કૂર્મપુરાણમ્

તં બ્રહ્મપારં ભવતઃ સ્વરૂપમ્

તે અનંત બ્રહ્મરૂપ, તમારું સાચું સ્વરૂપ છે.

સ્વયંભુવં ત્વાં શરણં પ્રપદ્યે

હું સ્વયંભૂ, તમારા શરણમાં આવું છું.

સબ્રહ્મપારં પ્રણતો ઽસ્મિ નિત્યમ્

જે બ્રહ્મને પણ પાર કરે છે, એવા તમને હું હંમેશા નમું છું.

કાલં બૃહન્તં ભવતઃ સ્વરૂપમ્

વિશાળ સમય પણ તમારું સ્વરૂપ છે.

પિનાકિનં ત્વાં શરણં વ્રજામિ

પિનાકધારી, તમારા શરણમાં હું આવું છું.

પપાત દણ્ડવદ્ ભૂમૌ પ્રોચ્ચરન્ પ્રણવં પરમ્

તે પૃથ્વી પર દંડવત પડ્યો અને પરમ 'ઓમ્' ઉચ્ચાર્યો.

જ્ઞાનમાનન્દમદ્વૈતં કોટિકાલાગ્નિસન્નિભમ્

જ્ઞાન, આનંદ, અદ્વૈત, કરોડો કાળાગ્નિ જેવી તેજસ્વી.

નિલિલ્યે વિમલે લિઙ્ગે તદ્ભુતમિવાભવત્

તે શુદ્ધ લિંગમાં લીન થયો અને તે અદ્ભુત બની ગયું.

ન કશ્ચિદ્ વેત્તિ તમસા વિદ્વાનપ્યત્ર મુહ્યતિ

કોઈ તેને જાણતું નથી; વિદ્વાન પણ અંધકારમાં ભટકે છે.

ભક્તઃ પાપવિશુદ્ધાત્મા રુદ્રસામીપ્યમાપ્નુયાત્

પાપથી શુદ્ધ થયેલો ભક્ત, રુદ્રના નજીક પહોંચે છે.

પ્રાતર્મધ્યાહ્નસમયે સ યોગં પ્રાપ્નુયાત્ પરમ્

સવાર, બપોર અને સાંજે, તે શ્રેષ્ઠ યોગ પ્રાપ્ત કરે છે.

દ્રક્ષ્યામઃ સતતં દેવં પૂજયામો ઽથ શૂલિનમ્

અમે હંમેશા દેવને જોઈશું અને ત્રિશૂળધારીની પૂજા કરીશું.

ઉવાસ તત્ર યુક્તાત્મા પૂજયન્ વૈ કપર્દિનમ્

ત્યાં, એકાગ્ર મનથી, તેણે જટાધારી ભગવાનની પૂજા કરતા નિવાસ કર્યો.

દ્રષ્ટું યયૌ મધ્યમેશં બહુવર્ષગણાન્ પ્રભુઃ

અनेक વર્ષો પછી, પ્રભુ મધ્યમેશને જોવા ગયા.

નદીં વિમલપાનીયાં દૃષ્ટ્વા હૃષ્ટો ઽભવન્મુનિઃ

પવિત્ર પાણીવાળી નદી જોઈને મુનિ આનંદિત થયા.

ચકાર ભાવપૂતાત્મા સ્નાનં સ્નાનવિધાનવિત્

ભક્તિથી પવિત્ર થયેલા મનથી, તેણે સ્નાનવિધિ જાણીને યોગ્ય રીતે સ્નાન કર્યું.

પૂજયામાસ લોકાદિં પુષ્પૈર્નાનાવિધૈર્ભવમ્

તેણે જગતના આરંભરૂપ ભવને અનેક પ્રકારના ફૂલો વડે પૂજા કરી.

મધ્યમેશ્વરમીશાનમર્ચયામાસ શૂલિનમ્

મધ્યમેશ્વર, ત્રિશૂલધારી ભગવાનની તેણે શ્રદ્ધાપૂર્વક પૂજા કરી.

દ્રષ્ટું સમાગતા રુદ્રં મધ્યમેશ્વરમીશ્વરમ્

તેઓ બધા રુદ્ર, મધ્યમેશ્વર ભગવાનના દર્શન માટે એકત્રિત થયા.

જટિલા મુણ્ડિતાશ્ચાપિ શુક્લયજ્ઞોપવીતિનઃ

ત્યાં જટાવાળા, મુંડન કરેલા અને સફેદ યજ્ઞોપવીત ધારણ કરનાર સાધુઓ હતા.

બ્રહ્મચર્યરતાઃ શાન્તા વેદાન્તજ્ઞાનતત્પરાઃ

તેઓ બ્રહ્મચર્યમાં રત, શાંત અને વેદાંતના જ્ઞાનમાં તત્પર હતા.

પૂજયિત્વા યથાન્યાયમિદં વચનમબ્રુવન્

વિધિ મુજબ પૂજા કરીને, તેમણે આ શબ્દો ઉચ્ચાર્યા.

પ્રોચુઃ પૈલાદયઃ શિષ્યાસ્તાનૃષીન્ બ્રહ્મભાવિતાન્

પૈલ અને અન્ય શિષ્યોએ બ્રહ્મમાં લીન એવા ઋષિઓને સંબોધન કર્યું.

વ્યાસઃ સ્વયં હૃષીકેશો યેન વેદાઃ પૃથક્ કૃતાઃ

વ્યાસજી પોતે, હૃષીકેશ, જેમણે વેદોને અલગ કર્યા.

અંશાંશેનાભવત્ પુત્રો નામ્ના શુક ઇતિ પ્રભુઃ

તેમના અંશથી ભગવાને 'શુક' નામે પુત્રરૂપે અવતાર લીધો.

પ્રપન્નઃ પરયા ભક્ત્યા યસ્ય તજ્જ્ઞાનમૈશ્વરમ્

જે ભક્તિપૂર્વક શરણ આવી, તેને તેમનું દૈવી જ્ઞાન પ્રાપ્ત થયું.

નેમુરવ્યગ્રમનસઃ પ્રોચુઃ સત્યવતીસુતમ્

અવિચલ મનથી તેમણે સત્યવતીપુત્રને વંદન કરીને કહ્યું.

પ્રિસાદાદ્ દેવદેવસ્ય યત્ તન્માહેશ્વરં પરમ્

દેવદેવના પ્રસાદરૂપે જે પરમ મહેશ્વર છે—

ક્ષિપ્રં પશ્યેમ તં દેવં શ્રુત્વા ભગવતો મુખાત્

ભગવાનના મુખથી સાંભળીને, અમે તે દેવને વહેલી તકે જોઈ શકીએ.