గరుడపురాణమ్

మార్జరోఽగ్నిం పదా స్పృష్ట్వా రోగవాన్పరమాంసభుక్ । ఉదక్యాగమనాత్షణ్డో దుర్గన్ధశ్చ సుగన్ధహృత్ ॥ ౨,౪౬.

పిల్లి కాలితో అగ్ని తాకితే వ్యాధిగ్రస్తుడై మాంసం తినేవాడవుతాడు. రుతుమతిగా ఉన్న స్త్రీ వద్దకు వెళ్లినవాడు శండుడవుతాడు. పరిమళాన్ని దొంగిలించేవాడు దుర్గంధిగా అవుతాడు.

యద్వా తద్వాపి పారక్యం స్వల్పం వా హరతే బహు । హృత్వా వై యోనిమాప్నోతి తిరశ్చాం నాత్ర సంశయః ॥ ౨,౪౬.

ఎవరైనా ఇతరులదాన్ని, అది చిన్నదైనా పెద్దదైనా తీసుకుంటే, వారు తప్పకుండా పశువుల గర్భంలో పుడతారు — దీనిలో ఎలాంటి సందేహం లేదు.

ఏవమాదీని చిహ్నాని అన్యాన్యపి ఖగేశ్వర । స్వకర్మవితతాన్యేవ? దృశ్యన్తే యైస్తు మానవైః ॥ ౨,౪౬.

పక్షిరాజా! ఇలా మాత్రమే కాకుండా, మనుషులలో కనిపించే ఇతర లక్షణాలు కూడా వారి స్వంత కర్మ ఫలితంగా ఉత్పన్నమవుతాయి.

ఏవం దుష్కృతకర్మా హి భుక్త్వా చ నరకాన్క్రమాత్ । జాయతే కర్మశేషేణ ఉక్తాస్వేతాసు యోనిషు ॥ ౨,౪౬.

దుష్కర్మలు చేసినవాడు, నరకాల్లో అనుభవించి, మిగిలిన కర్మఫలితంతో ఇక్కడ చెప్పిన యోనుల్లో పుడతాడు.

తతో జన్మశతం మర్త్యే సర్వజన్తుషు కాశ్యప । జాయతే నాత్ర సన్దేహః సమీభూతే శుభాశుభే ॥ ౨,౪౬.

కాశ్యపా! పుణ్యపాపాలు సమంగా ఉన్నప్పుడు, భూమిపై అన్ని జంతువుల్లో వంద జన్మలు పొందుతాడు — దీనిలో ఎలాంటి సందేహం లేదు.

స్త్రీపుంసయో ప్రసఙ్గేన నిరుద్ధే శుక్రసోణితే । సముపేతః పఞ్చభూతైర్జాయతే పాఞ్చభౌతికః ॥ ౨,౪౬.

స్త్రీపురుషుల శుక్రరక్తాలు కలిసినప్పుడు, ఐదు భూతాలు చేరినప్పుడు, ఐదు భూతాల సమ్మిళితమైన జీవి పుడుతుంది.

ఇన్ద్రియాణి మనః ప్రాణా జ్ఞానమాయుః సుఖం ధృతిః । ధారణా ప్రేరణం దుః ఖం మిథ్యాహఙ్కార ఏవ చ ॥ ౨,౪౬.

ఇంద్రియాలు, మనస్సు, ప్రాణం, జ్ఞానం, ఆయుష్షు, సుఖం, ధైర్యం, నిలుపు, ప్రేరణ, దుఃఖం, తప్పుడు అహంకారం — ఇవన్నీ కలుగుతాయి.

ప్రయతాకృతివర్ణస్తు రాగద్వేషౌ భవాభవౌ । తస్యేదమాత్మనః సర్వమనాదేరాదిమిచ్ఛతః ॥ ౨,౪౬.

తన స్వంత కర్మఫలంతో ఏర్పడిన శరీరం ధరించిన ఆత్మకు, ఆకర్షణ, ద్వేషం, జననం, మరణం అన్నీ కలుగుతాయి. ఆ ఆదిహీనమైన ఆత్మ, మొదలు కోరినందువల్ల ఇవన్నీ అనుభవిస్తుంది.

స్వకర్మ బద్ధస్య తదా గర్భవృద్ధిర్భవేదితి । పురా యథా మయా ప్రోక్తం తవ జన్తోర్హి లక్షణమ్ ॥ ౨,౪౬.

తన కర్మలకు బంధించబడినవారికి, గర్భంలో వృద్ధి జరుగుతుంది. ఈ విషయాన్ని నేను మునుపు నీకు చెప్పినట్లు, ప్రతి జీవికి ఇలా లక్షణాలు ఉంటాయి.

ఏవం ప్రవర్తితం చక్రం భూతగ్రామే చతుర్విధే । సముత్పత్తిర్వినాశశ్చ జాయతే తార్క్ష్య దేహినామ్ ॥ ౨,౪౬.

ఈ విధంగా, నాలుగు రకాల ప్రాణులలో జనన మరణాల చక్రం నడుస్తూనే ఉంటుంది. తార్క్ష్యా! శరీరధారులైన వారందరికీ పుట్టుక, నాశనం ఇలా జరుగుతుంటాయి.

స్వధర్మేణైవోర్ధ్వగతిరధర్మేణాప్యధోగతిః । జాయతే సర్వవర్ణానాం స్వధర్మచలనాత్ఖగ ॥ ౨,౪౬.

తన ధర్మాన్ని పాటిస్తే పైకి ఎదుగుతారు; అధర్మాన్ని అనుసరించినవారు కింద పడిపోతారు. ఖగా! అన్ని వర్ణాలవారైనా తమ ధర్మాన్ని వదిలిపెడితే ఇలాంటి ఫలితాలే కలుగుతాయి.

దేవత్వే మానుషత్వే చ దానభోగాదికాః క్రియాః । యా దృశ్యన్తే వైనతేయ తత్సర్వం కర్మజం ఫలమ్ ॥ ౨,౪౬.

దేవతలు, మనుషులలో కనిపించే దానం, అనుభవం మొదలైన కార్యాలన్నీ, వైనతేయా! ఇవన్నీ కర్మఫలమే.

అకర్మవిహితే ఘోరే కామక్రోధార్జితేఽశుభే । పతేద్వై నరకే భూయో తస్యోత్తారో న విద్యతే ॥ ౨,౪౬.

ధర్మంలో లేని, భయంకరమైన, కోరిక, కోపంతో చేసిన పాపకార్యాల వల్ల మళ్లీ నరకంలో పడిపోతారు. అలాంటి వారికి విముక్తి ఉండదు.

శ్రీగరుడమహాపురాణమ్ ౪౭ గరుడ ఉవాచ । భగవన్దేవదేవేశ కృపయా పరయా వద । దానం దానస్య మాహాత్మ్యం వైతరణ్యాః ప్రమాణకమ్ ॥ ౨,౪౭.

గరుడుడు ఇలా అడిగాడు: దేవదేవా! నీ అపార కరుణతో దానం, దాన మహిమ, వైతరణి నదికి సంబంధించిన వివరాలు చెప్పుము.

శ్రీకృష్ణ ఉవాచ । యా సా వైతరణీ నామ యమమార్గే మహాసరిత్ । అగాధా దుస్తరా పాపైర్దృష్టమాత్రా భయావహా ॥ ౨,౪౭.

శ్రీకృష్ణుడు ఇలా చెప్పాడు: యమునడిలో ఉన్న వైతరణి అనే ఆ మహానది, పాపాల వలన దాటి పోవడం అసాధ్యం, లోతు లేని, చూసిన వెంటనే భయపెట్టే నది.

పూయశోణితతోయాఢ్యా మాంసకర్దమసకుంలా । పాపినఞ్చాగతాన్దృష్ట్వా నానాభయసమావృతా ॥ ౨,౪౭.

ఆ నది పుయ, రక్తంతో నిండిపోయి, మాంసం, మట్టితో ముద్దయి ఉంటుంది. అక్కడికి వచ్చిన పాపులను చూసి, భయంకరమైన దృశ్యాలతో ఆ నది చుట్టూ ఉంది.

క్వాథ్యతే సత్వరం తోయం పాత్రమధ్యే ఘృతం యథా । క్రిమిభిః సఙ్కులం పూయం వజ్రతుణ్డైః సమావృతమ్ ॥ ౨,౪౭.

అక్కడ నీరు వెంటనే మరుగుతుంది, పాత్రలో నెయ్యి మరుగుతున్నట్టు. ఆ పుయలో కీటకాలు గుంపుగా ఉంటాయి, వజ్రపు ముక్కులతో ఉన్నవారు చుట్టూ ఉంటారు.

శిశుమారైశ్చ మకరైర్వజ్రకర్తరికాయుతైః । అన్యైశ్చ జలజీవైశ్చ హింసకైర్మాంసభేదిభిః ॥ ౨,౪౭.

అక్కడ శిశుమారులు, మకరాలు, వజ్రపు కత్తులతో ఉన్నవి, ఇంకా ఇతర క్రూర జలచరాలు మాంసాన్ని చీల్చుతూ ఉంటాయి.

ఉద్యాన్తి ద్వాదశాదిత్యాః ప్రలయాన్తే తథా హి తే । తపన్తి తత్ర వై మర్త్యాః క్రన్ద మానాస్తు పాపినః ॥ ౨,౪౭.

ప్రళయాంతంలోలా అక్కడ పన్నెండు సూర్యులు ఉదయిస్తారు. అక్కడ మానవులు కాలిపోతారు, పాపులు అరిచుకుంటూ బాధపడతారు.

హా భ్రాతః పుత్ర తాతేతి ప్రలపన్తి ముహుర్ముహుః । విచరన్తి నిమజ్జన్తి గ్లానిం గచ్ఛన్తి జన్తవః ॥ ౨,౪౭.

తమ్ముడా! కుమారుడా! తండ్రీ! అని మళ్లీ మళ్లీ విలపిస్తారు. ఆ ప్రాణులు తిరుగుతూ, మునిగి, అలసటతో కూలిపోతారు.

చతుర్విధైః ప్రాణిగణైర్దృష్టా వ్యాప్తా మహానదీ । తరన్తి గోప్రదానేన త్వన్యథా చ పతన్తి తే ॥ ౨,౪౭.

ఆ మహానది నాలుగు రకాల ప్రాణులతో నిండిపోతుంది. ఆ నదిని గోవు దానం చేసినవారు దాటి పోతారు, లేనివారు పడిపోతారు.

మాం నరా యేఽవమన్యన్తే చాచార్యం గురుమేవ చ । వృద్ధానన్యాంశ్చాపి మూఢాస్తేషాం వాసస్తు తత్ర వై ॥ ౨,౪౭.

తమ గురువులను, ఉపాధ్యాయులను, వృద్ధులను అవమానించే మూర్ఖులు, వారి నివాసం అక్కడే అవుతుంది.

పతివ్రతాం సాధుశీలామూఢాం ధర్మేషు నిశ్చలామ్ । పరిత్యజన్తి యే మూఢాస్తేషాం వాసస్తు సన్తతమ్ ॥ ౨,౪౭.

పతివ్రత, మంచి స్వభావం కలిగి, ధర్మంలో నిలకడగా ఉన్న భార్యను వదిలేసే మూర్ఖులకు ఎప్పుడూ అక్కడే నివాసం ఉంటుంది.

విశ్వాసప్రతిపన్నానాం స్వామిమిత్రతపస్వినామ్ । స్త్రీబాలవికలాదీనాం వధం కృత్వా పతన్తి హి । పచ్యన్తే తత్ర మధ్యే తు క్రన్దమానాస్తు పాపినః ॥ ౨,౪౭.

నమ్మకాన్ని ద్రోహించి, యజమాని, మిత్రుడు, తపస్వి, స్త్రీ, బాలుడు, దుర్బలుడు, బాధితులను హత్య చేసే వారు అక్కడే పడిపోతారు. ఆ నదిలో పాపులు అరుస్తూ కాలిపోతారు.

శాన్తం బుభుక్షితం విప్రంయో విఘ్నాయోపసర్పతి । క్రిమిభిర్భక్ష్యతే తత్ర యావదాభూతసంప్లవమ్ ॥ ౨,౪౭.

శాంతంగా, ఆకలితో ఉన్న బ్రాహ్మణుడిని అడ్డుకునేందుకు వెళ్ళినవారు, ఆ నదిలో యుగాంతం వరకు పురుగుల చేతిలో తినబడతారు.

బ్రాహ్మణాయ ప్రతీశ్రుత్య యమార్థం న దదాతి తమ్ । ఆహూయ నాస్తి యో బ్రూయాత్తస్య వాసస్తు తత్ర వై ॥ ౨,౪౭.

బ్రాహ్మణుడికి ఏదైనా ఇవ్వమని మాటిచ్చి, ఆ తరువాత ఇవ్వకుండా, పిలిచినప్పుడు 'నాకు లేదు' అని చెప్పినవాడు అక్కడే నివసించాల్సి వస్తుంది.

అగ్నిదో గరదశ్చైవ కూటసాక్షీ చ మద్యపః । యజ్ఞవిధ్వంసకశ్చైవ రాజ్ఞీగామీ చ పైశునః ॥ ౨,౪౭.

ఇల్లు కాల్చేవాడు, విషం పెట్టేవాడు, అబద్ధ సాక్ష్యం చెప్పేవాడు, మద్యం తాగేవాడు, యజ్ఞాన్ని ధ్వంసం చేసేవాడు, రాజు భార్యలను ఆశించేవాడు, అపవాదం చేసే వాడు—

కథాభఙ్గకరశ్చైవ స్వయన్దత్తా పహారకః । క్షేత్రసేతువిభేదీ చ పరదారప్రధర్షకః ॥ ౨,౪౭.

మాటల మధ్యలో అడ్డంకి కలిగించేవాడు, తానే ఇచ్చిన దానిని తిరిగి దొంగిలించేవాడు, పొలాల సరిహద్దులు లేదా చెరువుల కట్టలు పగలగొట్టేవాడు, పరస్త్రీని లైంగికంగా వేధించేవాడు—

బ్రాహ్మణో రసవిక్రేతా తథా యో వృషలీపతిః । గోధనస్య తృషార్తస్య వాప్యా భేదం కరోతి యః ॥ ౨,౪౭.

రసాలు అమ్మే బ్రాహ్మణుడు, నీచస్త్రీ భర్త అయినవాడు, పశువులు దాహంతో ఉన్నప్పుడు చెరువును పగలగొట్టేవాడు—