గరుడపురాణమ్

ఉడుపోపరి తాం ధేనుం సూర్యదేహసముద్భవామ్ । కృత్వా ప్రకల్పయేద్విప్రశ్ఛత్రోపానహసంయుతమ్ ॥ ౨,౪౭.

నక్షత్రాల పైన ఆ ఆవును, సూర్యుని శరీరంలో జన్మించినదిగా భావించి, బ్రాహ్మణుడితో, గొడుగు, చెప్పులతో కలిపి ఏర్పాటు చేయాలి.

అఙ్గులీయకవాసాంసి బ్రాహ్మణాయ నివేదయేత్ । ఇమముచ్చారయేన్మన్త్రం సంగృహ్య సజలాన్కుశాన్ ॥ ౨,౪౭.

వేలు ఉంగరాలు, వస్త్రాలు బ్రాహ్మణుడికి సమర్పించాలి. నీళ్లు ఉన్న పాత్రను, అంకుశాన్ని పట్టుకుని ఈ మంత్రాన్ని ఉచ్చరించాలి.

యమద్వారే మహాఘోరే శ్రుత్వా వైతరణీం తదీమ్ । తర్తుకామో దదామ్యేనాం తుభ్యం వైతరణీం నమః ॥ ౨,౪౭.

యముని భయంకర ద్వారంలో, వైతరణి గురించి విని, దాటి పోవాలనే కోరికతో, నేను ఈ వైతరణిని నీకు సమర్పిస్తున్నాను; వైతరణికి నమస్కారం.

గావో మే అగ్రతః సన్తు గావో మే సన్తు పార్శ్వతః । గావో మే హృదయే సన్తు గవాం మధ్యే వసామ్యహమ్ ॥ ౨,౪౭.

నా ముందూ, పక్కనూ, హృదయంలోనూ ఆవులు ఉండాలి. నేను ఆవుల మధ్య నివసిస్తున్నాను.

విష్ణురూప ద్విజశ్రేష్ఠ మాముద్ధర మహీసుర । సదక్షిణా మయా దత్తా తుభ్యం వైతరణీనమః ॥ ౨,౪౭.

విష్ణు స్వరూపుడైన మహాబ్రాహ్మణా, భూమిని పాలించే దేవా, నన్ను రక్షించు. నేను నీకు దక్షిణతో కూడిన ఆవును ఇచ్చాను. వైతరణి దేవికి నమస్కారం.

ధర్మరాజఞ్చ సర్వేశం వైతరణ్యాఖ్యధేనుకామ్ । సర్వం ప్రదక్షిణీకృత్య బ్రాహ్మణాయ నివేదయేత్ ॥ ౨,౪౭.

ధర్మరాజును, సర్వలోకాధిపతిని, వైతరణి అనే ఆవును ప్రదక్షిణగా తిరిగి, అన్నింటినీ బ్రాహ్మణునికి సమర్పించాలి.

పుచ్ఛం సంగృహ్య ధేన్వాశ్చ అగ్రే కృత్వా తు వై వ్దిజమ్ । ధేనుకే త్వం ప్రతీక్షస్వ యమద్వారే మహాభయే ॥ ౨,౪౭.

ఆవు తోకను పట్టుకొని, బ్రాహ్మణుని ముందుగా ఉంచి, ఆవుతో కలిసి యముని భయంకరమైన ద్వారంలో ఎదురు చూడాలి.

ఉత్తారణాయ దేవేశి వైతరణ్యే నమోఽస్తు తే । అనువ్రజేత్తు గచ్ఛన్తం సర్వం తస్య గృహం నయేత్ ॥ ౨,౪౭.

దేవతల దేవీ అయిన వైతరణి, నీకు నమస్కారం. రక్షణ కోసం నీవు వెళ్లేవారిని అనుసరించి, వారి ఇంటివారందరినీ నడిపించు.

ఏవం కృతే వైనతేయ సా సరిత్సుతరా భవేత్ । సర్వాన్కామానవాప్నోతి యో దద్యాద్భువి మానవః ॥ ౨,౪౭.

వినతా కుమారుడా, ఇలా చేసినప్పుడు ఆ నది సులభంగా దాటి పోవచ్చు. భూమిపై ఎవరు ఇలాంటి దానం చేస్తే వారు అన్నీ కోరికలు పొందుతారు.

సుకృతస్య ప్రభావేణ సుఖఞ్చేహ పరత్ర చ । స్వస్థే సహస్రగుణితమాతురే శతసంమితమ్ ॥ ౨,౪౭.

మంచి పనుల ఫలితంగా ఈ లోకంలోను, పరలోకంలోను సుఖం లభిస్తుంది. ఆరోగ్యవంతులకు అది వెయ్యిరెట్లు, రోగులకు వంద రెట్లు లభిస్తుంది.

మృతస్యైవ తు యద్దానం పరోక్షే తత్సమం స్మృతమ్ । స్వహస్తేన తతో దేయం మృతే కః కస్య దాస్యతీ ॥ ౨,౪౭.

చనిపోయినవారి కోసం దానం చేసినా, వారు లేని చోట అది సమానమే. అందుకే మన చేతులతోనే ఇవ్వాలి; మరణించిన తర్వాత ఎవరు ఎవరికీ ఇస్తారు?

దానధర్మవిహీనానాం కృపణైర్జీవేతక్షితైః । అస్థిరేణ శరీరేణ స్థిరం కర్మ సమాచరేత్ ॥ ౨,౪౭.

దానం, ధర్మం లేని వారు, ప్రాణాలపై మోజు పెట్టిన దురాశపడి, ఈ స్థిరంగా లేని శరీరంతో స్థిరమైన పనులు చేయాలి.

అవశ్యమేవ యాస్యన్తి ప్రాణాః ప్రాఘుణి (ఘూర్ణి) కా ఇవ ॥ ౨,౪౭.

ప్రాణాలు తప్పక పోతాయి, అది గుంపుగా పోయే ఆవుల్లా ఉంటుంది.

ఇతీదముక్తం తవ పక్షిరాజ విడమ్బనం జన్తుగణస్య సర్వమ్ । ప్రేతస్య మోక్షాయ తదౌద్ధ్వన్దైహికం హితాయ లోకస్య చరేచ్ఛుభాయ తు ॥ ౨,౪౭.

పక్షిరాజా, ఈ విధంగా అన్ని జంతువుల స్థితిని నీకు వివరించాను. ప్రేతాత్మలకు విముక్తి కోసం, లోకానికి మేలు కోసం ఈ క్రియలు చేయాలి.

సూత ఉవాచ । ఏవం విప్రాః సమాద్దిష్టో విష్ణునా ప్రభవిష్ణునా । గరుడ ప్రేతచరితం శ్రుత్వా సన్తుష్టిమాగతః ॥ ౨,౪౭.

సూతుడు చెప్పాడు: ఇలా పరమేశ్వరుడైన విష్ణువు చెప్పిన ఉపదేశాన్ని విని, గరుత్మంతుడు ప్రేతల కథను తెలుసుకొని సంతృప్తి పొందాడు.

వ్రతతీర్థాదికం సర్వం పునః పప్రచ్ఛ కేశవమ్ । ధ్యాత్వా మనసి సర్వేశం సర్వకారణకారణమ్ ॥ ౨,౪౭.

అతడు మళ్లీ తన మనసులో సర్వలోకాధిపతిని ధ్యానిస్తూ, అన్ని వ్రతాలు, తీర్థయాత్రలు మొదలైనవి కేశవుని అడిగాడు.

ఋషయః సర్వమేవైతజ్జన్తూనాం ప్రభవాదికమ్ । మరణం జన్మ చ తథా ప్రేతత్వఞ్చౌర్ధ్వదైహికమ్ ॥ ౨,౪౭.

ఋషులు చెప్పారు: అన్ని జీవుల ఉద్భవం మొదలుకొని, మరణం, జననం, ప్రేతత్వం, మరణానంతర క్రియలు అన్నీ వివరించబడ్డాయి.

మయా ప్రోక్తం వై ముక్త్యై నిదానం చైవ సర్వశః । లాభస్తేషాం జయస్తేషాం కుతస్తేషాం పరాజయః । యేషామిన్దీవరశ్యామో హృదయస్థో జనార్దనః ॥ ౨,౪౭.

ముక్తి కోసం, కారణాన్ని కూడా నేను వివరించాను. నీలకమల వర్ణుడైన జనార్దనుడు హృదయంలో ఉన్నవారికి లాభం, విజయం తప్ప, ఓటమి ఉండదు.

ధర్మో జయతి నాధర్మః సత్యం జయతి నానృతమ్ । క్షమా జయతి న క్రోధో విష్ణుర్జయతి నాసురాః ॥ ౨,౪౭.

ధర్మమే గెలుస్తుంది, అధర్మం కాదు. సత్యమే గెలుస్తుంది, అబద్ధం కాదు. సహనమే గెలుస్తుంది, కోపం కాదు. విష్ణువే గెలుస్తాడు, అసురులు కాదు.

విష్ణుర్మాతా పితా విష్ణుర్విష్ణుః స్వజనబాన్ధవాః । యేషామేవ స్థిరా బుద్ధిర్న తేషాం దుర్గతిర్భవేత్ ॥ ౨,౪౭.

విష్ణువే తల్లి, విష్ణువే తండ్రి, విష్ణువే బంధువు, స్నేహితుడు. ఎవరి మనస్సు ఆయనపై స్థిరంగా ఉంటే వారికి దుర్గతి ఉండదు.

మఙ్గలం భగవాన్విష్ణుర్మఙ్గలం గరుడధ్వజః । మఙ్గలం పుణ్డరీకాక్షో మఙ్గలాయతనం హరిః ॥ ౨,౪౭.

భగవంతుడు విష్ణువు మంగళకరుడు, గరుత్మంతుడు ఉన్న ధ్వజం మంగళకరం, పద్మనాభుడు మంగళకరుడు, హరిదేవుడు మంగళానికి నిలయం.

హరిర్భాగీరథీ విప్రా విప్రా భాగీరథీ హరిః । భాగీరథీ హరిర్విప్రాః సారమేతజ్జగత్త్రయే ॥ ౨,౪౭.

హరి, భాగీరథి, బ్రాహ్మణులు — బ్రాహ్మణులు, భాగీరథి, హరి — భాగీరథి, హరి, బ్రాహ్మణులు — ఈ ముగ్గురు లోకత్రయంలోని సారము.

ఇతి సూతముఖోద్గీర్ణాం సర్వశాస్త్రార్థమణ్డితామ్ । వైష్ణవిం వాక్సుధాం పీత్వా ఋషయస్తుష్టిమాయయుః ॥ ౨,౪౭.

సూతుడు పలికిన, అన్ని శాస్త్రార్థాలతో అలంకరించబడిన వైష్ణవ వాక్సుధను ఆస్వాదించిన ఋషులు పరమ సంతృప్తిని పొందారు.

ప్రశశంసుస్తథాన్యోన్యం సూతం సర్వార్థదర్శినమ్ । ప్రహర్షమతులం ప్రాపుర్మునయః శౌనకాదయః ॥ ౨,౪౭.

అప్పుడా ఋషులు, పరస్పరం మరియు సర్వార్థాన్ని గ్రహించిన సూతుని స్తుతిస్తూ, శౌనకుడు మొదలైన మునులు అపూర్వ ఆనందాన్ని అనుభవించారు.

అపవిత్రః పవిత్రో వా సర్వావస్థాం గతోపి వా । యః స్మరేత్పుణ్డరీకాక్షం స బాహ్యాభ్యన్తరం శుచిః ॥ ౨,౪౭.

ఎవరైనా అపవిత్రుడైనా, పవిత్రుడైనా, ఏ స్థితిలో ఉన్నా సరే, పద్మనాభుని స్మరిస్తే, అతడు బయట, లోపల రెండింటిలోను శుద్ధుడవుతాడు.

శ్రీగరుడమహాపురాణమ్ ౪౮ తార్క్ష్య ఉవాచ । యే మర్త్యలోకే నివసన్తి మానవాస్తే సర్వజాతౌ నిధనం ప్రయాన్తి । కాలే స్వకీయే నిజపుణ్యసంఖ్యయా వదన్తి లాక కథస్వ తన్మే ॥ ౨,౪౮.

తార్క్ష్యుడు ఇలా అడిగాడు: మానవ లోకంలో ఉన్న అందరూ, ఏ జాతికి చెందినవారైనా, తమ తమ పుణ్యఫలానికి తగిన సమయానికి మరణాన్ని చేరుకుంటారు. దీనిగురించి నాకు వివరంగా చెప్పు.

గచ్ఛన్తి మార్గేణ సుదుస్తరేణ విధాతృనిష్పాదితవర్త్మని స్థితాః । కేనైవ పుణ్యేన ముదం ప్రయాన్తి తిష్ఠన్తి కేనైవ కులం బలం వయః ॥ ౨,౪౮.

విధాత నిర్ణయించిన దుర్గమమైన మార్గంలో వారు ప్రయాణిస్తారు. ఏ పుణ్యంతో ఆనందాన్ని పొందుతారు? ఏద్వారా వంశం, బలము, వయస్సు నిలబడతాయి?

సూత ఉవాచ । శ్రుత్వాథ దేవో గరుడం త్వవోచత్స్మృత్వా వపుః కర్మభయఞ్చ రూపమ్ । సృష్టా ధరా యేన చరాచరం జగత్స యేన శస్తా విహితో యమో విభుః ॥ ౨,౪౮.

సూతుడు చెప్పాడు: ఇది విని, భగవంతుడు తన స్వరూపాన్ని, కర్మభయాన్ని గుర్తుచేసుకుని గరుడుని ఇలా ఉద్దేశించి పలికాడు: జగత్తులో చరాచరములన్నీ సృష్టించినవాడు, యమధర్మరాజును నియమించినవాడు.

శ్రీభగవానువాచ । ధర్మార్థకామం చిరమోక్షసఞ్చయమన్యం ద్వితీయం యమమార్గగామినామ్ । ప్రవిశ్యచాఙ్గుష్ఠసమే స తత్ర వై తం ప్రాప్య దేహం స్వమన్దిరమ్? ॥ ౨,౪౮.

శ్రీభగవంతుడు ఇలా అన్నాడు: ధర్మార్థకామమోక్షాల కోసం దీర్ఘకాలంగా ప్రయత్నించే వారికి, మరొక మార్గం ఉంది — అది యముని దారి. అక్కడ, అంగుళ పరిమాణంలో ప్రవేశించి, ఆ శరీరాన్ని పొంది, తన స్వస్థానాన్ని చేరుకుంటాడు.