કૂર્મપુરાણમ્

સિદ્ધા યક્ષાશ્ચ ગન્ધર્વાસ્તત્ર તત્ર જગન્મયમ્

ત્યાં સિદ્ધો, યક્ષો અને ગંધર્વોએ જગતવ્યાપી ભગવાનને અહીં-ત્યાં જોયા.

મુમુચુઃ પુષ્પવર્ષાણિ તસ્ય મૂર્ધ્નિ મહાત્મનઃ

તે મહાન આત્માના માથા પર ફૂલોની વર્ષા વરસાવી.

દૃષ્ટ્વા ચકમિરે કૃષ્ણં સ્ત્રસ્તવસ્ત્રવિભૂષણાઃ

કૃષ્ણને જોઈને, સ્ત્રીઓના વસ્ત્ર અને આભૂષણો વિખૂટા પડી ગયા અને તેઓ કાંપવા લાગી.

સંપ્રેક્ષ્ય દેવકીસૂનું સુન્દર્યઃ કામમોહિતાઃ

દેવકીના પુત્રને જોઈને, સુંદર સ્ત્રીઓ મનમાં ઇચ્છાથી મોહિત થઈ ગઈ.

સંપ્રેક્ષ્ય સંસ્થિતાઃ કાશ્ચિત્ પપુસ્તદ્વદનામૃતમ્

કેટલાંક સ્ત્રીઓ ઉભી રહીને, કૃષ્ણના મુખામૃતને પીતાં.

ભૂષયાઞ્ચક્રિરે કૃષ્ણં કામિન્યો લોકભૂષણમ્

કામનાવાળી સ્ત્રીઓએ જગતના શોભા એવા કૃષ્ણને શણગાર્યા.

સ્વાત્માનં બૂષયામાસુઃ સ્વાત્મગૈરપિ માધવમ્

તેમણે પોતાને અને પોતાના આભૂષણોથી માધવને પણ શણગાર્યા.

ચુચુમ્બુર્વદનામ્ભોજં હરેર્મુગ્ધમૃગેક્ષણાઃ

મૃગની જેમ નિર્દોષ આંખોવાળી સ્ત્રીઓએ હરિના કમળ જેવા મુખને ચુંબન આપ્યું.

પ્રાપયામાસુર્લોકાદિં માયયા તસ્ય મોહિતાઃ

કૃષ્ણની માયાથી મોહિત થઈ, તેમણે તેને દેવલોક સુધી લઈ ગયા.

બહૂનિ કૃત્વા રૂપાણિ પૂરયામાસ લીલયા

કૃષ્ણે અનેક રૂપ ધારણ કરી રમતમાં તેમની ઈચ્છાઓ પૂર્ણ કરી.

રેમે નારાયણઃ શ્રીમાન્ માયયા મોહયઞ્જગત્

શ્રીમંત નારાયણે પોતાની માયાથી જગતને મોહિત કરી આનંદ માણ્યો.

બભૂવુર્વિહ્વલા ભીતા ગોવિન્દવિરહે જનાઃ

ગોવિંદના વિયોગમાં લોકો વ્યાકુળ અને ડરાયેલા થઈ ગયા.

કૃષ્ણેન માર્ગમાણસ્તં હિમવન્તં યયૌ ગિરિમ્

કૃષ્ણે તેને શોધતા હિમવંત પર્વત તરફ યાત્રા કરી.

આજગામોપમન્યું તં પુરીં દ્વારવતીં પુનઃ

પછી કૃષ્ણ ઉપમન્યુને મળવા ફરી દ્વારકાપુરીમાં પરત આવ્યો.

આજગ્મુર્દ્વારકાં શુભ્રાં ભીષયન્તઃ સહસ્ત્રશઃ

હજારો લોકો તેજસ્વી દ્વારકામાં આવી પહોંચ્યા અને ભય પેદા કર્યો.

હત્વા યુદ્ધેન મહતા રક્ષતિ સ્મ પુરીં શુભામ્

મહાન યુદ્ધમાં શત્રુઓને મારી, કૃષ્ણે પવિત્ર નગરીની રક્ષા કરી.

દૃષ્ટ્વા કૈલાસશિખરે કૃષ્ણં દ્વારવતીં ગતઃ

કૈલાસની ટોચ પર કૃષ્ણને જોઈ, તે દ્વારકાપુરી ગયો.

પ્રોચુર્નારાયણો નાથઃ કુત્રાસ્તે ભગવાન્ હરિઃ

તેઓએ પૂછ્યું: 'નારાયણ સ્વામી, ભગવાન હરિ ક્યાં રહે છે?'

રમતે ઽદ્ય મહાયોગીં તં દૃષ્ટ્વાહમિહાગતઃ

'આજે મહાયોગી આનંદમાં છે; મેં તેને જોઈને અહીં આવ્યો છું.'

જગામાકાશગો વિપ્રાઃ કૈલાસં ગિરિમુત્તમમ્

હે વિદ્વાનો, આકાશમાં વિહરતા ભગવાન કૈલાસ પર્વત પર ગયા.

વરાસનસ્થં ગોવિન્દં દેવદેવાન્તિકે હરિમ્

ત્યાં દેવતાઓના દેવ હરિ, એટલે કે ગોવિંદ, સુંદર આસન પર બેઠેલા હતા.

મહાદેવગણૈઃ સિદ્ધૈર્યોગિભિઃ પરિવારિતમ્

તેમને મહાદેવના અનુયાયીઓ, સિદ્ધો અને યોગીઓએ ઘેરી લીધેલા હતા.

નિવેદયામાસ હરેઃ પ્રવૃત્તિં દ્વારકે પુરે

તેમણે હરિને દ્વારકા શહેરમાં થયેલી ઘટનાઓ જણાવી.

આજગામ પુરીં કૃષ્ણઃ સો ઽનુજ્ઞાતો હરેણ તુ

પછી હરિના અનુમતિથી કૃષ્ણ પોતાના શહેરમાં પાછા ગયા.

વચોભિરમૃતાસ્વાદૈર્માનિતો મધુસૂદનઃ

મધુસૂદનને અમૃત જેવી મીઠી વાતોથી સન્માનિત કરવામાં આવ્યા પછી તેઓ વિદાય પામ્યા.

અન્વગચ્છન્ મહોયોગં શઙ્ખચક્રગદાધરમ્

શંખ, ચક્ર અને ગદા ધારણ કરનાર ભગવાન પાછળ મહાન યોગીઓ ચાલ્યા.

યયૌ સ તૂર્ણં ગોવિન્દો દિવ્યાં દ્વારવતીં પુરીમ્

ગોવિંદ ઝડપથી દિવ્ય દ્વારાવતી શહેર તરફ ગયા.

નિશેવ ચન્દ્રરહિતા વિના તેન ચકાશિરે

ચાંદ્ર વિના રહેલી રાતો પણ તેમના કારણે પ્રકાશિત થઈ.

મણ્ડયાઞ્ચક્રિરે દિવ્યાં પુરીં દ્વારવતીં શુભામ્

તેમણે શુભ અને દિવ્ય દ્વારાવતી શહેરને શોભાવંત બનાવી.