, જનાર્દન આગળ આવ્યો.
અપશ્યદીશ્વરં દેવં જ્વલન્તં વિમલે ઽમ્ભસિ
તેણે ભગવાનને, તેજસ્વી દેવને, નિર્મળ જળમાં પ્રકાશિત થતા જોયા.
પ્રોવાચોત્થાય ભગવાન્ દેવદેવં પિતામહમ્
ભગવાન ઊભા રહીને દેવોના દેવ પિતામહને સંબોધ્યા.
અનાદિનિધનો ઽચિન્ત્યો લોકાનામીશ્વરો મહાન્
તે પ્રભુ અનાદિ, અનંત, સમજથી પર છે અને સર્વ લોકનો મહાન સ્વામી છે.
ભૂતાનામધિપો યોગી મહેશો વિમલઃ શિવઃ
તે સર્વ જીવનો અધિપતિ, યોગી, મહાદેવ, નિર્મળ અને કલ્યાણરૂપ છે.
યં પ્રપશ્યન્તિ યતયો બ્રહ્મભાવેન ભાવિતાઃ
જેનાં દર્શન બ્રહ્મભાવમાં લીન થયેલા યતિઓ કરે છે.
કાલો ભૂત્વા મહાદેવઃ કેવલો નિષ્કલઃ શિવઃ
કાળરૂપ બની, મહાદેવ એકલા, નિષ્કલ અને કલ્યાણમય છે.
વેદાંશ્ચ પ્રદદૌ તુભ્યં સો ઽયમાયાતિ શઙ્કરઃ
જેણે તને વેદો આપ્યા, એ શંકર હવે અહીં આવે છે.
વાસુદેવાભિધાનાં મામવેહિ પ્રપિતામહ
હે પિતામહ, મને વાસુદેવ નામે ઓળખ.
દિવ્યં ભવતુ તે ચક્ષુર્યેન દ્રક્ષ્યસિ તત્પરમ્
તને દિવ્ય દ્રષ્ટિ પ્રાપ્ત થાય, જેના દ્વારા તું તે પરમ તત્વને જોઈ શકીશ.
બુબુધે પરમેશાનં પુરતઃ સમવસ્થિતમ્
તેણે સામે ઊભેલા પરમેશ્વરને ઓળખ્યા.
પ્રપેદે શરણં દેવં તમેવ પિતરં શિવમ્
તેણે એ દેવ, પિતા અને કલ્યાણમય શિવમાં આશ્રય લીધો.
અથર્વશિરસા દેવં તુષ્ટાવ ચ કૃતાઞ્જલિઃ
હાથ જોડીને, તેણે અથર્વશિરસ સ્તોત્રથી દેવની સ્તુતિ કરી.
અવાપ પરમાં પ્રીતિં વ્યાજહાર સ્મયન્નિવ
તેને પરમ આનંદ મળ્યો અને તે સ્મિત સાથે બોલ્યો.
મયૈવોત્પાદિતઃ પૂર્વં લોકસૃષ્ટ્યર્થમવ્યયમ્
મારે જ પહેલાં લોકની રચના માટે અવિનાશી તત્વ ઉત્પન્ન કર્યું હતું.
વરં વરય વિશ્વાત્મન્ વરદો ઽહં તવાનઘ
હે વિશ્વાત્મા, તું મનગમતો વર માગ; હું તારો વરદાતા છું, હે નિર્દોષ.
નિરીક્ષ્ય વિષ્ણું પુરુષં પ્રણમ્યાહ વૃષધ્વજમ્
વિષ્ણુરૂપ પુરુષને જોઈ, તેણે વૃષધ્વજને વંદન કરીને કહ્યું.
ત્વામેવ પુત્રમિચ્છામિ ત્વયા વા સદૃશં સતમ્
હું તો તમને જ પુત્ર તરીકે ઈચ્છું છું, અથવા તો તમારા જેવો સાચો પુત્ર મળે એ મારી ઈચ્છા છે.
ન જાને પરમં ભાવં યાથાતથ્યેન તે શિવ
હે કલ્યાણકારી, તમારી સાચી અને ઊંચી સ્થિતિ હું જાણતો નથી.
પ્રસીદ તવ પાદાબ્જં નમામિ શરણં ગતઃ
મહેરબાની કરો, હું તમારા કમળ જેવા ચરણોમાં શરણ આવી નમસ્કાર કરું છું.
વ્યાજહાર તદા પુત્રં સમાલોક્ય જનાર્દનમ્
પછી, જનાર્દનને જોઈને, તેણે પોતાના પુત્રને કહ્યું.
વિજ્ઞાનમૈશ્વરં દિવ્યમુત્પત્સ્યતિ તવાનઘ
હે પાપરહિત, તારા અંદર દિવ્ય અને ઈશ્વરીય જ્ઞાન જન્મ લેશે.
તથા કુરુષ્વ દેવેશ મયા લોકપિતામહ
હે દેવોના સ્વામી, હે જગતના પિતામહ, તમે મારા દ્વારા આ કાર્ય કરો.
ભવિષ્યતિ તવેશાનો યોગક્ષેમવહો હરિઃ
હે ઈશાન, હરી તારો યોગ અને કલ્યાણ સંભાળશે.
સંસ્પૃશ્ય દેવં બ્રહ્માણં હરિં વચનમબ્રવીત્
હરિએ બ્રહ્માને સ્પર્શી અને પછી આ શબ્દો કહ્યા.
વરં વૃણીષ્વં નહ્યાવાં વિભિન્નૌ પરમાર્થતઃ
તમે કોઈ પણ વર માંગો, કારણ કે અમારી વચ્ચે સત્યમાં કોઈ ભેદ નથી.
પ્રાહ પ્રસન્નયા વાચા સમાલોક્ય ચતુર્મુખમ્
ચતુર્મુખને જોઈને, પ્રસન્નતાપૂર્વક તેણે વાત કરી.