કૂર્મપુરાણમ્

મિથ્યાશ્રમી ચ તે વિપ્રા વિજ્ઞેયાઃ પઙ્ક્તિદૂષકાઃ

જે બ્રાહ્મણ ખોટી રીતે આશ્રમ ધારણ કરે છે, તેઓ પંક્તિ બગાડનારા કહેવાય.

વિદ્ધપ્રજનનશ્ચૈવ સ્તેનઃ ક્લીબો ઽથ નાસ્તિકઃ

જે વિધવા સ્ત્રી સાથે સંતાન ઉત્પન્ન કરે છે, ચોર, નિર્બળ પુરુષ કે નાસ્તિક—

આગારદાહી કુણ્ડાશી સોમવિક્રયિણો દ્વિજાઃ

ઘર સળગાવનાર, ખાડામાંથી ખાવાવાળો અને સોમરસ વેચનારા દ્વિજ—

પૌનર્ભવઃ કુસીદી ચ તથા નક્ષત્રદર્શકઃ

પુનર્વિવાહથી જન્મેલો, વ્યાજખોર અને નક્ષત્ર જોનાર—

હીનાઙ્ગશ્ચાતિરિક્તાઙ્ગો હ્યવકીર્ણિસ્તથૈવ ચ

જેના અંગ અધૂરા કે વધારે હોય, કે જે વિર્યનો નાશ કરેલો હોય—

મિત્રધ્રુક્ પિશુનશ્ચૈવ નિત્યં ભાર્યાનુવર્તકઃ

મિત્ર સાથે દગો કરનાર, નિંદા કરનાર અને હંમેશા પત્નીનો આદેશ માનનાર—

ગોત્રભિદ્ ભ્રષ્ટશૌચશ્ચ કાણ્ડસ્પૃષ્ટસ્તથૈવ ચ

ગોત્ર તોડનાર, શુદ્ધિ ગુમાવનાર કે જવાર કે કુશને સ્પર્શ કરનાર—

સમુદ્રયાયી કૃતહા તથા સમયભેદકઃ

જે દરિયો પાર જાય છે, જે હત્યા કરે છે અને જે વચન તોડે છે—

દ્વિજનિન્દારતશ્ચૈતે વર્જ્યાઃ શ્રાદ્ધાદિકર્મસુ

અને જે દ્વિજનોની નિંદા કરે છે—આ બધા શ્રાદ્ધ અને આવા કર્મોમાંથી દૂર રાખવા યોગ્ય છે.

મિત્રધ્રુક્ કુહકશ્ચૈવ વિશેષાત્ પઙ્ક્તિદૂષકાઃ

મિત્રને ધોકો આપનાર, છેતરપિંડી કરનાર અને ખાસ કરીને પંક્તિ બગાડનાર—

બ્રહ્મભાવનિરસ્તાશ્ચ વર્જનીયાઃ પ્રયત્નતઃ

અને જે બ્રહ્મના ચિંતનથી દૂર થઈ ગયા છે, તેમને ખાસ કરીને ટાળવા જોઈએ.

મહાયજ્ઞવિહીનશ્ચ બ્રાહ્મણઃ પઙ્ક્તિદૂષકઃ

જે બ્રાહ્મણ મહાયજ્ઞો કરે નહીં, તે પંક્તિ બગાડનાર કહેવાય.

તામસો રાજસશ્ચૈવ બ્રાહ્મણઃ પઙ્ક્તિદૂષકઃ

જે બ્રાહ્મણ તામસિક કે રાજસિક સ્વભાવ ધરાવે છે, તે પણ પંક્તિ બગાડનાર છે.

નિન્દિતાનાચરન્ત્યેતે વર્જનીયાઃ પ્રયત્નતઃ

જે લોકો નિંદનીય કામ કરે છે, તેમને ખાસ કરીને ટાળવા યોગ્ય છે.

સંનિપાત્ય દ્વિજાન્ સર્વાન્ સાધુભિઃ સંનિમન્ત્રયેત્

બધા દ્વિજોને એકઠા કરીને, સારા લોકો સાથે તેમને આમંત્રિત કરવું જોઈએ.

અસંભવે પરેદ્યુર્વા યથોક્તૈર્લક્ષણૈર્યુતાન્

જો એ શક્ય ન હોય તો, બીજા દિવસે જે નિર્ધારિત ગુણ ધરાવે છે, તેમને બોલાવવું.

અન્યોન્યં મનસા ધ્યાત્વા સંપતન્તિ મનોજવાઃ

એકબીજાને મનમાં સ્મરણ કરીને, તેઓ મનની ઝડપથી એકઠા થાય છે.

વાયુભૂતાસ્તુ તિષ્ઠન્તિ ભુક્ત્વા યાન્તિ પરાં ગતિમ્

પવન જેવું સ્વરૂપ લઈને, તેઓ ત્યાં રહે છે અને ભોજન કરીને ઉત્તમ અવસ્થાને પામે છે.

વસેયુર્નિયતાઃ સર્વે બ્રહ્મચર્યપરાયણાઃ

બધા નિયમિત અને બ્રહ્મચર્યમાં સ્થિર રહેવા જોઈએ.

ભારં મૈથુનમધ્વાનં શ્રાદ્ધકૃદ્ વર્જયેજ્જપમ્

શ્રાદ્ધ કરનારએ ભાર, મિલન, મુસાફરી અને જપ ટાળવા જોઈએ.

સ યાતિ નરકં ઘોરં સૂકરત્વાં પ્રાયાતિ ચ

એવો માણસ ભયાનક નર્કમાં જાય છે અને શૂકર તરીકે જન્મે છે.

સ તસ્માદધિકઃ પાપી વિષ્ઠાકીટો ઽભિજાયતે

એવો માણસ વધુ પાપી બની, ગંદગીમાં જીવાત તરીકે જન્મે છે.

બ્રહ્મહત્યામવાપ્નોતિ તિર્યગ્યોનૌ ચ જાયતે

એ બ્રાહ્મણહત્યાનો પાપ મેળવે છે અને પશુ તરીકે જન્મે છે.

ભવન્તિ પિતરસ્તસ્ય તં માસં પાંશુભોજનાઃ

એ મહિને તેના પિતૃઓને માટીનું જ ખોરાક મળે છે.

ભવન્તિ તસ્ય તન્માસં પિતરો મલભોજનાઃ

એ મહિને તેના પિતૃઓને ગંદકી જ ખાવું પડે છે.

અક્રોધનઃ શૌચપરઃ કર્તા ચૈવ જિતેન્દ્રિયઃ

જે મનુષ્યે ક્યારેય ગુસ્સો ન કરે, પવિત્રતામાં મન લગાવે, સદાય સારા કામ કરે અને પોતાના ઇન્દ્રિયો પર કાબૂ રાખે, એવો હોવો જોઈએ.

સમૂલાનાહરેદ્ વારિ દક્ષિણાગ્રાન્ સુનિર્મલાન્

પાણી લાવવું હોય ત્યારે દક્ષિણ તરફના છેડે, મૂળ સહિત, અને એકદમ શુદ્ધ પાણી લાવવું જોઈએ.

શુચિં દેશં વિવિક્તં ચ ગોમયેનોપલેપયેત્

પવિત્ર અને એકાંત જગ્યાએ ગાયના છાણથી લિપાઈ કરવી જોઈએ.

વિવિક્તેષુ ચ તુષ્યન્તિ દત્તેન પિતરઃ સદા

એકાંત જગ્યાએ આપેલી ભેટથી પિતૃઓ હંમેશા પ્રસન્ન થાય છે.