પ્રોવાચ કો ભવાન્ કસ્માદ્ દેશાદ્ દેશમિમંશ્રિતઃ
તેમણે પૂછ્યું: તમે કોણ છો? કયા પ્રદેશમાંથી અહીં આવ્યા છો?
પુત્રપૌત્રાદિભિર્યુક્તઃ કુટુમ્બભરણોત્સુકઃ
તમે પુત્રો, પૌત્રો અને અન્ય પરિવારજનો સાથે ઘેરાયેલા, ઘર સંભાળવામાં ઉત્સુક હતા.
ન કદાચિત્ કૃતં પુણ્યમલ્પં વા સ્વલ્પમેવ વા
તમે ક્યારેય, જરા પણ, નાનામાં નાનું પણ પુણ્યકર્મ કર્યું નથી.
વિશ્વેશ્વરો વારાણસ્યાં દૃષ્ટઃ સ્પૃષ્ટે નમસ્કૃતઃ
વારાણસીમાં વિશ્વના સ્વામી દર્શન, સ્પર્શ અને વંદન પામ્યા છે.
ન દૃષ્ટં નન્મયા ઘોરં યમસ્ય વદનં મુને
હે મુનિ, મેં ક્યારેય યમરાજનું ભયાનક મુખ જોયું નથી.
પિપાસયાધુનાક્રાન્તો ન જાનામિ હિતાહિતમ્
હવે પ્યાસથી પીડાઈને, મને શું સારું કે શું ખરાબ એ સમજાતું નથી.
કુરુષ્વ તં નમસ્તુભ્યં ત્વામહં શરણં ગતઃ
મારે માટે એ કરો; હું તમને વંદન કરું છું. હું તમારી શરણમાં આવ્યો છું.
ત્વાદૃશો ન હિ લોકે ઽસ્મિન્ વિદ્યતે પુણ્યકૃત્તમઃ
આ જગતમાં તમારી જેટલા પુણ્યશાળી બીજું કોઈ નથી.
સંસ્પૃષ્ટો વન્દિતો ભૂયઃ કો ઽન્યસ્ત્વત્સદૃશો ભુવિ
ફરીથી સ્પર્શ અને વંદન કર્યા પછી—ભૂપૃષ્ઠ પર તમારા જેવો બીજો કોણ છે?
યેનેમાં કુત્સિતાં યોનિં ક્ષિપ્રમેવ પ્રહાસ્યસિ
જેનાથી હું આ નીચ જન્મને ઝડપથી ત્યજી શકીશ.
ચક્રે સમાધાય મનો ઽવગાહમ્
તેમણે મનને એકાગ્ર કરીને ધ્યાનમાં સ્થિર કર્યું.
શશાઙ્કચિહ્નાઙ્કિતચારુમૌલિઃ
તેમના સુંદર મસ્તક પર ચંદ્રચિહ્ન શોભતો હતો.
યથોદયે ભાનુરશેષદેવઃ
જેમ સૂર્ય ઉગે ત્યારે બધા દેવતાઓ તેને જોઈ શકે છે—
ગન્ધર્વવિદ્યાધરકિંનરાદ્યાઃ
ગંધર્વો, વિદ્યાાધરો, કિન્નરો અને બીજા બધા—
ત્રયીમયં યત્ર વિભાતિ રુદ્રઃ
જ્યાં ત્રણેય વેદરૂપ રુદ્ર પ્રકાશે છે—
પ્રણમ્ય તુષ્ટાવ કપર્દિનં તમ્
તેમણે જટાવાળા ભગવાનને વંદન કરીને સ્તુતિ કરી.
માદિત્યમગ્નિં કપિલાધિરૂઢમ્
સૂર્ય, અગ્નિ, કાપીલા ઘોડા પર આરૂઢ—
મહામુનિં બ્રહ્મમયં પવિત્રમ્
મહાન મુનિ, બ્રહ્મમય અને પવિત્ર—
હિરણ્યગર્ભાધિપતિં ત્રિનેત્રમ્
હું હેમગર્ભના સ્વામી, ત્રણ આંખવાળા ભગવાનને નમું છું.
પ્રણમ્ય નિત્યં શરણં પ્રપદ્યે
હંમેશા તેમના ચરણોમાં શરણાગત થઈ નમન કરું છું.
નમસ્કરિષ્યે ન યતો ઽન્યદસ્તિ
હું નમસ્કાર કરું છું, કારણ કે તેમને સિવાય બીજું કંઈ નથી.
તં બ્રહ્મપારં ભવતઃ સ્વરૂપમ્
તે અનંત બ્રહ્મરૂપ, તમારું સાચું સ્વરૂપ છે.
સ્વયંભુવં ત્વાં શરણં પ્રપદ્યે
હું સ્વયંભૂ, તમારા શરણમાં આવું છું.
સબ્રહ્મપારં પ્રણતો ઽસ્મિ નિત્યમ્
જે બ્રહ્મને પણ પાર કરે છે, એવા તમને હું હંમેશા નમું છું.
કાલં બૃહન્તં ભવતઃ સ્વરૂપમ્
વિશાળ સમય પણ તમારું સ્વરૂપ છે.
પિનાકિનં ત્વાં શરણં વ્રજામિ
પિનાકધારી, તમારા શરણમાં હું આવું છું.
પપાત દણ્ડવદ્ ભૂમૌ પ્રોચ્ચરન્ પ્રણવં પરમ્
તે પૃથ્વી પર દંડવત પડ્યો અને પરમ 'ઓમ્' ઉચ્ચાર્યો.
જ્ઞાનમાનન્દમદ્વૈતં કોટિકાલાગ્નિસન્નિભમ્
જ્ઞાન, આનંદ, અદ્વૈત, કરોડો કાળાગ્નિ જેવી તેજસ્વી.
નિલિલ્યે વિમલે લિઙ્ગે તદ્ભુતમિવાભવત્
તે શુદ્ધ લિંગમાં લીન થયો અને તે અદ્ભુત બની ગયું.
ન કશ્ચિદ્ વેત્તિ તમસા વિદ્વાનપ્યત્ર મુહ્યતિ
કોઈ તેને જાણતું નથી; વિદ્વાન પણ અંધકારમાં ભટકે છે.